Interpretacja indywidualna z dnia 9 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.123.2026.3.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Odpowiadając na wezwania uzupełnił go Pan 6 i 17 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan obywatelem polskim i rezydentem podatkowym Polski, osiągającym dochody z pracy na morzu. Pracuje Pan jako marynarz na statku eksploatowanym w żegludze międzynarodowej w rotacji 28/28 dni. Pana praca odbywa się wyłącznie poza wodami terytorialnymi Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i innych państw. Wynagrodzenie za pracę na statku jest uzyskiwane od pracodawcy zagranicznego, z którym łączą Pana stosunki pracownicze w ramach umowy o pracę lub umowy kontraktowej. W związku z powyższym, Pana dochody mogą podlegać opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w państwach, których wody terytorialne opuszcza Pan podczas pełnienia służby. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności art. 27g ustawy o PIT, oraz w związku z postanowieniami umowy między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 20 lipca 2006 r., przysługuje Panu prawo do zastosowania ulgi abolicyjnej w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania. Jednocześnie wskazuje Pan, że Pana wynagrodzenie uzyskiwane w rotacji 28/28 dni poza wodami terytorialnymi UK spełnia warunki określone w przepisach prawa podatkowego do zastosowania ulgi abolicyjnej oraz proporcjonalnego odliczenia podatku zapłaconego za granicą. W związku z powyższym, zwraca się Pan z prośbą o potwierdzenie prawa do zastosowania ulgi abolicyjnej oraz wskazanie sposobu prawidłowego jej stosowania w Pana rocznym zeznaniu podatkowym.

Nie zamierza Pan w 2026 r. osiągać w Polsce żadnego dochodu. Wniosek dotyczy opodatkowania dochodów uzyskanych w 2025 r.

Wykonywał Pan pracę najemną na statku (...), należącym do armatora: (...) eksploatowanym na wodach morskich Wielkiej Brytanii na podstawie kontraktu w charakterze (...) w systemie rotacji. Potwierdził Pan, że był to statek morski - jednostka morska przeznaczona do pracy na morzu.

Był to statek typu OSV (Offshore Support Vessel) pełniący funkcję jednostki zabezpieczenia ratowniczego (ERRV) oraz jednostki pomocniczej obsługującej instalacje offshore.

Statek był wykorzystywany do obsługi instalacji offshore na Morzu Północnym. W okresie wykonywania przez Pana pracy jednostka pełniła funkcje zabezpieczenia ratowniczego platform offshore, a także realizowała zadania pomocnicze związane z obsługą instalacji offshore, w tym transport kontenerów pomiędzy portami a instalacjami offshore.

Wskazanie, że statek był eksploatowany w żegludze międzynarodowej oznacza, że jednostka wykonywała działalność morską na Morzu Północnym, przemieszczając się pomiędzy różnymi obszarami morskimi oraz portami obsługującymi sektor offshore. Statek pełnił funkcje zabezpieczenia ratowniczego platform offshore, a także realizował zadania pomocnicze związane z obsługą instalacji offshore, w tym transport kontenerów pomiędzy portami a instalacjami offshore. Jednostka operowała zarówno na obszarach morskich pozostających pod jurysdykcją Wielkiej Brytanii i Holandii jak również na wodach międzynarodowych Morza Północnego, przemieszczając się pomiędzy instalacjami i portami.

Odpowiadając między miejscami położonymi w jakich państwach był eksploatowany ten statek wskazał Pan: (...).

Podmiotem eksploatacji statku jest: (...), z siedzibą : (...), Wielka Brytania.

Dochody podmiotu eksploatującego statek były uzyskane z działalności offshore na Morzu Północnym, w szczególności z usług świadczonych na rzecz sektora (...). Obejmowały one zabezpieczenie ratownicze instalacji offshore (ERRV), wsparcie operacyjne platform a także transport zaopatrzenia i kontenerów pomiędzy portami i instalacjami offshore.

Statek był eksploatowany przez Armatora: (...), którego siedziba oraz faktyczny zarząd znajdują się w (...) w Wielkiej Brytanii.

Nie posiada Pan szczegółowych informacji dotyczących sposobu rozliczania kosztów działalności przedsiębiorstwa eksploatującego statek. Z Pana wiedzy wynika jedynie, że wynagrodzenie członków załogi stanowią element kosztów działalności operacyjnej związanej z eksploatacją jednostki. Posiada Pan umowę o pracę zawartą z pracodawcą. Wykonywana przez Pana praca stanowi pracę najemną wykonywaną na podstawie stosunku pracy.

W związku z wykonywaniem opisanej pracy podatek dochodowy był potrącany i odprowadzany w Wielkiej Brytanii w systemie PAYE. Z wynagrodzenia potrącane były również składki na ubezpieczenia społeczne National Insurance.

Siedziba Pana pracodawcy znajduje się w: (...).

Dochody uzyskiwane przez Pana z tytułu wykonywanej pracy nie były osiągane w krajach ani na terytoriach wymienionych w rozporządzeniu Ministra Finansów dotyczącym krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową.

Statek był eksploatowany głównie na Morzu Północnym w rejonach instalacji offshore, w szczególności (...). Jednostka operowała zarówno na obszarach wyłącznych stref ekonomicznych państw nadbrzeżnych (Wielka Brytania) jak również przemieszczała się pomiędzy instalacjami offshore oraz portami obsługującymi sektor offshore.

Statek, na którym wykonywał Pan pracę (...) jest jednostką offshore należącą do (...), z siedzibą w Wielkiej Brytanii, był eksploatowany na Morzu Północnym w rejonach instalacji offshore, w tym (...). Jednostka operowała na obszarach morskich pozostających pod jurysdykcją Wielkiej Brytanii, w szczególności jej wyłącznych strefach ekonomicznych, a także przemieszczała się pomiędzy portami obsługującymi instalacje offshore.

Przebywał Pan w Wielkiej Brytanii oraz Holandii w okresach nieprzekraczających łącznie 183 dni w roku podatkowym oraz w żadnym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym w roku podatkowym. Nie przekroczył Pan 183 dni pobytu w którymkolwiek z tych państw.

Pana wynagrodzenie było wypłacane przez pracodawcę (...) z siedzibą w (...). Pracodawca nie posiada siedziby ani miejsca zamieszkania w państwach, w których wykonywał Pan pracę.

Pracodawca (...), z siedzibą w (...) jest zarejestrowany jako pracodawca w Wielkiej Brytanii w systemie PAYE. Pana wynagrodzenie było rozliczane w Wielkiej Brytanii, gdzie potrącany był podatek dochodowy oraz składki National Insurance.

Statek był eksploatowany na Morzu Północnym, w rejonie instalacji offshore zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej Wielkiej Brytanii (UK Continental Shelf). Operacje statku obejmowały przemieszczanie się pomiędzy różnymi instalacjami offshore (np. (...)), w tym platformami oraz farmami wiatrowymi zlokalizowanymi na obszarach morskich Wielkiej Brytanii.

Statek morski „(...)” operował na Morzu Północnym w wyłącznej strefie ekonomicznej Wielkiej Brytanii (UK Continental Shelf), poza terytorium lądowym państw. Operacje statku obejmowały przemieszczanie się pomiędzy różnymi instalacjami offshore ((...)), w tym (...).

Statek wykonywał swoje zadania w wyłącznej strefie ekonomicznej Wielkiej Brytanii (UK Continental Shelf), na obszarach morskich położonych poza terytorium lądowym państw, w znacznej odległości od wybrzeża (około 60 mil morskich od brzegu). Wskazane wcześniej odniesienia do innych państw dotyczyły wyłącznie logistycznych operacji związanych z podmianą załogi w portach, a nie eksploatacji statku.

Pracodawcą był podmiot (...) z siedzibą w (...). Pracodawca nie posiadał zagranicznego zakładu ani stałej placówki, która ponosiłaby koszty Pana wynagrodzenia. Wynagrodzenie było wypłacane przez pracodawcę i nie było przypisane do żadnego zakładu lub placówki.

Statek był eksploatowany przez (...) z siedzibą w Wielkiej Brytanii, który wykorzystywał go do świadczenia usług morskich w sektorze offshore na Morzu Północnym.

Celem eksploatacji statku było świadczenie usług morskich na Morzu Północnym, obejmujących transport zaopatrzenia oraz wsparcie operacyjne instalacji offshore. Statek wykonywał regularne przewozy ładunków pomiędzy różnymi instalacjami offshore, przemieszczając kontenery logistyczne, wodę technologiczną oraz wyposażenie techniczne, co stanowiło istotny element jego działalności transportowej. Jednocześnie jednostka zapewniała zabezpieczenie operacyjne instalacji, jednak nie było to jedyne ani dominujące zadanie statku.

Głównym źródłem przychodów było świadczenie usług morskich dla operatorów instalacji offshore, obejmujących wsparcie operacyjne i logistyczne, w tym transport zaopatrzenia. Działalność ta miała charakter komercyjny i polegała na odpłatnym wykonywaniu przewozów ładunków oraz obsłudze logistycznej instalacji offshore.

Statek realizował operacje transportowe polegające na przemieszczaniu ładunków pomiędzy różnymi instalacjami offshore na Morzu Północnym, stanowiące element działalności morskiej wykonywanej poza terytorium lądowym państw.

Statek transportował kontenery logistyczne przeznaczone dla instalacji offshore, w szczególności:

·kontenery z wodą technologiczną i użytkową (fresh water, potable water),

·kontenery z materiałami eksploatacyjnymi i częściami zamiennymi,

·kontenery związane z transportem paliwa i innych substancji wykorzystywanych w działalności offshore.

Transportowane kontenery były przeznaczone do bieżącego funkcjonowania, utrzymania oraz obsługi technicznej instalacji offshore. Transport był przeznaczony dla operatorów instalacji offshore i miał charakter komercyjny (odpłatny).

Transport zaopatrzenia stanowił integralną część działalności statku i był wykonywany w sposób powtarzalny w ramach obsługi instalacji offshore. Operacje transportowe były realizowane pomiędzy różnymi instalacjami offshore, w szczególności platformami m.in.: (...).

Transport kontenerów i zaopatrzenia dla instalacji offshore był elementem działalności gospodarczej prowadzonej przez podmiot eksploatujący statek i miał charakter komercyjny. Działalność ta obejmowała zarówno wsparcie operacyjne, jak i transport oraz obsługę logistyczną instalacji offshore. Statek był wykorzystywany do odpłatnego przewozu ładunków oraz realizacji operacji transportowych na Morzu Północnym, co stanowiło istotny element jego działalności.

Pytanie

Czy w Pana przypadku, jako obywatela polskiego i rezydenta podatkowego Polski, który wykonuje pracę na statku w żegludze międzynarodowej w rotacji 28/28 dni, w pełni poza wodami terytorialnymi Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii, przysługuje Panu prawo do zastosowania ulgi abolicyjnej na podstawie art. 27g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 14 ust. 3 Konwencji między Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 20 lipca 2006 r., oraz czy należy prawidłowo stosować proporcjonalne odliczenie podatku zapłaconego za granicą zgodnie z art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Jest Pan obywatelem polskim i rezydentem podatkowym Polski, który wykonuje pracę na statku w żegludze międzynarodowej w rotacji 28/28 dni, całkowicie poza wodami terytorialnymi Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii. Zgodnie z art. 27g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje Panu prawo do zastosowania ulgi abolicyjnej w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania dochodów uzyskanych za granicą. Ponadto, w związku z art. 14 ust. 3 Konwencji między Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, wynagrodzenie uzyskiwane przez Pana za pracę na statku, który eksploatowany jest w żegludze międzynarodowej, nie podlega opodatkowaniu w UK, a podlega opodatkowaniu w Polsce. Podkreśla Pan, że warunki jego pracy – wykonywanej całkowicie poza wodami terytorialnymi UK, w pełnej rotacji 28/28 dni – spełniają przesłanki do zastosowania ulgi abolicyjnej, a także proporcjonalnego odliczenia podatku zapłaconego za granicą zgodnie z art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o PIT. W związku z powyższym, stoi Pan na stanowisku, że przysługuje Panu prawo do pełnego zastosowania ulgi abolicyjnej od dochodów uzyskanych w trakcie wykonywania pracy marynarskiej w żegludze międzynarodowej, bez ograniczeń wynikających z podatku zapłaconego za granicą w państwach, w których Pan nie przebywał na wodach terytorialnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Miejsce opodatkowania dochodów z pracy, najemnej zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania uzależnione jest nie tyle od podmiotu wypłacającego wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Zatem, zakres obowiązku podatkowego rezydentów podatkowych wykonujących pracę za granicą modyfikowany jest przez umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez państwo rezydencji z państwem, w którym praca jest wykonywana. Zgodnie z zasadą wyrażoną w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się państw, uzyskiwane z tytułu pracy najemnej świadczonej na terytorium drugiego państwa, mogą być opodatkowane w tym państwie, w którym praca ta jest rzeczywiście wykonywana. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii, gdzie uzyskiwane są wynagrodzenia w zamian za świadczoną pracę najemną, ma określenie miejsca jej wykonywania. Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.

Natomiast według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD do art. 15 ust. 3 do wynagrodzeń załóg statków morskich lub statków powietrznych eksploatowanych w transporcie międzynarodowym lub barek eksploatowanych w żegludze śródlądowej stosuje się zasadę, która w pewnym zakresie jest zgodna z zasadą odnoszącą się do dochodów z żeglugi morskiej, śródlądowej i transportu lotniczego; chodzi o to, że podlegają one opodatkowaniu w państwie, w którym znajduje się faktyczny zarząd przedsiębiorstwa. W Komentarzu do art. 8 wskazano, że Umawiające się Państwa mogą uzgodnić między sobą zrzeczenie się prawa do opodatkowania dochodu na rzecz państwa, w którym mieści się faktyczny zarząd przedsiębiorstwa eksploatującego statki morskie, statki powietrzne lub barki. Przyczyny wprowadzenia takiej możliwości w przypadku dochodu z żeglugi morskiej, powietrznej lub śródlądowej odnoszą się również do wynagrodzenia załóg. Umawiające się Państwa mogą oczywiście uzgodnić między sobą postanowienie przyznające prawo do opodatkowania państwu przedsiębiorstwa. Takie postanowienie, jak również ust. 3 art. 15 zakładają, że ustawodawstwo wewnętrzne państwa, któremu przyznano prawo do opodatkowania, zezwala temu państwu opodatkować wynagrodzenie osoby zatrudnionej w danym przedsiębiorstwie, bez względu na jej miejsce zamieszkania.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.

Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Zgodnie zatem z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (pkt 9) w zakresie art. 15 ust. 3, zasadę, w myśl której występuje opodatkowanie w państwie, w którym znajduje się faktyczny zarząd przedsiębiorstwa stosuje się do wynagrodzeń załóg statków morskich lub statków powietrznych eksploatowanych w transporcie międzynarodowym.

We wniosku wskazał Pan, że jest rezydentem podatkowym Polski, osiągającym dochody z pracy na morzu. Pracuje Pan jako marynarz na statku eksploatowanym w żegludze międzynarodowej w rotacji 28/28 dni. Wniosek dotyczy opodatkowania dochodów uzyskanych w 2025 r.

Wykonywał Pan pracę najemną na statku (...) będącym statkiem morskim.

Był to statek typu OSV (Offshore Support Vessel) pełniący funkcję jednostki zabezpieczenia ratowniczego (ERRV) oraz jednostki pomocniczej obsługującej instalacje offshore.

Statek był wykorzystywany do obsługi instalacji offshore na Morzu Północnym. W okresie wykonywania przez Pana pracy jednostka pełniła funkcje zabezpieczenia ratowniczego platform offshore, a także realizowała zadania pomocnicze związane z obsługą instalacji offshore, w tym transport kontenerów pomiędzy portami a instalacjami offshore.

Statek pełnił funkcje zabezpieczenia ratowniczego platform offshore, a także realizował zadania pomocnicze związane z obsługą instalacji offshore, w tym transport kontenerów. Jednostka operowała zarówno na obszarach morskich pozostających pod jurysdykcją Wielkiej Brytanii i Holandii jak również na wodach międzynarodowych Morza Północnego, przemieszczając się pomiędzy instalacjami i portami.

Dochody podmiotu eksploatującego statek były uzyskane z działalności offshore na Morzu Północnym, w szczególności z usług świadczonych na rzecz (...). Obejmowały one zabezpieczenie ratownicze instalacji offshore (ERRV), wsparcie operacyjne platform a także transport zaopatrzenia i kontenerów pomiędzy portami i instalacjami offshore.

Statek był eksploatowany przez Armatora: (...), którego siedziba oraz faktyczny zarząd znajdują się w (...) w Wielkiej Brytanii.

W związku z wykonywaniem opisanej pracy podatek dochodowy był potrącany i odprowadzany w Wielkiej Brytanii w systemie PAYE. Z wynagrodzenia potrącane były również składki na ubezpieczenia społeczne National Insurance. Siedziba Pana pracodawcy znajduje się w (...).

Statek był eksploatowany głównie na Morzu Północnym w rejonach instalacji offshore, w szczególności (...). Jednostka operowała zarówno na obszarach wyłącznych stref ekonomicznych państw nadbrzeżnych (Wielka Brytania) jak również przemieszczała się pomiędzy instalacjami offshore oraz portami obsługującymi sektor offshore.

Przebywał Pan w Wielkiej Brytanii oraz Holandii w okresach nieprzekraczających łącznie 183 dni w roku podatkowym oraz w żadnym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym w roku podatkowym. Nie przekroczył Pan 183 dni pobytu w którymkolwiek z tych państw.

Pana wynagrodzenie było wypłacane przez pracodawcę (...) z siedzibą w (...). Pracodawca nie posiada siedziby ani miejsca zamieszkania w państwach, w których wykonywał Pan pracę.

Pracodawca (...), z siedzibą w (...) jest zarejestrowany jako pracodawca w Wielkiej Brytanii w systemie PAYE. Pana wynagrodzenie było rozliczane w Wielkiej Brytanii, gdzie potrącany był podatek dochodowy oraz składki National Insurance.

Operacje statku obejmowały przemieszczanie się pomiędzy różnymi instalacjami offshore (np. (...)), w tym (...) zlokalizowanymi na obszarach morskich Wielkiej Brytanii.

Wskazane wcześniej odniesienia do innych państw dotyczyły wyłącznie logistycznych operacji związanych z podmianą załogi w portach, a nie eksploatacji statku.

Pracodawcą był podmiot (...) z siedzibą w (...).

Celem eksploatacji statku było świadczenie usług morskich na Morzu Północnym, obejmujących transport zaopatrzenia oraz wsparcie operacyjne instalacji offshore. Statek wykonywał regularne przewozy ładunków pomiędzy różnymi instalacjami offshore, przemieszczając kontenery logistyczne, wodę technologiczną oraz wyposażenie techniczne, co stanowiło istotny element jego działalności transportowej. Jednocześnie jednostka zapewniała zabezpieczenie operacyjne instalacji, jednak nie było to jedyne ani dominujące zadanie statku.

Głównym źródłem przychodów było świadczenie usług morskich dla operatorów instalacji offshore, obejmujących wsparcie operacyjne i logistyczne, w tym transport zaopatrzenia. Działalność ta miała charakter komercyjny i polegała na odpłatnym wykonywaniu przewozów ładunków oraz obsłudze logistycznej instalacji offshore.

Statek realizował operacje transportowe polegające na przemieszczaniu ładunków pomiędzy różnymi instalacjami offshore na Morzu Północnym, stanowiące element działalności morskiej wykonywanej poza terytorium lądowym państw.

Statek transportował kontenery logistyczne przeznaczone dla instalacji offshore, transportowane kontenery były przeznaczone do bieżącego funkcjonowania, utrzymania oraz obsługi technicznej instalacji offshore. Transport był przeznaczony dla operatorów instalacji offshore i miał charakter komercyjny (odpłatny).

Transport zaopatrzenia stanowił integralną część działalności statku i był wykonywany w sposób powtarzalny w ramach obsługi instalacji offshore. Operacje transportowe były realizowane pomiędzy różnymi instalacjami offshore, w szczególności platformami m.in.: (...).

Transport kontenerów i zaopatrzenia dla instalacji offshore był elementem działalności gospodarczej prowadzonej przez podmiot eksploatujący statek i miał charakter komercyjny. Działalność ta obejmowała zarówno wsparcie operacyjne, jak i transport oraz obsługę logistyczną instalacji offshore. Statek był wykorzystywany do odpłatnego przewozu ładunków oraz realizacji operacji transportowych na Morzu Północnym, co stanowiło istotny element jego działalności.

Mając zatem na uwadze, że jest Pan polskim rezydentem podatkowym uznać należy, że podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Ponadto, w związku z tym, że w 2025 r. uzyskiwał Pan przychody z pracy najemnej wykonywanej na pokładzie statku morskiego eksploatowanego przez przedsiębiorstwo z siedzibą i faktycznym zarządem w Wielkiej Brytanii w wyłącznej strefie ekonomicznej Wielkiej Brytanii, konieczne jest odniesienie się do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 250, poz. 1840).

Przy czym wskazać należy, że zarówno Polska, jak i Wielka Brytania notyfikowały ww. Konwencję polsko-brytyjską do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369). Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski jest dzień 1 lipca 2018 r., natomiast dla Wielkiej Brytanii dzień 1 października 2018 r.

Zgodnie z treścią wskazanego przez Pana art. 14 ust. 3 ww. Konwencji polsko-brytyjskiej:

Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie otrzymywane za pracę najemną, wykonywaną na pokładzie statku morskiego bądź statku powietrznego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa może być opodatkowane w tym Państwie.

Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt g) ww. Konwencji polsko-brytyjskiej:

W rozumieniu niniejszej Konwencji, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej:

określenia „przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa” i „przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie.

Natomiast stosownie do art. 3 ust. 1 pkt h) ww. Konwencji polsko-brytyjskiej:

W rozumieniu niniejszej Konwencji, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej:

określenie "transport międzynarodowy" oznacza wszelki transport statkiem morskim lub statkiem powietrznym, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa, z wyjątkiem przypadku, kiedy statek morski lub statek powietrzny eksploatowany jest wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie.

Ponadto z Konwencji polsko-brytyjskiej wynika, że została ona sporządzona w dwóch egzemplarzach, w językach polskim i angielskim, przy czym obydwa teksty są jednakowo autentyczne.

Podkreślenia jednakże wymaga, że powyższe przepisy nie precyzują zakresu znaczeniowego określenia „transport”. Tym samym, jego wykładni należy dokonywać w oparciu o językowe znaczenie słowa „transport” oraz łącznie z fragmentem przepisu, który stanowi o „transporcie międzynarodowym”.Poprzez transport (w tym transport międzynarodowy) należy rozumieć zespół czynności związany z przemieszczaniem osób i dóbr materialnych za pomocą odpowiednich środków (definicja z Internetowej Encyklopedii PWN). Transport (łac. transportare – przenieść, przewieźć) – przemieszczanie ludzi, ładunków (przedmiot transportu) w przestrzeni przy wykorzystaniu odpowiednich środków (środków transportu).

W przypadku Konwencji polsko-brytyjskiej, gdy statek jest eksploatowany przez przedsiębiorstwo którego siedziba i miejsce faktycznego znajduje się w Wielkiej Brytanii definicja „transportu międzynarodowego” nie obejmuje sytuacji gdy eksploatacja statku w transporcie odbywa się wyłącznie między miejscami położonymi w Polsce.

Co istotne, w zakresie rozumienia pojęcia transportu międzynarodowego ukształtowała się również linia orzecznicza, z której jednoznacznie wynika, że morskie statki pomocnicze (OSV) służą do wykonywania różnych operacji niezbędnych dla pływających platform wiertniczych, a także zacumowanych lub stałych platform produkcyjnych. Wskazuje się, że statki OSV można podzielić na kilka typów w zależności od wykonywanych operacji: statki do badań sejsmicznych, statki dostawcze platform (PSV), holowniki do obsługi kotwic, holowniki do obsługi kotwic i statki dostawcze (AHTS), statki konstrukcyjne offshore (OCV), ROV statki pomocnicze, statki pomocnicze do nurkowania, statki rezerwowe, statki inspekcyjne, konserwacyjne i naprawcze (IMR) oraz różne ich kombinacje. Zasadniczym zadaniem tego typu obiektów są działania pomocnicze. Przeznaczenie tego typu statku nie obejmuje transportu osób i towarów.

Przykładowo w prawomocnym wyroku z 29 października 2024 r. sygn. akt I SA/Kr 735/24 Sąd ten wskazał, że w świetle postanowień MK OECD i Konwencji, podziela zapatrywanie prawne organu, zgodnie z którym statek nie jest eksploatowany w transporcie międzynarodowym. Nie przewozi pasażerów i towarów w rozumieniu międzynarodowej działalności transportowej, jako swojej głównej działalności. Zyski związane z eksploatacją statku S. nie płyną w przeważającej mierze z takich właśnie przewozów. (…) Trzeba bowiem wyraźnie odróżnić przemieszczanie pasażerów i towarów na warunkach międzynarodowego transportu morskiego od przemieszczania zatrudnionego zespołu ludzi, niezbędnego sprzętu i wyposażenia, na warunkach innej działalności, należącej do szerokiego pojęcia gospodarki morskiej. To rozróżnienie wyraźnie wynika z MK OECD i zostało przyjęte w Konwencji. W ocenie Sądu, na gruncie MK OECD i Konwencji kluczowe znaczenie ma nie tyle sam fakt przewozu rzeczy, czy osób, co okoliczność, że przewóz rzeczy i osób ma stanowić dominującą działalność przedsiębiorcy, zatrudniającego Podatnika, w rozumieniu głównego źródła przychodów lub zysków. Zdaniem sądu należy podkreślić, że analizowany morski transport międzynarodowy MK OECD, a w konsekwencji i Konwencja, wiążą ze źródłem zysków, z jego dominującą istotą i skalą.

Ponadto w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 28 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 393/22 potwierdzono, że statek specjalistyczny który dokonuje przewozu ładunków wykorzystywanych do eksploatacji instalacji offshore pomimo, iż może przemieszczać się między różnymi portami, nie może być uznany za wykonujący transport międzynarodowy.

W świetle obowiązujących regulacji, w szczególności postanowień polskich umów o eliminowaniu podwójnego opodatkowania, a także utrwalonej linii orzecznictwa o zakwalifikowaniu działalności jako transportu międzynarodowego powinien świadczyć zasadniczy cel działalności danej jednostki. Zasadniczym/głównym celem eksploatacji danej jednostki powinien być przewóz osób lub towarów a nie realizacja innych zadań, np. pomocniczych związanych z obsługą instalacji czy ratowniczych polegających na zabezpieczeniu tych instalacji.

W konsekwencji, w świetle przedstawionych przez Pana okoliczności stwierdzić należy, że skoro statek OSV pełnił jak Pan wskazał funkcję jednostki zabezpieczenia ratowniczego (ERRV) oraz jednostki pomocniczej obsługującej instalacje offshore – to nie może on być on uznany za eksploatowany w transporcie międzynarodowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt h) ww. Konwencji polsko-brytyjskiej. Jego głównym zadaniem nie był bowiem transport międzynarodowy, lecz zabezpieczenie ratownicze instalacji offshore oraz realizacja zadań pomocniczych związanych z obsługą instalacji offshore. Co prawda jednym z elementów tej obsługi był transport zaopatrzenia czy wskazanych we wniosku kontenerów, jednak jak Pan wskazał dochody podmiotu eksploatującego statek pochodziły z działalności offshore na Morzu Północnym, w szczególności z usług świadczonych na rzecz (...), które obejmowały zabezpieczenie ratownicze instalacji offshore, wsparcie operacyjne a także transport zaopatrzenia i kontenerów. Głównym źródłem przychodów było świadczenie usług morskich dla operatorów instalacji offshore. Trudno zatem uznać, że statek uzyskiwał dochody głównie z transportu, lub że transport był głównym źródłem dochodów podmiotu eksploatującego ten statek, skoro podmiot uzyskiwał dochody z tytułu komercyjnej działalności wykonywanej dla podmiotów offshore, która to działalność jedynie w pewnym zakresie obejmowała zaopatrzenie instalacji offshore w kontenery logistyczne przeznaczone do ich bieżącego funkcjonowania, utrzymania oraz obsługi technicznej.

Zatem w odniesieniu do dochodów które uzyskał Pan w 2025 r. nie miał zastosowania art. 14 ust. 3 Konwencji polsko-brytyjskiej, bowiem statek na którym wykonywał Pan pracę nie może być uznany za eksploatowany nawet w szeroko rozumianym transporcie międzynarodowym.

W Pana sytuacji do dochodów uzyskanych z pracy wykonywanej na wodach znajdujących się pod jurysdykcją Wielkiej Brytanii zastosowanie miały zatem art. 14 ust. 1 lub art. 14 ust. 2 tej Konwencji polsko-brytyjskiej.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt a) Konwencji polsko-brytyjskiej:

W rozumieniu niniejszej Konwencji, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej określenie "Zjednoczone Królestwo" oznacza Wielką Brytanię i Irlandię Północną, włącznie z jakimkolwiek obszarem poza wodami terytorialnymi Zjednoczonego Królestwa, na których na mocy jego prawa dotyczącego Szelfu

Kontynentalnego i zgodnie z prawem międzynarodowym, Zjednoczone Królestwo może sprawować suwerenne prawa w odniesieniu do dna morskiego i podglebia oraz ich zasobów naturalnych.

Na podstawie art. 14 ust. 1 tej Konwencji:

Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 15, 17, 18 i 19 niniejszej Konwencji, pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Na podstawie art. 14 ust. 2 ww. Konwencji polsko-brytyjskiej:

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:

a)odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i

b)wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i

c)wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie.

Artykuł 14 ust. 1 powołanej Konwencji stanowi, że wynagrodzenie osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu tylko Polsce, chyba że praca wykonywana jest na terytorium Wielkiej Brytanii. W takim przypadku dochód ten podlega opodatkowaniu także w Wielkiej Brytanii.

Natomiast art. 14 ust. 2 ww. Konwencji określa wyjątek od powyższej zasady, zgodnie z którym wynagrodzenie podlega opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania, czyli w Polsce, o ile łącznie zostaną spełnione określone w tym artykule warunki.

W przypadku, gdy chociaż jeden z warunków określonych w art. 14 ust. 2 ww. Konwencji, nie jest spełniony, wynagrodzenie zatrudnionego pracownika podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 14 ust. 1 ww. Konwencji, czyli w państwie, w którym praca jest wykonywana (w Wielkiej Brytanii) oraz w państwie miejsca zamieszkania podatnika, tj. w Polsce.

W przedstawionej przez Pana sytuacji przesłanki, o których mowa w art. 14 ust. 2 ww. Konwencji polsko-brytyjskiej są łącznie spełnione, bowiem w 2025 r. przebywał Pan w Wielkiej Brytanii przez okres nieprzekraczający 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, pracodawca nie posiadał w Wielkiej Brytanii swojej siedziby, jak też pracodawca nie posiadał zagranicznego zakładu ani stałej placówki, która ponosiłaby koszty Pana wynagrodzenia. Oznacza to, że dochody które Pan osiągnął z tytułu pracy wykonywanej na wodach Wielkiej Brytanii w świetle ww. przepisów Konwencji polsko-brytyjskiej podlegały opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 14 ust. 2 ww. Konwencji, czyli tylko w państwie miejsca zamieszkania, tj. w Polsce. W świetle przepisów tej Konwencji nie doszło zatem do podwójnego opodatkowania, w związku czym w odniesieniu do dochodów uzyskanych przez Pana z pracy wykonywanej w wyłącznej strefie ekonomicznej Wielkiej Brytanii nie miała zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania w postaci proporcjonalnego zaliczenia.

W treści wniosku wskazał Pan, że jednostka operowała również na obszarach morskich pozostających pod jurysdykcją Holandii, oraz że przebywał Pan w Holandii przez okres nieprzekraczający 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, pracodawca nie posiadał w Holandii swojej siedziby, jak też pracodawca nie posiadał zagranicznego zakładu ani stałej placówki, która ponosiłaby koszty Pana wynagrodzenia.

W odniesieniu do pracy wykonywanej na wodach Holandii zastosowanie znajduje Konwencja podpisana w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120 ze zm., dalej konwencja polsko-holenderska).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. b) konwencji polsko-holenderskiej:

W rozumieniu niniejszej konwencji, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej

określenie "Niderlandy" oznacza część Królestwa Niderlandów położoną w Europie, w tym jego morze terytorialne oraz wszelkie obszary poza morzem terytorialnym, nad którymi zgodnie z prawem międzynarodowym Niderlandy sprawują jurysdykcję lub suwerenne prawa w odniesieniu do dna morskiego, jego podglebia i przyległego do nich słupa wody oraz ich zasobów naturalnych.

Natomiast stosownie do art. 15 ust. 1 tej konwencji polsko-holenderskiej:

Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18, 19, 20 i 21 uposażenia, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca najemna jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 tej konwencji:

Bez względu na postanowienia ustępu 1 wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:

a)odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym i

b)wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i

c)wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

W przedstawionej przez Pana sytuacji przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 2 ww. konwencji polsko-holenderskiej są łącznie spełnione, bowiem w Holandii przebywał Pan przez okres nieprzekraczający 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w 2025 r., pracodawca nie posiadał w Holandii swojej siedziby, jak też pracodawca nie posiadał zagranicznego zakładu ani stałej placówki, która ponosiłaby koszty Pana wynagrodzenia. Oznacza to, że w sytuacji gdy osiągnął Pan dochody z tytułu pracy wykonywanej na wodach Holandii to w świetle ww. przepisów konwencji polsko-holenderskiej podlegały opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 15 ust. 2 ww. konwencji, czyli tylko w państwie miejsca zamieszkania, tj. w Polsce. W świetle przepisów tej konwencji nie doszło zatem do podwójnego opodatkowania, w związku z czym w odniesieniu do dochodów uzyskanych przez Pana z pracy wykonywanej w wyłącznej strefie ekonomicznej Holandii nie miała zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania w postaci proporcjonalnego zaliczenia.

Ponadto opisując zdarzenie wskazał Pan na okoliczność operowania statku również na wodach międzynarodowych Morza Północnego.

Mając na uwadze, że statek OSV nie może zostać uznany za eksploatowany w transporcie międzynarodowym, to do dochodów osiągniętych z pracy wykonywanej na wodach międzynarodowych również nie znajduje zastosowania art. 14 ust. 3 konwencji polsko-brytyjskiej.

W konsekwencji dochody z pracy najemnej wykonywanej na statku OSV, który był eksploatowany na wodach międzynarodowych lecz który nie wykonywał transportu międzynarodowego - zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą wynagrodzeń z pracy najemnej, podlegały opodatkowaniu tylko w miejscu Pana zamieszkania, tj. w Polsce. Analogicznie zatem do dochodów tych nie miała zastosowania żadna z metod unikania podwójnego opodatkowania, gdyż dochody te powinny podlegać opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji całość dochodów które uzyskał Pan z tytułu pracy wykonywanej w 2025 r. na wskazanym we wniosku statku podlegała opodatkowaniu w Polsce, stosownie do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na fakt, że w świetle mających zastosowanie przepisów dochody te nie podlegały podwójnemu opodatkowaniu nie miała do nich zastosowania wskazana przez Pana metoda unikania podwójnego opodatkowania, o której mowa w art. 27 ust. 9 i ust. 9a ustawy. Dochody te – zgodnie z ww. przepisami – podlegały opodatkowaniu wyłącznie w Polsce,na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dochody z pracy najemnej wykonywanej na podstawie stosunku pracy zaliczane są do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Zgodnie z tym przepisem:

Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zastosowanie ulgi abolicyjnej do dochodów uzyskanych z pracy najemnej wykonywanej na statku

Pana wątpliwość dotyczy możliwości skorzystania z ulgi abolicyjnej, bez jej ograniczenia kwotowego. Odnosząc się do Pana wątpliwości wyjaśniam, że zgodnie z art. 27g ust. 1 ustawy:

Podatnik podlegający obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1, rozliczający na zasadach określonych w art. 27 ust. 9 albo 9a uzyskane w roku podatkowym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dochody:

1)ze źródeł, o których mowa w art. 12 ust. 1, art. 13, art. 14, lub

2)z praw majątkowych w zakresie praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, z wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, oświatowej i publicystycznej, z wyjątkiem dochodów (przychodów) uzyskanych z tytułu korzystania z tych praw lub rozporządzania nimi

- ma prawo odliczyć od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27, kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2.

Stosownie do art. 27g ust. 2 ustawy:

Odliczeniu podlega kwota stanowiąca różnicę między podatkiem obliczonym zgodnie z art. 27 ust. 9 albo 9a a kwotą podatku obliczonego od dochodów ze źródeł, o których mowa w ust. 1, przy zastosowaniu do tych dochodów zasad określonych w art. 27 ust. 8. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć kwoty 1360 zł.

Natomiast w myśl art. 27g ust. 3 ustawy:

Odliczenia nie stosuje się, gdy dochody ze źródeł, o których mowa w ust. 1, uzyskane zostały w krajach i na terytoriach wymienionych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 23v ust. 2.

W myśl art. 27g ust. 4 ustawy:

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do podatku obliczanego zgodnie z art. 30c.

Stosownie do art. 27g ust. 5:

Przepisu ust. 2 zdanie drugie nie stosuje się do dochodów osiąganych w roku podatkowym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze źródeł, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a i pkt 9, jeżeli dochody te są osiągane z tytułu pracy lub usług wykonywanych poza terytorium lądowym państw.

Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, iż prawo do odliczenia na podstawie art. 27g ustawy przysługuje w sytuacji, kiedy do dochodów z pracy najemnej uzyskanych za granicą ma zastosowanie metoda odliczenia proporcjonalnego. W sytuacji, gdy zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania do uzyskanych dochodów ma zastosowanie ta metoda, bez znaczenia pozostaje czy druga strona umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (drugie państwo) pobiera podatek od danego dochodu. Analogicznie w sytuacji, gdy zgodnie z Konwencją MLI do uzyskanych dochodów ma zastosowanie metoda proporcjonalnego zaliczenia, bez znaczenia pozostaje, czy drugie państwo pobiera podatek od danego dochodu.

Z analizowanego przepisu, wynika bowiem, że możliwość skorzystania z nielimitowanej ulgi abolicyjnej jest uzależniona m.in. od rozliczania w Polsce dochodów na zasadach określonych w art. 27 ust. 9 lub 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz wykonywania pracy poza terytorium lądowym.

Skoro zatem dochody, które Pan uzyskał z tytułu pracy najemnej wykonywanej na statku znajdującym się na wodach Wielkiej Brytanii, wodach Holandii lub wodach międzynarodowych powinny podlegać opodatkowaniu wyłącznie w Pana miejscu zamieszkania, tj. w Polsce, to skutkiem tego jest brak możliwości zastosowania do dochodów uzyskanych z pracy na tych wodach ulgi abolicyjnej. Jak bowiem wyjaśniłem powyżej, warunkiem skorzystania z tej ulgi jest opodatkowanie dochodów z zastosowaniem metody unikania podwójnego opodatkowania, o której mowa w art. 27 ust. 9 lub ust. 9a ustawy – co w opisanej sytuacji nie ma miejsca.

Wobec powyższego w odniesieniu do dochodów uzyskanych w 2025 r. nie ma zastosowania wskazana przez Pana ulga abolicyjna.

Końcowo, mając na uwadze Pana wskazanie, że w Wielkiej Brytanii również był pobierany podatek od Pana wynagrodzeń wyjaśniam, że w sytuacji wystąpienia kolizji w zakresie opodatkowania tego samego przychodu i faktycznego braku wyeliminowania podwójnego opodatkowania, istnieje możliwość wszczęcia na wniosek podatnika, procedury wzajemnego porozumiewania się. Tryb postępowania w tej sprawie został uregulowany w art. 25 ww. Konwencji polsko-brytyjskiej oraz Konwencji MLI.

Dodatkowe informacje

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Pana w przedmiotowej sprawie. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.