Interpretacja indywidualna z dnia 31 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDST2-1.4011.83.2026.1.NC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest:

-prawidłowe – w części dotyczącej uznania uzyskiwanych przychodów z tytułu najmu lokalu mieszkalnego za przychody z tzw. najmu prywatnego (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych);

-nieprawidłowe – w części dotyczącej zastosowania właściwej stawki ryczałtu.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zasad opodatkowania przychodów uzyskiwanych z najmu nieruchomości. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie najmu nieruchomości.

Na dzień złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawczyni nie pozostaje w stosunku pracy, ani w innym stosunku o podobnym charakterze. Okoliczność ta nie ma wpływu na sposób wykorzystywania lokalu mieszkalnego, który stanowi składnik majątku prywatnego Wnioskodawczyni nie jest wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką lokalu mieszkalnego położonego w A., z udziałem wynoszącym 1/2. Drugą współwłaścicielką lokalu jest siostra Wnioskodawczyni. Lokal został nabyty w drodze darowizny od matki.

Pomiędzy współwłaścicielkami istnieje notarialne pełnomocnictwo, na mocy którego siostra Wnioskodawczyni udzieliła jej pełnomocnictwa do samodzielnego zarządzania nieruchomością, w tym do podejmowania decyzji dotyczących jej najmu oraz do pobierania pożytków z nieruchomości.

Na podstawie powyższego pełnomocnictwa Wnioskodawczyni samodzielnie organizuje najem lokalu oraz pobiera całość przychodów uzyskiwanych z tego tytułu. Środki pieniężne z najmu wpływają wyłącznie na rachunek bankowy Wnioskodawczyni, która samodzielnie rozlicza należny podatek dochodowy.

Lokal jest wynajmowany okazjonalnie na krótkie okresy, na czas oznaczony, za pośrednictwem jednej internetowej platformy rezerwacyjnej. Najem dotyczy wyłącznie jednego lokalu mieszkalnego.

W ramach najmu Wnioskodawczyni nie świadczy usług dodatkowych charakterystycznych dla działalności hotelarskiej lub pensjonatowej, takich jak wyżywienie gości, sprzątanie w trakcie pobytu, całodobowa obsługa recepcyjna ani inne usługi o podobnym charakterze. Sprzątanie lokalu odbywa się wyłącznie po zakończeniu pobytu najemców.

Najem lokalu został rozpoczęty w dniu 30 listopada 2025 r. i ma charakter okazjonalny. Lokal nie jest udostępniany w sposób ciągły ani nie jest stale przeznaczony wyłącznie na cele najmu. Liczba rezerwacji jest ograniczona i obejmuje głównie krótkie, kilkudniowe pobyty, w tym pobyty weekendowe.

W okresach pomiędzy rezerwacjami lokal pozostaje niewynajęty, a Wnioskodawczyni korzysta z niego również samodzielnie na własne potrzeby mieszkaniowe. Lokal nie został wyłączony z majątku prywatnego ani przeznaczony na stałe do celów zarobkowych.

Wnioskodawczyni rozlicza przychody z najmu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%, liczonej od kwoty brutto uzyskanego przychodu, i odprowadza podatek na swój indywidualny mikrorachunek podatkowy.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, w szczególności przy uwzględnieniu współwłasności lokalu mieszkalnego oraz posiadanego przez Wnioskodawczynię pełnomocnictwa notarialnego do zarządzania nieruchomością i pobierania pożytków, przychody uzyskiwane z najmu lokalu stanowią przychody z najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, i mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%, zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychody uzyskiwane z opisanego najmu stanowią przychody z najmu prywatnego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT i mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%.

Najem prowadzony przez Wnioskodawczynię nie spełnia przesłanek uznania go za działalność gospodarczą, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, gdyż nie jest prowadzony w sposób zorganizowany i ciągły oraz nie ma charakteru profesjonalnego.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, źródłem przychodów jest m.in. najem, jeżeli nie jest on wykonywany w ramach działalności gospodarczej.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 24 maja 2021 r., sygn. II FPS 1/21, to podatnik decyduje, czy dany składnik majątku jest wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej, czy w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

W niniejszej sprawie najem dotyczy wyłącznie jednego lokalu mieszkalnego, ma charakter okazjonalny, nie jest prowadzony w sposób zorganizowany ani profesjonalny oraz nie obejmuje świadczenia usług dodatkowych typowych dla działalności hotelarskiej. Lokal nie jest przeznaczony wyłącznie na cele najmu i bywa wykorzystywany przez Wnioskodawczynię na własne potrzeby mieszkaniowe.

Posiadane przez Wnioskodawczynię pełnomocnictwo notarialne od drugiej współwłaścicielki uzasadnia fakt pobierania przez nią całości pożytków z nieruchomości oraz samodzielnego rozliczania podatku dochodowego z tego tytułu.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni, przychody z najmu mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy:

Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są:

·pozarolnicza działalność gospodarcza;

·najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 przywoływanej ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki:

·zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy, pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,

·nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, oraz

·wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać na podstawie postanowień wyżej powołanego art. 11 ww. ustawy.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Uchwałą NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21 stwierdzono, że:

To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (...).

Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności gospodarczej.

W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

1)prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;

2)osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232), zwanej dalej „ustawa o podatku dochodowym”.

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

·8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że jest Pani współwłaścicielką lokalu mieszkalnego, drugą współwłaścicielką lokalu jest Pani siostra. Lokal został nabyty w drodze darowizny. Siostra udzieliła Pani pełnomocnictwa notarialnego do samodzielnego zarządzania nieruchomością, w tym do podejmowania decyzji dotyczących jej najmu oraz do pobierania pożytków z nieruchomości. Na podstawie ww. pełnomocnictwa samodzielnie organizuje Pani najem lokalu oraz pobiera całość przychodów uzyskiwanych z tego tytułu. Środki pieniężne z najmu wpływają wyłącznie na Pani rachunek bankowy, samodzielnie rozlicza Pani należny podatek dochodowy.

Lokal mieszkalny stanowi składnik Pani majątku prywatnego i nie jest wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej. Jest wynajmowany okazjonalnie na krótkie okresy, na czas oznaczony, za pośrednictwem jednej internetowej platformy rezerwacyjnej. Liczba rezerwacji jest ograniczona i obejmuje głównie krótkie, kilkudniowe pobyty, w tym pobyty weekendowe. Lokal nie jest udostępniany w sposób ciągły, ani nie jest stale przeznaczony wyłącznie na cele najmu. W okresach pomiędzy rezerwacjami lokal pozostaje niewynajęty, korzysta Pani z niego również samodzielnie na własne potrzeby mieszkaniowe. W ramach najmu nie świadczy Pani usług dodatkowych. Sprzątanie lokalu odbywa się wyłącznie po zakończeniu pobytu najemców.

Jeżeli zatem na podstawie udzielonego Pani pełnomocnictwa notarialnego świadczy Pani usługi najmu, a tym samym jest stroną umowy najmu, to jest Pani zobowiązana rozliczać podatek od przychodów uzyskanych z tytułu najmu lokalu mieszkalnego.

Zatem w opisanym przypadku, przychody, które uzyskuje Pani z tytułu najmu mieszkania, należy zaliczyć do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Przychody z tego tytułu podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zatem, w tym zakresie Pani stanowisko jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do właściwej stawki ryczałtu wskazać należy, że w świetle powołanego art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – które uzyskuje Pani z tytułu najmu lokalu mieszkalnego – wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł.

Pani natomiast we własnym stanowisku w sprawie odniosła się wyłącznie do stawki ryczałtu w wysokości 8,5%. W świetle powyższego, Pani stanowisko, dotyczące stawki podatku należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.