Interpretacja indywidualna z dnia 3 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.60.2026.2.MC

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 13 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 16 lutego 2026 r. (wpływ 24 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W roku podatkowym 2025 poniosła Pani wydatek w wysokości 9.000 zł, udokumentowany stosownymi fakturami. Powyższy koszt został poniesiony celem uzupełnienia widocznego braku uzębienia. Z uwagi na charakter prowadzonej przez Panią działalności (tłumacz przysięgły) koszt ten był niezbędny do uzyskiwania przychodów, gdyż utrata dwóch zębów z przyczyn nagłych uniemożliwiało Pani zrozumiałe i wyraźne tłumaczenie ustne w urzędach i przed organami państwa.

Uzupełnienie

Pani działalność gospodarcza opodatkowana jest na zasadach ogólnych według skali podatkowej.

Jest Pani emerytką i jako uzupełnienie niskiej emerytury prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…). Wykonuje Pani tłumaczenia pisemne oraz ustne głównie dla organów państwowych, takich jak sądy, prokuratury, policja oraz dla innych podmiotów, tłumacząc na konferencjach, szkoleniach i innych.

Złożony przez Panią wniosek dotyczy kosztów protetycznych w postaci trzech koron zębowych.

Niefortunnie uderzyła Pani twarzą w rant biurka, w wyniku czego uszkodzeniu (pęknięciu) uległy korzenie trzech zębów (...). Zęby należało usunąć, co też uczyniła Pani, ponosząc koszty ekstrakcji (1.200 zł). Ponieważ usunięcie zębów sprawiło, że miała Pani bardzo duży problem z wyraźną wymową, estetyką i jedzeniem, postanowiła Pani poddać się zabiegowi wszczepienia trzech implantów – koszt z badaniami 10.000 zł.

Dla przywrócenia estetyki wyglądu i wyraźnej mowy zmuszona była Pani opłacić jeszcze wykonanie i założenie na implanty trzech koron, których koszt wynosił kolejne 9.000 zł. Poniesione koszty (ponad 20.000 zł) były dla Pani bardzo dużym obciążeniem, a ponieważ bez ich poniesienia nie mogłaby Pani wykonywać pracy w pełnym zakresie, a więc uzyskiwać przychodu z tłumaczeń ustnych, zwróciła się Pani z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej, czy mniejszą część tych wydatków, a mianowicie koszt samych koron (9.000 zł) może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Co do zasady w ujęciu prawnym wydatków stomatologicznych nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodu i traktuje je jako koszty osobiste, poprawiające stan zdrowia i komfort życia, a nie generowanie przychodu w firmie. W tym jednak przypadku poniesione przez Panią koszty mają ścisły związek z działalnością i osiąganiem przychodu, stanowią więc wyjątek i mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Pytanie

Czy ten niezbędny do prowadzenia działalności wydatek może Pani zaliczyć jako koszt uzyskania przychodu?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie – poniesione przez Panią wydatki są zarówno kosztem osobistym, jak i kosztem uzyskania przychodu. Jak pisała Pani w złożonym wniosku – bez poniesienia tych wydatków musiałaby Pani całkowicie zrezygnować z tłumaczeń ustnych (niewyraźna mowa, estetyka wyglądu). Ponieważ organy podatkowe są władne do wydania oceny, czy dany przypadek można zaliczyć do wyjątków i poniesione wydatki zakwalifikować jako KUP, zwróciła się Pani z wnioskiem o wydanie takiej oceny.

Zaznacza Pani jednocześnie, że wniosek dotyczy tylko mniejszej części poniesionych przez Panią wydatków (9.000 zł z 20.200 zł), większą część bowiem potraktowała Pani jako koszt osobisty.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zatem, przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodów, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodów. Dlatego możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatku, który – racjonalnie oceniając – mógłby przyczynić się do powstania przychodów, czy ich zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.

O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Na podatniku bowiem spoczywa obowiązek wykazania obiektywnego związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Opisany przez Panią we wniosku wydatek nie został wprost wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w tej regulacji, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia, że wszystkie wydatki, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za podatkowe koszty uzyskania przychodów.

Jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.

Podkreślam również, że działalność gospodarcza podlega określonym regułom ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji postawionego celu. Ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik, stąd decyzje skutkujące powstaniem kosztów związanych z tą działalnością nie można rekompensować przy pomocy przepisów podatkowych, gdyż oznaczałoby to w praktyce przerzucenie na Skarb Państwa ryzyka związanego z określonym przedsięwzięciem gospodarczym podejmowanym przez podmiot.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

W przedstawionym we wniosku opisie sprawy wskazała Pani, że w 2025 r. poniosła Pani wydatek w wysokości 9.000 zł, udokumentowany stosownymi fakturami. Powyższy koszt został poniesiony w celu uzupełnienia widocznego braku uzębienia. Pani działalność gospodarcza opodatkowana jest na zasadach ogólnych. Jest Pani emerytką i jako uzupełnienie niskiej emerytury prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. Wykonuje Pani tłumaczenia pisemne oraz ustne głównie dla organów państwowych, takich jak sądy, prokuratury, policja oraz dla innych podmiotów, tłumacząc na konferencjach, szkoleniach i innych. Złożony przez Panią wniosek dotyczy kosztów protetycznych w postaci trzech koron zębowych. Niefortunnie uderzyła Pani twarzą w rant biurka, w wyniku czego uszkodzeniu (pęknięciu) uległy korzenie trzech zębów (...). Zęby należało usunąć, co też uczyniła Pani, ponosząc koszty ekstrakcji (1.200 zł). Ponieważ usunięcie zębów sprawiło, że miała Pani bardzo duży problem z wyraźną wymową, estetyką i jedzeniem, postanowiła Pani poddać się zabiegowi wszczepienia trzech implantów – koszt z badaniami 10.000 zł. Dla przywrócenia estetyki wyglądu i wyraźnej mowy zmuszona była Pani opłacić jeszcze wykonanie i założenie na implanty trzech koron, których koszt wynosił kolejne 9.000 zł.

Wskazuję, że uzupełnienie braków w uzębieniu jest istotne z uwagi na aspekty zdrowotne, jak również czynione dla celów estetycznych, niezależnie od tego, czy ktoś prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi.

Moim zdaniem, na podstawie opisu sprawy tego typu wydatek nosi przede wszystkim znamiona wydatku o charakterze osobistym, a ten nie może stanowić kosztów uzyskania przychodów. Jego związek z możliwością uzyskania przez Panią przychodów jest czysto teoretyczny.

Niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, każda osoba może, ale i musi korzystać z usług dentystycznych/protetycznych, w tym mających na celu uzupełnienie uzębienia. Z tej też przyczyny zakupy tych rzeczy/usług stanowią spełnienie zwykłych, normalnych potrzeb danej osoby fizycznej.

W konsekwencji, wydatek na uzupełnienie uzębienia w postaci trzech koron zębowych – zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie może stanowić kosztów uzyskania przychodów w Pani działalności gospodarczej.

Podsumowanie: poniesiony wydatek na uzupełnienie Pani uzębienia w postaci trzech koron zębowych nie może zostać zaliczony przez Panią do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.