Interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4014.24.2026.3.DKG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty w ramach odpłatnego zniesienia współwłasności.

Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 marca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2023 r. wspólnie z ówczesnym partnerem nabyła Pani lokal mieszkalny położony (…) wraz z przysługującymi do niego udziałami w gruncie.

Lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, składał się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki oraz przedpokoju, o powierzchni użytkowej 48,42 m², położony na trzeciej kondygnacji (drugim piętrze) budynku przy (…). Dla lokalu Sąd Rejonowy dla (…), prowadzi księgę wieczystą nr (…).

Z własnością lokalu związany był współudział w prawie użytkowania wieczystego w udziałach wynoszących po 139/100.000 części każde z nich (...), działki gruntu nr (…) o powierzchni (…), oznaczonej jako Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane, obręb ewidencyjny (…), której właścicielem jest (…).

Dla wskazanej nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste Sąd Rejonowy dla (…), prowadzi księgę wieczystą nr (…).

Udział w wyżej wskazanym lokalu mieszkalnym przysługiwał Pani w wysokości 1/2 części natomiast udział w działce gruntowej nr 117/7 przysługiwał Pani w wysokości 139/100.000 (139/100.000 przysługiwało również byłemu partnerowi).

Umowa sprzedaży oraz oświadczenia o ustanowieniu hipoteki (Repertorium A nr (…)) zostały zawarte (…).

Zakup nieruchomości został sfinansowany kredytem hipotecznym udzielonym przez bank (...) S.A. z siedzibą w (...), w państwie członkowskim Unii Europejskiej (Rzeczpospolita Polska), na podstawie Umowy o kredyt (…).

Z umowy kredytowej wynikało, iż wszyscy kredytobiorcy, tj. Pani oraz Pani były partner, ponosili solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z zawartej umowy kredytu hipotecznego. W związku z udzieleniem kredytu bank utworzył rachunek bankowy przypisany do przedmiotowego kredytu, którego Państwo byli współposiadaczami.

Decydując się na zaciągnięcie kredytu hipotecznego, wnieśli Państwo wkład własny, który został pokryty przez każdego z Państwa w równych częściach, tj. po (…) zł.

Zgodnie z zapisami aktu notarialnego sprzedający potwierdzili otrzymanie kwoty (…) zł tytułem zadatku. Następnie każdy z kupujących zobowiązany był do dokonania wpłaty kwoty (…) zł na rachunek bankowy sprzedających; pierwszy przelew w wysokości (…) zł został zrealizowany w dniu zawarcia umowy, natomiast drugi - w dniu następnym.

W procesie zakupu nieruchomości korzystali Państwo również z usług agenta nieruchomości pośredniczącego w sprzedaży lokalu, którego wynagrodzenie wynosiło (…) zł. Z uwagi na fakt, iż w czasie zakupu pozostawali Państwo w związku partnerskim i prowadzili Państwo wspólny budżet domowy, dwa przelewy w kwocie po (…) zł - zarówno w Pani imieniu, jak i w imieniu Pani partnera – zostały wykonane z Pani rachunku bankowego. Natomiast z rachunku bankowego Pani partnera została uiszczona kwota zadatku oraz opłata za usługi agenta nieruchomości.

W konsekwencji rzeczywisty wkład finansowy z Pani strony w zakup nieruchomości wyniósł (…) zł tytułem wkładu własnego oraz (…) zł tytułem połowy wynagrodzenia agenta nieruchomości, poniesionego w celu nabycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

W 2025 r. doszło do zakończenia Państwa związku, przy czym wspólnie ustalili Państwo, iż Pani były partner pozostanie w przedmiotowym lokalu mieszkalnym. W okresie wspólnego zamieszkiwania przeprowadzili Państwo remont mieszkania oraz dokonali Państwo wymiany części wyposażenia i sprzętów, których koszty ponosili Państwo w równych częściach, korzystając ze wspólnego budżetu domowego. W ramach tych wydatków zakupiona została również (...) na raty na Pani nazwisko w Banku (...), przy czym koszty spłaty rat były faktycznie ponoszone przez obie strony po połowie.

Po rozstaniu uwzględnili Państwo Pani finansowy wkład w przeprowadzony remont lokalu, który łącznie z wniesionym przez Panią wkładem własnym do kredytu hipotecznego oraz poniesionymi przez Panią kosztami usług agenta nieruchomości związanymi z nabyciem mieszkania, został określony na kwotę 60.000,00 zł.

18 marca 2025 r. w Kancelarii Notarialnej (…), została zawarta przedwstępna umowa zniesienia współwłasności oraz umowa darowizny (Repertorium A nr (…)). Następnie, 29 maja 2025 r., w tej samej kancelarii notarialnej strony zawarły umowę zniesienia współwłasności oraz umowę darowizny (Repertorium A nr (…)).

W wyniku zawarcia wskazanych umów została Pani wykreślona z księgi wieczystej lokalu mieszkalnego nr (…) oraz z księgi wieczystej nieruchomości gruntowej nr (…).

Zgodnie z dokonanymi ustaleniami przekazała Pani byłemu partnerowi darowiznę w postaci przysługującego Pani udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu (Pani części udziału), którego wartość została określona na kwotę (…) zł.

Jednocześnie strony dokonały zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego zgodnie z § 4 pkt 2 aktu notarialnego, w którym oświadczyły, iż: „niniejsza umowa zniesienia współwłasności zostaje dokonana tytułem odpłatnym, tj. ze spłatą ze strony B na rzecz A w wysokości 60.000,00 złotych, która zostanie zapłacona przez B na rzecz A przelewem na wskazany przez nią rachunek bankowy”, co odpowiadało wcześniej

dokonanym między stronami rozliczeniom finansowym.

Przeniesienie przysługującego Pani udziału w wyżej wskazanym lokalu mieszkalnym na rzecz byłego partnera nastąpiło w zamian za przejęcie przez niego całości zadłużenia wynikającego z wyżej wskazanego kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie przez obie strony, zwolnienie Pani z długu oraz wystąpienie przez Panią z umowy kredytowej, a także w zamian za dokonanie na Pani rzecz spłaty w kwocie 60.000,00 zł, w której zawarta była kwota wniesionego przez Panią wkładu własnego, tj. (…) zł, opłata za usługi agenta nieruchomości, tj. (…) zł, oraz zakup sprzętów i remont mieszkania (…) zł.

Warunkiem zwolnienia Pani ze zobowiązania kredytowego wobec banku, poprzez jego przejęcie przez byłego partnera, było przeniesienie na jego rzecz przysługującego Pani udziału w prawie własności wyżej wskazanego lokalu mieszkalnego, dokonane w drodze zawarcia umowy zniesienia współwłasności oraz umowy darowizny (Repertorium A nr (…)).

Po ustaniu Państwa związku oraz dokonaniu przeniesienia zobowiązania kredytowego wyłącznie na Pani byłego partnera, utworzony na rzecz kredytu hipotecznego rachunek bankowy również został przepisany na jego rzecz jako jedynego posiadacza (aneks do Umowy rachunku bankowego (…), z (…) r.).

Pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych

Czy w związku z otrzymaniem wskazanej kwoty 60.000 zł w ramach odpłatnego zniesienia współwłasności powstaje po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC), czy też obowiązek ten ciąży wyłącznie na osobie nabywającej udział ponad dotychczasowy stan współwłasności? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Pani stanowisko w sprawie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych

W Pani ocenie, w związku z otrzymaniem przez Panią kwoty 60.000 zł tytułem spłaty w ramach odpłatnego zniesienia współwłasności, nie powstaje po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy z o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi podlegają umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat. Jednocześnie jednak, zgodnie z art. 4 pkt 5 tej ustawy, obowiązek podatkowy przy umowie zniesienia współwłasności ciąży na podmiocie, który nabywa rzeczy lub prawa majątkowe ponad dotychczasowy udział we współwłasności.

W przedstawionym stanie faktycznym to były partner nabył przysługujący Pani dotychczas udział w nieruchomości i tym samym zwiększył swój udział ponad dotychczasowy stan współwłasności. Pani natomiast nie nabyła żadnych dodatkowych praw majątkowych ani nie zwiększyła swojego udziału – przeciwnie, utraciła przysługujący Pani udział w nieruchomości.

W konsekwencji, nie jest Pani podmiotem, na którym – zgodnie z art. 4 pkt 5 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – ciąży obowiązek podatkowy. W Pani ocenie obowiązek zapłaty podatku PCC, o ile powstał, dotyczy wyłącznie osoby nabywającej udział ponad dotychczasowy stan współwłasności, tj. byłego partnera.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Na podstawie art. 4 pkt 5 ww. ustawy:

Jak wynika z powołanych przepisów – umowa o zniesienie współwłasności ze spłatą podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na podmiocie nabywającym rzeczy lub prawa majątkowe ponad udział we współwłasności.

Przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie definiują pojęcia „współwłasność”, dlatego należy odwołać się do odpowiednich przepisów uregulowanych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

Sposoby wyjścia ze stanu współwłasności rzeczy (ruchomej lub nieruchomej – nieruchomości) regulują postanowienia art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego. W świetle wyżej powołanych przepisów zniesienie współwłasności może nastąpić w drodze umowy między współwłaścicielami albo, w braku zgody między współwłaścicielami, na podstawie orzeczenia sądu.

W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia współwłasności:

1)podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych (tzw. podział fizyczny),

2)przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,

3)sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2023 r. nabyła Pani wraz z byłym partnerem lokal mieszkalny wraz z przysługującymi do niego udziałami w gruncie, finansując jego zakup wkładem własnym oraz kredytem hipotecznym. Przysługiwał Pani udział w lokalu mieszkalnym w wysokości 1/2 oraz udział w nieruchomości gruntowej w wysokości 139/100.000 części. W wyniku zawartej umowy o zniesienie współwłasności, przeniosła Pani przysługujący Pani udział na rzecz byłego partnera, otrzymując w zamian spłatę pieniężną w wysokości 60.000 zł. Jednocześnie były partner przejął zobowiązania kredytowe związane z nieruchomością.

Ma Pani wątpliwości, czy w związku ze zniesieniem współwłasności i przyznaniem Pani byłemu partnerowi całej nieruchomości, z obowiązkiem spłaty na Pani rzecz, powstał u Pani obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Pani zdaniem nie powstał u Pani obowiązek podatkowy.

Z powołanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlega wyłącznie ta czynność zniesienia współwłasności, która prowadzi do przysporzenia majątkowego po stronie jednego z współwłaścicieli, polegająca na zwiększeniu jego udziału w rzeczy lub prawie majątkowym.

W konsekwencji, w sytuacji gdy jeden ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności przenosi przysługujący mu udział na rzecz innego współwłaściciela w zamian otrzymuje spłatę, po jego stronie nie dochodzi do nabycia rzeczy ani praw majątkowych, lecz do ich odpłatnego zbycia.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie po Pani stronie nie doszło do przysporzenia majątkowego w postaci nabycia rzeczy lub prawa majątkowego, lecz wyłącznie do uzyskania ekwiwalentu pieniężnego odpowiadającego wartości posiadanego uprzednio udziału.

Tym samym po Pani stronie nie doszło do powstania obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pani stanowiska jedynie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). W pozostałym zakresie wniosku, tj. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.