Interpretacja indywidualna z dnia 26 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.78.2026.2.KK
Podatnik nieposiadający własnych dochodów nie może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, nawet jeśli rozlicza się wspólnie z małżonkiem, który osiągnął dochody. Ulga jest dostępna jedynie dla podatników, którzy uzyskali dochody, od których można dokonać odliczeń zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 22 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Pani dziecko, syn (…) urodził się w 2021 r. z lewostronnym całkowitym rozszczepem wargi i podniebienia. Syn został zoperowany w Instytucie (…) 22 czerwca 2022 r. (operacja całkowitego rozszczepu wargi i podniebienia) oraz 18 maja 2024 r. (rekonstrukcja wyrostka zębodołowego po stronie lewej przeszczepem kości z talerza biodrowego, korekta nosa). 14 grudnia 2023 r. syn poddany został zabiegowi drenażu wentylacyjnego uszu w związku z przewlekłym, śluzowym zapaleniem ucha środkowego (kontynuuje leczenie laryngologiczne).
Syn wymaga stałej wielospecjalistycznej opieki (chirurgicznej, ortodontycznej, laryngologicznej, foniatrycznej i logopedycznej). Od urodzenia syn posiada orzeczenie o niepełnosprawności do 30 czerwca 2028 r. (…). Korzysta z terapii logopedycznej w ramach NFZ oraz prywatnej w związku z dyslalią obwodową anatomiczną oraz palatolalią (złożone zaburzenie mowy wynikające z anatomicznych nieprawidłowości podniebienia). Wypowiedzi syna są trudne do zrozumienia, często niezrozumiałe, brak głosek tylnojęzykowych, występuje nosowanie. Intensywna terapia logopedyczna ma na celu zminimalizowanie zaburzeń, a także zdynamizowanie jego rozwoju w zaburzonych sferach, co da mu szanse na pełniejsze funkcjonowanie w środowisku domowym, rówieśniczym i społecznym. W obecnym wieku dziecka jest ona niezbędna, do uzyskania pożądanych efektów.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że syn (…) urodzony (…) 2021 r. jest osobą niepełnosprawną z powodu wrodzonego lewostronnego całkowitego rozszczepu wargi i podniebienia. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z siedzibą w (…) ul. (…), wydał 30 czerwca 2025 r. kolejne orzeczenie o niepełnosprawności syna. Symbol przyczyny niepełnosprawności 03-L, niepełnosprawność syna datowana jest od urodzenia. Jest to niepełnosprawność wrodzona.
Na pytanie Organu o treści: „czy uzyskała Pani w roku podatkowym, w którym chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ww. ulgi – jeżeli tak, należy wskazać z jakiego tytułu i w jaki sposób opodatkowane?”, wskazała Pani, że w roku podatkowym 2025 nie uzyskała dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce. Jednocześnie wskazuje Pani, że rozlicza się z mężem, co pozwoli Pani i mężowi skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej. Pani mąż uzyskał dochód z tytułu umowy o pracę (stosunek pracy) opodatkowany na zasadach ogólnych.
Syn korzysta z terapii logopedycznej w Instytucie (…) przy ul. (…), (…), od września 2025 r. Są to regularne cotygodniowe wizyty, których koszt wynosi (…). Jest to placówka niepubliczna.
Oprócz ww. terapii syn korzysta również z poradni publicznej od 2024 r. Wizyty są refundowane przez NFZ, jednak odbywają się nieregularnie, co utrudnia pracę nad prawidłową mową, w której bardzo ważna jest systematyczność.
Częste infekcje ucha i niedosłuch, będące konsekwencją rozszczepu utrudniają pracę nad prawidłowym rozwojem mowy.
Syn nie osiągnął i nie osiąga dochodów w latach podatkowych, w których zamierza Pani dokonać odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Syn w tym roku skończy 5 lat i pozostaje na utrzymaniu Pani i męża.
Nie pracuje Pani zawodowo, ponieważ sprawuję stałą opiekę nad swoim dzieckiem z niepełnosprawnością. Stan zdrowia Pani syna wymaga regularnych wizyt lekarskich oraz wsparcia w codziennym funkcjonowaniu.
Wszystkie koszty poniesione na cele rehabilitacyjne syna były i są udokumentowane fakturami/ rachunkami, na których widnieją Pani dane jako kupującego (odbiorcy usług lub towaru) oraz dane sprzedającego (towar lub usługę). Z ww. dokumentów wynika co zostało zakupione, tj. rodzaj towaru lub usługi oraz w jakiej wysokości został poniesiony wydatek. Jest Pani również w posiadaniu przelewów do ww. usług. Z treści obecnie posiadanych przez Panią dokumentów potwierdzających wykonanie usługi wynika, że dzięki systematycznej prawidłowej terapii logopedycznej (rehabilitacji) syn może uzyskać wymowę prawidłową lub zbliżoną do prawidłowej.
Pani syn w roku podatkowym 2025 oraz w kolejnych latach pozostaje na utrzymaniu Pani i męża. Wydatki o których mowa we wniosku:
-nie zostały i nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,
-nie zostały zwrócone częściowo lub w całości w jakiejkolwiek innej formie,
-nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
-nie zostały i nie zostaną odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c,
-nie zostały i nie zostaną uwzględnione przez Panią, ani przez Pani męża w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji Podatkowej,
-nie zostały i nie zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):
Czy poniesione wydatki można odliczyć od dochodów w ramach ulgi rehabilitacyjnej ze względu na posiadanie przez Pani syna orzeczenia o niepełnosprawności 03-L (niepełnosprawność datuje się od urodzenia), jako wydatki niezbędne i konieczne do ciągłej terapii i rehabilitacji niepełnosprawnego dziecka, tj. skorzystanie na podstawie faktur VAT (lub innych dokumentów poświadczających zakup usług terapeutycznych i lekarskich) z odliczenia bieżących i przyszłych wydatków poniesionych na terapię logopedyczną?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):
Zarówno Pani jako rodzic, ale też psycholog, pedagog oraz neurologopeda, uważa, że przedstawiona terapia logopedyczna ma pozytywny wpływ na rozwój dziecka i daje Pani synowi szansę na poprawę rozwoju i usamodzielnienie się. Umożliwi to likwidację barier w porozumiewaniu się. W opinii nr (…) wydanej 13 września 2024 r. przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną nr (…), syn ma zaleconą opiekę logopedyczną, psychologiczną i pedagogiczną, bo współpraca tych specjalistów z chirurgiem oraz laryngologiem jest niezbędna dla zapewnienia kompleksowej opieki i wsparcia dla dziecka z rozszczepem podniebienia.
Terapia logopedyczna zminimalizuje zaburzenia mowy u Pani syna. Jest to stymulowanie jego rozwoju w obszarze komunikacji. W połączeniu z pomocą ortodontyczną oraz opieką wielospecjalistyczną, pozwoli na osiągnięcie optymalnych wyników funkcjonalnych i estetycznych, jak też poprawi jakość życia.
Pani zdaniem, ponoszone wydatki powinny podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ponieważ są bezpośrednio związane z leczeniem i rehabilitacją dziecka dotkniętego rozszczepem podniebienia, jakim jest Pani syn, wpływającą na jego funkcjonowanie i naukę w szkole.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.
Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
10) opłacenie tłumacza języka migowego;
11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
13) odpłatny przewóz:
a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;
14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
a) na turnusie rehabilitacyjnym,
b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1)wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;
2)okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1)orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3)orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1)I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a)całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b)znaczny stopień niepełnosprawności;
II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a)całkowitą niezdolność do pracy albo
b)umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji, podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z art. 26 ust. 7e ww. ustawy wynika, że:
Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 953), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1509), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303, 834, 859 i 1635), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
Art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1837 ze zm.) stanowi, że do grupy I zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
Należy również podkreślić, że zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami wydatki w ramach ulgi rehabilitacyjnej mogą podlegać odliczeniu od dochodu jedynie w roku podatkowym, w którym zostały poniesione.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że:
·Pani syn (…) urodził się 28 października 2021 r. i jest osobą niepełnosprawną z powodu wrodzonego lewostronnego całkowitego rozszczepu wargi i podniebienia. Syn wymaga stałej wielospecjalistycznej opieki (chirurgicznej, ortodontycznej, laryngologicznej, foniatrycznej i logopedycznej).
·Od urodzenia Pani syn posiada orzeczenie o niepełnosprawności do 30 czerwca 2028 r. i symbol przyczyny niepełnosprawności: 03-L.
·W roku podatkowym 2025 nie uzyskała Pani dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce. Jednocześnie wskazuje Pani, że rozlicza się z mężem, co pozwoli Pani i mężowi skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej. Pani mąż uzyskał dochód z tytułu umowy o pracę (stosunek pracy) opodatkowany na zasadach ogólnych.
·Syn korzysta z terapii logopedycznej w Instytucie Edukacji Logopedycznej od września 2025 r. Jest to placówka niepubliczna.
·Nie pracuje Pani zawodowo, ponieważ sprawuję stałą opiekę nad swoim dzieckiem z niepełnosprawnością.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że intencją ustawodawcy przy tworzeniu ulgi rehabilitacyjnej była pomoc osobom z niepełnosprawnościami w usamodzielnianiu się i pokonywaniu barier związanych z trudnościami wynikającymi ze schorzeń. Nie oznacza to jednak, że każdy wydatek poniesiony przez osobę niepełnosprawną lub jej dotyczący, może być uznany za wydatek objęty ulgą, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ulgą objęte są bowiem tylko te wydatki, które spełniają kryteria określone w przepisach normujących ulgę.
Należy jednakże podkreślić, że ulgi podatkowe, to mechanizmy określone w ustawach, zmniejszające wysokość podatku. W systemie podatkowym ulgi podatkowe polegają na ograniczeniu wielkości obciążenia podatkowego (w określonych przez ustawodawcę przypadkach). Innymi słowy, ulgi podatkowe oznaczają zmniejszenie podatku do zapłaty.
Aby mówić o uldze podatkowej muszą być spełnione następujące m.in. warunki:
·uprawnienia do ulgi muszą wynikać z prawa podatkowego,
·wydatki, z którymi łączy się ulga muszą być faktycznie poniesione,
·całość lub część poniesionych wydatków pomniejsza podstawę opodatkowania podatnika albo bezpośrednio podatek.
Biorąc zatem pod uwagę powyższe, ulgi w podatku dochodowym dotyczą wyłącznie podatników uzyskujących dochody podlegające opodatkowaniu.
Mechanizm ustalania zobowiązania podatkowego przewiduje, że podatnik korzystający z ulgi rehabilitacyjnej odlicza ją od dochodu. Zatem, wysokość przysługującej i możliwej do odliczenia przez podatnika ulgi podatkowej jest ściśle związana z uzyskanym przez podatnika w danym roku dochodem podatkowym.
Odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej podatnik może dokonać od:
·dochodu, który jest opodatkowany według skali podatkowej albo
·przychodu, który jest opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Zatem, warunkiem uprawniającym do skorzystania z powyższego odliczenia jest uzyskanie przez podatnika, przychodów (dochodów) opodatkowanych według skali podatkowej i/lub ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W związku z tym, aby podatnik (osoba mająca na utrzymaniu niepełnosprawne dziecko) mógł skorzystać w swoim zeznaniu podatkowym z omawianego odliczenia, musi uzyskać w roku podatkowym, w którym chce skorzystać z ulgi, wyżej wymienione dochody/przychody.
We wniosku wskazała Pani, że nie pracuje zawodowo. W 2025 r. nie uzyskała Pani dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce. Jednocześnie wskazuje Pani, że rozlicza się z mężem. Pani mąż uzyskał dochód z tytułu umowy o pracę (stosunek pracy) opodatkowany na zasadach ogólnych.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.
W myśl art. 6 ust. 2 ww. ustawy:
Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
1) przez cały rok podatkowy albo
2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego - w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego
– mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.
Ustawodawca art. 6 ust. 2 ww. ustawy, wprowadził uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia się małżonków oraz wyraźnie określił warunki, jakie należy spełnić by móc z niego skorzystać. Skorzystanie przez Panią oraz męża z uprawnienia do wspólnego rozliczenia nie skutkuje tym, że osiągnie Pani dochody z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, podlegające odliczeniu na podstawie 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy.
Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa, stwierdzam, że nie ma Pani możliwości odliczenia w zeznaniu rocznym poniesionych wydatków na terapię logopedyczną syna w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, że nie uzyskała Pani w roku podatkowym dochodów lub/i przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Zgodnie z brzmieniem art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, kwoty wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika, który m.in. miał na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, mogą być odliczone od uzyskanego w danym roku dochodu (w przypadku opodatkowania według skali podatkowej) lub od przychodu (opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych). Zatem, brak któregoś z ww. rodzajów dochodów/przychodów powoduje, że nie będzie Pani mogła skorzystać z odliczenia wydatków na terapię logopedyczną syna w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pani sytuacji prawnopodatkowej. Nie wywołuje skutków prawnych dla innej osoby (np. Pani męża), który chcąc uzyskać interpretację indywidualną w swojej sprawie może indywidualnie wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie, spełniającym wymogi formalne, o których mowa w przepisach Ordynacji podatkowej.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

