Interpretacja indywidualna z dnia 13 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.53.2026.2.GG
Funkcjonariusz Służby Więziennej może w zeznaniu podatkowym odliczyć od dochodu dokonane zwroty nienależnie pobranych świadczeń, które podlegały opodatkowaniu, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 stycznia 2026 r wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 marca 2026 r. (data wpływu 22 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
Jest Pan funkcjonariuszem Służby Więziennej.
W dniu 5 listopada 2024 r. została Panu przyznana pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w kwocie ….zł …. gr brutto. Z tej wartości naliczony został podatek dochodowy w kwocie ….. zł i na konto została przelana kwota netto, tj. …..zł … gr.
W dniu 21 listopada 2025 r. została zmieniona Ustawa o Służbie Więziennej. Zmiana dotyczyła między innymi przysługujących świadczeń mieszkaniowych. Wraz ze zmianą ustawy uzyskał Pan prawo do otrzymania świadczenia mieszkaniowego w wysokości ….zł z jednoczesnym obowiązkiem zwrotu otrzymanej wcześniej pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.
Zgodnie z decyzją Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w … otrzymał Pan świadczenie mieszkaniowe w wysokości .. zł .. gr, które zostało pomniejszone zgodnie z obowiązującymi przepisami o 1/120 przyznanej pomocy finansowej (wartości brutto). Miesięczna kwota zwrotu została wyliczona w następujący sposób:
Wartość świadczenia mieszkaniowego została ustalona w oparciu o stawkę podstawową – …. zł oraz mnożnik lokalizacyjny właściwy dla Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w ... w wysokości 5 (… x …. = …. zł). Z uwagi na przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w wysokości …zł … gr (decyzja nr ….. z 5 listopada 2024 r.), świadczenie mieszkaniowe zostało pomniejszone o 1/120 z przyznanej pomocy finansowej brutto (....zł ...gr x 1/120 = 701 zł 77 gr - miesięczna kwota brutto zwrotu pomocy finansowej). Kwota netto …..zł … gr (….zł … gr x 1/120 = ….zł … gr - miesięczna kwota netto zwrotu pomocy finansowej).
Różnica pomiędzy kwotą brutto i netto miesięcznego zwrotu = … zł …. gr – …. zł …. gr = …. zł … gr/ miesięcznie - miesięczna kwota podatku ponownie przez Pana zapłaconego.
Ustawa obowiązuje od 1 lipca 2025 r.
Okres od lipca 2025 do grudnia 2025: 6 x … zł .. gr = … zł … gr.
Okres od 1 stycznia 2026 r. do ostatecznej spłaty pomocy finansowej: …. x … zł … gr = …. zł … gr.
Uzupełnienie wniosku
W dniu 5 listopada 2024 r. otrzymał Pan pomoc finansową na podstawie art. 184 ust. 1 i art. 185 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 192 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2023 r., poz. 1683 z późn. zm.) oraz paragraf 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 29 lipca 2010 r. w sprawie przyznawania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego funkcjonariuszowi Służby Więziennej (Dz. U. nr 147, poz. 986).
Świadczenie mieszkaniowe w wysokości … zł otrzymał Pan w związku z art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych ustaw, na podstawie art. 187a ust. 1 pkt. 1, art. 187b, art. 187c ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej oraz paragraf 2 i 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 19 grudnia 2025 r. w sprawie świadczenia mieszkaniowego przysługującego funkcjonariuszowi Służby Więziennej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1832). Świadczenie to zostało Panu przyznane od 1 lipca 2025 r., decyzją z 20 grudnia 2025 r. Świadczenie to przysługuje wszystkim funkcjonariuszom Służby Więziennej niezależnie od miejsca pełnienia służby.
W związku z wejściem w życie zmiany ustawy o Służbie Więziennej w grudniu 2025 r. z mocą obowiązującą od 1 lipca 2025 r. pomoc finansowa przyznana Panu decyzją z 5 listopada 2024 r. stała się świadczenia nienależnym.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy w zeznaniu podatkowym za rok 2025 może Pan?
Czy w kolejnych latach będzie Pan mógł odliczyć od dochodu dokonane w roku podatkowym zwroty nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu aż do całkowitego zwrotu otrzymanej pomocy finansowej?
Pana stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu)
Według Pana, dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych zwrot pomocy finansowej przez funkcjonariuszy Służby Więziennej na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych ustaw należy traktować jako zwrot nienależnie pobranych świadczeń i powinien Pan mieć możliwość odliczyć te świadczenia od dochodu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Przychodem będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej osoby. Konsekwencją przyjęcia tezy o charakterze przychodu, jako definitywnego przysporzenia w majątku podatnika jest uznanie, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego. W celu określenia, co stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw danej czynności.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
W świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń,a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on od pracodawcy realną korzyść mającą wymiar finansowy, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 77a) ww. ustawy:
Wolne od podatku są: świadczenia mieszkaniowe otrzymane przez funkcjonariuszy służb mundurowych, przyznane na podstawie odrębnych ustaw dotyczących tych służb lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.
Powyższe zwolnienie przedmiotowe świadczeń mieszkaniowych otrzymywanych przez funkcjonariuszy Służby więziennej zostało uregulowane w art. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1823), w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2025 r.
Zgodnie z art. 171 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej, w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.:
Prawo do lokalu mieszkalnego realizuje się przez:
1) przydział lokalu albo
2) przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, zwanej dalej ,,pomocą finansową”.
Stosownie do ww. przepisu w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2025 r.:
Prawo do lokalu mieszkalnego realizuje się przez:
1) przydział lokalu albo
2) (uchylony)
3) przyznanie świadczenia mieszkaniowego, o którym mowa w art. 187a ust. 1.
W myśl art. 184 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.
Funkcjonariuszowi w służbie stałej, który spełnia warunki do przydziału lokalu mieszkalnego, a który lokalu tego nie otrzymał na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, położonych w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.
Zgodnie z art. 186 ustawy o Służbie Więziennej w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.:
1) Pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku zwolnienia funkcjonariusza ze służby przed upływem 15 lat służby w Służbie Więziennej, z wyjątkiem funkcjonariusza, który przed upływem tego okresu nabył prawo do renty inwalidzkiej Służby Więziennej.
2) Do ustalenia kwoty pomocy finansowej podlegającej zwrotowi przyjmuje się kwotę przyznanego świadczenia waloryzowanego corocznie o średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, ustalony w ustawie budżetowej, w przypadku gdy obowiązek zwrotu powstał w latach następujących po roku przyznania pomocy finansowej.
3) Na pisemny wniosek funkcjonariusza zwrot pomocy finansowej może nastąpić w ratach.
Stosownie do art. 187a ustawy o Służbie Więziennej, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2025 r.:
Funkcjonariuszowi:
1) któremu nie przydzielono w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej,
2) który zwróci albo opróżni przydzielone w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową,
3) wymienionemu w art. 73 ust. 1 pkt 1 albo 2, któremu przydzielono kwaterę tymczasową w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej
- przysługuje świadczenie mieszkaniowe.
W myśl art. 187b ww. ustawy:
1. Wysokość świadczenia mieszkaniowego ustala się kwotowo, jako iloczyn stawki podstawowej oraz mnożnika lokalizacyjnego ustalonego dla jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, w której funkcjonariusz pełni służbę, wskazanej w rozkazie personalnym albo decyzji personalnej.
2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawki podstawowej oraz mnożników lokalizacyjnych mających wpływ na wysokość świadczenia mieszkaniowego przysługującego funkcjonariuszom, mając na uwadze lokalizację jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz uwzględniając ich oddziały położone w innych miejscowościach.
Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1823, dalej: „ustawa zmieniająca”):
Funkcjonariuszowi Służby Więziennej, któremu przyznano pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 lub na podstawie przepisów uprzednio obowiązujących, przyznaje się na jego wniosek świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 187a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1:
1)pomniejszone o kwotę stanowiącą 1/120 z przyznanej pomocy finansowej za każdy miesiąc wypłaty świadczenia mieszkaniowego przez 120 miesięcy lub do dnia ustania stosunku służbowego;
2)w pełnej kwocie pod warunkiem zwrotu przez funkcjonariusza przyznanej pomocy finansowej.
W opisie wniosku wskazał Pan, że w dniu 5 listopada 2024 r. otrzymał Pan pomoc finansową na podstawie art. 184 ust. 1 i art. 185 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 192 pkt 4 lit. a) ustawy o Służbie Więziennej. Świadczenie mieszkaniowe w wysokości …. zł otrzymał Pan w związku z art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych ustaw, na podstawie art. 187a ust. 1 pkt 1, art. 187b, art. 187c ustawy o Służbie Więziennej oraz paragraf 2 i 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie świadczenia mieszkaniowego przysługującego funkcjonariuszowi Służby Więziennej. Świadczenie to zostało Panu przyznane od 1 lipca 2025 r., decyzją z 20 grudnia 2025 r. Świadczenie to przysługuje wszystkim funkcjonariuszom Służby Więziennej niezależnie od miejsca pełnienia służby.
W odniesieniu do powyższego wyjaśniam, że stosownie do art. 186 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej – w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r. – pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku zwolnienia funkcjonariusza ze służby przed upływem 15 lat służby w Służbie Więziennej, z wyjątkiem funkcjonariusza, który przed upływem tego okresu nabył prawo do renty inwalidzkiej.
Stosownie do art. 6 ustawy zmieniającej:
1. Pomoc finansowa, o której mowa w art. 184 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 , podlega zwrotowi w przypadku zwolnienia funkcjonariusza ze służby przed upływem 15 lat służby w Służbie Więziennej, z wyjątkiem funkcjonariusza, który przed upływem tego okresu nabył prawo do policyjnej renty inwalidzkiej.
2. Do ustalenia kwoty pomocy finansowej podlegającej zwrotowi przyjmuje się kwotę przyznanego świadczenia waloryzowanego corocznie o średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, ustalony w ustawie budżetowej, w przypadku gdy obowiązek zwrotu powstał w latach następujących po roku przyznania pomocy finansowej.
3. Na pisemny wniosek funkcjonariusza zwrot pomocy finansowej może nastąpić w ratach.
Stosownie do art. 7 ww. ustawy zmieniającej:
Kwota pomocy finansowej podlegającej zwrotowi, o której mowa w art. 6 , ulega zmniejszeniu o kwotę potrąconej pomocy finansowej, o której mowa w art. 5 pkt 1 , w związku z otrzymanym świadczeniem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 187a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.
W świetle znowelizowanych przepisów ustawy o Służbie Więziennej, świadczenie mieszkaniowe zastępuje zatem dotychczasową pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu.
Ustawodawca przewidział jednak, że funkcjonariusz Służby Więziennej może podczas trwania jego stosunku służbowego otrzymać tylko jedno z tych świadczeń w ramach pomocy państwa na cele mieszkaniowe. Funkcjonariusz ma zatem wybór, z którego świadczenia chce korzystać, czy tym świadczeniem pozostanie pomoc finansowa, którą otrzymał, czy będzie nim świadczenie mieszkaniowe. Jednak warunkiem uzyskania świadczenia mieszkaniowego dla funkcjonariusza, który uprzednio otrzymał pomoc finansową, jest zwrot tej pomocy w sposób przez niego wybrany (ratalny bądź jednorazowy).
Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu, którą otrzymywali funkcjonariusze Służby Więziennej, podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód ze stosunku służbowego. Obecnie przysługujące świadczenie mieszkaniowe stanowi również przychód ze stosunku służbowego, z tym że ma do niego zastosowanie zwolnienie przedmiotowe.
Dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych zwrot pomocy finansowej przez funkcjonariuszy Służby Więziennej na podstawie przepisów ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw, należy traktować jako zwrot nienależnie pobranych świadczeń.
W momencie złożenia wniosku o wypłatę świadczenia mieszkaniowego otrzymana wcześniej pomoc finansowa stała się bowiem nienależnym świadczeniem, podlegającym zwrotowi.
Dlatego też w rozpatrywanej sytuacji, w przypadku zwrotu pomocy finansowej, która podlegała uprzednio opodatkowaniu (nie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 52zs ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), znajduje zastosowanie przepis art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z powyższym przepisem:
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.
W konsekwencji należy uznać, że zwrot „nienależnie pobrane świadczenie”, obejmuje również „pomniejszenie” świadczenia mieszkaniowego o kwotę stanowiącą 1/120 z przyznanej pomocy finansowej za każdy miesiąc wypłaty tego świadczenia, określone w art. 5 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r.o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw.
Tym samym, należy stwierdzić, że w zeznaniu podatkowym za 2025 r. oraz w kolejnych latach ma Pan możliwość odliczyć od dochodu dokonane w roku podatkowym zwroty nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, a które nie zostały potrącone przez płatnika.
Dodatkowe informacje
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w… . . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?