Interpretacja indywidualna z dnia 10 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.113.2026.2.KS
W przypadku zmiany przeznaczenia towarów ze zwolnionych z VAT na opodatkowane, podatnik może dokonać korekty VAT zgodnie z art. 91 ustawy, nawet jeśli początkowo nie miał prawa do odliczenia, pod warunkiem, że nabyte towary służą teraz czynnościom opodatkowanym.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od zakupów sfinansowanych z otrzymanej dotacji.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi od 2 stycznia 2025 r. jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, korzystając ze zwolnienia z podatku VAT.
Na rozpoczęcie działalności gospodarczej, Wnioskodawca otrzymał jednorazową dotację finansową w wysokości 42.200 zł z Powiatowego Urzędu Pracy (…). Zgodnie z zasadami przyznania dofinansowania, po spełnieniu określonych warunków przez okres 12 miesięcy dotacja staje się bezzwrotna.
Z uwagi na fakt, że w momencie otrzymania dotacji, Wnioskodawca nie był czynnym podatnikiem VAT, otrzymał pełną kwotę dofinansowania. Jednocześnie Wnioskodawca został poinformowany, że w przypadku nabycia prawa do odliczenia podatku VAT od zakupów sfinansowanych z dotacji, będzie zobowiązany do zwrotu kwoty odpowiadającej odliczonemu podatkowi VAT do Powiatowego Urzędu Pracy (…).
Ze środków otrzymanej dotacji, Wnioskodawca zakupił następujący sprzęt:
-kompresor śrubowy (…) (kompresor z osuszaczem i butlą) – faktura nr (…), kwota 17.000 zł,
-przecinarka ręczna (…) – faktura nr (…), kwota 16.450 zł,
-urządzenie natryskowe (…) – faktura nr (…), kwota 9.000 zł.
30 grudnia 2025 r., działając w oparciu o posiadaną wówczas wiedzę (jak się później okazało – błędną) Wnioskodawca uznał, że przekroczył limit sprzedaży uprawniający do zwolnienia z podatku VAT, który według jego wiedzy wynosił 200.000 zł.
W związku z tym, Wnioskodawca dokonał rejestracji jako czynny podatnik VAT.
Status czynnego podatnika VAT, Wnioskodawca posiadał wyłącznie przez okres dwóch dni. W tym czasie, dopełnił formalności związanych z rejestracją, wystawił fakturę z wykazanym podatkiem VAT, złożył plik JPK oraz uiścił należny podatek VAT.
Po upływie dwóch dni, Wnioskodawca skorzystał z możliwości ponownego przejścia na zwolnienie z podatku VAT, gdyż limit sprzedaży uprawniający do zwolnienia został podniesiony do 240.000 zł.
Po nawiązaniu współpracy z biurem księgowym i przeanalizowaniu wszystkich wpływów oraz dokumentów okazało się, że Wnioskodawca błędnie obliczył wartość sprzedaży i w rzeczywistości nie przekroczył limitu uprawniającego do zwolnienia z VAT, a tym samym nie był zobowiązany do rejestracji jako czynny podatnik VAT.
Powiatowy Urząd Pracy (…) oczekuje od Wnioskodawcy informacji, czy w związku z powyższymi okolicznościami, przysługuje Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku VAT od zakupów sfinansowanych z dotacji. W przypadku posiadania takiego prawa, Wnioskodawca zobowiązany byłby do zwrotu kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, natomiast w przypadku braku takiego prawa sprawa zostałaby uznana za zamkniętą.
Wnioskodawca nadmienia, że nie wystąpił o zwrot podatku VAT oraz że obecnie nie posiada prawa do odliczenia ani rozliczania podatku VAT, ponieważ prowadzi działalność gospodarczą korzystającą ze zwolnienia z podatku VAT.
Pytanie
Powiatowy Urząd Pracy (…), w celu prawidłowego rozliczenia przyznanego dofinansowania oraz zakończenia programu, oczekuje od Wnioskodawcy uzyskania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, która jednoznacznie wskaże, czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Wnioskodawcy obecnie prawo do odliczenia podatku VAT od zakupów sfinansowanych z otrzymanej dotacji?
Zakupiony sprzęt oraz numery faktur dokumentujących te zakupy zostały szczegółowo wskazane w opisie stanu faktycznego.
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku od towarów i usług (VAT) od zakupów sfinansowanych z otrzymanej dotacji.
Zakupiony sprzęt został nabyty w okresie, w którym Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia z podatku VAT, a status czynnego podatnika VAT posiadał wyłącznie przez okres dwóch dni, co było wynikiem błędnej oceny przekroczenia limitu sprzedaży uprawniającego do zwolnienia z VAT.
Po przeanalizowaniu dokumentów okazało się, że Wnioskodawca nie przekroczył ustawowego limitu sprzedaży, a rejestracja jako czynny podatnik VAT nie była konieczna. Obecnie Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą korzystającą ze zwolnienia z podatku VAT i nie posiada prawa do rozliczania ani odliczania podatku VAT.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, brak jest podstaw prawnych do odliczenia podatku VAT od zakupów sfinansowanych z dotacji, a tym samym nie powstaje obowiązek zwrotu równowartości podatku VAT do Powiatowego Urzędu Pracy w (...).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a)nabycia towarów i usług,
b)dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w świetle którego:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Natomiast w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jak stanowi art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
W myśl art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1)„podatnika VAT czynnego”,
2)„podatnika VAT zwolnionego” − w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a)ust. 3 i 3c,
b)art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
− i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Zgodnie z art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni − do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
1)przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2)przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3)przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4)przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy:
Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Natomiast, na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1)wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a)transakcji związanych z nieruchomościami,
b)usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c)usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
− jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3)odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
W oparciu o art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy, stanowi, że:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1)dokonujących dostaw:
a)towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b)towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
−energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
− wyrobów tytoniowych,
− samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c)budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d)terenów budowlanych,
e)nowych środków transportu,
f)następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
− preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
− komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
− urządzeń elektrycznych i nieelektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego (PKWiU 27),
− maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g)hurtowych i detalicznych części do:
−pojazdów samochodowych (PKWiU 45.3),
− motocykli (PKWiU 45.4);
2)świadczących usługi:
a)prawnicze,
b)w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c)jubilerskie,
d)ściągania długów, w tym factoringu;
3)(uchylony).
Z powołanego wyżej przepisu art. 113 ust. 11 ustawy wynika, że podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może na podstawie powołanego przepisu, ponownie skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli upłynął rok, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, przy czym podatnik ma prawo do powrotu do zwolnienia od początku dowolnego miesiąca w trakcie roku podatkowego, o ile zostały spełnione pozostałe przesłanki ponownego skorzystania ze zwolnienia.
W myśl art. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 896):
W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775 i 894) w art. 113 w ust. 1 wyrazy „kwoty 200 000 zł” zastępuje się wyrazami „kwoty 240 000 zł”.
Zgodnie z art. 2 ww. ustawy:
Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy rozpoczęli w 2025 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej w art. 1, u których wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku sprzedaży dokonywanej przez podatników, o których mowa w art. 113a ustawy zmienianej w art. 1.
Natomiast art. 3 cytowanej ustawy wskazuje, że:
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.
W związku ze zmianą kwoty limitu do zwolnienia podmiotowego od 1 stycznia 2026 r. do kwoty 240.000 zł, wprowadzono przepis przejściowy (art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług). Zgodnie z zastosowaną konstrukcją przepisów przejściowych w uchwalonej ustawie z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy podatku VAT, u których łączna wartość sprzedaży przekroczyła w 2025 roku 200.000 zł, lecz nie przekroczyła 240.000 zł, będą mogli skorzystać ze zwolnienia podmiotowego VAT już od 1 stycznia 2026 r.
A zatem w sytuacji, gdy podatnik w 2025 roku zrezygnował ze zwolnienia podmiotowego i dobrowolnie zarejestrował się do VAT:
·w 2025 r. przekroczył limit sprzedaży 200 000 zł a nie przekroczył 240 000 zł – będzie mógł w 2026 r. skorzystać ze zwolnienia podmiotowego,
·w 2025 r. nie przekroczył limitu sprzedaży 200 000 zł – nie ma zastosowania art. 2 ustawy zmieniającej, ponowny wybór zwolnienia jest możliwy wyłącznie na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy o VAT.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan od 2 stycznia 2025 r. jednoosobową działalność gospodarczą, korzystając ze zwolnienia z podatku VAT. Na rozpoczęcie działalności gospodarczej, otrzymał Pan jednorazową dotację, z której zakupił Pan określony sprzęt. 30 grudnia 2025 r., działając w oparciu o posiadaną wówczas wiedzę (jak się później okazało – błędną) uznał Pan, że przekroczył limit sprzedaży uprawniający do zwolnienia z podatku VAT. W związku z tym, dokonał Pan rejestracji jako czynny podatnik VAT. Status czynnego podatnika VAT, posiadał Pan wyłącznie przez okres dwóch dni. W tym czasie, dopełnił Pan formalności związanych z rejestracją, wystawił fakturę z wykazanym podatkiem VAT, złożył Pan plik JPK oraz uiścił należny podatek VAT. Po upływie dwóch dni, skorzystał Pan z możliwości ponownego przejścia na zwolnienie z podatku VAT, gdyż limit sprzedaży uprawniający do zwolnienia został podniesiony do 240.000 zł. Po przeanalizowaniu wszystkich wpływów oraz dokumentów okazało się, że błędnie obliczył Pan wartość sprzedaży i w rzeczywistości nie przekroczył limitu uprawniającego do zwolnienia z VAT, a tym samym nie był zobowiązany do rejestracji jako czynny podatnik VAT.
Pana wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT od zakupów sfinansowanych z otrzymanej dotacji.
Odnosząc przywołane przepisy do Pana sytuacji należy wskazać, że przepis art. 113 ust. 11 ustawy, umożliwia podatnikowi, który stracił prawo do zwolnienia od podatku VAT lub zrezygnował z tego zwolnienia – ponowny jego wybór, po spełnieniu określonych warunków. W świetle tego przepisu powrót do zwolnienia w jego przypadku jest możliwy nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia od podatku VAT lub zrezygnował z tego zwolnienia.
W analizowanej sprawie, złożenie przez Pana zgłoszenia VAT-R w związku z błędnym przeświadczeniem o utracie warunków do zwolnienia, de facto spowodowało rezygnację ze zwolnienia, o którym mowa w art. 96 ust. 3 ustawy. A zatem w sytuacji, gdy w 2025 roku zrezygnował Pan ze zwolnienia podmiotowego i dobrowolnie zarejestrował się do VAT i jak wskazują okoliczności sprawy w 2025 r. nie przekroczył limitu sprzedaży 200 000 zł – nie ma zastosowania art. 2 ustawy zmieniającej, ponowny wybór zwolnienia jest możliwy wyłącznie na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy o VAT. W konsekwencji, zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy, będzie mógł Pan nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym zrezygnował Pan ze zwolnienia, przy spełnieniu pozostałych warunków dla zastosowania zwolnienia, skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Przepis art. 113 ust. 11 ustawy, uzależnia bowiem prawa do wyboru zwolnienia od spełnienia warunku określonego w tym przepisie, tj. bycia czynnym podatnikiem podatku VAT co najmniej przez rok licząc od końca roku, w którym podatnik utracił lub zrezygnował ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
Zatem, ponowne korzystanie przez Pana ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa art. 113 ust. 1 ustawy, będzie możliwe nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym zrezygnował Pan ze zwolnienia, przy spełnieniu pozostałych warunków dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT.
Jak Pan podał we wniosku, w momencie otrzymania dotacji, nie był Pan czynnym podatnikiem VAT. Od rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej do grudnia 2025 r. korzystał Pan ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W tym czasie ze środków otrzymanej dotacji, zakupił Pan sprzęt (kompresor śrubowy na kwotę 17.000 zł, przecinarkę ręczną na kwotę 16.450 zł oraz urządzenie natryskowe na kwotę 9.000 zł) – który obecnie, po rezygnacji ze zwolnienia podmiotowego, służy Panu, będącemu obecnie czynnym podatnikiem, wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. W konsekwencji powyższego, w momencie rezygnacji przez Pana z prawa do zwolnienia podmiotowego, doszło do rozpoczęcia wykorzystywania opisanych towarów do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a więc doszło do zmiany ich przeznaczenia.
Wyjaśnić należy, że zmiana przeznaczenia zakupionych towarów z czynności zwolnionych do wykonywania czynności opodatkowanych może stworzyć możliwość odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich nabycie, który nie został odliczony przy tym nabyciu, na zasadach wynikających z art. 91 ustawy.
Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy:
Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2–10a lub 10c–10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2–6, 10, 10a lub 10c–10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
Jak stanowi ust. 5 powołanego artykułu:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
W myśl art. 91 ust. 6 cyt. ustawy:
W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:
Przepisy ust. 1–6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:
W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
Jak stanowi art. 91 ust. 7c ustawy:
Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
Według art. 91 ust. 7d ustawy:
W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
Art. 91 ustawy wprowadza konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany przeznaczenia towarów i usług, tj. zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik dokonuje korekty podatku.
Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, aby rozliczyć podatek naliczony, nabywane przez podatnika VAT czynnego towary muszą być wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której nabycie towarów nastąpiło w okresie, kiedy prawo do odliczenia Panu nie przysługiwało z uwagi na fakt, że korzystał Pan w tym czasie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ustawy. Na moment rezygnacji ze zwolnienia posiadał Pan nabyte towary, których wartość przekraczała (kompresor śrubowy, przecinarka ręczna) i nie przekraczała 15.000 zł (urządzenie natryskowe). Towary te są przedmiotem obecnie prowadzonej działalności przez Pana jako czynnego podatnika VAT i służą wykonywaniu czynności opodatkowanych.
W analizowanej sprawie nastąpiła zmiana przeznaczenia wykorzystywanych przez Pana ww. towarów, które przed rezygnacją ze zwolnienia podmiotowego wykorzystywał Pan do czynności zwolnionych od podatku, na towary które obecnie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zmiana ta nastąpiła od miesiąca, w którym uzyskał Pan status czynnego podatnika podatku VAT i przeznaczył Pan nabyte towary wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Zatem ma Pan możliwość odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących nabycia ww. towarów, zgodnie z przepisami art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
W przypadku towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym zostały zaliczone przez Pana do środków trwałych podlegających amortyzacji, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty powinien Pan dokonać w ciągu 5 kolejnych lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. W przypadku środków trwałych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty tej powinien Pan dokonać po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
W przypadku innych towarów, których wartość początkowa nie przekroczyła kwoty 15.000 zł i gdzie nie upłynęło 12 miesięcy od końca okresu, w którym oddano je do użytkowania, ma Pan prawo do dokonania korekty podatku naliczonego od poniesionych wydatków na ich nabycie na zasadach określonych w art. 91 ust. 7b w zw. z ust. 7c ustawy. W konsekwencji, na podstawie art. 91 ust. 7c ustawy ma Pan prawo do dokonania korekty nieodliczonego podatku VAT z tytułu zakupu ww. towarów, poprzez jego uwzględnienie w deklaracji dla potrzeb podatku od towarów i usług za okres rozliczeniowy, w którym uzyskał Pan status czynnego podatnika VAT.
Tym samym Pana stanowisko jestnieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zastrzec należy, że w wydanej interpretacji indywidualnej dokonałem oceny prawnej Pana stanowiska, tylko w zakresie zagadnień uregulowanych w przepisach prawa podatkowego. Inne kwestie, które nie wynikają z przepisów prawa podatkowego, tj. w zakresie powstania obowiązku zwrotu równowartości podatku VAT do Powiatowego Urzędu Pracy, nie były przedmiotem oceny w wydanej interpretacji indywidualnej. Organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie obowiązku zwrotu równowartości podatku VAT do Powiatowego Urzędu Pracy. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych, a nie przepisy prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
