Interpretacja indywidualna z dnia 10 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.60.2026.2.MH
Wydatek na zakup smartfona używanego do obsługi aplikacji monitorującej poziom glukozy, jako sprzętu technicznego bezpośrednio związanego z potrzebami niepełnosprawności, kwalifikuje się jako wydatek rehabilitacyjny podlegający odliczeniu, a podatnik ma prawo do korekty zeznania podatkowego w celu uwzględnienia ulgi.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 1 kwietnia 2026 r. (data wpływu 8 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani osobę niepełnosprawną posiadającą orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane na stałe z powodu chorób przewlekłych, w tym w szczególności cukrzycy. Choroba ta wymaga stałej kontroli poziomu glukozy we krwi oraz systematycznego monitorowania stanu zdrowia w celu zapobiegania powikłaniom. W codziennym funkcjonowaniu wykorzystuje Pani system ciągłego monitorowania glikemii (…). System ten działa przy użyciu sensora umieszczanego na ciele, który na bieżąco mierzy poziom glukozy. Odczyt danych z sensora odbywa się za pomocą aplikacji mobilnej zainstalowanej w smartfonie. Aplikacja umożliwia bieżące monitorowanie poziomu glukozy, analizę trendów glikemii, otrzymywanie ostrzeżeń o zbyt niskim lub zbyt wysokim poziomie cukru oraz podejmowanie odpowiednich działań terapeutycznych. Ponadto, Pani lekarz diabetolog, poprzez udostępnienie jego gabinetu do aplikacji ma możliwość na bieżąco monitorować stan Pani glikemii.
W związku z powyższym, smartfon stanowi dla Pani niezbędne narzędzie wspomagające leczenie cukrzycy oraz pozwalające na stałą kontrolę Pani stanu zdrowia. Dzięki aplikacji obsługującej system (…), może Pani w każdej chwili sprawdzić poziom glukozy oraz reagować na niebezpieczne wahania glikemii, co ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo zdrowotne oraz skuteczność leczenia choroby przewlekłej.
W 2024 r. zakupiła Pani nowy smartfon, który jest wykorzystywany przede wszystkim do obsługi aplikacji systemu monitorowania glikemii oraz do bieżącego kontrolowania parametrów zdrowotnych. Urządzenie to jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania systemu monitorowania glukozy oraz stanowi narzędzie ułatwiające wykonywanie podstawowych czynności życiowych w związku z Pani niepełnosprawnością i chorobą przewlekłą.
Podczas sporządzania zeznania podatkowego PIT-37 za 2024 r. nie dokonała Pani odliczenia wydatku poniesionego na zakup smartfona w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wynikało to wyłącznie z braku wiedzy o możliwości zaliczenia takiego wydatku do kategorii wydatków na indywidualny sprzęt techniczny ułatwiający osobie niepełnosprawnej wykonywanie czynności życiowych. Obecnie powzięła Pani wątpliwość, czy w opisanej sytuacji zakup smartfona wykorzystywanego do obsługi systemu ciągłego monitorowania glikemii można uznać za wydatek na indywidualny sprzęt techniczny niezbędny w rehabilitacji lub ułatwiający wykonywanie czynności życiowych osoby niepełnosprawnej w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym, powstała również wątpliwość, czy w przypadku uznania takiego wydatku za podlegający odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, przysługuje Pani prawo do dokonania korekty zeznania podatkowego PIT-37 za rok 2024 i uwzględnienia w nim wydatku poniesionego na zakup smartfona.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
8 kwietnia 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
1.Przez jaki podmiot (proszę podać nazwę organu orzekającego) zostało wydane dla Pani orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności? Jaka jest data wydania tego orzeczenia?
Odpowiedź: Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym zostało wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (…). Data wydania orzeczenia 16 czerwca 2011 r. Orzeczenie wydane jest na stałe.
2.Czy ww. orzeczenie obowiązywało przez cały rok podatkowy, którego dotyczy wniosek, a jeśli nie to należy doprecyzować, czy orzeczenie to obowiązywało w dacie zakupu smartfona?
Odpowiedź: Orzeczenie obowiązywało przez cały rok podatkowy 2024 wraz z datą zakupu smartfona.
3.Czy posiada Pani dokumenty (faktura, rachunek, umowa, dowód zapłaty), dokumentujące poniesiony wydatek? Czy ww. dokumenty zawierają Pani dane jako kupującego i dane sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionych towarów i usług oraz kwotę zapłaty? W przypadku posiadania paragonu fiskalnego, należy wskazać, czy poza nim posiada Pani jakikolwiek dokument, który świadczy o poniesieniu przez Panią wydatku (np. potwierdzenie przelewu)?
Odpowiedź: Smartfon został zakupiony w sklepie (…), posiada Pani imienną fakturę wystawioną na Panią z Pani pełnymi danymi kupującego wraz z pełną nazwą zakupionego smartfonu, faktura o numerze (…) na kwotę 4 499,00 PLN wystawiona w dniu 13 grudnia 2024 r. Smartfon został zakupiony na raty, a więc posiada Pani umowę kredytową na zakup ratalny oraz potwierdzenia przelewów zapłaty rat z Pani rachunku osobistego w Banku (…). (pełna historia operacji bankowych).
4.Czy wydatek na zakup smartfona, który chciałaby Pani odliczyć, został:
a)Pani zwrócony w jakiejkolwiek formie, jeżeli tak to w ramach jakiego projektu i w jakiej wysokości otrzymała Pani zwrot,
b)zaliczony do kosztów uzyskania przychodów,
c)odliczony od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c,
d)odliczony od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
e)uwzględniony przez Panią w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej?
Odpowiedź: Wydatek na zakup smartfona nie został Pani zwrócony w jakiejkolwiek formie, został w całości pokryty z osobistych środków. Nie brała Pani udziału w żadnym projekcie. Nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Nie został odliczony od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c. Nie został odliczony od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Nie został uwzględniony w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym wydatek poniesiony w 2024 r. na zakup smartfona wykorzystywanego do obsługi aplikacji monitorującej poziom glukozy w systemie ciągłego monitorowania glikemii (…) może zostać uznany za wydatek na indywidualny sprzęt techniczny ułatwiający wykonywanie czynności życiowych osoby niepełnosprawnej w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, czy ma Pani prawo do dokonania korekty zeznania PIT-37 za 2024 r. i odliczenia tego wydatku w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, wydatek poniesiony na zakup smartfona wykorzystywanego do obsługi systemu ciągłego monitorowania glikemii (…) spełnia przesłanki uznania go za wydatek na indywidualny sprzęt techniczny ułatwiający wykonywanie czynności życiowych osobie niepełnosprawnej, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 wskazanej ustawy, za wydatki na cele rehabilitacyjne uznaje się wydatki poniesione na zakup oraz naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
W przedstawionym stanie faktycznym smartfon nie stanowi zwykłego urządzenia służącego jedynie komunikacji. W praktyce pełni funkcję narzędzia medycznego wspomagającego leczenie cukrzycy, ponieważ umożliwia korzystanie z systemu ciągłego monitorowania glikemii (…). System ten przekazuje dane o poziomie glukozy do aplikacji mobilnej zainstalowanej w smartfonie, która umożliwia bieżące monitorowanie poziomu cukru, analizę trendów glikemii oraz otrzymywanie ostrzeżeń o zbyt niskim lub zbyt wysokim poziomie glukozy. Dzięki temu możliwe jest szybkie reagowanie na zmiany poziomu cukru we krwi, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa zdrowotnego osoby chorej na cukrzycę. Stała kontrola glikemii stanowi podstawowy element leczenia tej choroby i pozwala ograniczyć ryzyko wystąpienia poważnych powikłań zdrowotnych. Należy podkreślić, że bez wykorzystania smartfona korzystanie z systemu monitorowania glikemii w opisanej formie byłoby niemożliwe lub znacząco utrudnione. Smartfon stanowi więc w tym przypadku niezbędny element systemu monitorowania zdrowia oraz narzędzie umożliwiające codzienne funkcjonowanie osoby z chorobą przewlekłą wymagającą stałej kontroli parametrów zdrowotnych.
Wskazuje Pani również, że w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych dopuszcza się możliwość uznania wydatków na zakup urządzeń elektronicznych za wydatki rehabilitacyjne, jeżeli ich funkcjonalność pozostaje w bezpośrednim związku z niepełnosprawnością podatnika oraz służy kompensowaniu jej skutków. W szczególności dotyczy to sytuacji, w których urządzenie umożliwia korzystanie z aplikacji lub systemów medycznych wspomagających leczenie chorób przewlekłych. W opisanej sytuacji istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem smartfona, a potrzebami wynikającymi z Pani niepełnosprawności. Urządzenie to umożliwia bowiem korzystanie z systemu monitorowania poziomu glukozy oraz bieżącą kontrolę stanu zdrowia.
W konsekwencji, Pani zdaniem, należy uznać, że wydatek poniesiony na zakup smartfona spełnia przesłanki określone w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i może zostać zakwalifikowany jako wydatek na indywidualny sprzęt techniczny ułatwiający wykonywanie czynności życiowych osobie niepełnosprawnej. W związku z powyższym, stoi Pani na stanowisku, że przysługuje Pani prawo do odliczenia wydatku poniesionego na zakup smartfona w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Jednocześnie, należy wskazać, że zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej podatnik ma prawo do dokonania korekty uprzednio złożonego zeznania podatkowego. W związku z tym, w przypadku uznania przedstawionego stanowiska za prawidłowe, Pani zdaniem, będzie Pani uprawniona do dokonania korekty zeznania PIT-37 za rok 2024 i uwzględnienia w nim wydatku poniesionego na zakup smartfona w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2024 r. (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.
Przepis art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy stanowi, że:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione m.in. na: zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
W myśl art. 26 ust. 7d cytowanej ustawy:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1)orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3)orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Jak wynika zaś z art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1)I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a)całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b)znaczny stopień niepełnosprawności;
2)II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a)całkowitą niezdolność do pracy albo
b)umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Natomiast, według postanowień art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z cytowanych powyżej przepisów w szczególności wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne – stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Odnosząc się do wydatku poniesionego przez Panią w 2024 r. na zakup smartfona, który jest wykorzystywany przede wszystkim do obsługi aplikacji systemu monitorowania glikemii oraz do bieżącego kontrolowania parametrów zdrowotnych, wskazać należy, że art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje możliwość odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych.
Zatem każdy wydatek na zakup ww. sprzętu, urządzeń i narzędzi musi być rozpatrywany indywidualnie w odniesieniu do konkretnej osoby, w związku z niepełnosprawnością której zostanie poniesiony. Podkreślić należy, że aktualny rozwój nauki i techniki, w wyniku którego są wprowadzane na rynek nowe sprzęty/nowe urządzenia oraz doskonalone dotychczas funkcjonujące na rynku, powoduje, że sprzęt/urządzenia, które dotychczas nie były wykorzystywane w rehabilitacji, stają się również sprzętem/urządzeniami ułatwiającymi wykonywanie czynności życiowych osobom niepełnosprawnym. Zainstalowanie na sprzęcie oprogramowania lub aplikacji, które zmniejszają ryzyko negatywnych konsekwencji zdrowotnych, powoduje, że posiada on indywidualny charakter, związany z niepełnosprawnością, co również oznacza, że posiada on cechy indywidualnego sprzętu ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobę niepełnosprawną posiadającą orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Orzeczenie zostało wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Data wydania orzeczenia 16 czerwca 2011 r. Orzeczenie wydane jest na stałe. W 2024 r. zakupiła Pani nowy smartfon, który jest wykorzystywany przede wszystkim do obsługi aplikacji systemu monitorowania glikemii oraz do bieżącego kontrolowania parametrów zdrowotnych. Urządzenie to jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania systemu monitorowania glukozy oraz stanowi narzędzie ułatwiające wykonywanie podstawowych czynności życiowych w związku z Pani niepełnosprawnością i chorobą przewlekłą. Choroba ta wymaga stałej kontroli poziomu glukozy we krwi oraz systematycznego monitorowania stanu zdrowia w celu zapobiegania powikłaniom. W codziennym funkcjonowaniu wykorzystuje Pani system ciągłego monitorowania glikemii. System ten działa przy użyciu sensora umieszczanego na ciele, który na bieżąco mierzy poziom glukozy. Odczyt danych z sensora odbywa się za pomocą aplikacji mobilnej zainstalowanej w smartfonie. Aplikacja umożliwia bieżące monitorowanie poziomu glukozy, analizę trendów glikemii, otrzymywanie ostrzeżeń o zbyt niskim lub zbyt wysokim poziomie cukru oraz podejmowanie odpowiednich działań terapeutycznych. Ponadto, Pani lekarz diabetolog, poprzez udostępnienie jego gabinetu do aplikacji ma możliwość na bieżąco monitorować stan Pani glikemii. Smartfon stanowi dla Pani niezbędne narzędzie wspomagające leczenie cukrzycy oraz pozwalające na stałą kontrolę Pani stanu zdrowia. Dzięki aplikacji obsługującej system (…), może Pani w każdej chwili sprawdzić poziom glukozy oraz reagować na niebezpieczne wahania glikemii, co ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo zdrowotne oraz skuteczność leczenia choroby przewlekłej. Posiada Pani imienną fakturę wystawioną na Panią z Pani pełnymi danymi kupującego wraz z pełną nazwą zakupionego smartfonu.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz zaprezentowany przez Panią opis sprawy stwierdzić należy, że poniesiony przez Panią w 2024 r. wydatek na zakup smartfona wykorzystywanego do obsługi aplikacji monitorującej poziom glukozy w systemie ciągłego monitorowania glikemii (…), który wyróżnia się indywidualnymi cechami związanymi z Pani niepełnosprawnością i który rzeczywiście ma na celu monitorowanie u Pani poziomu glukozy we krwi mieści się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy.
Odnosząc się końcowo do Pani wątpliwości dotyczących prawa do złożenia korekty zeznania za 2024 r. wskazuję, że zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.
Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).
Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
Jeżeli zatem, skutkiem dokonanej korekty będzie powstanie nadpłaty, to zgodnie z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, należy złożyć wraz ze skorygowanym zeznaniem rocznym również wniosek o jej stwierdzenie do właściwego organu podatkowego.
W konsekwencji, przysługuje Pani prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2024 r., stosownie do art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w którym dokona Pani odliczenia wydatku poniesionego w związku z zakupem smartfona w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
