Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.231.2026.2.KR
Osoba, która już w sierpniu 2021 r. ustanowiła centrum interesów osobistych w Polsce, nie spełnia przesłanek do skorzystania z ulgi na powrót, której zastosowanie wymaga przeniesienia rezydencji podatkowej po 31 grudnia 2021 r.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 18 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismami złożonymi 20 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Od urodzenia do przyjazdu do Polski 9 sierpnia 2021 r. mieszkała Pani na Białorusi i miała Pani obywatelstwo wyłącznie tego kraju. Pracowała Pani jako (…) w białoruskiej firmie do dnia 3 sierpnia 2021 r. W Polsce w 2021 r. przebywała Pani mniej niż 183 dni.
W latach 2018-2020 do Polski Pani nie przyjeżdżała.
Decyzja o przyznaniu Karty Polaka została Pani wydana przez Konsula w (…) 30 grudnia 2019 r. Od 8 marca 2022 r. udzielono Pani zezwolenia na pobyt stały, a od 29 sierpnia 2023 r. jest Pani obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej.
Ze względu na Pani pobyt z małoletnim synem, umowa najmu mieszkania przy ul. (…), (…), została podpisana od razu po Pani przyjeździe, w dniu 9 sierpnia 2021 r. Numer PESEL razem z czasowym meldunkiem został nadany w dniu 23 sierpnia 2021 r.
W 2021 r. przez krótki czas była Pani zatrudniona przez (…) na umowie zlecenia. Ze względu na to, że Pani mąż (…) przeprowadził się do Polski dopiero w listopadzie 2021 r., musiała Pani się opiekować często chorującym synem sama i nie mogła Pani znaleźć stałej pracy na umowę o pracę. Za 2021 r. Pani dochód zgodnie z zeznaniem PIT-37 wyniósł (…) zł, dochód Pani męża za rok 2021 - (…) zł.
Pracę jako (…) w (…) udało się Pani znaleźć dopiero od stycznia 2022 r. (umowa o pracę od (…) stycznia 2022 r.). Później po zakończeniu kursu w (…) w Polsce, w (…) zmieniła Pani pracę i od (…) grudnia 2022 r. na dzień złożenia wniosku pracuje Pani jako (…) w (…).
Pani mąż od (…) września 2022 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.
W 2024 r. Pani wspólnie z mężem kupiliście mieszkanie i planujecie swoją przyszłość w Polsce.
W związku z powyższym uważa Pani, że dopiero od 2022 r. Polska stała się Pani centrum interesów życiowych.
Uzupełnienie stanu faktycznego
W piśmie złożonym 20 kwietnia 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:
1)proszę wskazać konkretną/dokładną datę (dzień, miesiąc, rok), z którą przeniosła się Pani do Polski na stałe (tj. przeniosła Pani do Polski swoje centrum interesów życiowych);
Odpowiedź: Za datę przeniesienia się do Polski na stałe uważa Pani datę udzielenia zezwolenia na pobyt stały – 8 marca 2022 r.
2)w jakich latach podatkowych chciałaby Pani skorzystać z „ulgi na powrót”?
Odpowiedź: W 2023-2026 r.
3)czy w latach 2019, 2020 oraz w okresie od 1 stycznia 2021 r. do dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju, tzn. czy w tym okresie Białoruś traktowała Panią jak rezydenta podatkowego?
Odpowiedź: Tak, miała Pani stałe miejsce zamieszkania na Białorusi i w latach 2019, 2020 i do dnia 3 sierpnia 2021 r. pracowała Pani wyłącznie w tym kraju.
4)czy w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski, miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju, tzn. czy w tym okresie Białoruś traktowała Panią jak rezydenta podatkowego?
Odpowiedź: Tak, miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi i przebywała tam dłużej niż 183 dni.
5)jakie – w latach 2019-2020 oraz w okresie od 1 stycznia 2021 r. do dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) – miała Pani powiązania majątkowe z Białorusią a jakie z Polską (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, wynajmowane nieruchomości, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości itp.)?
Odpowiedź: Na Białorusi w latach 2019-2020 oraz w okresie od 1 stycznia 2021 r. do dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) miała Pani pracę, własny samochód, konta bankowe, konta bankowe oszczędnościowe, ubezpieczenie zdrowotne, z rodziną mieszkała Pani w mieszkaniu teściowej. Z Polską do dnia przyjazdu nie miała Pani żadnych powiązań majątkowych.
6)jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski – miała Pani powiązania majątkowe z Białorusią (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, wynajmowane nieruchomości, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości itp.)?
Odpowiedź: Na Białorusi od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski, miała Pani konto bankowe, ubezpieczenie zdrowotne, abonament komórkowy, mieszkanie, w którym mieszkaliście wcześniej, jeszcze nie zostało na ten moment sprzedane.
7)jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski – miała Pani powiązania majątkowe z Polską (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, wynajmowane nieruchomości, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości itp.)?
Odpowiedź: W Polsce od dnia 9 sierpnia 2021 r. do dnia 7 marca 2022 r. miała Pani wynajęte mieszkanie w (…) przy ul. (…), konto bankowe, abonament komórkowy. To było niezbędne, ponieważ przyjechała Pani z małoletnim synem.
8)w którym z krajów prowadziła Pani wraz z rodziną gospodarstwo domowe w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski?
Odpowiedź: W Polsce, ponieważ przyjechała Pani z małoletnim synem, ale mąż dołączył do was później, w listopadzie 2021 r.
9)z którego z krajów zarządzała Pani swoim majątkiem w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski?
Odpowiedź: Z Polski, ponieważ w tym kraju fizycznie się Pani znajdowała.
10)w którym z krajów w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski, prowadziła Pani aktywność społeczną, polityczną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, itp.?
Odpowiedź: Nie prowadziła Pani aktywności tego rodzaju w podanym okresie.
11)czy i w którym z krajów w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski – w Polsce czy w Białorusi korzystała Pani ze służby zdrowia, pomocy społecznej itp.?
Odpowiedź: Ze służby zdrowia korzystała Pani w Polsce, ponieważ w tym kraju się Pani znajdowała.
12)w którym kraju (krajach) miała Pani stałe miejsce zamieszkania – w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski?
Wyjaśniam, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, iż miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Zgodnie z ww. Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość tego ogniska, co oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.
Odpowiedź: Stałe miejsce zamieszkania od 9 sierpnia 2021 r. do 7 marca 2022 r. miała Pani na Białorusi.
13)w którym z krajów zazwyczaj Pani przebywała w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski? Ile dni w tym okresie spędziła Pani w Polsce, a ile na Białorusi? Proszę wskazać, w którym konkretnie roku (2021; 2022), ile dni, w którym kraju)?
Odpowiedź: Cały czas spędziła Pani w Polsce. Pani syn zaczął chodzić do przedszkola, i nie chciała Pani mu przerywać adaptację, ponieważ dla niego to był trudny czas.
14)kiedy (proszę wskazać datę) wystąpiła Pani o pozwolenie na pobyt stały w Polsce, tj. kiedy złożyła Pani wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały w Polsce?
Odpowiedź: 23 grudnia 2021 r.
15)jaka jest konkretna data wydania decyzji dotyczącej prawa stałego pobytu w Polsce?
Odpowiedź: 8 marca 2022 r.
16)czy w związku z pozytywną decyzją o pobycie stałym zwróciła Pani Kartę Polaka?
Odpowiedź: Tak.
17)jaki adres zamieszkania wskazała Pani w złożonym za 2021 r. PIT-37?
Odpowiedź: ul. (…), (…).
18)czy miała Pani miejsce zamieszkania nieprzerwanie:
a)w latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski – w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki (jeśli tak, proszę wskazać w którym państwie)
lub
b)na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających ww. okres (tj. w latach 2014–2018)?
Odpowiedź: Nie, nie miała Pani.
19)czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
Odpowiedź: Tak, podlega Pani.
20)czy w latach, w których chce Pani skorzystać z ulgi uzyskała Pani/będzie Pani uzyskiwała dochody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, lub z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?
Odpowiedź: Tak, to dotyczy dochodów ze stosunku pracy.
21)czy posiada Pani certyfikat rezydencji, tj. zaświadczenie o Pani miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydane przez organ białoruskiej administracji podatkowej (lub innego państwa), jeśli tak proszę wskazać jaki okres obejmuje ten certyfikat?
Odpowiedź: Nie, nie posiada Pani, na Białorusi nie istnieje taki dokument.
22)czy posiada Pani dowód/inne dowody dokumentujące miejsce Pani zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia (w latach 2019-2021 oraz w okresie od stycznia do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski), np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – proszę wyjaśnić jakie? Proszę wyjaśnić jaki konkretnie okres zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi potwierdzają dokumenty, które Pani wskaże w uzupełnieniu?
Odpowiedź: Posiada Pani książeczkę pracy, z której wynika, że była Pani zatrudniona na Białorusi do dnia 3 sierpnia 2021 r., co potwierdza okres zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi, i co wynosi ponad 183 dni w roku 2021.
23)czy suma osiąganych przez Panią przychodów przekroczy – w którymkolwiek roku podatkowym, w którym chce Pani skorzystać z ulgi na powrót – kwotę 85.528 zł (z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku)?
Odpowiedź: Może przekroczyć w 2026 r.
Pytania
1.Czy w przedstawionych okolicznościach – Pani jako osoba, która została rezydentem podatkowym w Polsce w 2022 r., posiadała Kartę Polaka, ma tutaj centrum interesów życiowych (osobistych gospodarczych) oraz planuje dalsze prowadzenie działalności na terytorium Polski – ma Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga na powrót)?
2.Czy może Pani skorzystać z tzw. ulgi na powrót, zaczynając od dochodu za rok 2023?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, dopiero od 2022 r. Polska stała się Pani centrum interesów życiowych, dlatego może Pani skorzystać z tzw. ulgi na powrót, licząc od początku roku 2022 albo od początku roku następnego, tj. 2023.
Stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oparła Pani na art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są:
Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
-w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3)podatnik:
a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b)miał miejsce zamieszkania:
-nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
-na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Jednakże w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
W opisie sprawy wskazała Pani, że w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
W świetle przedstawionych okoliczności uznać zatem należy, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony, bowiem w związku z przeprowadzką podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest również istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.
Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Kwestie rezydencji podatkowej w Polsce zostały obszernie przedstawione w Objaśnieniach podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Zgodnie z Objaśnieniami, centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pani być uznana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski.
Z przedstawionych przez Panią okoliczności wynika, że 9 sierpnia 2021 r. przyjechała Pani z małoletnim synem do Polski. Od urodzenia do przyjazdu do Polski 9 sierpnia 2021 r. mieszkała Pani na Białorusi i miała Pani obywatelstwo wyłącznie tego kraju. Decyzja o przyznaniu Karty Polaka została Pani wydana przez Konsula w (…) 30 grudnia 2019 r. Pracowała Pani jako (…) w białoruskiej firmie do dnia 3 sierpnia 2021 r. W Polsce w 2021 r. przebywała Pani mniej niż 183 dni. W latach 2018-2020 do Polski Pani nie przyjeżdżała. W Polsce od dnia 9 sierpnia 2021 r. do dnia 7 marca 2022 r. miała Pani wynajęte mieszkanie w Polsce ((…)), ze względu na Pani pobyt z małoletnim synem. W 2021 r. przez krótki czas była Pani zatrudniona przez (…) na umowie zlecenia. Ze względu na to, że Pani mąż przeprowadził się do Polski dopiero w listopadzie 2021 r., musiała Pani opiekować się często chorującym synem sama i nie mogła Pani znaleźć stałej pracy na umowę o pracę. Za 2021 r. Pani dochód zgodnie z zeznaniem PIT-37 wyniósł (…) zł. Adres zamieszkania jaki wskazała Pani w złożonym za 2021 r. PIT-37 to: ul. (…), (…). Pracę jako (...) w (…) udało się Pani znaleźć dopiero od stycznia 2022 r. (umowa o pracę od (…) stycznia 2022 r.). Później po zakończeniu kursu w (…) w Polsce w (…) zmieniła Pani pracę i od (…) grudnia 2022 r. na dzień złożenia wniosku pracuje Pani jako (…) w (…). Pani mąż od (…) września 2022 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały w Polsce złożyła Pani 23 grudnia 2021 r. Od 8 marca 2022 r. (data wydania decyzji dotyczącej prawa stałego pobytu w Polsce) udzielono Pani zezwolenia na pobyt stały, a od 29 sierpnia 2023 r. jest Pani obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z pozytywną decyzją o pobycie stałym zwróciła Pani Kartę Polaka. W 2024 r. Pani wspólnie z mężem kupiliście mieszkanie i planujecie swoją przyszłość w Polsce.
W latach 2019, 2020 oraz w okresie od 1 stycznia 2021 r. do dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju, miała Pani stałe miejsce zamieszkania na Białorusi, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju, w tym okresie Białoruś traktowała Panią jak rezydenta podatkowego i w latach 2019, 2020 i do dnia 3 sierpnia 2021 r. pracowała Pani wyłącznie w tym kraju.
W okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski, miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi i przebywała tam dłużej, niż 183 dni.
Na Białorusi w latach 2019-2020 oraz w okresie od 1 stycznia 2021 r. do dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) miała Pani pracę, własny samochód, konta bankowe, konta bankowe oszczędnościowe, ubezpieczenie zdrowotne, z rodziną mieszkała Pani w mieszkaniu teściowej. Z Polską do dnia przyjazdu nie miała Pani żadnych powiązań majątkowych.
Na Białorusi od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski, miała Pani konto bankowe, ubezpieczenie zdrowotne, abonament komórkowy, mieszkanie, w którym mieszkaliście wcześniej, jeszcze nie zostało na ten moment sprzedane.
W Polsce od dnia 9 sierpnia 2021 r. do dnia 7 marca 2022 r. miała Pani wynajęte mieszkanie w (…) przy ul. (…), które było niezbędne, ponieważ przyjechała Pani z małoletnim synem, konto bankowe, abonament komórkowy.
W Polsce prowadziła Pani wraz z rodziną gospodarstwo domowe w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski, ponieważ przyjechała Pani z małoletnim synem, ale mąż dołączył do was później, w listopadzie 2021 r.
Z Polski zarządzała Pani swoim majątkiem w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski, ponieważ w tym kraju fizycznie się Pani znajdowała.
W okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski, nie prowadziła Pani aktywności tego rodzaju w podanym okresie.
Ze służby zdrowia, w okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski, korzystała Pani w Polsce, ponieważ w tym kraju się Pani znajdowała.
Stałe miejsce zamieszkania od 9 sierpnia 2021 r. do 7 marca 2022 r. miała Pani na Białorusi.
W okresie od dnia przyjazdu do Polski (9 sierpnia 2021 r.) do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski cały czas spędziła Pani w Polsce. Pani syn zaczął chodzić do przedszkola i nie chciała Pani przerywać mu adaptacji, ponieważ dla niego to był trudny czas.
Nie miała Pani miejsca zamieszkania nieprzerwanie: w latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniosła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski – w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki lub na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających ww. okres (tj. w latach 2014 –2018).
W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W latach, w których chce Pani skorzystać z ulgi uzyskała Pani/będzie Pani uzyskiwała dochody ze stosunku pracy.
Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji, tj. zaświadczenia o Pani miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydane przez organ białoruskiej administracji podatkowej lub innego państwa.
Posiada Pani książeczkę pracy, z której wynika, że była Pani zatrudniona na Białorusi do dnia 3 sierpnia 2021 r., co potwierdza okres zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi, i co wynosi ponad 183 dni w roku 2021.
Skoro zatem, od 9 sierpnia 2021 r. przebywała Pani w Polsce wraz z małoletnim dzieckiem (synem), które zaczęło chodzić do przedszkola w Polsce, a od listopada 2021 r. również dołączył do Pani i Waszego dziecka Pani małżonek, wynajęła Pani od 9 sierpnia 2021 r. mieszkanie, w którym Pani zamieszkiwała wspólnie z małoletnim synem, uznać należy, że już w sierpniu 2021 r. spełniała Pani warunek pozwalający na uznanie Pani za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, z uwagi na posiadanie w Polsce centrum interesów osobistych.
Jednakże, mając na uwadze, że w 2021 r. Białoruś również traktowała Panią jako rezydenta podatkowego, ustalając Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy się odnieść do przepisów umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 120 poz. 534).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. umowy:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.
W myśl natomiast art. 4 ust. 2 ww. umowy:
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:
a)osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
b)jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
c)jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem,
d)jeżeli jest ona obywatelem obu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, w Konwencji zaznaczono, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany).
Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, a oznacza to, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych powodów może mieć krótkotrwały charakter (wycieczka, podróż służbowa, podróż w celach oświatowych, w celu odbycia kursu szkoleniowego itd.)
Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
Analizując pierwszą z ww. norm kolizyjnych, należy mieć na uwadze, iż w opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że od 9 sierpnia 2021 r. do 7 marca 2022 r. miała Pani stałe miejsce zamieszkania na Białorusi, jednakże wyjaśniła Pani również, że w Polsce od dnia 9 sierpnia 2021 r. (od razu po przyjeździe do Polski) do dnia 7 marca 2022 r. miała Pani wynajęte mieszkanie, które było niezbędne, ponieważ przyjechała Pani z małoletnim synem. Powyższe wskazuje, że od 9 sierpnia 2021 r. posiadała Pani stałe miejsce zamieszkania w obu państwach, w związku z czym, Pani miejsce zamieszkania należy ustalić w oparciu o kolejne normy wskazane w art. 4 ust. 2 ww. umowy. Od 9 sierpnia 2021 r. powiązania gospodarcze łączyły Panią zarówno z Białorusią, jak i z Polską, gdzie wynajęła Pani mieszkanie. Natomiast niewątpliwie ściślejsze powiązania osobiste – z uwagi na pobyt dziecka, jak i małżonka od listopada 2021 r. – łączyły Panią z Polską, gdzie również od 9 sierpnia 2021 r. zazwyczaj Pani przebywała (jak Pani wskazała – cały czas spędzała w Polsce, syn zaczął chodzić do przedszkola). Z tego względu uznać należy, że – w okresie od 9 sierpnia 2021 r. – Pani miejscem zamieszkania ustalonym w oparciu o normy kolizyjne jest Polska. Potwierdzeniem tego jest także fakt, że w Polsce wystąpiła Pani o pozwolenie na pobyt stały składając stosowny wniosek 23 grudnia 2021 r.
Tymczasem, jak wyjaśniono powyżej, dla skorzystania z ulgi na powrót istotne jest aby przeniesienie miejsca zamieszkania nastąpiło po 31 grudnia 2021 r., co w Pani sytuacji nie miało miejsca.
Zatem, nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Końcowo zauważyć należy, że skoro przeniosła się Pani do Polski już w 2021 r., to w takiej sytuacji, bez znaczenia pozostaje moment uzyskania przez Panią pozwolenia na pobyt stały i związana z tym utrata ważności Karty Polaka.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
