tematy:

Interpretacja indywidualna z dnia 26 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3.4012.79.2026.1.AW

Złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R po terminie 7 dni od wznowienia działalności nie wyłącza prawa podatnika do skorzystania ze zwolnienia z VAT, zgodnie z art. 113 ust. 1 i 11 ustawy o VAT, jeśli podatnik spełnia inne warunki do zwolnienia, a świadczone usługi nie mają charakteru doradczego.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 30 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 23 lutego 2026 r. (wpływ 23 lutego 2026 r.) oraz z 9 marca 2026 r. (wpływ 9 marca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

31 marca 2023 r. zawiesił Pan prowadzoną jednoosobową działalność gospodarczą, która była zarejestrowana jako podatnik VAT od dnia jej założenia (9 grudnia 2014 r.). Pomiędzy 31 marca 2024 r. a 8 grudnia 2025 r. działalność była zawieszona, nie wystawiała żadnych faktur, nie otrzymywała faktur kosztowych, nie składała deklaracji podatkowych (VAT, PIT). Działalność odwiesił Pan ponownie 8 grudnia 2025 r., a zawiesił 10 grudnia 2025 r.

Przy odwieszaniu działalności 8 grudnia 2025 r. zmienił Pan także w całości główne i pomocnicze kody PKD na 7210Z – Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych (jako kod przeważający), oraz 7112B – Pozostała działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (jako kod dodatkowy).

Naczelnik Urzędu Skarbowego przywrócił rejestrację jako podatnika VAT dn. 8 grudnia 2025 r. na podstawie art. 96 ust. 9g ustawy.

20 stycznia 2026 r. złożył Pan deklarację VAT-R w zakresie obowiązku podatkowego od podatku towarów i usług, informujący iż: „podatnik będzie korzystał (korzysta) ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy” od dnia 8 grudnia 2025 r.

20 stycznia 2026 r. złożył Pan również czynny żal informujący o niezłożeniu oświadczenia w terminie 7 dni.

Z właściwego Urzędu Skarbowego otrzymał Pan informację, iż fakt zgłoszenia chęci korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w terminie przekraczającym 7 dni od dnia, w którym ta chęć korzystania ze zwolnienia miała się rozpocząć, oraz że posiadanie kodu PKD 7112B, w którym występuje fraza „i związane z nią doradztwo techniczne” dyskwalifikuje możliwość korzystania ze zwolnienia od towarów i usług.

W odpowiedzi na powyższe zastrzeżenia US, powołał się Pan na interpretację indywidualną z dnia 23 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.863.2024.1.PRM, w której podatnik zapytał czy niedochowanie 7-dniowego terminu na złożenie aktualizacji pozbawia go możliwości korzystania ze zwolnienia.

Z odpowiedzi na tę interpretację wynika, iż:

- przepisy nie określają szczególnego terminu na poinformowanie organu podatkowego o zamiarze ponownego korzystania ze zwolnienia;

- w związku z tym należy stosować ogólną zasadę dotyczącą aktualizacji danych rejestracyjnych, zgodnie z art. 96 ust. 12 ustawy o VAT, podatnik powinien zgłosić zmianę w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana (czyli w tym przypadku od 1 maja 2025 r.),

ale równocześnie stwierdza, że:

- prawo do powrotu do zwolnienia z VAT wynika z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT i nie jest uzależnione od terminu zgłoszenia tej decyzji do urzędu.

23 stycznia 2026 r. udostępnił Pan właściwemu US faktury wystawione pomiędzy 8 grudnia 2025 r. a 10 grudnia 2025 r., na których widnieją pozycje objęte ustawowym zwolnieniem, faktury nie posiadają naliczenia podatku od towarów i usług, a w uwagach znajduje się stosowna adnotacja, iż podatnik korzysta z ustawowego zwolnienia. Nie świadczył Pan działalności doradczej (w tym technicznej), ani też żadna z wystawionych faktur nie zawierała takich usług.

29 stycznia 2026 r. dokonał Pan również aktualizacji danych dot. jednoosobowej działalności gospodarczej, usuwając dodatkowy kod PKD 7112B, który zawiera w sobie „doradztwo techniczne” (ze skutkiem na dzień 8 grudnia 2025 r.), które to, w myśl art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, zwolnieniu nie podlega, o czym poinformował Pana US 30 stycznia 2026 r.

Natomiast dalsze plany dotyczące prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej zakładają również projektowanie inżynierskie (w zakresie projektowania maszyn i narzędzi, projektowanie do druku 3D i zarządzenie projektami związanymi z inżynierią), które mieszczą się w zakresie kodu 7112B. Wydaje się, że samo posiadanie kodu PKD przypisanego do działalności gospodarczej, który w swojej części uwzględnia działalność doradczą, nie dyskwalifikuje działalności do zwolnienia z VAT. Brak takiego zwolnienia mógłby być możliwy dopiero przy faktycznym świadczeniu usług doradczych.

Uzupełniając wniosek wskazał Pan:

-w ramach wykonywanej działalności nie wykonuje Pan i nie będzie wykonywał jakichkolwiek czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy;

-w ramach prowadzonej działalności sprzedaż w 2025 r. nie przekroczyła 200 tysięcy złotych, a tym samym nie przekroczyła 240 tys. złotych;

-w 2026 r. sprzedaż w ramach prowadzonej działalności nie przekroczy 240 tys. złotych.

Pytania (ostatecznie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1. Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym, pomimo niewywiązania się z terminu 7 dni na zgłoszenie, przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, w związku z art. 113 ust. 11 ustawy?

2. Czy świadczone przez Pana usługi polegające na projektowaniu maszyn i narzędzi, projektowaniu do druku 3D i zarządzeniu projektami związanymi z inżynierią, które mieszczą się w klasyfikacji PKD 7112B, lecz nie mają charakteru doradczego, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, uprawnia Pana do zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Według Wnioskodawcy, przysługuje mu zwolnienie z VAT, nawet w przypadku niewywiązania się z terminu 7 dni na zgłoszenie faktu zwolnienia.

Według Wnioskodawcy, samo posiadanie kodu PKD przypisanego do działalności gospodarczej, który w swojej części uwzględnia działalność doradczą, nie dyskwalifikuje działalności do zwolnienia z VAT. Brak takiego zwolnienia mógłby być możliwy dopiero przy faktycznym świadczeniu usług doradczych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi, w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.

W myśl art. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 896):

1. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 i 894) w art. 113 w ust. 1 wyrazy „kwoty 200 000 zł” zastępuje się wyrazami „kwoty 240 000 zł”.

Zgodnie z art. 2 ww. ustawy:

1. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy rozpoczęli w 2025 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej w art. 1, u których wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku sprzedaży dokonywanej przez podatników, o których mowa w art. 113a ustawy zmienianej w art. 1.

Natomiast art. 3 cytowanej ustawy wskazuje, że:

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a) transakcji związanych z nieruchomościami,

b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych

– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Jak wynika z art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Według art. 113 ust. 10 ustawy:

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

W świetle art. 113 ust. 11 ustawy:

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Jak stanowi przepis art. 113 ust. 11a ustawy:

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5.

Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.

Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1) dokonujących dostaw:

a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),

- wyrobów tytoniowych,

- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d) terenów budowlanych,

e) nowych środków transportu,

f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:

- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),

- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),

- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),

- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),

- motocykli (PKWiU ex 45.4);

2) świadczących usługi:

a) prawnicze,

b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c) jubilerskie,

d) ściągania długów, w tym factoringu;

3) (uchylony).

Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R należy wskazać, że w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Na mocy art. 96 ust. 3 ustawy:

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Na podstawie art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:

1) „podatnika VAT czynnego”,

2) „podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:

a) ust. 3 i 3c,

b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE

– i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.

Jak stanowi art. 96 ust. 5 ustawy:

Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;

2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;

3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;

4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Na mocy art. 96 ust. 6 ustawy:

Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

W myśl art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy:

Wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co najmniej 6 kolejnych miesięcy – z zastrzeżeniem ust. 9b-9f.

Jak stanowi art. 96 ust. 9g ustawy:

Podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT z dniem wznowienia wykonywania działalności gospodarczej, ze statusem takim, jaki posiadał przed dniem zawieszenia tej działalności.

Jak wynika z 96 ust. 10 ustawy:

Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.

Zgodnie z art. 96 ust. 12 ustawy:

Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.

W tym miejscu należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia zawieszenia działalności gospodarczej. Kwestia ta uregulowana została m.in. w przepisach ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1480 ze zm.).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:

Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na zasadach określonych w niniejszej ustawie, z uwzględnieniem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych.

W myśl art. 23 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:

Przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na czas nieokreślony albo określony, nie krótszy jednak niż 30 dni.

Przepis art. 24 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, stanowi, że:

Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następują na wniosek przedsiębiorcy, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej.

Stosownie do treści przepisu art. 25 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:

W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z kolei zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców:

W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:

1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów;

2) może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;

3) może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;

4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;

5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;

6) może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;

7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą;

8) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170).

Wobec powyższego, zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług, z tym, że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem ustania bytu przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Również z wyżej powołanego art. 96 ust. 9g ustawy wynika, że podatnik, który wznowił działalność gospodarczą, po jej uprzednim zawieszeniu, nie jest traktowany jako „nowyʺ podatnik, podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą. Z przepisu tego wprost wynika, że w momencie wznowienia działalności gospodarczej ma on taki sam status jak przed jej zawieszeniem. Jeżeli przed zawieszeniem działalność podatnik był czynnym podatnikiem podatku VAT, to w momencie odwieszenia działalności gospodarczej jest również czynnym podatnikiem podatku VAT, a jeżeli korzystał ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, to w momencie odwieszenia działalności gospodarczej ma również taki status. Co istotne, z przepisu tego wynika, że podatnik zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT.

W tym miejscu trzeba podkreślić, że art. 96 ust. 1 i ust. 3 ustawy mają zastosowanie do podatników, którzy rozpoczynają wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy. Z uwagi na to, że zawieszenie działalności gospodarczej oznacza jedynie przerwę w jej prowadzeniu, podatnik który wznowił działalność gospodarczą nie składa, na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy ponownego zgłoszenia rejestracyjnego dla potrzeb podatku VAT, ani ponownie nie rejestruje się jako podatnik VAT zwolniony od podatku na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że31 marca 2023 r. zawiesił Pan prowadzoną jednoosobową działalność gospodarczą, która była zarejestrowana jako podatnik VAT od dnia jej założenia (9 grudnia 2014 r.). Pomiędzy 31 marca 2024 r. a 8 grudnia 2025 r. działalność była zawieszona. Nie wystawiał Pan w tym okresie żadnych faktur, nie otrzymywał faktur kosztowych, nie składał deklaracji podatkowych (VAT, PIT). Działalność odwiesił Pan ponownie 8 grudnia 2025 r., a zawiesił 10 grudnia 2025 r. Przy odwieszaniu działalności 8 grudnia 2025 r. zmienił Pan także w całości główne i pomocnicze kody PKD na 7210Z – Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych (jako kod przeważający), oraz 7112B – Pozostała działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (jako kod dodatkowy). Naczelnik Urzędu Skarbowego przywrócił rejestrację jako podatnika VAT dnia 8 grudnia 2025 r. na podstawie art. 96 ust. 9g ustawy. 20 stycznia 2026 r. złożył Pan deklarację VAT-R w zakresie obowiązku podatkowego od podatku towarów i usług, informujący iż: „podatnik będzie korzystał (korzysta) ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy” od dnia 8 grudnia 2025 r. 20 stycznia 2026 r. złożył Pan również czynny żal informujący o niezłożeniu oświadczenia w terminie 7 dni. 23 stycznia 2026 r. udostępnił Pan właściwemu US faktury wystawione pomiędzy 8 grudnia 2025 r. a 10 grudnia 2025 r., na których widnieją pozycje objęte ustawowym zwolnieniem, faktury nie posiadają naliczenia podatku od towarów i usług, a w uwagach znajduje się stosowna adnotacja, iż podatnik korzysta z ustawowego zwolnienia. Nie świadczył Pan działalności doradczej (w tym technicznej), ani też żadna z wystawionych faktur nie zawierała takich usług. 29 stycznia 2026 r. dokonał Pan również aktualizacji danych dotyczących jednoosobowej działalności gospodarczej, usuwając dodatkowy kod PKD 7112B, który zawiera w sobie „doradztwo techniczne” (ze skutkiem na dzień 8 grudnia 2025 r.), które to, w myśl art. 113 ust. 11 ustawy, zwolnieniu nie podlega, o czym poinformował Pana US 30 stycznia 2026 r. Natomiast dalsze plany dotyczące prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej zakładają również projektowanie inżynierskie (w zakresie projektowania maszyn i narzędzi, projektowanie do druku 3D i zarządzenie projektami związanymi z inżynierią), które mieszczą się w zakresie kodu 7112B. W ramach wykonywanej działalności nie wykonuje Pan i nie będzie wykonywał jakichkolwiek czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy. W ramach prowadzonej działalności sprzedaż w 2025 r. nie przekroczyła 200 tysięcy złotych, a tym samym nie przekroczyła 240 tys. złotych. W 2026 r. sprzedaż w ramach prowadzonej działalności nie przekroczy 240 tys. złotych.

Pana wątpliwości w sprawie w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy w związku z przedstawionym opisem sprawy, pomimo niewywiązania się z terminu 7 dni na zgłoszenie, przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, w związku z art. 113 ust. 11 ustawy.

Mając na uwadze wskazane wyżej przepisy prawa oraz okoliczności przedstawione we wniosku należy stwierdzić, że po wznowieniu zawieszonej działalności gospodarczej, nie jest Pan uznawany za podatnika rozpoczynającego działalność, lecz występuje jako podatnik kontynuujący tą działalność.

W związku z tym, kwota limitu, wynikająca z art. 113 ust. 1 ustawy, dająca prawo do zwolnienia od podatku od towarów i usług, dotyczy Pana w pełnej wysokości, niezależnie od zawieszenia działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego, a następnie jej ponownego wznowienia (w kolejnych latach). Fakt zawieszenia działalności gospodarczej nie ma wpływu na zmniejszenie kwoty limitu uprawniającej do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Wskazać należy, że przepis art. 113 ust. 11 ustawy, umożliwia podatnikowi, który stracił prawo do zwolnienia od podatku VAT lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponowny wybór tego zwolnienia, po spełnieniu określonych warunków. Przepis ten nie określa, w jakim terminie podatnik jest zobowiązany poinformować urząd o zamiarze wyboru zwolnienia. W związku z tym, należy przyjąć ogólnie stosowaną zasadę aktualizacji danych wynikającą z art. 96 ust. 12 ustawy, według której podatnik o wszelkich zmianach objętych zgłoszeniem rejestracyjnym jest zobowiązany poinformować urząd w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, czyli od momentu wyboru przez podatnika zwolnienia podmiotowego na formularzu VAT-R.

Wymieniony art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia prawa wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie. Zatem, fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania prawne należy stwierdzić, że skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonuje/nie będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy oraz spełniał/będzie Pan spełniał przesłanki do skorzystania ze zwolnienia, zgodnie z art. 113 ust. 1 i 11 ustawy, to od 8 grudnia 2025 r. (data wznowienia/odwieszenia działalności gospodarczej) przysługuje Panu prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 113 ustawy.

Uzyskując możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku, powinien był Pan złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R w terminie 7 dni licząc od dnia, w którym nabył Pan prawo do tego zwolnienia. Jednakże fakt złożenia zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia Pana prawa do wyboru przysługującego Panu zwolnienia, pomimo niedopełnienia obowiązku rejestracyjnego w wymaganym przepisami terminie. Zatem, może Pan korzystać ze zwolnienia sprzedaży od podatku od towarów i usług począwszy od 8 grudnia 2025 r., pomimo złożenia zawiadomienia aktualizacyjnego VAT-R o zmianie w styczniu 2026 r.

Podsumowując, stwierdzam, że przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w związku z art. 113 ust. 11 ustawy, od 8 grudnia 2025 r. Złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego po terminie 7-dniowym nie pozbawiło Pana prawa do korzystania z ww. zwolnienia.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.

Pana wątpliwości w sprawie dotyczą również ustalenia, czy świadczone przez Pana usługi polegające na projektowaniu maszyn i narzędzi, projektowaniu do druku 3D i zarządzaniu projektami związanymi z inżynierią, które mieszczą się w klasyfikacji PKD 7112B, lecz nie mają charakteru doradczego, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, uprawnia Pana do zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy stwierdzić należy, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają m.in. usługi w zakresie doradztwa.

W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o zwolnieniu, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności.

Z opisu analizowanej sprawy wynika, że nie świadczył Pan działalności doradczej (w tym technicznej), ani też żadna z wystawionych faktur nie zawierała takich usług. Przy odwieszaniu działalności 8 grudnia 2025 r. zmienił Pan w całości główne i pomocnicze kody PKD na 7210Z – Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych (jako kod przeważający), oraz 7112B – Pozostała działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (jako kod dodatkowy). 29 stycznia 2026 r. dokonał Pan również aktualizacji danych dotyczących jednoosobowej działalności gospodarczej, usuwając dodatkowy kod PKD 7112B, który zawiera w sobie „doradztwo techniczne” (ze skutkiem na dzień 8 grudnia 2025 r.), które to, w myśl art. 113 ust. 11 ustawy, zwolnieniu nie podlega, o czym poinformował Pana US 30 stycznia 2026 r. Natomiast dalsze plany dotyczące prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej zakładają również projektowanie inżynierskie (w zakresie projektowania maszyn i narzędzi, projektowania do druku 3D i zarządzania projektami związanymi z inżynierią), które mieszczą się w zakresie kodu 7112B. Wskazał Pan jednak, że w ramach wykonywanej działalności nie wykonuje Pan i nie będzie wykonywał jakichkolwiek czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Zatem, skoro – jak wynika z opisu sprawy – w ramach wykonywanej działalności nie wykonuje Pan i nie będzie wykonywał jakichkolwiek czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy oraz świadczone przez Pana usługi nie będą miały charakteru doradztwa, to biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy należy stwierdzić, że wykonywane, w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, czynności nie zostały wyłączone, na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy, ze zwolnienia od podatku VAT, pomimo tego, że działalność ta jest sklasyfikowana m.in. w PKD 7112B, z uwagi na fakt, że świadczone przez Pana usługi nie są/nie będą usługami w zakresie doradztwa.

Podsumowując, stwierdzam, że świadcząc usługi polegające na projektowaniu inżynierskim (w zakresie projektowania maszyn i narzędzi, projektowania do druku 3D i zarządzania projektami związanymi z inżynierią), które mieszczą się w zakresie kodu 7112B, lecz nie mają charakteru doradczego, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, może/będzie Pan mógł korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w związku z art. 113 ust. 11 ustawy, o ile wartość świadczonych przez Pana usług nie przekroczy wskazanej w ww. przepisie kwoty.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.

Wskazania jednak wymaga, że w sytuacji, gdy w latach następnych wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej przekroczy kwotę limitu zwolnienia podmiotowego, zwolnienie straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Prawo do omawianego zwolnienia straci Pan również, gdy zacznie wykonywać Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

-zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zobacz także

Powiązane porady

Mechanizm wspierany przez

Interpretacja indywidualna z dnia 26 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3.4012.79.2026.1.AW

Chcesz uzyskać dostęp? Skorzystaj z bezpłatnego abonamentu

TESTUJ INFORLEX przez 5 dni za darmo!

Jeśli już masz abonament Inforlex Zaloguj się