Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.22.2026.2.MH

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne

20 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 24 marca 2026 r.– w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 1994 r. wraz z mężem (…) nabyła Pani aktem notarialnym nieruchomość w postaci mieszkania. Pod wskazanym adresem zamieszkiwała Pani i była Pani zameldowana od 1974 r. (wcześniej było to mieszkanie zakładowe) do chwili jego sprzedaży w 2025 r.

Państwa małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód z winy powoda wyrokiem sądu w 2006 r. Były mąż wyprowadził się z mieszkania, a Pani samodzielnie ponosiła koszty utrzymania lokalu. W 2012 r. były mąż zawarł w (…) związek małżeński z drugą kobietą, a w 2016 r. założył sprawę o podział majątku. W 2021 r. w trakcie postępowania były małżonek zmarł. Postanowieniem sądu z 2021 r. o stwierdzenie nabycia spadku po byłym mężu do postępowania o podział majątku dołączyły pełnoletnie dzieci (córka i syn) Pani i Pani byłego męża oraz jego druga żona. Kolejnym postanowieniem z 2023 r. Sąd przyznał Pani prawo do całości nieruchomości, z obowiązkiem spłaty spadkobierców czyli dzieci i drugiej żony byłego męża.

W 2025 r. aktem notarialnym, ze względów finansowych i zdrowotnych musiała Pani sprzedać mieszkanie. Z uwagi na stan zdrowia i konieczność sprawowania nad Panią opieki zamieszkała Pani u córki i wymeldowała się Pani z mieszkania.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

24 marca 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1.Czy w momencie zakupu nieruchomości w 1994 r. pomiędzy Panią, a Pani były mężem istniał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej? Jeżeli tak, to czy przedmiotowa nieruchomość, tj. mieszkanie została nabyta w przez Panią i Pani byłym męża do majątku wspólnego?

Odpowiedź: W momencie zakupu nieruchomości w 1994 r. istniała pomiędzy Panią, a byłym mężem (…) majątkowa wspólność małżeńska. Przedmiotowa nieruchomość, tj. mieszkanie zostało przez Państwa nabyte do majątku wspólnego.

2.Jaki tytuł prawny przysługiwał Pani do ww. nieruchomości (np. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, inny – jaki?)?

Odpowiedź:Lokal mieszkalny stanowił odrębną nieruchomość.

3.W związku ze wskazaniem:

Odpowiedź: Postanowienie Sądu Rejonowego z 2021 r. stwierdza nabycie spadku, na podstawie ustawy. Były mąż za życia, w 2016 r. założył sprawę o podział Państwa majątku wspólnego. Nie doczekał rozstrzygnięcia bowiem zmarł w trakcie jej procedowania. Druga żona, w 2021 r. tuż po śmierci męża założyła sprawę o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym (Postanowienie …). Tym samym została dopuszczona jako strona do toczącej się sprawy o podział majątku. Podobnie zresztą jak Pani dzieci.

4.W związku ze wskazaniem

Kolejnym postanowieniem z 2023 r. Sąd przyznał mi prawo do całości nieruchomości, z obowiązkiem spłaty spadkobierców czyli dzieci i drugiej żony byłego męża.

Proszę wskazać:

a)czego dokładnie dotyczyło postanowienie sądu z 2023 r.?

b)czy było to postanowienie o podział majątku wspólnego należącego do Pani i Pani byłego męża?

c)czy stroną postępowania o podział majątku wspólnego była Pani oraz spadkobiercy Pani zmarłego byłego męża, tj. Pani córka, Pani syn i druga żona Pani byłego męża?

d)jakie konkretnie składniki majątkowe (np. nieruchomości, ruchomości, środki pieniężne) były objęte podziałem majątku wspólnego Pani i Pani byłego męża na podstawie postanowienia o podział majątku (proszę wskazać wszystkie składniki majątkowe) oraz które ze składników majątkowych w wyniku tego podziału przypadły Pani, a które spadkobiercom Pani byłego męża?

Odpowiedź: Postanowienie z 2023 r. Sądu Rejonowego zakończyło zainicjowany przez byłego męża w 2016 r. proces dotyczący podziału majątku wspólnego. Stronami postępowania była Pani, Pani dzieci oraz druga żona Pani byłego męża.

Jest to postanowienie o ustalenie i podział majątku wspólnego należącego do Pani i Pani byłego męża. Postanowienie odnosi się do całości majątku wspólnego, w skład którego weszły:

1)prawo własności stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu mieszkalnego nr 6 położonego w (…),

2)prawo najmu garażu,

3)ścianka meblowa,

4)kanapa narożnikowa,

5)ława,

6)fotel,

7)wersalka,

8)meblościanka,

9)zlewozmywak,

10)stół,

11)6 krzeseł,

12)lodówka,

13)pralka,

14)telewizor,

15)kuchenka gazowa,

16)odkurzacz,

17)kwota 3700 zł. stanowiąca równowartość zezłomowanego samochodu osobowego,

Wymienione składniki majątkowe zostały oszacowane na łączną kwotę 305 050.00 zł (trzysta pięć tysięcy, pięćdziesiąt złotych).

Wszystkie składniki majątkowe wymienione w pkt od 1 do 16 sąd przyznał Pani, natomiast składnik opisany w pkt 17 niniejszego pisma został przy znany Pani dzieciom oraz drugiej żonie.

Sąd przyznając nieruchomość Pani osobie uwzględnił poniesione przez Panią nakłady z majątku osobistego na majątek wspólny w wysokości 66 604.91 zł. (sześćdziesiąt sześć tysięcy sześćset cztery złote i 91/100 gr), bowiem to Pani sama ponosiła koszty związane z utrzymaniem mieszkania po wyprowadzce męża. Tym postanowieniem Sąd zobowiązał Panią również do spłaty pozostałych uczestników postępowania w ratach, każdemu w kwocie po 38 507.52 zł (trzydzieści osiem tysięcy pięćset siedem złotych i 52/100 gr).

5.Czy odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: Odpłatne zbycie przez Panią nieruchomości nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nigdy nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym jest Pani zobligowana do złożenia deklaracji PIT-39.

Pani stanowisko w sprawie

Pod wskazanym adresem mieszkała Pani przeszło 50 lat, była Pani od 1994 r. do 2025 r. nieprzerwanie współwłaścicielem nieruchomości, tym samym uważa Pani, że nie powinna składać deklaracji w tym zakresie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych(t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Jak wynika z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.

Pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego, nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):

Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.

Stosownie do art. 35 ww. Kodeksu:

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 ww. Kodeksu) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 ww. Kodeksu).

Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.

Stosownie natomiast do art. 50¹ Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z dyspozycjiprzepisu art. 211 Kodeksu cywilnego, podział ten nie jest obowiązkowy. Zgodnie bowiem z tym przepisem:

Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.

Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.

Z powyższych przepisów wynika również, że z chwilą ustania wspólności majątkowej między małżonkami, współwłasność łączna zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych.

Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176, ze zm.), nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu, bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.

Argumenty zawarte w ww. uchwale są aktualne także w sytuacji, gdy do nabycia nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dojdzie po ustaniu małżeńskiej wspólności ustawowej w wyniku zawarcia umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową i dokonaniu sądowego podziału majątku wspólnego małżonków. Zarówno w wyniku rozwodu i podziału majątku wspólnego małżonków, jak i w wyniku ustania wspólności ustawowej wobec śmierci jednego z małżonków, następuje nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego wcześniej nabytego do ustawowej wspólności małżeńskiej i za datę nabycia w świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, należy uznać tę datę. Późniejsze/następcze zdarzenia prawne (sposób ustania ustawowej wspólności małżeńskiej) nie mają zatem, w tym aspekcie, prawnopodatkowego znaczenia dla ustalenia daty nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego.

Z treści wniosku wynika, że w 1994 r. wraz z mężem nabyła Pani aktem notarialnym nieruchomość w postaci mieszkania. Pod wskazanym adresem zamieszkiwała Pani i była Pani zameldowana od 1974 r. (wcześniej było to mieszkanie zakładowe) do chwili jego sprzedaży w 2025 r. Państwa małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód z winy powoda wyrokiem sądu w 2006 r. Były mąż wyprowadził się z mieszkania, a Pani samodzielnie ponosiła koszty utrzymania lokalu. W 2012 r. były mąż zawarł związek małżeński z drugą kobietą, a w 2016 r. założył sprawę o podział majątku. W 2021 r. w trakcie postępowania były małżonek zmarł. W momencie zakupu nieruchomości w 1994 r. istniała pomiędzy Panią, a byłym mężem majątkowa wspólność małżeńska. Przedmiotowa nieruchomość, tj. mieszkanie zostało przez Państwa nabyte do majątku wspólnego. Pani były mąż w 2016 r. założył sprawę o podział majątku. W 2021 r. w trakcie postępowania były małżonek zmarł. Postanowieniem sądu z 2021 r. o stwierdzenie nabycia spadku po byłym mężu do postępowania o podział majątku dołączyły Państwa pełnoletnie dzieci (córka i syn) oraz druga żona. Kolejnym postanowieniem z 2023 r. Sąd przyznał Pani prawo do całości nieruchomości, z obowiązkiem spłaty spadkobierców czyli dzieci i drugiej żony byłego męża.

Podsumowując, w rozpatrywanej sprawie, w przypadku gdy ww. nieruchomość (lokal mieszkalny) należała do majątku wspólnego Pani i Pani byłego męża, to w wyniku przeprowadzenia podziału majątku wspólnego nie nastąpiło nabycie ww. nieruchomości przez Panią. W przypadku podziału majątku wspólnego nie dochodzi bowiem do nabycia udziału w nieruchomości przez małżonka, jeżeli nieruchomość należała do ich majątku wspólnego.

Zatem, za datę nabycia ww. nieruchomości (lokalu mieszkalnego), należy w Pani sytuacji przyjąć datę nabycia ww. nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, czyli Pani i Pani byłego męża, tj. 1994 r.

W konsekwencji przychód ze sprzedaży w 2025 r. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. 1994 r.). Tym samym, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości oraz do złożenia zeznania PIT-39 do urzędu skarbowego z tytułu uzyskanego przychodu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Końcowo dodać należy, że przedmiotowy wniosek dotyczy jednego stanu faktycznego. Zatem, opłata od złożonego wniosku wynosi 40 zł. Natomiast 19 lutego 2026 r. dokonano opłaty w kwocie 80 zł w związku z tym kwota 40 zł stanowi nadpłatę i zostanie zwrócona na numer rachunku bankowego, z którego dokonano opłaty za wniosek, w terminie określonym w art. 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).  

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.