Interpretacja indywidualna z dnia 25 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.147.2026.1.MT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w części dotyczącej zastosowania wyłączenia wynikającego z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• prawidłowe – w zakresie braku powstania przychodu podatkowego.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniliście go Państwo pismem z 25 lutego 2026 r. (wpływ 25 lutego 2026 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)Zainteresowana będąca stroną postępowania:

• A. A.

2)Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

• B. A.

Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowana będąca stroną postępowania i jej syn - Zainteresowany niebędący stroną postępowania - mają nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Prowadzą wspólnie pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą "X". spółka cywilna; w spółce tej są jedynymi wspólnikami, ich wkłady mają jednakową wartość i oboje są uprawnieni do równego udziału w zyskach i w tym samym stopniu uczestniczą w stratach.

Podatek od dochodów osiągniętych z tej działalności rozliczają w sposób opisany w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej jako: „PIT”). Tworzą podmiot leczniczy wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą i świadczą wyłącznie usługi zwolnione z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm., dalej jako: "VAT").

W ramach prowadzonej w formie spółki cywilnej działalności gospodarczej zawarli umowę leasingu operacyjnego samochodu, tj. taką, o której mowa w art. 23a pkt 1 i art. 23b ust. 1 PIT. Umowa ta wygasła z końcem okresu jej obowiązywania a wspólnicy, realizując swoje uprawnienie, 19 stycznia 2026 r. wykupili od finansującego przedmiot leasingu za wartość rezydualną (niższą, niż wartość rynkowa). Ze względu na stopień zużycia pojazdu i przez to jego niską przydatność w prowadzonej działalności gospodarczej, wspólnicy zdecydowali w najbliższym czasie zawrzeć kolejną umowę leasingu operacyjnego lub najmu długoterminowego nowego samochodu, a stary przeznaczyć wyłącznie do użytku osobistego. Finansujący wystawił fakturę na dane spółki cywilnej, jednak wspólnicy w dniu wykupu (którego dokonali za środki pochodzące z ich majątków osobistych) podjęli jednomyślną uchwałę - zdecydowali, że samochód nie zostanie ujęty w ewidencji środków trwałych, koszt wykupu nie będzie stanowił kosztów uzyskania przychodu (faktura VAT nie zostanie zaksięgowana). W uchwale tej postanowili ponadto, że w dniu wykupu samochód zostanie wycofany z majątku wspólnego wspólników i będzie przekazany nieodpłatnie do majątków osobistych wspólników w ten sposób, że każdy ze wspólników będzie posiadał równy udział w prawie współwłasności samochodu - 1/2. Zatem - od momentu wykupu samochód nie służył już wspólnikom do prowadzenia działalności gospodarczej.

Zainteresowani rozważają podarowanie swoich udziałów w prawie współwłasności samochodu matce Zainteresowanej będącej stroną postępowania (babce Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania), której jest on niezbędny do załatwiania różnych spraw życia codziennego; zakładana intensywność korzystania przez nią z pojazdu nie będzie duża, co pozwoli na eksploatację co najmniej przez kolejny rok, nawet biorąc pod uwagę aktualne zużycie. Wspólnicy planują przenieść własność posiadanych przez siebie udziałów na matkę Zainteresowanej będącej stroną postępowania w drodze umowy darowizny opisanej w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm., dalej jako "KC") zawartej w formie pisemnej i w jej wykonaniu, tego samego dnia, przenieść na obdarowaną posiadanie samochodu.

Ponadto Zainteresowani wskazali, że wniosek o interpretację indywidualną dotyczy jedynie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pytanie

Jeżeli wspólnicy spółki cywilnej wykupili samochód z leasingu i w tym samym dniu jednomyślną uchwałą przekazali go do swoich majątków osobistych, przez co stał się on przedmiotem współwłasności ułamkowej i nie był wykorzystywany do celów związanych z działalnością gospodarczą, to czy w przypadku darowizny przez wspólników swoich udziałów w prawie współwłasności samochodu na rzecz osoby trzeciej - nie wystąpi przychód do celów podatkowych?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

W ocenie Zainteresowanych darowizna udziałów w prawie współwłasności samochodu na rzecz osoby trzeciej, wykupionego wcześniej z leasingu i od tego momentu nie wykorzystywanego w działalności gospodarczej, przekazanego w dniu wykupu uchwałą do majątków osobistych wspólników - nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c PIT oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Katalog źródeł przychodów dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 PIT. W przedstawionym stanie faktycznym należy przeanalizować punkty 3 i 8 tego ustępu. Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) przychód ze sprzedaży rzeczy ruchomej kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d PIT, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy, chyba, że zbycie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3). Jednak przepis art. 10 ust. 2 pkt 3 wyłącza stosowanie ust. 1 pkt 8 do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14. ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Zatem - jeśli rzecz ruchoma stanowi składnik majątku wymieniony w art. 14 ust. 2 pkt 1 PIT, to przychód ze sprzedaży tej rzeczy zostanie zaliczony do przychodów z działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 PIT); składniki wymienione w przywołanym ust. 2 pkt 1 to:

a)środki trwałe albo wartości niematerialne i prawne, podlegające ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

b)składniki majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,

c)składniki majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

d)składniki majątku stanowiące spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

- wykorzystywane na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c.

Przychody z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 PIT, podlegają opodatkowaniu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Ponadto, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 19 PIT, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników będących rzeczami ruchomymi, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie umowy, o której mowa w art. 23b ust. 1.

Z uwagi na fakt, że samochód od dnia wykupu nie służył wspólnikom do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie był też ujęty w ewidencji środków trwałych, jego zbycie nie mieści się w dyspozycji art. 14 ust. 2 pkt 1.

Jednakże umowa leasingu operacyjnego, na podstawie której wspólnicy wykorzystywali samochód w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej, spełnia wymogi art. 23b ust. 1 PIT - co powoduje, że przychód ze zbycia samochodu wykupionego przez wspólników z leasingu mieściłby się mocą art. 14 ust. 2 pkt 19 PIT w źródle przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 PIT.

Zainteresowania zamierzają zawrzeć z osobą trzecią umowę darowizny, o której mowa w art. 888 § 1 KC. Celem tej umowy nazwanej jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Darowizna jest nieodpłatnym, jednostronnym świadczeniem.

Darczyńcy - Zainteresowania - nie otrzymają żadnych wartości pieniężnych, ani innego przysporzenia majątkowego. Nie otrzymali go również w momencie wycofania samochodu ze spółki do korzystania w celach osobistych, ponieważ doszło jedynie do zmiany współwłasności łącznej we współwłasność ułamkową, ani nie otrzymają po dokonaniu darowizny samochodu na rzecz osoby trzeciej.

Darowizna nie wywoła u Zainteresowanych skutków podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ nie jest odpłatnym zbyciem, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19 PIT.

Planowana darowizna podlega natomiast opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jednak art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 z późn. zm.) stanowi, że obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych, a Zainteresowani zamierzają być zbywcami.

Należy zwrócić ponadto uwagę, że skoro planowana transakcja będzie podlegała przepisom o podatku od spadków i darowizn, jak wykazano powyżej, to przepisów ustawy PIT do tej transakcji nie stosuje się ze względu na wyłączenie przedmiotowe z art. 2 ust. 1 pkt. 3 PIT.

Opisane zdarzenie przyszłe będzie neutralne podatkowo dla Zainteresowanych w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl natomiast art. 5a pkt 28 ww. ustawy, w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a) powołanej ustawy z dnia 28 listopada 2020 r.:

Stosownie do treści art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:

W konsekwencji wspólnik spółki osobowej, przychody i koszty podatkowe winien rozliczać w wysokości ustalonej stosownie do jego udziału w spółce i w takim zakresie w jakim, jako wspólnik tej spółki, jest upoważniony i obowiązany do rozliczania przychodów i kosztów uzyskania przychodów tej spółki.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy w związku z wykupem samochodu z leasingu i przekazaniu go do swoich majątków osobistych, a następnie dokonaniu darowizny przez Państwa swoich udziałów w prawie współwłasności tego samochodu na rzecz osoby trzeciej, nie wystąpi po Państwa stronie przychód do celów podatkowych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód ze sprzedaży rzeczy ruchomej kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) tej ustawy, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy, chyba że sprzedaż następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli rzecz ruchoma stanowi składnik majątku wymieniony w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to przychód ze sprzedaży tej rzeczy będzie zaliczony do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, czyli do przychodów z działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychody z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z zastrzeżeniem ust. 3), podlegają opodatkowaniu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

W świetle przytoczonych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć, że przychód ze sprzedaży rzeczy ruchomych (a więc np. samochodu), co do zasady kwalifikowany jest do źródła opisanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że sprzedaż takich rzeczy następuje w ramach działalności gospodarczej. W przypadku, gdy rzeczy ruchome wykorzystywane są do prowadzenia działalności gospodarczej, przychód uzyskany wskutek ich odpłatnego zbycia stosownie od art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie zakwalifikowane jako do przychodów z tej działalności.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzicie Państwo pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej.. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarliście umowę leasingu operacyjnego samochodu. Umowa ta wygasła z końcem okresu jej obowiązywania. 19 stycznia 2026 r. wykupiliście Państwo od finansującego przedmiot leasingu, a wykupiony samochód zamierzacie przeznaczyć wyłącznie do użytku osobistego. Wykupu samochodu dokonaliście Państwo za środki pochodzące z Państwa majątków osobistych. Po wykupie podjęliście Państwo jednomyślną uchwałę, że samochód nie zostanie ujęty w ewidencji środków trwałych, koszt wykupu nie będzie stanowił kosztów uzyskania przychodu. W uchwale tej postanowiliście Państwo ponadto, że w dniu wykupu samochód zostanie wycofany z majątku wspólnego wspólników i będzie przekazany nieodpłatnie do majątków osobistych wspólników w ten sposób, że każdy ze wspólników będzie posiadał równy udział w prawie współwłasności samochodu - 1/2. Planujecie Państwo przenieść własność posiadanych przez siebie udziałów na osobę należąca do Państwa rodziny w drodze umowy darowizny opisanej w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm., dalej jako "KC") zawartej w formie pisemnej i w jej wykonaniu, tego samego dnia, przenieść na obdarowaną posiadanie samochodu. Samochód dla osoby tej jest niezbędny do załatwiania różnych spraw życia codziennego; zakładana intensywność korzystania przez nią z pojazdu nie będzie duża, co pozwoli na eksploatację co najmniej przez kolejny rok, nawet biorąc pod uwagę aktualne zużycie.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.

W przypadku darowizny mamy do czynienia z nieodpłatnym, jednostronnym świadczeniem. W związku z aktem darowizny darczyńca nie otrzymuje żadnych wartości pieniężnych, ani innego przysporzenia majątkowego. Tym samym przekazanie samochodu w drodze darowizny nie będzie wywoływało skutków podatkowych u darczyńcy. Zatem opisana powyżej czynność prawna będzie obojętna podatkowo, co oznacza, że nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem planowana darowizna samochodu wykupionego z leasingu nie spowoduje u Państwa powstania przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Państwa stanowisko w tej części jest prawidłowe.

Odnosząc się możliwości zastosowania wyłączenia zawartego w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazać należy, że nie ma ono zastosowania w Państwa sprawie. Zawarte w tym przepisie wyłączenie dotyczy bowiem czynności, które podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Dla Państwa (darczyńców) darowizna udziałów w prawie własności samochodu wykupionego z leasingu wykorzystywanego wcześniej w działalności gospodarczej nie jest zatem czynnością, do której mają zastosowanie przepisy o podatku od spadków i darowizn, a brak opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych – po Państwa stronie – wynika, jak wskazałem, z tego, że darowizna jest czynnością nieodpłatną i nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, stanowiska Państwa – zgodnie z którym dokonanie przez Państwa darowizny udziałów w prawie własności samochodu wykupionego z leasingu na rzecz matki Zainteresowanej będącej stroną postępowania będzie korzystało z wyłączenia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie można uznać za prawidłowe.

W konsekwencji, w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna, przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna skutkować uznaniem stanowiska podatnika za nieprawidłowe, Państwa stanowisko w tej części należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A. A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.