Interpretacja indywidualna z dnia 22 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.145.2026.3.ŁS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem z 18 marca 2026 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W roku 2024 osiągnęła Pani dochody na podstawie dwóch źródeł:

1.umowy o pracę – rozliczenie na PIT-37,

2.działalności gospodarczej – rozliczenie PIT-36L.

W ramach działalności gospodarczej osiągnęła Pani stratę, która jest powtarzalna od trzech lat. W ramach umowy o pracę osiągnęła Pani dochód i rozliczyła się korzystając z preferencyjnego rozliczenia jako matka samotnie wychowująca dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do tego spełniała Pani warunki, czyli:

1.wychowuje Pani dziecko małoletnie,

2.jest Pani rozwódką,

3.rozliczyła się Pani tylko na PIT-37 – czyli ze skali podatkowej.

Ponadto wszelkie dokumenty potwierdzające ten fakt może Pani przedstawić.

W ustawie w wyżej wymienionym art. 6 ustawodawca przewidział również punkt 8, w którym wymienił zapis, dotyczący skorzystania z tej preferencji przez podatnika rozliczającego się na podatku liniowym 19%.

W ustawie ustawodawca nie wskazał ograniczenia typu „dochód z działalności”, mówi o nich jako o możliwych przychodach. W całym zapisie użyte jest słowo „łącznie”, które dyskwalifikowałoby Panią z tej preferencji. Co za tym idzie nie popełniła Pani błędu.

Dodatkowo na stronie Ministerstwa Finansów jest publikacja, która mówi, że: „Z ulgi nie może skorzystać, jeśli wszystkie uzyskane dochody opodatkowane są podatkiem liniowym”.

Zatem reasumując uważa Pani, że dochowała należytej staranności i rozliczyła Pani swoje dochody w prawidłowy sposób.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W roku 2024 podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Za rok 2024 złożyła Pani dwa zeznania podatkowe: PIT-37 i PIT-36L. W PIT-36L osiągnęła Pani przychody i odliczyła Pani koszty uzyskania przychodu, na co pozwoliła ustawa.

Osiągnięte przychody to 64 173,96 zł. Koszty uzyskania przychodu to kwota: 70 396,62 zł. Koszty uzyskania przychodu przewyższyły uzyskane przychody, co spowodowało stratę poniesioną we wskazanym roku.

Nie dokonała Pani żadnych odliczeń ani też ze względu na stratę nie pomniejszyła Pani podstawy opodatkowania o składkę zdrowotną.

W związku z powyższym nie złożyła Pani „zerowego” zeznania PIT-36L, ponieważ w 2024 r. w ramach działalności gospodarczej wystąpiły zarówno przychody, jak i koszty uzyskania przychodów, które skutkowały powstaniem straty podatkowej.

Jeśli chodzi o Pani dziecko (jest małoletnie i uczące się) nie prowadzi ono działalności gospodarczej w żadnym kierunku, a zatem:

a)stosunku do Pani oraz Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem najmu prywatnego, w zakresie osiągniętych przychodów, kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszania podstawy opodatkowania albo przychodów, ani w zakresie innych doliczeń lub odliczeń,

b)nie miały zastosowania przepisy ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W stosunku do Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.

Pytania

1)Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w którym w 2024 r.:

·uzyskała Pani dochody z umowy o pracę opodatkowane według skali podatkowej (rozliczone na PIT-37),

·równocześnie prowadziła Pani pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym 19% (PIT-36L), w ramach której poniosła Pani stratę,

·spełniała Pani warunki określone w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (jest Pani osobą rozwiedzioną i samotnie wychowującą małoletnie dziecko), ma Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomimo prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym 19%?

2)Czy sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym – niezależnie od osiągnięcia w jej ramach straty – wyłącza Pani prawo do wskazanej preferencji w sytuacji, gdy dochody objęte preferencyjnym rozliczeniem były opodatkowane wyłącznie według skali podatkowej?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w Pani przypadku:

·dochodem opodatkowanym skalą podatkową były wyłącznie dochody z umowy o pracę,

·rozliczenie nastąpiło wyłącznie w PIT-37, w ramach skali podatkowej,

·działalność gospodarcza nie przyniosła żadnego dochodu, lecz stratę,

·nie skorzystała Pani z preferencji przewidzianej dla samotnych rodziców w ramach PIT-36L.

W związku z powyższym nie zaistniała sytuacja, która wyłączałaby możliwość skorzystania z preferencyjnego rozliczenia dochodu, jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Dodatkowo nadmienia Pani, że w żaden sposób w świetle ustawy nie naruszyła Pani dodatkowego art. 6 ust. 8, gdyż w zapisie nie ma mowy, o łączeniu tych przychodów z pracy i z działalności.

Dokonała Pani rozliczenia jedynie z dochodów uzyskanych za pracę nakładczą, a nie z działalności. Spełniła Pani zatem przesłanki do takiego rozliczenia.

Uzasadnienie prawne i interpretacyjne

Status samotnego rodzica:

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o PIT, preferencyjne rozliczenie przewidziane dla osób samotnie wychowujących dzieci przysługuje rodzicowi, który samodzielnie wykonuje obowiązki wychowawcze wobec dziecka. Warunek ten został w Pani przypadku całkowicie spełniony – samotnie wychowuje Pani dziecko, ponosi Pani wyłączną odpowiedzialność za jego rozwój, wychowanie i utrzymanie.

Konstrukcja podatku dochodowego:

Ustawa o PIT nie przewiduje wprost sytuacji, w której podatnik samotnie wychowujący dziecko uzyskuje dochody z dwóch źródeł – tj. z pracy najemnej oraz działalności gospodarczej. Jednocześnie, zgodnie z zasadą konstrukcji podatku dochodowego, każde źródło przychodów należy traktować odrębnie.

W ustawie nie ma słowa „łącznie”, które w tym zapisie są kluczowe do tego, aby uznać, że jako samotny rodzic powinna Pani być wykluczona z tej preferencji. Słowo to pojawia się w kontekście tłumaczenia, ale w sposób inny niż odnoszący się do dwóch źródeł uzyskiwanych dochodów. Mówi on, że osoba samotnie wychowująca dziecko to taka, która samotnie wychowuje i nie korzysta z art. 30c.

Podkreśla Pani, że art. 30c nie został zastosowany w przypadku Pani rozliczenia rocznego, w którym korzystała Pani z rozliczenia według skali podatkowej, co potwierdza jednoznacznie PIT-37.

Ponadto wielokrotnie wydawane interpretacje indywidualne Krajowej Informacji Skarbowej, a także opinie analizowane w konsultacjach z Najwyższą Izbą Kontroli, wskazywały na niejednoznaczność przepisów w tym zakresie.

Zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej:

„Niedające się usunąć wątpliwości, co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika.”

W świetle powyższego, nawet przy braku jednoznacznej wykładni, organ podatkowy powinien przyjąć korzystną dla podatnika interpretację przepisów.

Odwołanie do informacji podatkowych:

Zgodnie z informacjami opublikowanymi na oficjalnej stronie Ministerstwa Finansów (podatki.gov.pl):

„Z ulgi nie możesz skorzystać, jeżeli uzyskujesz wyłącznie dochody opodatkowane podatkiem liniowym. Jednakże jeżeli oprócz tych dochodów uzyskujesz też dochody opodatkowane według skali, masz prawo do ulgi.”

W Pani przypadku:

·rozliczenie preferencyjne zastosowała Pani wyłącznie wobec dochodu opodatkowanego według skali,

·działalność gospodarcza przyniosła stratę (nie dochód),

·warunki przedstawione na stronie podatki.gov.pl zostały spełnione w pełni.

W kontekście zastosowanej przez Panią preferencji podatkowej, tj. rozliczenia dochodu jako osoba samotnie wychowująca dziecko, pragnie Pani przywołać stanowisko Ministerstwa Finansów wyrażone w piśmie z dnia 2 maja 2024 r. (znak sprawy: DD3.055.2.2024), w którym jednoznacznie stwierdzono, że dobro rodziny powinno być priorytetem, jeśli chodzi o wytyczne kreowania polityki społecznej i gospodarczej państwa, a rozwiązania podatkowe zawarte w ustawie o podatku PIT, realizują tę wytyczną, poprzez ulgi i preferencje, w tym odrębne, preferencyjne zasady obliczania podatku przez osoby samotnie wychowujące dzieci. Efektem zastosowania tych ulg jest obniżenie obciążeń fiskalnych z tytułu podatku PIT (podatek dochodowy od osób fizycznych).

Widać to w szczególności u osób samotnie wychowujących dzieci, którym ustawa o PIT przyznaje prawo do określenia podatku w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci.

Konsultacje i dobra wiara:

Każdorazowo, także w poprzednich latach, sposób rozliczenia konsultowała Pani z pracownikami Urzędu Skarbowego (...). Uzyskała Pani jednoznaczne potwierdzenie, że rozliczenie dochodu z pracy najemnej według skali podatkowej, przy jednoczesnej stracie z działalności gospodarczej i braku łączenia źródeł, jest zgodne z przepisami.

Wnioski:

•art. 2a Ordynacji podatkowej (zasada in dubio pro tributario – wątpliwości rozstrzyga się na korzyść podatnika),

•art. 67a §1 Ordynacji podatkowej (uwzględnienie ważnego interesu podatnika i stanu faktycznego)

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Brzmienie tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Według ww. przepisu źródłami przychodów są m.in.:

-stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1),

-pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3).

Stosownie zaś do art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z kolei art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Na podstawie zaś art. 9a ust. 2 umawianej ustawy:

Podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzonego na piśmie oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.

Z kolei art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)małoletnie,

2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

–podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d omawianej ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W myśl art. 6 ust. 4f komentowanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2023 r. poz. 810 i 1565).

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)stosuje przepisy:

a)art. 30c lub

b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

–- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W świetle ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie wszystkich warunków w nich określonych, tj.:

·posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci);

·wychowywania w roku podatkowym dziecka (dzieci);

·braku zastosowania w stosunku do podatnika i jego dziecka przepisów art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego, w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; oraz

·niepodlegania opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przy czym, z uzasadnienia do zmiany brzmienia art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że projekt ustawy zmieniającej (ustawa z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) przewiduje w szczególności poszerzenie prawa do wspólnego opodatkowania małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci w odniesieniu do tych podatników, do których mają zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub przepisy o ryczałcie, w zakresie opodatkowania przychodów innych niż z tytułu tzw. najmu prywatnego i którzy przez cały rok podatkowy nie osiągnęli przychodów, ani nie ponieśli kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w tych przepisach, nie są również obowiązani lub nie korzystają z uprawnienia na podstawie tych przepisów do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, ani nie są obowiązani albo nie korzystają z uprawnienia na podstawie tych przepisów do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, tj. podatników, którzy złożą „zerowy” PIT-36L lub PIT-28.

Wobec tego skorzystanie z preferencyjnego opodatkowania dochodów osoby samotnie wychowującej dziecko jest możliwe w sytuacji, gdy do podatnika bądź dziecka mają/miały zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek liniowy) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym dotyczące działalności gospodarczej, ale złoży on „zerowy” PIT-36L lub PIT-28, co oznacza, że:

·przez cały rok podatkowy nie osiągnął przychodów, ani

·nie poniósł kosztów uzyskania przychodów, ani

·nie był obowiązany lub nie korzysta z uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, ani

·nie jest obowiązany albo nie korzysta z uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.

Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji

Z analizy treści Pani wniosku wynika, że w roku 2024 podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W roku 2024 osiągnęła Pani dochody z dwóch źródeł, tj. umowy o pracę oraz działalności gospodarczej. Za rok 2024 złożyła Pani dwa zeznania podatkowe: PIT-37 i PIT-36L. W ramach umowy o pracę osiągnęła Pani dochód i rozliczyła się korzystając z preferencyjnego rozliczenia jako matka samotnie wychowująca dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W odniesieniu do tego spełniała Pani warunki, czyli wychowuje Pani dziecko małoletnie, jest Pani rozwódką. W PIT-36L osiągnęła Pani przychody i odliczyła Pani koszty uzyskania przychodu. W związku z powyższym nie złożyła Pani „zerowego” zeznania PIT-36L, ponieważ w 2024 r. w ramach działalności gospodarczej wystąpiły zarówno przychody, jak i koszty uzyskania przychodów, które skutkowały powstaniem u Pani straty podatkowej. W stosunku do Pani oraz Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych przychodów, kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszania podstawy opodatkowania albo przychodów, ani w zakresie innych doliczeń lub odliczeń. Nie miały zastosowania przepisy ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. W stosunku do Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.

Powzięła Pani wątpliwość, czy w opisanym zdarzeniu przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko, pomimo równoczesnego prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym, w ramach której poniosła Pani stratę, a także czy sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym – niezależnie od osiągnięcia w jej ramach straty – wyłącza możliwość zastosowania wskazanej preferencji w odniesieniu do dochodów opodatkowanych według skali podatkowej.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia oraz powołane przepisy prawa, stwierdzam, że negatywną przesłanką skorzystania przez Panią z możliwości obliczenia podatku w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za rok 2024 jest zastosowanie przez Panią przepisów art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zakresie osiągniętych z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2024 przychodów i poniesionych kosztów uzyskania przychodów.

Z treści przytoczonego wcześniej art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wynika, że osoba, która samotnie wychowuje dziecko, ale do rozliczania swoich dochodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej wybrała opodatkowanie według zasad określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek liniowy) i która osiągnęła w roku podatkowym z tego tytułu przychody oraz poniosła koszty uzyskania przychodów - z preferencyjnych zasad opodatkowania, przewidzianych w art. 6 ust. 4c ww. ustawy, skorzystać nie może. Nie ma przy tym znaczenia, że działalność gospodarcza przyniosła stratę.

Fakt, że osoba taka uzyskuje również dochody opodatkowanie na tzw. zasadach ogólnych, tj. według skali określonej w art. 27 omawianej ustawy, np. z umowy o pracę, jest w tej sytuacji bez znaczenia, skoro wolą ustawodawcy – co jasno wynika z treści wyżej powołanych przepisów – było wyłączenie z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów osób, które do opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej stosują m.in. podatek liniowy i nie złożyły tzw. zerowego PIT-36L.

Podsumowując, skoro w 2024 r. osiągnęła Pani z działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem liniowym) przychody i ponosiła koszty uzyskania przychodu, a rozliczenie skutkowało powstaniem u Pani straty podatkowej, to pomimo tego, że osiągnęła Pani również dochody z umowy o pracę, to nie przysługiwało Pani za 2024 r. prawo rozliczenia uzyskanych dochodów w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dziecko, z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki wykluczającej jej zastosowanie, wskazanej w art. 6 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podleganie przepisom art. 30c ww. ustawy, z tytułu osiągniętych przychodów i poniesionych kosztów uzyskania przychodów.

Sam fakt posiadania działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym nie wyłącza prawa do preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko, gdyż istotne jest, czy w ramach tej działalności osiągnięto np. przychody lub poniesiono koszty uzyskania przychodów. W przypadku ich wystąpienia – nawet gdy działalność przyniosła stratę – preferencja nie przysługuje, ponieważ podatnik nie złożył tzw. zerowego PIT-36L.

Wobec tego Pani stanowisko musiałem uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Co do powołanego przez Panią art. 2a Ordynacji podatkowej wyjaśniam, że stanowi on, iż niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. Wobec tego, po pierwsze, muszą istnieć wątpliwości dotyczące treści przepisów prawa podatkowego. Po drugie, istniejące wątpliwości powinny mieć taki charakter, że nie da się ich rozstrzygnąć. Jeśli więc wątpliwości istnieją, ale mogą zostać wyeliminowane w procesie wykładni, wspomniana zasada nie ma zastosowania (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 781/17).

W przepisie art. 2a Ordynacji podatkowej chodzi o wątpliwości organu podatkowego, a nie wątpliwości podatnika oraz, że podatnik nie może oczekiwać, aby art. 2a tej ustawy był stosowany w każdej sytuacji, gdy wynik wykładni przedstawiony przez organ podatkowy oznacza dla podatnika konsekwencje mniej korzystne niż zakładał (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1509/16; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1261/16).

W Pani sprawie takie wątpliwości nie wystąpiły, gdyż treść przepisów prawa podatkowego mających zastosowanie do przedstawionego stanu faktycznego jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, a ich wykładnia nie prowadzi do rozbieżnych wniosków.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.