Interpretacja indywidualna z dnia 13 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.252.2026.1.TR
Zawarcie ugody przeliczającej kredyt hipoteczny indeksowany do waluty obcej na kredyt złotowy i wynikające z tego przeliczenia zmniejszenie salda zadłużenia nie powoduje powstania przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzi do przysporzenia majątkowego po stronie kredytobiorcy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 9 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami (wpływ 9 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca, jak i współkredytobiorcy, są osobami fizycznymi, mającymi miejsce zameldowania w Polsce, nieprowadzącymi działalności gospodarczej.
W dniu 24 maja 2007 r. Wnioskodawca wraz z obojgiem rodziców (jako współkredytobiorcami) zawarli z bankiem umowę kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej (CHF). Kredyt został przeznaczony na refinansowanie kredytu hipotecznego, zakup nieruchomości mieszkalnych oraz na inne cele konsumpcyjne.
W związku z powstałymi wątpliwościami dotyczącymi mechanizmu indeksacji walutowej oraz sposobu ustalania wysokości zobowiązania kredytowego pomiędzy Wnioskodawcą a bankiem powstał spór dotyczący prawidłowości rozliczeń wynikających z umowy kredytu.
W celu polubownego zakończenia sporu strony planują zawarcie ugody.
Na podstawie zawartej ugody:
·zmianie mają ulec zasady wykonywania umowy oraz sposób rozliczeń pomiędzy stronami,
·kredyt zostanie przeliczony w taki sposób, jak gdyby od dnia zawarcia umowy był kredytem złotowym,
·bank dokona ponownego przeliczenia rat kapitałowo-odsetkowych zapłaconych przez Wnioskodawcę,
·ustalone zostanie nowe saldo kredytu,
·w wyniku tego przeliczenia saldo zadłużenia ulegnie zmniejszeniu.
Zmniejszenie salda kredytu wynikające z zawartej ugody jest wyłącznie konsekwencją ponownego ustalenia wysokości zobowiązania kredytowego stron wynikającego z przeliczenia kredytu tak, jak gdyby od dnia zawarcia umowy był on kredytem złotowym, a nie rezultatem nieodpłatnego zwolnienia Wnioskodawcy z długu przez bank.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w opisanym stanie faktycznym zawarcie ugody z bankiem dotyczącej kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF, polegającej na przeliczeniu kredytu tak, jak gdyby od dnia zawarcia umowy był on kredytem złotowym, skutkującej ustaleniem nowego salda kredytu oraz zmniejszeniem części zadłużenia, nie powoduje powstania po stronie Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, zmniejszenie salda kredytu wynikające z zawartej ugody nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W przedstawionym stanie faktycznym nie dochodzi do przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy. Ugoda prowadzi jedynie do ponownego ustalenia wysokości zobowiązania kredytowego poprzez przeliczenie kredytu w taki sposób, jak gdyby od początku był on kredytem złotowym.
W wyniku tego przeliczenia strony określają wysokość zobowiązania odpowiadającą rzeczywistej ekonomicznej treści stosunku prawnego łączącego strony.
Zmniejszenie salda kredytu nie stanowi zatem nieodpłatnego świadczenia ani klasycznego umorzenia długu w sensie podatkowym, lecz jest konsekwencją korekty wcześniejszych rozliczeń wynikających z wykonywania umowy kredytu.
W konsekwencji po stronie Wnioskodawcy nie dochodzi do zwiększenia aktywów ani do zmniejszenia pasywów w sensie ekonomicznym, lecz jedynie do ustalenia prawidłowej wysokości istniejącego zobowiązania kredytowego.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa przychód podatkowy powstaje wyłącznie w sytuacji definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi.
Potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych
Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Przykładowo:
·w interpretacji z 5 września 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.479.2024.4.ST, organ wskazał, że zmniejszenie zadłużenia wynikające z ugody polegającej na przeliczeniu kredytu tak, jak gdyby był on od początku kredytem złotowym, nie powoduje powstania przychodu podatkowego;
·w interpretacji z 7 sierpnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.492.2023.1.MN, Dyrektor KIS stwierdził, że zmiana zasad rozliczeń kredytu i wynikające z niej zmniejszenie salda zadłużenia stanowi konsekwencję ponownego ustalenia wysokości zobowiązania kredytowego, a nie przysporzenie majątkowe podatnika;
·w interpretacji z 4 lutego 2026 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.855.2025.2.MK, organ potwierdził, że skutki ugody polegającej na przeliczeniu kredytu oraz zmniejszeniu zadłużenia nie prowadzą do powstania opodatkowanego przychodu.
Powyższe interpretacje potwierdzają ugruntowaną linię interpretacyjną organów podatkowych w sprawach dotyczących ugód frankowych.
Podsumowanie
Zdaniem Wnioskodawcy:
·ugoda prowadzi jedynie do ponownego ustalenia wysokości zobowiązania kredytowego,
·zmniejszenie salda kredytu jest konsekwencją przeliczenia kredytu tak, jak gdyby od początku był kredytem złotowym,
·nie dochodzi do definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy.
W konsekwencji zmniejszenie salda kredytu wynikające z zawartej ugody nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym Wnioskodawca wniósł o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15 , art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z powyższych regulacji wynika, że przychód stanowią m.in. otrzymane lub postawione do dyspozycji pieniądze i wartości pieniężne. Przez termin „otrzymane”, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego pod redakcją prof. M. Szymczaka (Wydawnictwo Naukowe PWN – 1998 r., wydanie I, tom II, str. 253) należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika.
Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik, wykazując określoną aktywność, ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jednym ze źródeł przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 , uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 , dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 .
Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Przystępując do oceny skutków podatkowych przewalutowania przez bank zaciągniętego kredytu wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.
W ramach operacji przewalutowania nie dochodzi do transferu/przelewu środków pieniężnych, nie dochodzi do uregulowania w jakiejkolwiek formie zobowiązania wynikającego z umowy kredytowej – zmianie ulega jedynie waluta, w której zobowiązanie ma być uregulowane. Przewalutowanie stanowi wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w określonej walucie, na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie.
Zatem przewalutowanie hipotecznego kredytu bankowego zaciągniętego w walucie obcej lub w polskich złotych, lecz indeksowanego do waluty obcej, np. CHF, nie powoduje, jak np. umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu, definitywnego zredukowania zobowiązania wobec kredytodawcy. W przeciwieństwie do umorzenia, przewalutowanie kredytu hipotecznego jest neutralne podatkowo i nie powoduje po stronie podatnika powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wobec powyższego, w Pana sytuacji opisanej we wniosku, tj. przewalutowania na złotówki kredytu zaciągniętego w walucie obcej – frankach szwajcarskich (CHF), zmianie ulegnie jedynie waluta, w której zobowiązanie miało być uregulowane. W wyniku zmiany waluty wartość kredytu, która została udzielona w walucie obcej (po przeliczeniu na walutę polską według właściwego kursu) i wartość tego kredytu wyrażona w walucie polskiej po przewalutowaniu będzie inna, to taka różnica jest nieistotna z punku widzenia przepisów prawa podatkowego regulujących kwestię kosztów uzyskania przychodu bądź przychodu.
W konsekwencji, skoro samo przewalutowanie stanowi techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w określonej walucie na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie, to nie będzie skutkowało to dla Pana powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie będzie ciążył na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
W odniesieniu do przywołanych interpretacji indywidualnych, zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?