Interpretacja indywidualna z dnia 10 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.129.2026.2.JŚ
Przychody z odpłatnego zbycia instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających, zrealizowane w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, stanowią przychody z tej działalności, a nie z kapitałów pieniężnych, zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy o PIT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 6 marca 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Przedmiot Pana działalności obejmuje działalność związaną z obrotem instrumentami finansowymi, w tym działalność inwestycyjną prowadzoną na własny rachunek PKD 64.99.Z.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje Pan na własny rachunek nabywania oraz zbywania instrumentów finansowych, w szczególności takich jak pochodne instrumenty finansowe, kontrakty, opcje, udziały w funduszach inwestycyjnych, a także akcje i udziały w spółkach notowanych na rynku regulowanym. Transakcje te realizuje Pan w sposób zorganizowany, ciągły oraz ukierunkowany na osiąganie przychodów. Z tytułu prowadzonej działalności uzyskuje Pan przychody z odpłatnego zbycia instrumentów finansowych, a także przychody w postaci odsetek lub dyskonta.
Jednocześnie ponosi Pan wydatki bezpośrednio związane z nabyciem, posiadaniem oraz zbyciem tych instrumentów.
Opisane czynności wykonuje Pan w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, która ma charakter zarobkowy, jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły, z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi, infrastruktury oraz przyjętej strategii inwestycyjnej. Zamierza Pan rozliczać uzyskiwane przychody oraz ponoszone koszty w ramach źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, w zeznaniu podatkowym PIT składanym za dany rok podatkowy.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej także: „ustawa o PIT”), podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Działalność gospodarczą, o której mowa we wniosku, prowadzi Pan od 24 maja 2023 r.
Dochody z prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowuje Pan w formie podatku liniowego.
Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów.
Pytanie
Czy przychody oraz koszty uzyskiwane z odpłatnego zbycia instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających, uzyskane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, stanowią odpowiednio przychody i koszty uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, przychody uzyskiwane przez Pana z tytułu odpłatnego zbycia instrumentów finansowych, realizacji praw z nich wynikających, a także przychody w postaci odsetek lub dyskonta, osiągane w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie wydatki ponoszone w związku z nabyciem, posiadaniem oraz zbyciem tych instrumentów finansowych stanowią koszty uzyskania przychodów tej działalności, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
Opisane czynności spełniają przesłanki prowadzenia działalności gospodarczej określone w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, gdyż są wykonywane w sposób zarobkowy, zorganizowany i ciągły, na własny rachunek i ryzyko gospodarcze.
W konsekwencji, do wskazanych przychodów nie znajduje zastosowania art. 30b ust. 1 ustawy o PIT dotyczący opodatkowania przychodów z kapitałów pieniężnych, ponieważ – zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy o PIT – przepis ten nie ma zastosowania do odpłatnego zbycia instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających, jeżeli czynności te następują w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzona we własnym imieniu i na własny rachunek.
Prowadzona przez Pana działalność inwestycyjna spełnia wszystkie wskazane przesłanki. Transakcje na instrumentach finansowych są przez Pana realizowane w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej, w sposób systematyczny, z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi oraz przyjętej strategii inwestycyjnej, a ich celem jest osiąganie przychodów. Działalność ta nie ma charakteru incydentalnego ani prywatnego zarządzania majątkiem osobistym.
Zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy o PIT, przepisów dotyczących opodatkowania przychodów z kapitałów pieniężnych nie stosuje się, jeżeli odpłatne zbycie instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających następują w wykonywaniu działalności gospodarczej. W takim przypadku przychody te należy kwalifikować do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w aktualnej linii interpretacyjnej organów podatkowych, w szczególności w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 marca 2025 r. sygn. 0112-KDIL2-2.4011.189.2025.1.MC, w której Organ podatkowy potwierdził, że przychody oraz koszty związane z obrotem instrumentami finansowymi, realizowanym w sposób zorganizowany i ciągły w ramach działalności gospodarczej, stanowią odpowiednio przychody i koszty uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie przychody z kapitałów pieniężnych.
Stan faktyczny będący przedmiotem powołanej interpretacji jest tożsamy co do istotnych elementów z przedstawionym przez Pana stanem faktycznym oraz zdarzeniem przyszłym, w szczególności w zakresie charakteru prowadzonej działalności, sposobu realizacji transakcji oraz ich związku z działalnością gospodarczą.
W związku z powyższym uważa Pan, że Pana stanowisko jest prawidłowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza różne źródła przychodów oraz właściwe dla nich sposoby opodatkowania.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są:
- pozarolnicza działalności gospodarcza,
- kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
Podział ten ma istotny wpływ nie tylko na sposób prowadzenia dokumentacji finansowej, ustalanie podstawy opodatkowania, ale także na sposób opodatkowania i jego wysokość.
Klasyfikacja osiągniętych przychodów do odpowiedniego źródła przychodów ma znaczenie z punktu widzenia prawidłowości ustalenia sposobu opodatkowania dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera definicję działalności gospodarczej.
W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Tak więc działalność gospodarcza to taka działalność, która:
·jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, ponieważ istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
·wykonywana jest w sposób ciągły; jednak przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu, np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter; przy czym o ciągłości nie przesądza kupno np. papieru wartościowego i jego sprzedaż za kilka lat, lecz powtarzalność podejmowanych działań,
·prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
Stąd, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby działalność gospodarcza wykonywana była w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot, i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.
Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
Odrębne źródło przychodów stanowią kapitały pieniężne, wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, których poszczególne kategorie wymieniono w art. 17 tej ustawy.
W myśl art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się:
- przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych (pkt 6 lit. a);
- przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających (pkt 10).
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodów uzyskanych:
1)z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,
2)z odpłatnego zbycia udziałów (akcji),
3)z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,
4)z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny,
5)z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych
– podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
Natomiast z brzmienia art. 30b ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli odpłatne zbycie udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni, papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających, a także umorzenie, odkupienie, wykupienie albo unicestwienie w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.
W świetle powyższych regulacji przychód z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych, w tym realizacja praw wynikających z tych pochodnych instrumentów finansowych, uznawany jest, co do zasady, za przychód z kapitałów pieniężnych. Wyjątek stanowią jednak przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), papierów wartościowych czy pochodnych instrumentów finansowych, a także z realizacji praw z nich wynikających, w sytuacji, gdy takie zbycie czy realizacja praw następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Pod pojęciem przychodu należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
W art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Natomiast w art. 14 ust. 3 tej ustawy ustawodawca wymienił te przysporzenia, które nie są przychodami podatkowymi.
W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym powyżej przepisie oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważam, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodów), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie stwierdzić, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychody).
Dlatego kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z tego źródła bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W odniesieniu do działalności gospodarczej kosztami uzyskania przychodów są racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia (zwiększenia) przychodów z tego źródła.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien – w myśl powołanego przepisu – spełniać łącznie następujące warunki:
- pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
- nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- być właściwie udokumentowany.
Z opisu Pana sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Działalność gospodarczą, o której mowa we wniosku, prowadzi Pan od 24 maja 2023 r. Przedmiot Pana działalności obejmuje działalność związaną z obrotem instrumentami finansowymi, w tym działalność inwestycyjną prowadzoną na własny rachunek PKD 64.99.Z. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje Pan na własny rachunek nabywania oraz zbywania instrumentów finansowych, w szczególności takich jak pochodne instrumenty finansowe, kontrakty, opcje, udziały w funduszach inwestycyjnych, a także akcje i udziały w spółkach notowanych na rynku regulowanym. Transakcje te realizuje Pan w sposób zorganizowany, ciągły oraz ukierunkowany na osiąganie przychodów. Z tytułu prowadzonej działalności uzyskuje Pan przychody z odpłatnego zbycia instrumentów finansowych, a także przychody w postaci odsetek lub dyskonta. Jednocześnie ponosi Pan wydatki bezpośrednio związane z nabyciem, posiadaniem oraz zbyciem tych instrumentów. Opisane czynności wykonuje Pan w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, która ma charakter zarobkowy, jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły, z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi, infrastruktury oraz przyjętej strategii inwestycyjnej. Zamierza Pan rozliczać uzyskiwane przychody oraz ponoszone koszty w ramach źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, w zeznaniu podatkowym PIT składanym za dany rok podatkowy.
Wskazuję, że w sytuacji, gdy przedmiotem Pana działalności gospodarczej jest obrót pochodnymi instrumentami finansowymi i innymi instrumentami pochodnymi, i dokonuje Pan takich transakcji w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, uzyskany z tego tytułu przychód stanowi przychód z wykonywanej działalności gospodarczej, a koszty w związku z nim poniesione – koszty uzyskania przychodów tej działalności.
Podsumowanie: przychody oraz koszty uzyskiwane z odpłatnego zbycia instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających, uzyskane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, stanowią odpowiednio przychody i koszty uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji informuję, że interpretacja ta jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, osadzona w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do niego się zawężają. Zatem wskazana we wniosku interpretacja nie ma wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


