Interpretacja indywidualna z dnia 13 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.1003.2025.2.PS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisango stanu faktycznnego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest :

·nieprawidłowe w zakresie możliwości uznania za koszty kwalifikowane kosztów opłat licencyjnych / maintanace związanych z udzielaniem licencji do specjalistycznego oprogramowania jako kosztów nabycia sprzętu specjalistycznego, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·prawidłowe w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 16 lutego 2026 r. (wpływ 17 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawca prowadzi działalność w branży inżynierii mechanicznej, automatyki przemysłowej oraz zaawansowanej obróbki metali. Profil działalności Wnioskodawcy koncentruje się na projektowaniu, wytwarzaniu oraz integracji specjalistycznych rozwiązań technicznych dla przemysłu, w tym maszyn specjalnych, systemów automatyki, systemów transportu wewnętrznego oraz złożonych konstrukcji inżynierskich. Obróbka metali, w szczególności realizowana z wykorzystaniem technologii CNC, stanowi jeden z kluczowych obszarów działalności Wnioskodawcy, ściśle powiązany z procesami projektowymi, prototypowymi oraz realizacyjnymi. Na przestrzeni lat Wnioskodawca systematycznie rozwijał prowadzoną działalność, co pozwoliło na wypracowanie unikalnego know-how, rozbudowę nowoczesnego zaplecza technologicznego oraz utworzenie zespołu specjalistów o wieloletnich, potwierdzonych kompetencjach technicznych.

Profil operacyjny Wnioskodawcy nie odpowiada definicji standardowego zakładu produkcyjnego nastawionego na wytwarzanie seryjne. Wnioskodawca funkcjonuje jako zaawansowane przedsiębiorstwo inżynieryjno-technologiczne, którego model biznesowy opiera się na systemie Engineer-to-Order (zaprojektuj i wybuduj). Oznacza to, że Wnioskodawca realizuje zlecenia o wysokim stopniu zindywidualizowania, dostosowane do specyficznych, często nietypowych wymagań kontrahentów, co wymusza prowadzenie systematycznych prac o charakterze koncepcyjnym, projektowym i prototypowym.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje projekty o charakterze innowacyjnym (dalej jako: „Projekty”). Projekty te ukierunkowane są na opracowywanie nowych lub znacząco ulepszonych produktów i procesów technologicznych, które nie mają swoich odpowiedników w dotychczasowej ofercie Wnioskodawcy lub na rynku. Każdy Projekt wymaga od Wnioskodawcy twórczego podejścia inżynierskiego, obejmującego fazy od koncepcji, przez symulacje cyfrowe, aż po walidację fizyczną prototypu.

Działalność innowacyjna Wnioskodawcy koncentruje się na dwóch kluczowych filarach technologicznych (A-B):

A.Projektowanie i budowa zaawansowanych systemów mechatronicznych oraz automatyzacja procesów technologicznych

W ramach tej specjalizacji Wnioskodawca realizuje projekty obejmujące budowę maszyn, urządzeń oraz ich komponentów, działając często w modelu zaawansowanego podwykonawstwa inżynieryjnego. Działalność ta koncentruje się na dostosowaniu rozwiązań technicznych do specyficznych wymagań operacyjnych odbiorców, co wymaga konceptualizacji inżynieryjnej oraz opracowania dokumentacji technicznej i wykonawczej w oparciu o ogólne wytyczne oraz założenia funkcjonalne dostarczane przez klientów.

Działania podejmowane przez Wnioskodawcę w tym zakresie obejmują m.in.:

·Szczegółowe opracowanie inżynieryjne i rekonstrukcję dokumentacji wykonawczej – proces ten polega na przekształceniu ogólnych koncepcji (np. brył 3D lub niekompletnych zestawów rysunków) w pełną, funkcjonalną dokumentację warsztatową. Wymaga to od personelu inżynieryjnego samodzielnego zaprojektowania brakujących elementów kinematyki, doboru materiałów oraz parametrów obróbczych, aby zapewnić spójność techniczną i możliwość fizycznego wytworzenia urządzenia. Zakres oraz stopień zaawansowania technicznego realizowanych rozwiązań systematycznie wzrastały z roku na rok.

·Optymalizację modułów technologicznych i automatyzację operacji manualnych – Wnioskodawca projektuje i wdraża rozwiązania mające na celu zwiększenie wydajności istniejących procesów, (...).

·Wdrażanie hybrydowych układów sterowania i systemów bezpieczeństwa (Safety) – (...).

·Opracowywanie specjalistycznych procesów łączenia i aplikacji materiałów – (...).

B.Zaawansowane systemy transportu wewnętrznego (intralogistyka)

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie projektowania oraz wytwarzania zaawansowanych systemów transportu wewnętrznego, obejmujących w szczególności przenośniki taśmowe, łańcuchowe oraz rolkowe, a także konstrukcje nośne i elementy współpracujące z tymi systemami. Rozwiązania te są każdorazowo projektowane indywidualnie, z uwzględnieniem specyfiki procesu technologicznego, parametrów transportowanego produktu oraz warunków pracy urządzeń.

Systemy transportowe opracowywane przez Wnioskodawcę charakteryzują się (...). Często stanowią one integralny element większych układów technologicznych lub linii produkcyjnych, wymagając precyzyjnego dopasowania do innych zespołów maszyn i urządzeń.

Działania podejmowane przez Wnioskodawcę w tym zakresie obejmują m.in.:

·Projektowanie konstrukcji nośnych i elementów transportujących – o(...).

·Dobór materiałów i technologii wykonania – (...).

·Integrację systemów transportowych z innymi urządzeniami – (...).

·Optymalizację funkcjonalną i eksploatacyjną –(...).

Działalność w tym obszarze ma charakter inżynieryjny i projektowy, a jej realizacja wymaga iteracyjnego podejścia, obejmującego opracowanie koncepcji, wykonanie elementów konstrukcyjnych, ich weryfikację geometryczną oraz dostosowanie rozwiązań do rzeczywistych warunków integracji i eksploatacji.

Ponadto Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie C, która stanowi działalność pomocniczą w stosunku do projektów z zakresu A-B:

C.Zaawansowana obróbka metalu oraz technologie wytwarzania elementów konstrukcyjnych

Wnioskodawca prowadzi wyodrębniony obszar działalności obejmujący zaawansowaną obróbkę metali, stanowiący istotny element zaplecza technologicznego Wnioskodawcy i pełniący kluczową rolę w realizacji Projektów o charakterze inżynieryjnym. Działalność ta nie ma charakteru wyłącznie usługowego ani seryjnego, lecz jest ściśle zintegrowana z procesami projektowymi, prototypowymi oraz wdrożeniowymi realizowanych rozwiązań technicznych i w wielu przypadkach pełni funkcję pomocniczą wobec zasadniczych działań projektowych.

W ramach tego obszaru Wnioskodawca wykonuje złożone operacje obróbcze, w szczególności z wykorzystaniem technologii CNC, umożliwiające wytwarzanie elementów (...).

Działania podejmowane w tym obszarze obejmują m.in.:

·Przygotowanie technologii wytwarzania elementów niestandardowych – opracowywanie indywidualnych strategii obróbki, doboru narzędzi oraz parametrów technologicznych dla detali projektowanych specjalnie na potrzeby konkretnych Projektów.

·Wykonywanie elementów prototypowych i konstrukcyjnych – wytwarzanie komponentów maszyn, urządzeń oraz systemów technicznych, które nie występują w ofercie katalogowej i wymagają ścisłego powiązania obróbki z dokumentacją projektową.

·Integrację obróbki z procesem projektowym – ścisłą współpracę zespołów projektowych i produkcyjnych w celu bieżącej weryfikacji założeń konstrukcyjnych, wprowadzania modyfikacji oraz optymalizacji rozwiązań technicznych na etapie wykonawczym.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie Projektów ma charakter systematyczny, metodyczny i uporządkowany. Nie są to działania incydentalne, lecz stały element strategii biznesowej Wnioskodawcy. Proces realizacji każdego Projektu przebiega według ustalonego schematu prac inżynierskich:

1.Faza analityczno-koncepcyjna (Wizja): Zdefiniowanie problemu technologicznego klienta, przeprowadzenie audytu inżynieryjnego, analiza wykonalności oraz opracowanie wstępnych założeń konstrukcyjnych i harmonogramu prac.

2.Projektowanie i symulacja: Wykorzystanie zaawansowanego oprogramowania (...) do tworzenia modeli 3D, przeprowadzania symulacji kolizji, analiz wytrzymałościowych oraz weryfikacji kinematyki urządzeń w środowisku wirtualnym przed ich fizycznym wytworzeniem.

3.Prototypowanie i dobór technologii: Fizyczne wytworzenie komponentów prototypowych. Na tym etapie technolodzy i operatorzy maszyn CNC/EDM dobierają eksperymentalne parametry obróbki (strategie skrawania, prędkości, narzędzia) dla nietypowych materiałów i skomplikowanych geometrii, co stanowi działalność twórczą w sferze technologii wytwarzania.

4.Walidacja, testy i wdrożenie: Montaż prototypu, rozruch technologiczny (Commissioning), integracja z systemami klienta oraz weryfikacja parametrów pracy w warunkach rzeczywistych. Etap ten często wiąże się z koniecznością wprowadzania iteracyjnych poprawek w konstrukcji lub sterowaniu w odpowiedzi na nieprzewidziane problemy techniczne (metoda prób i błędów).

Ostatecznie, newralgicznym etapem opracowywania nowego urządzenia lub prototypu jest weryfikacja, czy wszystkie wymagania dotyczące konstrukcji i specyfikacji technicznej były należycie spełnione przez Wnioskodawcę. Jednocześnie przeprowadzana jest ocena, czy opracowany proces funkcjonowania wyrobu spełnia wymagania rzeczywistych zastosowań przy założonej wydajności oraz czy nie występują dodatkowe czynniki wymagające podjęcia działań w celu zapewnienia zgodności z oczekiwaniami. W przypadku Projektów realizowanych na zlecenie, gdy klient negatywnie oceni wykonanie prac, następuje przekazanie informacji o zakresie wymaganych zmian. Na podstawie zidentyfikowanych rozbieżności, wprowadza się korekty w prototypie we wszystkich obszarach, tj. konstrukcji wykonania/ sterowania. Prototyp podlega kolejnej ocenie aż do spełnienia wymagań określonych w Projekcie. Prace w różnym stopniu intensywności prowadzone są do momentu przekazania gotowego Projektu. W różnych fazach projektu prowadzone są prace związane z prototypowaniem, szczególnie, gdy wymagane jest zweryfikowanie technologii jeszcze przed docelową implementacją rozwiązania.

Prace prototypowe mają na celu zidentyfikowanie obszarów wymagających korekt i usprawnień i realizowane są na fizycznym obiekcie. Każdy Projekt posiada swoją indywidualną dokumentację, której obszerność adekwatna jest do rodzaju i poziomu technicznego zaawansowania Projektu, wymogów klienta, wymogów produkcyjnych oraz możliwości organizacyjnych Wnioskodawcy. Zakres opracowywanej dokumentacji w projektach ma przede wszystkim umożliwić ich profesjonalną realizację oraz pozwolić na ewentualne wykorzystanie opracowanych w nich rozwiązań (w części lub całości) w przyszłości w rozważaniach koncepcyjnych lub też praktycznym zastosowaniu.

Projektowane maszyny i wyroby nie posiadają identycznych odpowiedników w dotychczasowej działalności Wnioskodawcy, co wynika z każdorazowo odmiennych, indywidualnie określanych wymagań technicznych i funkcjonalnych. Ich realizacja wymaga od pracowników zastosowania indywidualnego, nowatorskiego podejścia, dostosowanego do założeń technicznych definiowanych na etapie przygotowawczym. Tego rodzaju działalność prowadzi do opracowania rozwiązań, które nie były dotychczas wdrażane przez Wnioskodawcę, przy jednoczesnym wykorzystaniu wiedzy, doświadczenia oraz kompetencji technicznych zespołu. Działania te są realizowane przez wykwalifikowaną kadrę inżynierską, której zaangażowanie jest niezbędne dla osiągnięcia zakładanych rezultatów technicznych i funkcjonalnych.

Dodatkowym potwierdzeniem innowacyjnego charakteru działalności Wnioskodawcy jest realizacja projektu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej na podstawie umowy zawartej z (...). Wnioskodawca realizował projekt pt. (...). Projekt obejmował zagadnienia technologiczne i konstrukcyjne wykraczające poza dotychczas stosowane rozwiązania, a jego realizacja wymagała zaprojektowania oraz przetestowania nowych założeń technicznych. (...) Rezultaty projektu zostały upowszechnione za pośrednictwem portalu (...)i przyczyniły się do dalszego rozwoju zaplecza technologicznego oraz kompetencji inżynieryjnych Wnioskodawcy.

Możliwość prowadzenia prac projektowych przez Wnioskodawcę jest warunkowana posiadaniem odpowiednich zasobów organizacyjnych i technicznych, pozwalających na samodzielne opracowywanie, weryfikację oraz wdrażanie złożonych rozwiązań inżynieryjnych, w tym w szczególności:

·Park Maszynowy: Wnioskodawca dysponuje nowoczesnym parkiem maszynowym (...), który pełni funkcję laboratorium technologicznego. W jego skład wchodzą (...). Posiadanie technologii EDM potwierdza kompetencje Wnioskodawcy w zakresie wytwarzania oprzyrządowania specjalnego (narzędziownia).

·Oprogramowanie: Wnioskodawca wykorzystuje specjalistyczne oprogramowanie inżynierskie (...), niezbędne do projektowania, symulacji i programowania maszyn numerycznych.

·Zespół inżynierski: Prace realizowane są przez zespół ekspertów, w skład którego wchodzą konstruktorzy, technolodzy, programiści PLC/CAM oraz wysokiej klasy operatorzy maszyn CNC. Pracownicy ci nie wykonują czynności rutynowych; ich praca polega na rozwiązywaniu problemów technicznych, doborze parametrów procesów eksperymentalnych oraz tworzeniu nowej wiedzy technicznej.

W ramach prowadzonych prac projektowych, w ciągu ostatnich lat Wnioskodawca opracował i zrealizował według własnej koncepcji, szereg innowacyjnych Projektów.

Prace Projektowe każdorazowo zmierzają do poszukiwania nowych zastosowań dla wiedzy i doświadczenia pracowników z uwzględnieniem celów i założeń. Każdy z Projektów posiada cechę indywidualności i jest wynikiem zastosowania wiedzy pracowników zdobytej w trakcie tworzenia poprzednich rozwiązań (rozwój przez naukę). Proces realizacji Projektu, mimo że jest zaplanowany od strony organizacyjnej, cechuje się wysokim stopniem niepewności. W każdym z etapów prac projektowych pracownicy na bieżąco rozwiązują problemy, spotykają się z trudnościami i problemami technicznymi, co wymaga twórczego i kreatywnego myślenia. W wyniku realizacji prac projektowych pracownicy Wnioskodawcy rozwijają specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które są wykorzystywane przy kolejnych projektach. Działalność Wnioskodawcy nie ma na celu wprowadzania jedynie rutynowych czy okresowych zmian do wcześniej opracowanych rozwiązań, lecz zmierza do opracowywania nowych i innowacyjnych rozwiązań, które przyczyniają się również do rozwoju i zwiększenia innowacyjności branży. Pracownicy Wnioskodawcy systematycznie poszerzają swoją wiedzę i dzielą się zdobytym doświadczeniem.

Opisy przykładowych Projektów zrealizowanych przez Wnioskodawcę

1.Linia do produkcji (...)

2.(...) – opracowanie i walidacja konstrukcji urządzenia (...).

W celu realizacji Projektów, Wnioskodawca ponosi wydatki takie jak:

1.Koszty materiałów i surowców

Każdy projekt ma przypisane materiały wykorzystywane na etapach tworzenia konstrukcji maszyny. Szczegółowy opis materiałów każdorazowo jest ujęty w projekcie technicznym. Najczęściej wykorzystywanymi materiałami są blachy, płaskowniki, profile stalowe, elementy hydrauliczne, pręty. Jako koszty kwalifikowane rozpoznane zostaną koszty materiałów skalkulowane według rzeczywistego zużycia. Wartość zużytych materiałów ewidencjonowana jest na bieżąco.

2.Koszt wynagrodzeń

Wnioskodawca w celu realizacji zleconych Projektów zatrudnia pracowników na podstawie umów o pracę. W ramach nawiązanego stosunku pracy Wnioskodawca ponosi następujące koszty:

a)wynagrodzenia podstawowe,

b)premie (np. roczne, uznaniowe, miesięczne, motywacyjne), nagrody,

c)koszty dodatkowych świadczeń na rzecz pracowników m.in. ubezpieczeń zdrowotnych i opieki medycznej,

d)wpłaty z tytułu uczestnictwa pracowników w Pracowniczym Programie Emerytalnym,

e)składki z tytułu należności wskazanych w punkcie a) powyżej, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek tj. składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe.

Każdorazowo w tworzenie projektu zaangażowani są: pracownicy produkcyjni, projektanci oraz konstruktorzy. Wiedza, umiejętności i kompetencje tej grupy pracowników bezpośrednio przyczyniają się do produkcji nowej maszyny.

Wnioskodawca w ramach prowadzonych prac prowadzi ewidencję czasu pracy, na podstawie której może określić czas pracy przeznaczony przez pracowników na realizację projektów będących przedmiotem wniosku.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca ma zamiar zaliczyć do kosztów kwalifikowanych jedynie proporcjonalną część kosztów składników wynagrodzeń wymienionych powyżej. Proporcja ta będzie odpowiadała stosunkowi czasu poświęconego na projekty do całego czasu pracy w zadanym okresie rozliczeniowym. Zastosowana przez Wnioskodawcę metodyka ustalania proporcji pozostaje w zgodzie z interpretacją ogólną Ministra Finansów nr DD8.8203.1.2021.

3.Amortyzacja środków trwałych

W ramach realizacji Projektów Wnioskodawca wykorzystuje środki trwałe stanowiące element jej zaplecza technicznego, w szczególności maszyny, urządzenia oraz inne składniki majątku trwałego, finansowane ze środków własnych i ujęte w ewidencji środków trwałych, od których Wnioskodawca ujmuje w kosztach uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne.

4.Sprzęt specjalistyczny niebędący środkiem trwałym

Wnioskodawca ponosi wydatki na nabycie specjalistycznego oprogramowania komputerowego typu (...), wykorzystywanego w procesach projektowych i inżynieryjnych, w szczególności do projektowania, modelowania, symulacji oraz opracowywania dokumentacji technicznej. Nabywane licencje mają charakter czasowy, z okresem użytkowania krótszym niż rok, w związku z czym nie podlegają amortyzacji i są ujmowane bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodów.

W związku z opisanym powyżej stanem faktycznym, Wnioskodawca planuje dokonać rozliczenia ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 26e UPDOF (dalej jako: „ulga B+R”), przy czym w szczególności zaznacza, że:

·nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia lub na podstawie decyzji o wsparciu i nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 5a [winno być art. 21] ust. 1 pkt 63a lub 63b UPDOF,

·zamierza odliczyć w ramach ulgi B+R koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 26e ust. 2 i ust. 3 UPDOF,

·zamierza dokonać odliczenia kosztów kwalifikowanych, zgodnie z limitami wskazanymi w art. 26e ust. 7 pkt 3 UPDOF,

·nie zamierza odliczać w ramach ulgi B+R odpisów amortyzacyjnych od wartości samochodów osobowych, budowli, budynków i lokali stanowiących odrębną własność,

·wymienione składniki wynagrodzenia pracowników biorących udział w projektach będących przedmiotem tego wniosku każdorazowo stanowiły i będą stanowić w przyszłości należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·wymienione koszty nie zostały zwrócone i nie będą zwrócone w jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania,

·Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego,

·Wnioskodawca jest małym przedsiębiorcą,

·Wnioskodawca prowadzi ewidencję wyżej opisanych kosztów,

·koszty kwalifikowane zostaną odliczone od podstawy opodatkowania roku, w którym zostały ujęte jako koszty uzyskania przychodu,

·Wnioskodawca również w przyszłości planuje prowadzić w ramach działalności projekty w wyżej opisanym zakresie.

W uzupełnieniu wniosku z 16 lutego 2026 r. (wpływ 17 lutego 2026 r.) Wnioskodawca wskazuje, że informacje, dane oraz warunki przedstawione we wniosku, jak również w niniejszym uzupełnieniu, będą miały miejsce również w okresie objętym zdarzeniem przyszłym. Działalność opisana we wniosku ma bowiem charakter ciągły i systematyczny oraz stanowi stały element działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca planuje kontynuowanie realizacji projektów o charakterze inżynieryjnym, konstrukcyjnym i technologicznym, ukierunkowanych na opracowywanie nowych lub znacząco ulepszonych produktów, procesów oraz rozwiązań technicznych, a także ponoszenie kosztów kwalifikowanych związanych z tą działalnością oraz korzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej na zasadach określonych w przepisach prawa podatkowego.

Wniosek w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej dotyczy stanu faktycznego obejmującego lata podatkowe począwszy od 2019 r.

W okresie, którego dotyczy wniosek, Wnioskodawca stosował oraz stosuje formę opodatkowania w postaci tzw. podatku liniowego.

Prowadzone prace w ramach każdego z Projektów będących przedmiotem wniosku były, są oraz będą wyrazem własnej twórczości intelektualnej Wnioskodawcy oraz jego pracowników. Prace te posiadały, posiadają i będą posiadać charakter kreatywny, nowatorski oraz oryginalny, a ich celem było, jest i będzie opracowywanie nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań technicznych, produktów oraz procesów technologicznych o indywidualnym i unikatowym charakterze. Twórczy charakter poszczególnych Projektów przejawiał się w szczególności w samodzielnym opracowywaniu koncepcji konstrukcyjnych, technologicznych i funkcjonalnych urządzeń oraz ich kluczowych komponentów, w sytuacji gdy rozwiązania dostępne dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub na rynku nie pozwalały na osiągnięcie zakładanych parametrów technicznych, eksploatacyjnych lub jakościowych. Każdorazowo wymagało to zaprojektowania indywidualnych konfiguracji konstrukcyjnych, przeprowadzenia analiz wykonalności, a następnie ich eksperymentalnej weryfikacji w warunkach rzeczywistych lub symulowanych. Nowatorskość i innowacyjność Projektów polegała w szczególności na opracowywaniu oraz walidacji nowych rozwiązań (...). W ramach realizowanych Projektów stosowano oraz rozwijano specjalistyczne narzędzia i technologie inżynierskie, w tym zaawansowane systemy projektowania (...).

Podsumowując, zastosowanie wskazanych koncepcji, technologii oraz narzędzi powodowało, iż realizowane Projekty w sposób istotny różniły się od rozwiązań wcześniej funkcjonujących zarówno w działalności Wnioskodawcy, jak i w praktyce rynkowej, a ich opracowanie wymagało prowadzenia prac o charakterze iteracyjnym oraz rozwojowym, ukierunkowanych na wytworzenie nowej wiedzy technicznej oraz jej praktyczne zastosowanie.

Prowadzone prace w ramach każdego poszczególnego Projektu będącego przedmiotem wniosku nie obejmowały/ nie obejmują/ i nie będą obejmować prac empirycznych lub teoretycznych mających przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej, realizowany na podstawie umowy zawartej (...), jest przedmiotem wniosku. Projekt realizowany był w ramach programu operacyjnego wspierającego działalność badawczo-rozwojową przedsiębiorstw, obejmującą prowadzenie badań przemysłowych oraz prac rozwojowych (działania zmierzające do komercjalizacji) ukierunkowanych na opracowanie nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań technologicznych oraz ich przygotowanie do zastosowania w działalności gospodarczej.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż w ramach przedmiotowego projektu nie prowadził prac empirycznych lub teoretycznych mających przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Projekt podlega zasadom kwalifikowalności wydatków określonym w umowie o dofinansowanie zawartej z (...) oraz właściwych wytycznych dotyczących finansowania działalności badawczo-rozwojowej ze środków publicznych, w tym zasadom rozliczania kosztów badań przemysłowych i prac rozwojowych oraz obowiązkowi ich odpowiedniego wyodrębnienia ewidencyjnego.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż zamierza uznać za koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej wyłącznie wydatki poniesione na realizację przedmiotowego projektu w części nieobjętej dofinansowaniem ze środków publicznych, tj. sfinansowane ze środków własnych Wnioskodawcy.

Projekty będące przedmiotem wniosku obejmowały, obejmują oraz będą obejmować:

·pozyskiwanie nowej wiedzy i umiejętności w celu opracowania nowych lub znacząco ulepszonych produktów, procesów i rozwiązań technicznych,

·nabywanie, łączenie, kształtowanie oraz wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności do projektowania oraz tworzenia nowych lub ulepszonych produktów i procesów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany.

Wnioskodawca wskazuje, że w ramach kosztów wynagrodzeń objętych wnioskiem uwzględnia wyłącznie wpłaty na Pracownicze Programy Emerytalne, finansowane przez Wnioskodawcę jako pracodawcę.

Licencje są czasowe, nie stanowią WNiP. Wniosek dotyczy kosztów opłat okresowych za specjalistyczne oprogramowanie wykorzystywane w trakcie prowadzenia prac, które są rozliczane na bieżąco.

Środki trwałe wykorzystywane w ramach realizacji Projektów obejmują w szczególności frezarki, tokarki, wytaczarki, wycinarkę laserową do blach i rur, wycinarkę wodną, spawarki, przecinarki i prasy. Wskazane środki trwałe były, są oraz będą wykorzystywane zarówno w działalności badawczo-rozwojowej, jak również w pozostałej działalności operacyjnej Wnioskodawcy, niezwiązanej bezpośrednio z pracami B+R. Wnioskodawca zamierza zaliczać do kosztów kwalifikowanych odpisy amortyzacyjne od środków trwałych w takiej części, w jakiej są one wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, tj. według odpowiedniej proporcji pozwalającej rzetelnie określić wykorzystanie danego środka trwałego na prace będące przedmiotem niniejszego wniosku.

Koszty mające stanowić koszty kwalifikowane ulgi B+R nie zostały oraz nie zostaną Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania.

W okresie, którego dotyczy wniosek, Wnioskodawca prowadził zarówno PKPiR jak i księgi rachunkowe. Wnioskodawca oświadcza, iż wyodrębnia oraz będzie wyodrębniał koszty działalności badawczo-rozwojowej w prowadzonej ewidencji, zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. na moment składania deklaracji lub korekty deklaracji, koszty są wyodrębnione zgodnie z art. 24a ust 1b UPDOF).

Wnioskodawca potwierdza, że w przypadku prowadzenia PKPiR, stosowanie do rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w kolumnie 16 wpisywał i będzie wpisywać koszty lub (w przypadku stanu faktycznego) zamierza wpisać je czyli skorygować PKPiR za poprzednie lata, których dotyczy wniosek, a które chciałby uznać za koszty kwalifikowane.

Pytania

1.Czy wskazana w opisie stanu faktycznego działalność Wnioskodawcy w zakresie realizacji Projektów stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 UPDOF a Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e ust. 1 UPDOF?

2.Czy ponoszone przez Wnioskodawcę koszty wynagrodzeń (łącznie ze składkami emerytalną, rentową i wypadkową finansowaną przez Wnioskodawcę) pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 UPDOF i tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26 UPDOF?

3.Czy ponoszone w przedstawionym stanie faktycznym przez Wnioskodawcę koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, które są wykorzystywane w toku realizacji Projektów, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 3 UPDOF i czy mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 26 ww. ustawy?

4.Czy ponoszone w przedstawionym stanie faktycznym przez Wnioskodawcę koszty nabycia materiałów niezbędnych do realizacji Projektów stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2 UPDOF, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26 ww. ustawy?

5.Czy ponoszone przez Wnioskodawcę koszty sprzętu specjalistycznego, a w tym licencji na oprogramowanie typu maintenance/ opłaty licencyjne stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2a, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26 UPDOF?

W uzupełnieniu wniosku z 16 lutego 2026 r. (wpływ 17 lutego 2026 r.) wskazano, że pytania sformułowane we wniosku dotyczą stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę w latach poprzednich, począwszy od 2019 r., jak również działalności realizowanej obecnie, stanowiącej kontynuację opisanych prac, a także działalności planowanej do prowadzenia w przyszłości w analogicznym zakresie (w związku z tym, Wnioskodawca w załączeniu przedstawia potwierdzenie wniesienia opłaty).

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

Wskazana w opisie stanu faktycznego działalność Wnioskodawcy w zakresie realizacji Projektów stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 UPDOF a Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e ust. 1 UPDOF.

Ad 2.

Ponoszone przez Wnioskodawcę koszty wynagrodzeń (łącznie ze składkami emerytalną, rentową i wypadkową finansowaną przez Wnioskodawcę) pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt. 1 UPDOF i tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26 UPDOF.

Ad 3.

Ponoszone w przedstawionym stanie faktycznym przez Wnioskodawcę koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, które są wykorzystywane w toku realizacji Projektów, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 3 UPDOF i mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 26 ww. Ustawy.

Ad 4.

Ponoszone w przedstawionym stanie faktycznym przez Wnioskodawcę koszty nabycia materiałów niezbędnych do realizacji Projektów stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2 UPDOF, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26 ww. Ustawy.

Ad 5.

Ponoszone przez Wnioskodawcę koszty sprzętu specjalistycznego, a w tym licencji na oprogramowanie typu maintenance / opłaty licencyjne stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2a, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26 UPDOF.

Uzasadnienie własnego stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Ad 1. Działalność badawczo-rozwojowa

Zgodnie z art. 5a pkt 38 UPDOF działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Stosownie natomiast do definicji zawartej w art. 5a pkt 39 UPDOF badaniami naukowymi są:

·badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,

·badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Przez prace rozwojowe rozumie się natomiast działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń (art. 4 ust. 3 cyt. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).

Przepisy obowiązujące przed 1 października 2018 r. (w zakresie definicji badań naukowych i prac rozwojowych) były zdaniem Wnioskodawcy podobne, w związku z czym przedstawione we wniosku stanowisko i uzasadnienie Wnioskodawcy odnosi się do obu stanów prawnych.

Podsumowując, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów / usług oraz procesów i technologii produkcji. Działalność Wnioskodawcy w opisanym we wniosku zakresie obejmuje prace rozwojowe, w rozumieniu tych przepisów, ponieważ spełnia łącznie następujące kryteria:

·działalność stanowi działalność twórczą,

·działalność podejmowana jest w sposób systematyczny,

·celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań,

·działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,

·działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Działalność twórcza:

Przepisy UPDOF nie definiuje pojęcia „twórczy”, co oznacza, iż zgodnie z teorią wykładni prawa należy odwołać się do znaczenia tego słowa w języku słownikowym i potocznym w celu jego zrozumienia i zastosowania. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego charakter twórczy oznacza „tworzący lub mający zdolność tworzenia, mający na celu tworzenie, odkrywczy” (zob. http://sjp.pwn.pl) Wszelkie dalsze odwołania do słownikowego znaczenia słów zawarte w niniejszym wniosku odnoszą się do wskazanego w niniejszym przypisie słownika).

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazuje się natomiast, że ,,działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia" (Zob. Poźniak-Niedzielska, Niewęgłowski, Prawo autorskie. System prawa prywatnego, tom 13, pod redakcją prof. dr hab. Janusza Barty, wyd. 3, Warszawa 2013, str. 9).

Warto również sięgnąć do Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów pochodzących z prawa własności intelektualnej, tj. IP Box. Przedmiotowe objaśnienia dotyczą innej ulgi podatkowej, jednakże definicja działalności badawczo-rozwojowej jest wspólna zarówna dla ulgi IP Box, jak i dla ulgi na działalność badawczo-rozwojową, która została przewidziana w art. 26e ust. 1 UPDOF.

Jak wskazano w Objaśnieniach podatkowych, za działalność twórczą uznaje się działalność, której rezultat:

·jest odpowiednio ustalony, przez co może odbyć się w dowolnej formie,

·ma charakter indywidualny, w związku z tym nie jest wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, ale kreatywnych procesów myślowych oraz

·ma charakter oryginalny tzn. stanowi nowy twór, przy czym oryginalność należy rozpatrywać retrospektywnie (tzn. rezultat pracy nie jest twórczy, w sytuacji, w które istnieje identyczne, uprzednio stworzone już dzieło).

Ponadto, zostało wskazane, że: „na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”.

W pkt 26 wyżej przywołanych Objaśnień podatkowych Minister Finansów wprost odniósł się do możliwości zastosowania na potrzeby kwalifikacji działalności badawczo-rozwojowej Podręcznika Frascati 2015 Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej: „Podręcznik Frascati może jednak, mając na uwadze ww. rozróżnienie, być przydatnym źródłem wiedzy dla podatników dla ustalania określonych kwestii zasadnych dla stosowania preferencji IP Box, w tym dla wyszukiwania przykładów działań znamiennych zarówno dla działalności badawczo-rozwojowej zgodnej z polskim prawem, jak i dla działalności badawczo-rozwojowej zgodnej z definicją z Podręcznika Frascati”.

Mając na uwadze powyższe, w Podręczniku Frascati 2015 twórcze podejście zostało zdefiniowane jako „opracowanie nowych zastosowań dla istniejącej wiedzy naukowej lub nowych zastosowań dla dostępnych technik lub technologii (pierwiastek twórczy)” (pkt. 2.22).

W świetle powyższego działalność Wnioskodawcy ma charakter twórczy, gdyż polega na opracowaniu nowych zastosowań dla istniejącej wiedzy pracowników w zakresie projektowania urządzeń i wyrobów.

Działalność ta ma za cel opracowywanie i wdrażanie nowych rozwiązań, a każdy Projekt jest oryginalny i indywidualny. Każdy z Projektów tworzony jest dla zindywidualizowanych potrzeb technicznych klienta, a to zaś powoduje konieczność sięgania po kreatywne autorskie rozwiązania, których zastosowanie pozwoli zrealizować Projekt.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, że realizowane przez Wnioskodawcę prace w ramach projektów mają charakter twórczy.

Działalność podejmowana w sposób systematyczny:

Podobnie jak w przypadku pojęcia „twórczy”, znaczenia tego pojęcia należy poszukiwać w języku powszechnym ze względu na brak ustawowej definicji. Według słownika języka polskiego pojęcie „Systematyczny” to „uporządkowany według pewnego systemu, regularny”, a także „odznaczający się skrupulatnością w wykonywaniu czegoś; dokładny”. Według tego słownika „systematyczny proces” to „proces zachodzący stale, od dłuższego czasu”, natomiast „systematyczne działanie” to działanie „prowadzone w sposób uporządkowany, według pewnego systemu”, których efekty są „planowe i metodyczne”.

Istotne w tym zakresie jest stanowisko organów podatkowych zawarte w interpretacjach indywidualnych, które podkreślają, że: „(...) działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób, czyli bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych podjętych w przeszłości, jak i rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w przyszłości będzie dalej podejmował i realizował prace tego rodzaju. Przesłankę tę należy zatem rozumieć jako zakaz obejmowania ulgą incydentalnych działań podatnika (...)” (tak np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 8 stycznia 2019 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.538.2018.2.APO).

Z najnowszych interpretacji Dyrektora KIS wynika, że: „(…) najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium "systematyczności" danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.”(tak np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 8 marca 2023 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.915.2022.3.ZK).

Odnosząc powyższe do definicji pojęcia „systematyczny” należy uznać, że prace w ramach realizacji Projektów prowadzone są i będą w przyszłości w sposób metodyczny, zaplanowany, zorganizowany i ciągły, uporządkowany według ustalonych procedur. Proces realizacji Projektu każdorazowo jest szczegółowo zaplanowany i udokumentowany pod względem zasobów ludziach, składników majątku oraz harmonogramu prac, a tym samym działalność Wnioskodawcy podejmowana jest w sposób systematyczny.

Celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań:

W myśl pkt. 27 Objaśnień podatkowych: „(…) ze względu na różnice między definicją badań naukowych a pracami rozwojowymi, co do zasady, „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy odnosi się do tworzenia nowych zastosowań” do prac rozwojowych”.

Z opisu działalności Wnioskodawcy wynika, że zajmuje się ona projektowaniem oraz realizacją złożonych rozwiązań inżynieryjnych, obejmujących w szczególności maszyny specjalne, zautomatyzowane stanowiska, systemy transportu wewnętrznego oraz zaawansowaną obróbkę metali z wykorzystaniem technologii CNC. W procesy te zaangażowane są osoby posiadające specjalistyczną wiedzę techniczną, m.in. w zakresie programowania robotów przemysłowych, sterowników logicznych PLC, integracji systemów automatyki oraz technologii obróbki metali.

Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę i doświadczenie pracowników w obszarze metod wytwarzania, technologii produkcyjnych, obróbki skrawaniem oraz sterowania procesami do opracowywania w pełni zindywidualizowanych rozwiązań technicznych, dostosowanych do specyficznych uwarunkowań funkcjonalnych i technologicznych odbiorców. Połączenie kompetencji zespołu projektowego, automatycznego oraz odpowiedzialnego za obróbkę i montaż umożliwia zaprojektowanie, wytworzenie oraz uruchomienie rozwiązań spełniających indywidualnie określone wymagania techniczne.

Przekładając powyższe na analizowaną cechę działalności badawczo-rozwojowej, należy stwierdzić, że działalność Wnioskodawcy wypełnia cel zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań w realizowanych projektach, które są nakierowane na wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy pracowników do tworzenia nowych produktów.

Działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Organy podatkowe interpretują przesłankę nabywania, łączenia, kształtowania i wykorzystywania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w sposób następujący:„Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.)” (tak np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 27 września 2023 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.834.2022.7.JG).

Podręcznik Frascati 2015 opisuje tę cechę działalności badawczo-rozwojowej w sposób następujący: „Ponieważ celem B+R jest zwiększenie istniejących zasobów wiedzy, wyniki nie mogą pozostać niewyartykułowane (tj. nie mogą pozostać wyłącznie w umysłach badaczy), ponieważ istnieje ryzyko utraty zarówno tych wyników, jak i wiedzy z nimi związanej. Kodyfikacja wiedzy i jej upowszechnianie to element zwyczajowej praktyki stosowanej na uczelniach i w instytutach badawczych, aczkolwiek mogą istnieć ograniczenia w odniesieniu do wiedzy powstałej w wyniku prac wykonywanych w ramach umowy lub w ramach wspólnego przedsięwzięcia. W otoczeniu biznesowym wyniki są chronione tajemnicą handlową lub za pomocą innych środków ochrony własności intelektualnej, jednak oczekuje się, że proces i wyniki zostaną zapisane do wykorzystania przez innych badaczy w ramach tego samego przedsiębiorstwa” (pkt 2.20).

Z opisu działalności Wnioskodawcy wynika, że przebieg i wyniki prac w ramach każdego Projektu są w sposób szczegółowy dokumentowane, utrwalone oraz możliwe do odtworzenia. Przejawem powyższego jest kompleksowa dokumentacja techniczna.

Ponadto, Wnioskodawca zaznacza, że jej działalność w zakresie realizacji Projektów nie ma na celu wprowadzania jedynie rutynowych czy okresowych zmian do wcześniej opracowanych rozwiązań, lecz zmierza do opracowywania nowych zindywidualizowanych nowatorskich rozwiązań.

Tym samym działalność prowadzona przez Wnioskodawcę wyczerpuje znamiona określone w art. 5a pkt 38 UPDOF, czyli w ramach prowadzonych Projektów działalność ta obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Uznanie działalności podobnej do prowadzonej przez Wnioskodawcę za działalność badawczo-rozwojową, została potwierdzona w interpretacjach indywidualnych, m.in. w:

·interpretacji z dnia 26 czerwca 2024 r. (znak: 0112-KDIL2-2.4011.230.2024.2.MC), w której Dyrektor KIS uznał za działalność badawczo-rozwojową działalność w następującym zakresie: „Działalność polegająca na projektowaniu, budowie, modernizacji i programowaniu maszyn i urządzeń, podejmowana w sposób przedstawiony w opisie sprawy stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 1 października 2018 r. oraz po tym dniu”;

·interpretacji z dnia 20 września 2021 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.261.2021.3.AN), w której Dyrektor KIS stwierdził, że „Prace rozwojowe mogą obejmować opracowanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony. Prace rozwojowe mogą obejmować również opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku, gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.”

Mając na uwadze powyższe, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w obszarze projektowania i wytwarzania urządzeń oraz rozwiązań technicznych spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 39 UPDOF, co uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e ust. 1 UPDOF.

Ad 2. Koszty wynagrodzeń

Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26e UPDOF koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 1 UPDOF, za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.

Należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF, obejmują „wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.”

Zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, dodatki, nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 UPDOF, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 UPDOF.

W związku z powyższym, koszty uzyskania przychodu w postaci wynagrodzeń, premii, dodatków, dodatkowych świadczeń na rzecz pracowników oraz składek, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 UPDOF w tej części, w jakiej czas przeznaczony przez poszczególnych pracowników zatrudnionego przez Wnioskodawcę na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy danego pracownika w danym miesiącu.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca uważa, iż koszty pracowników wymienionych w stanie faktycznym stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 UPDOF, gdyż z opisu stanu faktycznego wynika, że zarówno pracownicy produkcyjni, projektanci jak i konstruktorzy biorą bezpośredni udział w realizacji prac projektowych, które cechują sią niepewnością badawczą i technologiczną. Wskazani pracownicy wykonują wyłącznie prace twórcze, gdyż do ich zakresu obowiązków należą jedynie prace mające na celu realizacje prototypów. Ponadto proces realizacji Projektów jest złożony i każdorazowo przebiega przez etapy: związane ze współpracą z klientem, tworzeniem koncepcji, projektu, budowy maszyny, przeprowadzeniem testów oraz instalacją. Ze względu na powyższe, każdorazowo w sytuacji prowadzenia prac o charakterze badawczo-rozwojowym wiedza i doświadczenie wszystkich pracowników zaangażowanych do projektów badawczo-rozwojowych przyczyniają się do powstania nowych rozwiązań. Ponadto wykonywane przez wszystkich wymienionych w opisie stanu faktycznego pracowników czynności przyczyniają się do wyeliminowania niepewności badawczej i technologicznej w zakresie osiągnięcia zamierzonych parametrów.

Zaprezentowane przez Wnioskodawcę stanowisko zostało potwierdzone m.in. w następujących interpretacjach:

·interpretacji z dnia 16 stycznia 2024 r. (znak: 0112-KDIL2-2.4011.774.2023.2.IM), w której Dyrektor KIS uznał, za prawidłowy sposób kalkulacja kosztów kwalifikowanych kształtujący się w następujący sposób: „według indywidualnej oceny udziału pracownika (100% wynagrodzenia konstruktorów i automatyków); konstruktorzy i automatycy wykonują wyłącznie prace twórcze mające na celu stworzenie nowej wartości dodanej; ponieważ pracownicy ci mają stały zakres zadań, dokonała Pani stałego określenia części etatu, który dotyczy wprost realizacji prac o charakterze rozwojowym; […] Zatem koszty wynagrodzeń pracowników, premie (uznaniowa, świąteczna), dodatki (funkcyjny, stanowiskowy), koszty dodatkowych świadczeń na rzecz pracowników, m.in. ubezpieczenia zdrowotne, ubezpieczenia grupowe na życie i uczestnictwo w programie oszczędności emerytalnych PPE oraz składki na ubezpieczenia społeczne od tych wynagrodzeń finansowane przez Panią mogą być uznane za koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu”.

·interpretacji z dnia 20 lipca 2023 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.250.2023.2.ZK) Dyrektor KIS zaznaczył, iż: „przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.”

Biorąc pod uwagę powyższe, ponoszone przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wydatki na wypłatę wynagrodzeń pracowników zaangażowanych do projektów rozwojowych stanowią dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane w rozumieniu art. art. 26e ust. 2 pkt 1 UPDOF i mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 26 ww. ustawy w wymiarze wartości adekwatnym do proporcji czasu poświęconego na działalność opisaną we wniosku względem ogólnej działalności przedsiębiorstwa. Proporcja ustalona zostanie na podstawie ewidencji czasu pracy opisanej w powyżej przedstawionym stanie faktycznym.

Ad 3. Odpisy amortyzacyjne

Zgodnie z art. 26e ust. 3 UPDOF kosztami kwalifikowanymi są dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

W myśl art. 22 ust. 8 UPDOF, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Z treści przywołanych przepisów wynika, że co do zasady, odpisy amortyzacyjne dokonane od wartości środków trwałych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 26e ust. 3 UPDOF. Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 26e ust. 3 UPDOF odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, jeżeli stanowią one dla Wnioskodawcy koszty podatkowe, a środki trwałe są rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 12 kwietnia 2019 roku (znak: 0111-KDIB1-3.4010.147.2019.1.JKT) wyjaśnił, że: „odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w całości, stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej”.

Opisane we wniosku środki trwałe są wykorzystywane wyłącznie w projektach badawczo-rozwojowych.

W związku z powyższym, w przypadku środków trwałych wykorzystywanych jedynie w projektach o charakterze badawczo-rozwojowym, Wnioskodawca zamierza zaliczyć całość odpisów amortyzacyjnych do kosztów kwalifikowanych.

Wobec powyższego dokonane przez Wnioskodawcę odpisy amortyzacyjne od opisanych w stanie faktycznym środków trwałych, które są wykorzystywane w toku realizacji Projektów, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 3 UPDOF i mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 26 UPDOF.

Ponadto, zgodnie z art. 22f ust. 3 UPDOF, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo - w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Z treści przywołanych przepisów wynika, że do kosztów kwalifikowanych mogą zostać zaliczone koszty związane z odpisami amortyzacyjnymi w zakresie środków trwałych, których wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10.000.00 zł i do których stosuje się możliwość skorzystania z tzw. jednorazowej amortyzacji. Należy bowiem wskazać, że przepisy UPDOF nie wyłączają z kategorii kosztów kwalifikowanych ujętych w art. 26e ust. 3 wydatków tego rodzaju.

Tożsamy pogląd wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 13 czerwca 2019 r. (znak: 0112-KDIL3-3.4011.113.2019.2.AA), w której uznał za prawidłowe stanowisko podatnika w zakresie zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 3 UPDOF m.in. kosztów sprzętu komputerowego oraz elektronicznego o wartości poniżej 10 000 zł.

W interpretacji indywidualnej z 18 maja 2020 r. (znak: 0112-KDIL2-2.4011.188.2020.1.MC) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 10 grudnia 2018 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.500.2018.1.MBD) również nie kwestionował prawidłowości stanowiska podatnika, w myśl którego: „stosując zasadę o uznawaniu za koszty kwalifikowane odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych w działalności B+R, również odpisy jednorazowe (dokonywane w ramach tzw. jednorazowej amortyzacji) będą objęte zakresem art. 26e ust. 3 u.p.d.o.f.”.

W związku z powyższym, Wnioskodawca uważa, że również koszty tzw. jednorazowej amortyzacji od środków trwałych zakupionych w celu realizacji projektów o charakterze badawczo-rozwojowym będą w całości stanowić koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 26e ust. 3 UPDOF, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26 ww. ustawy.

Ad 4. Materiały i surowce

Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2 UPDOF kosztami kwalifikowanymi są koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Z literalnego brzmienia powyższych przepisów wynika, że ustawodawca wprowadził wyłącznie dwa warunki uznania kosztów materiałów i surowców za koszty kwalifikowane na cele stosowania ulgi badawczo-rozwojowej:

·koszty te muszą stanowić koszty uzyskania przychodów dla podatnika,

·nabyte materiały i surowce są bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

W ocenie Wnioskodawcy, przytoczony przepis pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych kosztów wszelkich materiałów (stanowiących koszty uzyskania przychodu), niezbędnych do realizacji prac badawczo-rozwojowych. W sytuacji, gdy wykorzystanie tych materiałów jest niezbędne do realizacji projektu należy uznać, że zachodzi bezpośredni związek tych materiałów i surowców z działalnością badawczo-rozwojową.

Mając powyższe na uwadze, nie ulega wątpliwości, iż wszystkie materiały, części itp., stanowią koszty kwalifikowane ponoszone w związku z działalnością badawczo-rozwojową. W związku z powyższym, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia ww. kosztów od postawy opodatkowania na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 2 UPDOF.

Ad 5. Sprzęt Specjalistyczny

Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2a UPDOF, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.

Z cytowanego powyżej przepisu wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki:

·sprzęt nie stanowi środka trwałego,

·zalicza się do kategorii "sprzętu specjalistycznego” oraz

·jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.

W celu realizacji projektów objętych niniejszym wnioskiem Wnioskodawca ponosi koszty opłat typu maintenance za utrzymanie wcześniej nabytej licencji na oprogramowanie. Wykorzystanie specjalistycznego oprogramowania jest niezbędne na etapie wielowymiarowego projektowania poszczególnych wyrobów oraz ich elementów wewnętrznych. Ponadto, tego typu licencja nie stanowi dla Wnioskodawcy środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Takie oprogramowanie jest przeznaczone do zaawansowanego projektowania i umożliwia przeprowadzenie symulacji. Do swojej obsługi wymaga wiedzy technicznej z zakresu automatyki przemysłowej i inżynierii.

W związku z powyższym, koszty opłat typu maintenance za utrzymanie wcześniej nabytej licencji na oprogramowanie (...), które nie są amortyzowane jako wartości niematerialne i prawne, można zaliczyć do kosztów nabycia sprzętu specjalistycznego. Zatem, Wnioskodawca będzie uprawniony do rozliczenia kosztów opłat typu maintenance za utrzymanie wcześniej nabytej licencji na oprogramowanie w ramach kosztów kwalifikowanych określonych w art. 26e ust. 2 pkt 2a UPDOF.

Takie stanowisko w stosunku do licencji na oprogramowanie zostało zaakceptowane przez Dyrektora KIS m.in. w indywidualnej interpretacji z 15 listopada 2019 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.409.2019.1.PC) oraz w indywidualnej interpretacji z 12 kwietnia 2019 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.145.2019.1.BM).

W interpretacji z dnia 7 lutego 2023 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.854.2022.2.JG) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajął następujące stanowisko: „Zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że ponoszone w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przez X wydatki na sprzęt specjalistyczny oraz koszty opłat typu maintenance za utrzymanie wcześniej nabytej licencji na oprogramowanie (...), stanowią w okresie od 1 stycznia 2018 r. koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2a u.p.d.o.p., a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 26 ww. ustawy”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

·nieprawidłowe w zakresie możliwości uznania za koszty kwalifikowane kosztów opłat licencyjnych / maintanace związanych z udzielaniem licencji do specjalistycznego oprogramowania jako kosztów nabycia sprzętu specjalistycznego, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·prawidłowe w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie podkreślenia wymaga, że zgodnie z Pana intencjami, zakresem niniejszego wniosku jest możliwość wdrożenia ulgi badawczo-rozwojowej i uwzględnienie odliczenia kosztów kwalifikowanych w korektach do zeznań podatkowych od 2019 r. jak i możliwość wdrożenia ulgi badawczo-rozwojowej i uwzględnienie odliczenia kosztów kwalifikowanych w latach przyszłych.

Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym w latach 2019 -2024 (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Przepis ten normuje tzw. ulgę badawczo-rozwojową (ulgę B+R). Jest ona szczególnym instrumentem, którego celem jest zachęcanie podatników prowadzących działalność gospodarczą do podejmowania działań o charakterze badawczo-rozwojowym. Ma to wpływać na innowacyjność oferowanych przez nich produktów, usług lub procesów realizowanych w ich przedsiębiorstwach. W dalszej perspektywie ulga badawczo-rozwojowa ma służyć wzrostowi nowoczesności, innowacyjności i konkurencyjności gospodarki.

Mechanizm ulgi sprowadza się do możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej wartości wskazanych rodzajowo kosztów uzyskania przychodów dotyczących działalności badawczo-rozwojowej (kosztów kwalifikowanych).

Mając na względzie wysokie koszty działań o charakterze badawczo-rozwojowym ustawodawca zdecydował o możliwości „dwukrotnego” uwzględnienia wartości tych kosztów w rachunku podatkowym podatnika – raz jako kosztów uzyskania przychodów i ponowniejako odliczenia od podstawy obliczenia podatku.

Jak wynika z treści art. 26e ust. 1 ustawy, z ulgi badawczo-rozwojowej może skorzystać podatnik, który spełnia łącznie następujące warunki:

1)uzyskuje przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej,

2)prowadzi działalność badawczo-rozwojową,

3)ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów określone jako „koszty kwalifikowane”.

Pojęcie działalności gospodarczej

W odniesieniu do pierwszej z ww. przesłanek należy wskazać, że pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to:

działalność zarobkowa:

a)wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,

b)polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej

Definicje ustawowe

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

a)badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), a więc:

prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b)badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest działalność twórcza obejmująca:

·badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne, lub

·badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń, lub

·prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,

·podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny, kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę znaczeniową pojęcia „tworzyć” - określające czynność, której istotą jest element kreacyjny i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego – jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów niepowtarzalnych.

Jak wynika z Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących co prawda innej ulgi podatkowej, tj. ulgi IP Box, na potrzeby definicji działalności badawczo-rozwojowej wskazuje się, że: Pierwszym i zarazem najszerszym kryterium uznania działalności podatnika za działalność badawczo-rozwojową, jest jej twórczy charakter (…) na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Badania podstawowe

Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:

·prace empiryczne – czyli prace doświadczalne, lub

·prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu,

mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.

Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały status prac teoretycznych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w tym dotyczące metodologii badan naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.

Badania aplikacyjne

Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:

·opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub

·wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.

„Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.

Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.

Nowym produktem, procesem lub usługą może być:

·produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych,

·produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi, ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.

Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia, ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług. Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie, procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.

Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Prace rozwojowe

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, tj. obejmują:

·nabycie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności,

·łączenie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności,

·kształtowanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, i

·wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej,

·łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych,

·kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych,

·wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·planowaniu produkcji [innowacja procesowa] oraz

·projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług [innowacja produktowa].

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:

·w sposób systematyczny,

·w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.

Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych badań lub prac.

Pomocnym dla spełnienia kryterium systematyczności może być ustalenie:

·wstępnych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych,

·źródeł finansowania zaplanowanych prac oraz

·osiągniętych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych,

·zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych służących ich osiągnięciu,

·harmonogramów związanych z prowadzonymi pracami.

Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.

Należy uwzględnić zatem, iż głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie IP BOX - Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań”).

Istotnym jest więc między innymi to:

·jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu badawczo-rozwojowego,

·jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod względem przydatności do realizacji tego projektu.

Ocena charakteru Pana działalności

Jak wynika z Pana wniosku, prowadzi Pan działalność w branży inżynierii mechanicznej, automatyki przemysłowej oraz zaawansowanej obróbki metali. Profil działalności koncentruje się na projektowaniu, wytwarzaniu oraz integracji specjalistycznych rozwiązań technicznych dla przemysłu, w tym maszyn specjalnych, systemów automatyki, systemów transportu wewnętrznego oraz złożonych konstrukcji inżynierskich. Obróbka metali, w szczególności realizowana z wykorzystaniem technologii CNC, stanowi jeden z kluczowych obszarów działalności Wnioskodawcy, ściśle powiązany z procesami projektowymi, prototypowymi oraz realizacyjnymi.

Profil operacyjny nie odpowiada definicji standardowego zakładu produkcyjnego nastawionego na wytwarzanie seryjne. Realizuje Pan zlecenia o wysokim stopniu zindywidualizowania, dostosowane do specyficznych, często nietypowych wymagań kontrahentów, co wymusza prowadzenie systematycznych prac o charakterze koncepcyjnym, projektowym i prototypowym.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje Pan projekty o charakterze innowacyjnym (dalej jako: „Projekty”). Projekty te ukierunkowane są na opracowywanie nowych lub znacząco ulepszonych produktów i procesów technologicznych, które nie mają swoich odpowiedników w dotychczasowej ofercie lub na rynku. Każdy Projekt wymaga od Pana twórczego podejścia inżynierskiego, obejmującego fazy od koncepcji, przez symulacje cyfrowe, aż po walidację fizyczną prototypu.

We wniosku wskazał Pan przy tym konkretne przykłady Projektów oraz opisał Pan w szczegółowy ich charakter.

Twórczość Projektów

Jak wskazał Pan we wniosku, prowadzone prace w ramach każdego z Projektów będących przedmiotem wniosku były, są oraz będą wyrazem Pana własnej twórczości intelektualnej oraz Pana pracowników. Prace te posiadały, posiadają i będą posiadać charakter kreatywny, nowatorski oraz oryginalny, a ich celem było, jest i będzie opracowywanie nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań technicznych, produktów oraz procesów technologicznych o indywidualnym i unikatowym charakterze. Twórczy charakter poszczególnych Projektów przejawiał się w szczególności w samodzielnym opracowywaniu koncepcji konstrukcyjnych, technologicznych i funkcjonalnych urządzeń oraz ich kluczowych komponentów, w sytuacji gdy rozwiązania dostępne dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na rynku nie pozwalały na osiągnięcie zakładanych parametrów technicznych, eksploatacyjnych lub jakościowych. Każdorazowo wymagało to zaprojektowania indywidualnych konfiguracji konstrukcyjnych, przeprowadzenia analiz wykonalności, a następnie ich eksperymentalnej weryfikacji w warunkach rzeczywistych lub symulowanych. Nowatorskość i innowacyjność Projektów polegała w szczególności na opracowywaniu oraz walidacji nowych rozwiązań (...).

Z Pana wniosku wynika zatem, że prace prowadzone w ramach projektów będących przedmiotem wniosku noszą znamiona działalności twórczej.

Systematyczność Projektów

We wniosku wskazał Pan wprost, że Pana działalność w zakresie Projektów ma charakter systematyczny, metodyczny i uporządkowany. Nie są to działania incydentalne, lecz stały element strategii biznesowej. Proces realizacji każdego Projektu przebiega według ustalonego schematu prac inżynierskich: Faza analityczno-koncepcyjna; Projektowanie i symulacja; Prototypowanie i dobór technologii; Walidacja, testy i wdrożenie.

Prace rozwojowe i badania naukowe w ramach Projektów

Jak wskazał Pan wprost w uzupełnieniu wniosku, prowadzone prace w ramach każdego poszczególnego Projektu będącego przedmiotem wniosku:

·nie obejmowały / nie obejmują i nie będą obejmować prac empirycznych lub teoretycznych mających przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,

·obejmowały, obejmują oraz będą obejmować:

–pozyskiwanie nowej wiedzy i umiejętności w celu opracowania nowych lub znacząco ulepszonych produktów, procesów i rozwiązań technicznych,

–nabywanie, łączenie, kształtowanie oraz wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności do projektowania oraz tworzenia nowych lub ulepszonych produktów i procesów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany.

Zatem z wniosku wynika, że prowadzone prace w ramach każdego poszczególnego Projektu będącego przedmiotem Pana wniosku nie obejmują badań podstawowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, ale obejmują badania aplikacyjne i prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 ww. ustawy.

Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań w ramach Projektów

Ja wynika z Pana wniosku, prace projektowe każdorazowo zmierzają do poszukiwania nowych zastosowań dla wiedzy i doświadczenia pracowników z uwzględnieniem celów i założeń. Każdy z Projektów posiada cechę indywidualności i jest wynikiem zastosowania wiedzy pracowników zdobytej w trakcie tworzenia poprzednich rozwiązań (rozwój przez naukę). Proces realizacji Projektu, mimo że jest zaplanowany od strony organizacyjnej, cechuje się wysokim stopniem niepewności. W każdym z etapów prac projektowych pracownicy na bieżąco rozwiązują problemy, spotykają się z trudnościami i problemami technicznymi, co wymaga twórczego i kreatywnego myślenia. W wyniku realizacji prac projektowych pracownicy rozwijają specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które są wykorzystywane przy kolejnych projektach.

Pana działalność nie ma na celu wprowadzania jedynie rutynowych czy okresowych zmian do wcześniej opracowanych rozwiązań, lecz zmierza do opracowywania nowych i innowacyjnych rozwiązań, które przyczyniają się również do rozwoju i zwiększenia innowacyjności branży. Pana pracownicy systematycznie poszerzają swoją wiedzę i dzielą się zdobytym doświadczeniem.

Reasumując, na podstawie tak przedstawionych informacji można uznać, że prace w zakresie opisanych we wniosku Projektów stanowiły i będą stanowić działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Możliwość skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej

Jak wynika z treści art. 26e ust. 1 ustawy, z omawianej ulgi może skorzystać podatnik, który spełnia łącznie następujące warunki:

4)uzyskuje przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej,

5)prowadzi działalność badawczo-rozwojową,

6)ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów określone jako „koszty kwalifikowane”.

Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. za koszty kwalifikowane uznaje się:

1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;

2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;

3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;

4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4;

4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4;

5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:

a)przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,

b)prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,

c)odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,

d)opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.

Jak stanowi z kolei art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Art. 26e ust. 4 stanowi:

Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu wyłącznie pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

Stosownie do art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.

Art. 26e ust. 6 ww. ustawy stanowi natomiast:

Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Na podstawie art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane (…).

Pamiętać trzeba też, że stosowanie do treści art. 24a ust. 1b ustawy:

Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Zatem dodatkowym warunkiem dla prawa odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym jest wyodrębnienie tych kosztów w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy.

Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z omawianej preferencji podatkowej są więc zobowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2019 r., poz. 2544):

Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, o których mowa w art. 24a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej "ustawą o podatku dochodowym", są obowiązane prowadzić księgę, z zastrzeżeniem ust. 2, według wzoru ustalonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w sposób określony w rozdziale 2.

Zgodnie z załącznikiem nr 1 (wzór podatkowej księgi przychodów i rozchodów) kolumna 16 jest przeznaczona do wpisywania kosztów działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym. Po zakończeniu roku należy zsumować te koszty. W kolumnie tej należy wpisać wszystkie koszty działalności badawczo-rozwojowej, niezależnie od tego, jaka ich część będzie odliczona od podstawy opodatkowania.

O ile więc ustawa o podatku dochodowym wprost nie precyzuje, w jaki sposób to wyodrębnienie powinno zostać wykonane, to z powyższych przepisów wynika jednoznacznie, że kwestie ewidencyjne związane z kosztami kwalifikowanymi zależą od tego, czy podatnik prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów czy też księgi rachunkowe

Reasumując, ulga badawczo-rozwojowa polega na możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej kwoty kosztów podatkowych poniesionych przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, czyli tzw. „kosztów kwalifikowanych”.

Oznacza to, że koszty związane z działalnością badawczo-rozwojową dwukrotnie wpływają na wysokość podstawy obliczenia podatku dochodowego u przedsiębiorcy inwestującego w taką działalność (raz jako koszty uzyskania przychodu, a drugi raz jako koszty kwalifikowane) i w efekcie znacznie pomniejszają wysokość opłacanego podatku dochodowego.

W oparciu o wskazane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.Podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

2.Koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o PIT,

3.Koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 - 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

4.Ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ww. ustawy, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

5.Jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

6.W ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik wyodrębnił w sposób prawidłowy koszty działalności badawczo-rozwojowej,

7.Podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu;

8.Kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,

9.Koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Jak wynika z Pana wniosku:

·nie posiada Pan statusu centrum badawczo-rozwojowego,

·w okresie, którego dotyczy wniosek, stosował Pan oraz stosuje formę opodatkowania w postaci tzw. podatku liniowego,

·nie prowadzi i nie prowadził Pan działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia lub na podstawie decyzji o wsparciu i nie korzysta Pan ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy podatkowej,

·koszty kwalifikowane zostaną odliczone od podstawy opodatkowania roku, w którym zostały ujęte jako koszty uzyskania przychodu,

·zamierza Pan dokonać odliczenia kosztów kwalifikowanych, zgodnie z limitami wskazanymi w art. 26e ust. 7 pkt 3 ustawy,

·wymienione we wniosku koszty mające stanowić koszty kwalifikowane nie zostały Panu zwrócone i nie będą zwrócone w jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania,

·w okresie, którego dotyczy wniosek, prowadził Pan zarówno PKPiR jak i księgi rachunkowe, ale oświadcza Pan, iż wyodrębnia oraz będzie wyodrębniał koszty działalności badawczo-rozwojowej w prowadzonej ewidencji, zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. na moment składania deklaracji lub korekty deklaracji, koszty są wyodrębnione zgodnie z art. 24a ust 1b ustawy),

·w szczególności potwierdza Pan, że w przypadku prowadzenia PKPiR, stosowanie do rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w kolumnie 16 wpisywał i będzie wpisywać Pan koszty lub zamierza wpisać je, czyli skorygować PKPiR za poprzednie lata, których dotyczy wniosek, a które chciałby Pan uznać za koszty kwalifikowane.

Biorąc powyższe pod uwagę, ma Pan prawo – co do zasady – do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej w ramach opisanych we wniosku Projektów.

Przechodząc do możliwości objęcia wskazanych przez Pana kosztów ulgą na działalność badawczo-rozwojową wyjaśniam, że katalog kosztów kwalifikowanych zawarty jest w ww. art. 26e ust. 2 - ust. 3 omawianej ustawy i jest katalogiem zamkniętym.

Przedmiotem Pana wniosku są:

·koszty wynagrodzeń,

·koszty materiałów i surowców,

·koszty w postaci odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych,

·koszty nabycia sprzętu specjalistycznego niebędącego środkiem trwałym.

Koszty wynagrodzeń:

Jak wyjaśnił Pan we wniosku wynagrodzenia obejmują:

·wynagrodzenia podstawowe,

·premie (np. roczne, uznaniowe, miesięczne, motywacyjne), nagrody,

·koszty dodatkowych świadczeń na rzecz pracowników m.in. ubezpieczeń zdrowotnych i opieki medycznej,

·wpłaty z tytułu uczestnictwa pracowników w Pracowniczym Programie Emerytalnym,

·składki z tytułu wynagrodzeń podstawowych określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych - w części finansowanej przez Pana jako płatnika składek tj. składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe.

Jak wskazał Pan we wniosku, w ramach prowadzonych prac prowadzi Pan ewidencję czasu pracy, na podstawie której może Pan określić czas pracy przeznaczony przez pracowników na realizację projektów będących przedmiotem wniosku. Ponadto wymienione składniki wynagrodzenia pracowników biorących udział w projektach będących przedmiotem tego wniosku każdorazowo stanowiły i będą stanowić w przyszłości należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pamiętać trzeba, że w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie natomiast do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody czy ekwiwalenty zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się one również w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.

Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Wskazać także należy, że składkami na ubezpieczenia społeczne, określonymi w ustawie z dnia13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 199 ze zm.), o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należnymi z tytułów wymienionych w art. 12 ust. 1 tej ustawy i finansowanymi (w całości lub w części) przez płatnika, są składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz wypadkowe.

Należy także wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 556 ze zm., dalej: „ustawa PPE”):

Ustawa określa zasady tworzenia i działania pracowniczych programów emerytalnych, warunki, które powinny spełniać podmioty realizujące programy, oraz warunki uczestnictwa w tych programach.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy PPE:

Użyte w ustawie określenia oznaczają pracownik - osobę zatrudnioną, w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy, na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania, spółdzielczej umowy o pracę, osobę zatrudnioną na podstawie umowy zawartej w wyniku powołania lub wyboru do organu reprezentującego osobę prawną oraz członka rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych, a jeżeli umowa zakładowa tak stanowi, także:

a)osobę wykonującą pracę nakładczą, o której mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 303 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r. poz. 1465), lub

b)osobę fizyczną wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2023 r. poz. 1610, 1615, 1890 i 1933) się przepisy dotyczące zlecenia, lub

c)członka rady nadzorczej wynagradzanego z tytułu pełnienia tej funkcji;

Zgodnie z art. 24 ust. 1 - 6 ustawy PPE:

Składkę podstawową finansuje pracodawca.

Kwota wpłacanej składki podstawowej nie może przekroczyć 7% wynagrodzenia uczestnika.

Wysokość składki podstawowej ustala się:

1)procentowo od wynagrodzenia albo

2)w jednakowej kwocie dla wszystkich uczestników, albo

3)procentowo od wynagrodzenia, z określeniem maksymalnej kwotowej wysokości tej składki.

Pracodawca nalicza i odprowadza składkę podstawową:

1)w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy nie dłuższe niż miesiąc – w terminie wypłaty tych składników obowiązującym u pracodawcy, i odprowadza je w okresach miesięcznych;

2)w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy dłuższe niż miesiąc – w terminie wypłaty tych składników, i odprowadza je również w tym terminie.

Składka podstawowa nie jest wliczana do wynagrodzenia stanowiącego podstawę ustalenia obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne.

W przypadkach określonych w ust. 3 pkt 1 i 3 wysokość składki podstawowej jest ustalana od wynagrodzenia w jednakowym procencie dla wszystkich uczestników.

Uwzględniając powyższe uznać należy, że wyłącznie wpłaty na Pracownicze Programy Emerytalne w części finansowanej przez pracodawcę, jako dodatkowy element wynagrodzenia pracownika wypełnia przesłankę do jej kwalifikacji do kosztów kwalifikowanych działalności B+R na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, ponoszone przez Pana wydatki z tytułu wskazanych składników wynagrodzeń wraz ze składkami sfinansowanymi przez Pana jako płatnika z tytułu tych należności, określonymi w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych mogą więc w oparciu o treść art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy stanowić koszty kwalifikowane w stosownej proporcji/części wskazanej w tych regulacjach.

Koszty materiałów i surowców

Jak wynika z Pana wniosku, w ramach realizowanej działalności badawczo-rozwojowej, ponosi Pan również koszty materiałów i surowców wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Każdy projekt ma przypisane materiały wykorzystywane na etapach tworzenia konstrukcji maszyny. Szczegółowy opis materiałów każdorazowo jest ujęty w projekcie technicznym. Najczęściej wykorzystywanymi materiałami są blachy, płaskowniki, profile stalowe, elementy hydrauliczne, pręty. Jako koszty kwalifikowane rozpoznane zostaną koszty materiałów skalkulowane według rzeczywistego zużycia. Wartość zużytych materiałów ewidencjonowana jest na bieżąco.

W odniesieniu do kosztów materiałów i surowców zużytych podczas prac badawczo-rozwojowych należy zwrócić uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).

Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy: materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej.

Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania, itp.

Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z poczynionymi powyżej uwagami pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe będzie jej prowadzenie.

Innymi słowy, kosztami kwalifikowanymi będą wydatki na surowce i materiały, bez których niemożliwe byłoby nie tylko wytworzenie jakichś prototypów, prowadzenie samych badań, wdrażania różnych procesów w ramach prac badawczo-rozwojowych, ale również bez których niemożliwym byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, ponoszone przez Pana wydatki na wskazane we wniosku materiały i surowce mogą – w oparciu o treść art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowić koszty kwalifikowane.

Koszty w postaci odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych

Jak wynika z Pana wniosku w ramach realizacji Projektów wykorzystuje Pan środki trwałe stanowiące element Pana zaplecza technicznego, w szczególności maszyny, urządzenia oraz inne składniki majątku trwałego, finansowane ze środków własnych i ujęte w ewidencji środków trwałych, od których ujmuje Pan w kosztach uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne.

Jak wynika z dodatkowych informacji przedstawionych przez Pana w uzupełnieniu wniosku, środki trwałe wykorzystywane w ramach realizacji Projektów obejmują w szczególności frezarki, tokarki, wytaczarki, wycinarkę laserową do blach i rur, wycinarkę wodną, spawarki, przecinarki i prasy. Wskazane środki trwałe były, są oraz będą wykorzystywane zarówno w działalności badawczo-rozwojowej, jak również w pozostałej działalności operacyjnej, niezwiązanej bezpośrednio z pracami B+R.

Wskazał Pan również, że zamierza zaliczać do kosztów kwalifikowanych odpisy amortyzacyjne od środków trwałych w takiej części, w jakiej są one wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, tj. według odpowiedniej proporcji pozwalającej rzetelnie określić wykorzystanie danego środka trwałego na prace będące przedmiotem niniejszego wniosku.

Odnośnie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zauważyć trzeba, że z uwagi na to, że wykorzystywane są one przez podatników w dłuższym okresie, a nie tylko w roku ich nabycia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki na ich nabycie/wytworzenie - co do zasady - zalicza się do kosztów uzyskania przychodów sukcesywnie, w miarę ich zużycia.

W myśl art. 22 ust. 8 omawianej ustawy:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23.

Ponadto, zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych [jednorazowa amortyzacja]:

Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Wyjaśniam więc, że kosztami kwalifikowanymi mogą być – zgodnie z cytowanym już wyżej art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – dokonywane w roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Na podstawie powyższej regulacji – należy wskazać na przesłanki, które muszą zostać spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowiły koszty kwalifikowane. Są to:

·odpisy amortyzacyjne zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały dokonane w danym roku podatkowym,

·odpisy amortyzacyjne nie dotyczą środków trwałych wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj. samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością,

·środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, których dotyczą odpisy amortyzacyjne, są wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Choć ustawodawca nie użył np. w treści art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Zatem odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl art. 26e ust. 3 ww. ustawy, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast w sytuacji, gdy ww. składniki majątku będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności (np. kontynuacji produkcji), to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych oraz koszty nabycia tego pozostałego sprzętu będą stanowić koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej służą prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Biorąc pod uwagę wskazane przepisy, za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznać można ponoszone przez Pana koszty odpisów amortyzacyjnych (w tym koszty jednorazowej amortyzacji) od środków trwałych będących przedmiotem wniosku, tj.:

·w całości - jeżeli środki trwałe są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowe,

·tylko w takiej części, w jakiej służą prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej - jeśli są wykorzystywane częściowo do bieżącej działalności.

Koszty nabycia sprzętu specjalistycznego niebędącego środkiem trwałym

Jak wynika z Pana wniosku, ponosi Pan również wydatki na nabycie specjalistycznego oprogramowania komputerowego typu (...), wykorzystywanego w procesach projektowych i inżynieryjnych, w szczególności do projektowania, modelowania, symulacji oraz opracowywania dokumentacji technicznej. Nabywane licencje mają charakter czasowy, z okresem użytkowania krótszym niż rok, w związku z czym nie podlegają amortyzacji i są ujmowane bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodów.

Z uzupełnienia wniosku wynika również, że używając sformułowania „sprzętu specjalistycznego” ma Pan na myśli wyłącznie licencje związane z nabyciem specjalistycznego oprogramowania. Licencje są czasowe, nie stanowią WNiP. Wniosek dotyczy kosztów opłat okresowych za specjalistyczne oprogramowanie wykorzystywane w trakcie prowadzenia prac, które są rozliczane na bieżąco.

Przypominam, że zgodnie z art. 26e ust 2 pkt 2a ustawy:

Za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.

Z art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki:

·sprzęt nie stanowi środka trwałego,

·zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego” oraz

·jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Przyjmuje się, że nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w przypadku, którego istnieje możliwość przypisania go do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.

W związku z brakiem definicji pojęcia sprzętu specjalistycznego na gruncie przepisów podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „sprzęt” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie sprzęt oznacza

„1. przedmiot użytkowy

2. przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach” (www.sjp.pwn.pl).

Pojęcie „specjalistyczny” wg Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego oznacza „związany z pewną specjalnością; dotyczący specjalisty lub specjalizacji; specjalny”.

Koszty opłat okresowych związanych z udzielaniem licencji do specjalistycznego oprogramowania użytkowanym krócej niż rok– nie stanowią przede wszystkim przedmiotu, dlatego też nie mogą stanowić kosztu kwalifikowanego w oparciu o art. 26e ust. 2 pkt 2 i 2a ustawy.

Dodatkowo wskazuję, że jak stanowi art. 26e ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za koszty kwalifikowane uznaje się odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4.

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciem aparatury badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e ust. 2 pkt 4 ustawy. W świetle wyjaśnień Głównego Urzędu Statystycznego – aparatura naukowo-badawcza to zestawy urządzeń badawczych, pomiarowych lub laboratoryjnych o małym stopniu uniwersalności i wysokich parametrach technicznych (zazwyczaj wyższych o kilka rzędów dokładności pomiaru w stosunku do typowej aparatury stosowanej dla celów produkcyjnych lub eksploatacyjnych).

Stąd wynika, że aparatura badawczo-rozwojowa musi być wykorzystywana wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Koszty licencji programu komputerowego (opłat licencyjnych/kosztów utrzymania) nie mogą być więc również rozliczone w oparciu o art. 26e ust. 2 pkt 4 ustawy.

Jak z powyższego wynika przepisy o kosztach kwalifikowanych nie przewidują takiego tytułu odliczenia jak należności licencyjne za używanie programu komputerowego niestanowiącego wartości niematerialnej i prawnej.

Reasumując, Pana stanowisko uznać należy za:

·nieprawidłowe w zakresie możliwości uznania za koszty kwalifikowane kosztów opłat licencyjnych / maintanace związanych z udzielaniem licencji do specjalistycznego oprogramowania jako kosztów nabycia sprzętu specjalistycznego, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·prawidłowe w pozostałym zakresie.

Korekta zeznania / przedawnienie zobowiązania – dodatkowe wyjaśnienia

Jak wskazał Pan, wniosek w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej dotyczy okresu obejmującego lata podatkowe począwszy od 2019 r.

Co do możliwości złożenia korekty zeznań, w szczególności za 2019 r., wyjaśniam, że zgodnie z art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

W myśl natomiast art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Na podstawie art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Stosownie do art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Pojęcie deklaracji zostało natomiast zdefiniowane w art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Przedawnienie zobowiązania podatkowego

Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym upłynął termin płatności podatku.

Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a Ordynacji podatkowej.

Z cytowanego wyżej art. 81 ustawy – Ordynacja podatkowa wynika zatem, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych, np. błędnie mogła zostać określona wysokość przychodu bądź dochodu, a także inne dane zawarte w deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym, poprawnym wypełnieniu formularza, z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Podatnik, który dokonuje korekty zeznania podatkowego, aby odzyskać nadpłacony lub nienależnie uiszczony podatek dochodowy albo zaniżoną lub niewykazaną nadpłatę podatku dochodowego, musi także przedłożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Obliguje go do tego art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej. We wniosku o stwierdzenie nadpłaty należy wskazać rodzaj zobowiązania podatkowego, w którym występuje nadpłata, jej wysokość oraz okoliczności powstania.

Przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tą możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy.

Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych informuję, że funkcjonowanie w obrocie prawnym rozstrzygnięć, w których odmiennie oceniono takie same albo zbliżone stany faktyczne lub zdarzenia przyszłe jest niewątpliwie niepożądane z punktu widzenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów, wyrażonej w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Niemniej jednak, w praktyce sytuacje takie mogą mieć miejsce, choćby z uwagi na przewidzianą przez ustawodawcę możliwość zmiany interpretacji indywidualnej w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej. Niezależnie od tego, podstawowym zadaniem organu upoważnionego do wydawania interpretacji indywidualnych jest wydawanie rozstrzygnięć prawidłowych, tj. w prawidłowy sposób odczytujących normy prawne zawarte w przepisach prawa podatkowego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem w oparciu o opis okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Zastrzegam również, że – stosowanie do istoty Pana wniosku – przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest kwestia odpowiedniego limitowania kosztów kwalifikowanych (art. 26e ust. 7 ustawy).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.