Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.196.2026.1.JŚ
Przychody zawodników piłkarskich, uzyskiwane na podstawie kontraktów o profesjonalne uprawianie sportu, stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście z tytułu uprawiania sportu, zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy o PIT i nie korzystają ze zwolnienia podatkowego dla osób poniżej 26. roku życia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 148 tej ustawy.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca (dalej zwany również „Klubem” oraz „Wnioskodawcą”) jest klubem sportowym, działającym w formie prawnej stowarzyszenie kultury fizycznej.
W zakres działalności Klubu wchodzi między innymi prowadzenie profesjonalnej drużyny męskiej i kobiecej piłki nożnej („Drużyna”), które uczestniczą w rozgrywkach o .... oraz rozgrywkach klubowych organizowanych przez X.
W celu prowadzenia działalności w ww. zakresie, Klub zawiera kontrakty indywidualne o profesjonalne uprawianie piłki nożnej (dalej zwane „Kontraktami”) z osobami fizycznymi, będącymi zawodnikami piłki nożnej (dalej zwanymi „Zawodnikami”).
Na podstawie Kontraktów Klub powierza Zawodnikom świadczenie usług sportowych, polegających na trenowaniu oraz grze w Drużynie, oraz usług reklamowo-promocyjnych na rzecz Klubu i jego sponsorów, w tym również udostępniania wizerunku Zawodników oraz zobowiązuje Zawodników do powstrzymywania się od działań stojących lub mogących stać w sprzeczności z polityką Klubu lub narażać na ryzyko ich możliwość do profesjonalnego uprawniania piłki nożnej.
W szczególności w ramach Kontraktu Zawodnicy zobowiązują się do następujących świadczeń na rzecz Klubu:
-profesjonalnego uprawiania piłki nożnej w barwach Klubu, w szczególności do uczestniczenia w zajęciach treningowych, spotkaniach, odprawach i obozach Zespołów, do których zostanie ona przydzielona decyzją Klubu, a także do reprezentowania barw Klubu jako zawodnik, w rozgrywkach piłkarskich ( w tym w szczególności w krajowych rozgrywkach ligowych, pucharowych lub rozgrywkach międzynarodowych ) oraz w meczach towarzyskich ( w tym sparingach czy meczach kontrolnych ), w których Klub uczestniczy;
-regularnego poddawania się badaniom lekarskim zalecanym przez lekarza klubowego oraz do stosowania wyłącznie środków farmakologicznych przypisanych przez lekarza klubowego lub z nim uzgodnionych;
-niezwłocznego powiadomienia Klubu o każdym wypadku lub każdej chorobie;
-do powstrzymania od zachowań, które w jakikolwiek sposób mogłyby wpływać negatywnie na wykonywanie przez nią obowiązków wynikających z Kontraktu, w szczególności:
-spożywania alkoholu, używania narkotyków;
-uprawiania sportu i rekreacji ruchowej stwarzających potencjalne zagrożenie dla życia, zdrowia i właściwej kondycji psychofizycznej Zawodnika;
-przyjęcia od osób trzecich nagród pieniężnych lub rzeczowych lub zapłaty z jakiegokolwiek tytułu w związku z reprezentowaniem barw Klubu w rozgrywkach piłkarskich;
-jakiegokolwiek udziału w grze lub zakładzie wzajemnym organizowanym przez zakłady bukmacherskie w zakresie dotyczącym jakichkolwiek rozgrywek piłkarskich;
-udziału we wszelkich akcjach reklamowych i marketingowych towarów, usług i przedsiębiorstw konkurencyjnych wobec Klubu.
-do dbania o dobre imię Klubu, w szczególności zobowiązuje się do powstrzymania od publicznych zachowań, wypowiedzi, wywiadów i oświadczeń kierowanych do mediów, które w szczególności dotyczą decyzji personalnych lub merytorycznych podejmowanych przez Zarząd Klubu, członków sztabu szkoleniowego Klubu oraz osoby działające w ich imieniu;
-udostępniania swojego wizerunku;
-do uczestnictwa we wszelkich akcjach promocyjnych i reklamowych, nagraniach telewizyjnych, wywiadach radiowych i innych wydarzeniach organizowanych lub wskazanych przez Klub;
-udziału w konferencjach prasowych Klubu lub udzielania wywiadów przedstawicielom mediów na każde wezwanie lub polecenie Klubu.
-używania ubiorów firmy, z którą Klub ma zawartą umowę sponsorską, w zakresie obuwia lub rękawic bramkarskich.
Wynagrodzenie, należne Zawodnikom na podstawie Kontraktu, należne jest Zawodnikom za wykonywanie wszystkich usług objętych Kontraktem, w tym również za udostępnienie wizerunku. W Kontrakcie nie jest zatem przewidziane odrębne wynagrodzenie za wykonywanie usług sportowych oraz za wykonywanie usług promocyjno-reklamowych oraz z powstrzymywanie się od działań niepożądanych przez Klub.
Zawodnicy, z którymi Klub zawiera Kontrakty, nie prowadzą działalności gospodarczej, nie są wpisane do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, nie są zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi ani zwolnionymi.
Zgodnie z treścią Kontraktów, Zawodnicy są zobowiązani, w ramach postanowień Kontraktu, do wykonywania poleceń Zarządu Klubu, trenerów i asystentów.
Zawodnicy zawierają kontrakty w celu uzyskania stałego źródła zarobkowania, a więc w celach komercyjnych.
Jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, Klub pobiera i odprowadza od wynagrodzeń Zawodników zaliczki na ten podatek.
Wśród Zawodników, z którymi Klub zawiera Kontrakty występują przy tym osoby, które nie ukończyły 26. roku życia.
Pytanie
Czy Klub, pobierając jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych zaliczki na ten podatek od wynagrodzeń Zawodników, powinien w przypadku Zawodników, które nie ukończyły 26. roku życia, stosować zwolnienie, o którym mowa wart. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, Klub, pobierając jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych zaliczki na ten podatek od wynagrodzeń Zawodników, powinien w przypadku Zawodników, którzy nie ukończyły 26. roku życia, stosować zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwaną: „ustawą o PIT”).
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że Kontrakty należy zakwalifikować do umów zlecenia. Jak bowiem wynika z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Skoro zatem – jak wskazano w opisie stanu faktycznego sprawy – przedmiotem Kontraktów jest świadczenie usług o złożonym charakterze (sportowych oraz promocyjno-reklamowych), to należy je traktować jako umowy zlecenia, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT, „wolne od podatku dochodowego są przychody: (…)
z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, (…)
- otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł”.
Zgodnie z art. 13 pkt 8 ustawy o PIT, za przychody z działalności wykonywanej osobiście (…) uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
(…)
z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
Uwzględniając fakt, że Kontrakty nie są zawierane w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej Zawodników, oraz z oczywistych względów nie można zakwalifikować Kontraktów do żadnej z umów wskazanej w pkt 9 przywołanego przepisu, należy stwierdzić, iż przychody uzyskiwane przez Zawodników na podstawie Kontraktów nie są objęte wyłączeniem sformułowanym w art. 13 pkt 8 ustawy o PIT in fine.
Z zestawienia ww. przepisów wynika, że słuszny jest pogląd Wnioskodawcy jakoby w przypadku Zawodników, które nie ukończyły 26. roku życia, odpowiednie było stosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwaną: „ustawą o PIT”).
Wnioskodawca jest świadom istnienia poglądu, jakoby przychody związane z uprawnianiem sportu należało kwalifikować do przychodów wymienionych w art. 13 pkt 2 ustawy o PIT, ponieważ wymieniono tam „przychody z uprawiania sportu”. Niemniej jednak Wnioskodawca twierdzi, że przepis ten nie ma zastosowania w stosunku do przychodów uzyskiwanych przez Zawodników na podstawie Kontraktów. Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołuje następujące argumenty, poparte szerokim i wiążącym orzecznictwem sądów administracyjnych.
Po pierwsze hipoteza art. 13 pkt 2 ustawy o PIT, została trafnie zarysowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w orzeczeniu z dnia 27 stycznia 2023 rok o sygn. I SA/Op 312/22: „Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2014 r., poz. 715) przez sport rozumie wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach (art. 2 ust. 1 ustawy o sporcie). Przychodami z uprawiania sportu będą te przychody w rozumieniu art.11 u.p.d.o.f., które zostaną uzyskane z zajmowania się, poświęcania ćwiczeniom, grom, mającym na celu poprawę jego kondycji psychofizycznej, bez zamiaru uczynienia z tego zajęcia źródła zarobkowania (nagrody, premie, koszty wyżywienia i zakwaterowania w czasie zawodów i szkoleń), stypendia sportowe. Działalność ta - z uwagi na chęć współzawodnictwa i osiągania dobrych wyników - może mieć charakter zorganizowany i ciągły, jednakże nie jest jej immanentną cechą nakierowanie na uzyskanie zysku i uczynienie z niej stałego źródła zarobkowania”.
Tak zarysowana hipoteza art. 13 pkt 2 ustawy o PIT, bez wątpienia nie obejmuje przychodów uzyskiwanych przez Zawodników z tytułu Kontraktu. Jak bowiem przedstawiono w opisie stanu faktycznego sprawy Zawodnicy wykonują na podstawie Kontraktów zarówno usługi sportowe, jak i usługi o charakterze promocyjno-reklamowym (marketingowe), z wykorzystaniem swego wizerunku. Dodatkowo zobowiązują się one do powstrzymania się od działań oraz zachowań, które mogłyby kolidować z polityką Klubu, statusem sportowca lub narażać na ryzyko zdolność Zawodników do zawodowego uprawniania piłki nożnej w Klubie. Za wszystkie te świadczenia Zawodnikom przysługuje jednolite wynagrodzenie, które nie jest w żaden sposób rozdzielone na wynagrodzenie za poszczególne rodzaje usług, świadczonych na podstawie Kontraktu. Tym samym, niemożliwym jest wyodrębnienie części wynagrodzenia otrzymywanej przez Zawodnika za usługi sportowe, części wynagrodzenia, dotyczącej usług promocyjno-reklamowych oraz części wynagrodzenia za powstrzymanie się od poszczególnych działań. Jednocześnie wykluczyć należy możliwość uznania, iż całość wynagrodzenia należnego Zawodnikom na podstawie Kontraktów jest przychodem tylko z uprawiania sportu, ponieważ z treści Kontraktów jednoznacznie wynika, że otrzymują one wynagrodzenie za wszystkie usługi, świadczone w wykonaniu Kontraktu. Przyjęcie zatem, iż przychody uzyskiwane przez Zawodników pochodzą jedynie z uprawiania sportu, byłoby w przedstawionym stanie faktycznym całkowicie nieprawidłowe, ponieważ sprowadzałoby się do uznania, że Zawodnicy wykonują usługi promocyjno-marketingowe (w tym również udostępniają swoje wizerunki) oraz powstrzymują się od wskazanych w Kontrakcie działań za darmo, z czym nie sposób się zgodzić.
Po drugie istotny jest również fakt (o którym również wspomina przywołany cytat z orzeczenia WSA w Opolu), że Zawodnicy zawierają Kontrakty z intencją uzyskania stałego źródła zarobkowania, a więc przede wszystkim w celach komercyjnych. Okoliczność ta wyłącza możliwość zaliczenia przychodów wypłacanych Zawodnikom na podstawie Kontraktu do przychodów z uprawiania sportu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 ustawy o PIT. Pogląd ten potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny we wspomnianej już uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2015 r. o sygnaturze II FPS 1/15 w poniższej konkluzji: „Jednocześnie cel zarobkowy działań zawodnika wyklucza uznanie przychodów z tej działalności za przychody z uprawiania sportu. Jak wskazano wyżej, ta ostatnia działalność nie służy uzyskaniu stałego źródła zarobkowania. (...)„
Po trzecie Klub ponownie powołuje się na uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2015 r. o sygnaturze II FPS 1/15. W uchwale tej Sąd jednoznacznie stwierdził, że strony umowy mogą dowolnie kształtować swoje zależności prawne (oczywiście nie wychodząc poza ramy dopuszczalnych rozwiązań prawnych), które w następstwie mają decydujący wpływ na kwalifikację podatkową uzyskiwanych przez sportowca dochodów: „Dozwolona prawem różnorodność form prawnych działania zawodników (sportowców), wobec braku jednoznacznych odmiennych uregulowań podatkowych, wywiera wpływ na przypisanie uzyskanych przez nich przychodów do różnych źródeł przychodów. Skoro sportowiec może uzyskiwać przychody zarówno ze stosunku pracy łączącego go z klubem, jak i z tytułu umowy cywilnoprawnej zawartej poza prowadzoną działalnością gospodarczą bądź w jej ramach, a także otrzymywać przychody wynikające wyłącznie z faktu uprawiania sportu (bez stosunku prawnego między nim a klubem sportowym, przewidującego wypłatę wynagrodzenia za wzajemne świadczenie sportowca), to przychody te mogą być przypisane do różnych źródeł przychodów”.
Podsumowując, klub stoi na stanowisku, że fakt, iż istotną częścią Kontraktu jest zobowiązanie Zawodników do zawodowego uprawniania sportu nie powoduje, że uzyskiwane przez nie przychody należy zakwalifikować do przychodów z uprawniania sportu, o których mowa w art. 13 pkt 2 ustawy o PIT. Zgodnie ze wskazaną kwalifikacją cywilnoprawną oraz wolą stron przychody te stanowią przychody ze świadczenia usług kompleksowych, na które składają się usługi sportowe, marketingowe, udostępnienia wizerunku oraz powstrzymywania się od niepożądanych działań. To z kolei powoduje, że należy je zakwalifikować do umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o PIT i do których odwołuje się art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z uregulowań zawartych w powołanym art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkie dochody z wyjątkiem tych, które ustawodawca enumeratywnie wymienił jako zwolnione od podatku oraz od których zaniechał poboru podatku.
Jednocześnie wskazać należy, że w art. 21 powołanej ustawy, ustawodawca sformułował katalog zwolnień podatkowych. Przepis ten, jako stanowiący odstępstwo od zasady równości opodatkowania, powinien być w pierwszej kolejności interpretowany według reguł wykładni językowej, gramatycznej.
Jak stanowi art. 84 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.) wyrażający zasadę powszechności opodatkowania:
Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
Norma ta zawiera regułę, w myśl której w przypadku zaistnienia stanów określonych w ustawie podmioty objęte zakresem opodatkowania są zobowiązane do poniesienia ciężaru podatkowego. Norma wynikająca z art. 84 Konstytucji RP stanowi również dyrektywę interpretacyjną tekstu prawnego nakazującą traktować opodatkowanie jako zasadę, natomiast wszelkie przywileje w postaci zwolnień, ulg lub wyłączeń podatkowych jako wyjątek od tej zasady, a tym samym jako odstępstwo od normy konstytucyjnej. Tak rozumiana zasada powszechności opodatkowania wywodzona z przepisów Konstytucji zakazuje w szczególności domniemania istnienia przywileju podatkowego. Zastosowanie jakiegokolwiek przywileju winno wprost wynikać z przepisów ustawy podatkowej.
Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są przychody:
a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy,
b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c)z tytułu odbywania praktyki absolwenckiej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. z 2018 r. poz. 1244),
d)z tytułu odbywania stażu uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe,
e)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.
Analiza treści powyższego zwolnienia podatkowego prowadzi do wniosku, że zwolnienie to nie ma charakteru jedynie podmiotowego, ale ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.
Podmiotowy, bowiem jest adresowane do podatników podatku dochodowego, którzy nie ukończyli 26 roku życia.
Przedmiotowy, bo nie wszystkie przychody osiągnięte przez wskazanych metrykalnie podatników mogą korzystać z tego zwolnienia – dotyczy ono bowiem jedynie przychodów enumeratywnie wymienionych w cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Możliwość zastosowania tego zwolnienia ustawodawca uzależnił zatem od łącznego spełnienia wszystkich przesłanek wytyczonych analizowanym przepisem – zarówno tej podmiotowej, jak i tej przedmiotowej. Są to warunki niezbędne do zastosowania zwolnienia.
Jak podano na stronie 1 uzasadnienia do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, wprowadzającej analizowany przepis (druk sejmowy VIII kadencji nr 3551, Warszawa, 25 czerwca 2019 r.):
„Projekt ustawy stanowi realizację zapowiedzi zmian w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie likwidacji podatku PIT dla młodych do ukończenia 26 roku życia. Celem tych zmian jest obniżenie obciążeń fiskalnych młodych osób, które wykonują pracę na podstawie stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy, stosunku służbowego, stosunku pracy nakładczej lub umów zlecenia zawartej z firmą. Jest to pierwszy krok w kierunku zmniejszenia klina podatkowego. Zmniejszenie obciążeń pozwoli młodym ludziom łatwiej rozpocząć pracę i równocześnie da możliwość powrotu na rynek pracy osobom pracującym w szarej strefie. Przyczyni się to do poprawy współczynnika aktywności zawodowej osób młodych oraz spadku bezrobocia wśród tej grupy wiekowej (…)”. Jednocześnie na stronie 5 tego uzasadnienia wyjaśniono, że: „Tak ukształtowany zakres podmiotowy i przedmiotowy zwolnienia wynika z celu, który ma być zrealizowany. Jak wskazano na wstępie, celem tym ma być aktywizacja zawodowa osób młodych poprzez ułatwienie im wejścia na rynek pracy. Stąd zwolnienie od podatku adresowane jest do podatników do 26 roku życia, czyli starszych o rok od osób, które co do zasady kończą naukę i podejmują stałą pracę (vide art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy PIT). Jednocześnie nie chodzi o każdy rodzaj pracy zarobkowej, a wyłącznie wykonywanej w ramach stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy, pracy nakładczej, służby oraz umowy zlecenia zawartej z firmą, będących najpopularniejszymi formami zatrudnienia organizowanymi przez zatrudniającego”.
Ustawodawca na zasadzie zamkniętej listy wskazał wprost źródła przychodów objętych zwolnieniem wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do żadnych innych źródeł przychodów, nawet bardzo podobnych, zwolnienie zastosowania mieć zatem nie może, co jest zresztą zgodne z przywołanym wyżej uzasadnieniem wprowadzenia omawianego unormowania, a także z samą racjonalnością ustawodawcy, definiującego co należy rozumieć przez poszczególne źródła przychodów. Gdyby wola ustawodawcy była inna, wskazałby to w przepisie, jak to uczynił np. w art. 20 ust. 1 ww. ustawy, gdzie wymienione rodzaje przychodów opatrzył klauzulą „w szczególności”, na skutek czego oprócz wprost wymienionych przychodów, dopuścił jeszcze inne, niewymienione wprost.
Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 powołanej ustawy. W myśl pkt 2 tego artykułu, do źródeł przychodów zalicza się działalność wykonywaną osobiście.
Stosownie do treści art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się: przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
a)osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
b)właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
c)przedsiębiorstwa w spadku
- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
Ponadto, wśród przychodów z działalności wykonywanej osobiście w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione są także:
przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.
Z przepisów art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika wprost, że ww. zwolnienie (tzw. ulga dla młodych) dotyczy przychodów z umów zleceń, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast nie będzie miało zastosowania do przychodów z uprawiania sportu, o których mowa w przepisie art. 13 pkt 2 cytowanej ustawy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „uprawianie sportu”. Zasady uprawiania i organizowania sportu, określa ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2026 r. poz. 95).
Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 tej ustawy:
Sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.
Natomiast, w myśl art. 2 ust. 1a ustawy o sporcie:
Za sport uważa się również współzawodnictwo oparte na aktywności intelektualnej, którego celem jest osiągnięcie wyniku sportowego.
Z uzasadnienia do projektu ustawy o zmianie ustawy o sporcie oraz ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, wprowadzającej ww. przepis art. 2 ust. 1a (druk sejmowy VIII kadencji nr 1410, Warszawa, 16 marca 2017 r.) wynika, że:
(…) Projekt ustawy o zmianie ustawy o sporcie (dalej: „projekt”) rozszerza definicję sportu o aktywność intelektualną. Obowiązujące aktualnie uregulowanie skupia się wyłącznie na aktywności fizycznej. Uwzględnienie w tej kategorii takich sportów, jak szachy, warcaby, czy brydż sportowy do tej pory mogło budzić wątpliwości. Proponowana zmiana wyjaśni tę kwestię. Ponadto rozszerzenie definicji sportu o aktywność intelektualną umożliwi uwzględnienie w regulacji cieszących się dużą popularnością kategorii sportów elektronicznych (e-sport). (…)
(…) Zasadność powyższego rozwiązania wynika z faktu, że nie tylko aktywność fizyczna sprzyja umacnianiu więzi społecznych czy budowaniu własnej wartości. Angażowanie aktywności umysłowej poprzez grę w brydża sportowego, warcaby, czy szachy, a także sporty elektroniczne stwarza możliwość rozwoju intelektualnego, wzmacnia relacje społeczne, sprzyja socjalizacji uczestników, dodaje pewności siebie. Skutki aktywności intelektualnej w aspekcie społecznym są zatem podobne do uprawiania aktywności fizycznej. Należy również mieć na względzie, że profesjonalne podejście do gry w szachy, warcaby, brydża sportowego, a także sporty elektroniczne wymaga od uczestników uprawiania aktywności fizycznej. Ponadto gry w szachy, warcaby, brydża sportowego oraz sporty elektroniczne wyrabiają szybkość reakcji oraz rozwijają strategiczne myślenie. (…)
(…) Od ponad 20 lat na arenie międzynarodowej intensywnie rozwijają się sporty elektroniczne. Na całym świecie funkcjonują międzynarodowe i krajowe federacje m.in.: ..... Organizowane są zawody na szczeblu krajowym i międzynarodowym np.: ..... Działają profesjonalne kluby oraz międzynarodowe i krajowe ligi, organizujące i prowadzące systematyczne rozgrywki np..... i wiele innych. Prognozuje się, że w 2019 roku, e-sport będzie mieć na całym świecie ok. 345 mln fanów. (…)
(…) Podsumowując, planowana zmiana definicji sportu nie jest odejściem od dotychczasowej polityki popularyzacji aktywności fizycznej, ale stanowi jej doprecyzowanie. (…)
Wobec tego sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach oraz również współzawodnictwo oparte na aktywności intelektualnej, którego celem jest osiągnięcie wyniku sportowego.
Jednocześnie o kwalifikacji do danego źródła przychodu przesądza treść danej umowy, a nie forma zobowiązania stosunku prawnego (umowa o dzieło, czy umowa zlecenia). Gdy przedmiotem umowy jest uprawianie sportu to przychody z tego tytułu zalicza się do działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 2 ww. ustawy, bez względu na podmiot, z którym zawarta została umowa, jak i moment jej zawarcia.
Wyjaśniamy przy tym, że umowa zlecenia jest umową cywilnoprawną, którą regulują przepisy art. 734-751 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 734 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
Stosownie do art. 735 § 1 ww. Kodeksu:
Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.
W myśl art. 737 Kodeksu cywilnego:
Przyjmujący zlecenie może bez uprzedniej zgody dającego zlecenie odstąpić od wskazanego przez niego sposobu wykonania zlecenia, jeżeli nie ma możności uzyskania jego zgody, a zachodzi uzasadniony powód do przypuszczenia, że dający zlecenie zgodziłby się na zmianę, gdyby wiedział o istniejącym stanie rzeczy.
Na podstawie art. 738 § 1 ww. Kodeksu:
Przyjmujący zlecenie może powierzyć wykonanie zlecenia osobie trzeciej tylko wtedy, gdy to wynika z umowy lub ze zwyczaju albo gdy jest do tego zmuszony przez okoliczności. W wypadku takim obowiązany jest zawiadomić niezwłocznie dającego zlecenie o osobie i o miejscu zamieszkania swego zastępcy i w razie zawiadomienia odpowiedzialny jest tylko za brak należytej staranności w wyborze zastępcy.
W myśl art. 750 Kodeksu cywilnego:
Do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.
Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości, w pierwszej kolejności należy dokonać kwalifikacji osiąganych – przez osoby z którymi zawierane są umowy o świadczenie usług opisanych we wniosku – przychodów do odpowiedniego rodzaju przychodów z działalności wykonywanej osobiście wskazanych w art. 13 ustawy o podatku do chodowym od osób fizycznych.
Wobec wskazania przez ustawodawcę w pkt 2 artykułu 13 ww. ustawy wprost m.in. przychodów z uprawiania sportu, jako rodzaju przychodów z działalności wykonywanej osobiście, nie można zgodzić się z Państwem, że postępują Państwo prawidłowo traktując uzyskiwane przez te osoby – na podstawie zawartych ww. umów – wynagrodzenia jako przychody z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych.
Jak wynika z treści wniosku, są Państwo klubem sportowym, działającym w formie prawnej stowarzyszenie kultury fizycznej. W zakres Państwa działalności wchodzi między innymi prowadzenie profesjonalnej drużyny męskiej i kobiecej piłki nożnej, które uczestniczą w rozgrywkach .... oraz rozgrywkach klubowych organizowanych przez X. W celu prowadzenia działalności w ww. zakresie, zawierają Państwo kontrakty indywidualne o profesjonalne uprawianie piłki nożnej z osobami fizycznymi, będącymi zawodnikami piłki nożnej. Na podstawie Kontraktów powierzają Państwo Zawodnikom świadczenie usług sportowych, polegających na trenowaniu oraz grze w Drużynie, oraz usług reklamowo-promocyjnych na rzecz Państwa i jego sponsorów, w tym również udostępniania wizerunku Zawodników oraz zobowiązuje Zawodników do powstrzymywania się od działań stojących lub mogących stać w sprzeczności z Państwa polityką lub narażać na ryzyko ich możliwość do profesjonalnego uprawniania piłki nożnej.
W szczególności w ramach Kontraktu Zawodnicy zobowiązują się do następujących świadczeń na Państwa rzecz:
-profesjonalnego uprawiania piłki nożnej w Państwa barwach, w szczególności do uczestniczenia w zajęciach treningowych, spotkaniach, odprawach i obozach Zespołów, do których zostanie ona przydzielona Państwa decyzją, a także do reprezentowania Państwa barw jako zawodnik, w rozgrywkach piłkarskich ( w tym w szczególności w krajowych rozgrywkach ligowych, pucharowych lub rozgrywkach międzynarodowych ) oraz w meczach towarzyskich ( w tym sparingach czy meczach kontrolnych ), w których Państwo uczestniczycie;
-regularnego poddawania się badaniom lekarskim zalecanym przez lekarza klubowego oraz do stosowania wyłącznie środków farmakologicznych przypisanych przez lekarza klubowego lub z nim uzgodnionych;
-niezwłocznego powiadomienia Państwa o każdym wypadku lub każdej chorobie;
-do powstrzymania od zachowań, które w jakikolwiek sposób mogłyby wpływać negatywnie na wykonywanie przez nią obowiązków wynikających z Kontraktu, w szczególności:
-spożywania alkoholu, używania narkotyków;
-uprawiania sportu i rekreacji ruchowej stwarzających potencjalne zagrożenie dla życia, zdrowia i właściwej kondycji psychofizycznej Zawodnika;
-przyjęcia od osób trzecich nagród pieniężnych lub rzeczowych lub zapłaty z jakiegokolwiek tytułu w związku z reprezentowaniem Państwa barw w rozgrywkach piłkarskich;
-jakiegokolwiek udziału w grze lub zakładzie wzajemnym organizowanym przez zakłady bukmacherskie w zakresie dotyczącym jakichkolwiek rozgrywek piłkarskich;
-udziału we wszelkich akcjach reklamowych i marketingowych towarów, usług i przedsiębiorstw konkurencyjnych wobec Państwa;
-do dbania o dobre imię Państwa, w szczególności zobowiązuje się do powstrzymania od publicznych zachowań, wypowiedzi, wywiadów i oświadczeń kierowanych do mediów, które w szczególności dotyczą decyzji personalnych lub merytorycznych podejmowanych przez Państwa Zarząd, członków Państwa sztabu szkoleniowego oraz osoby działające w ich imieniu;
-udostępniania swojego wizerunku;
-do uczestnictwa we wszelkich akcjach promocyjnych i reklamowych, nagraniach telewizyjnych, wywiadach radiowych i innych wydarzeniach organizowanych lub wskazanych przez Państwo;
-udziału w Państwa konferencjach prasowych lub udzielania wywiadów przedstawicielom mediów na każde wezwanie lub Państwa polecenie.
-używania ubiorów firmy, z którą Państwo ma zawartą umowę sponsorską, w zakresie obuwia lub rękawic bramkarskich.
Wynagrodzenie, należne Zawodnikom na podstawie Kontraktu, należne jest Zawodnikom za wykonywanie wszystkich usług objętych Kontraktem, w tym również za udostępnienie wizerunku. W Kontrakcie nie jest zatem przewidziane odrębne wynagrodzenie za wykonywanie usług sportowych oraz za wykonywanie usług promocyjno-reklamowych oraz z powstrzymywanie się od działań niepożądanych przez Państwo.
Przedstawione powyższej okoliczności wskazują zatem, że osoby, z którymi zawierane są kontrakty związane z udziałem w indywidualnych lub drużynowych zawodach sportowych, a także z udziałem w promocjach i innych działaniach marketingowych, uzyskują wynagrodzenie za uprawianie sportu.
Tym samym uzyskiwane przez te osoby przychody stanowią przychody, które należy kwalifikować do przychodów z uprawiania sportu, o których mowa w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z tym, do uzyskanych ww. przychodów, kwalifikowanych do przychodów wskazanych w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zakwalifikowanie przychodów do działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 2 w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powoduje, że na osobach fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, osobach prawnych i ich jednostkach organizacyjnych oraz jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jako płatnikach dokonujących wypłat z powyższego tytułu ciąży obowiązek określony w art. 41 ust. 1 ww. ustawy. W myśl bowiem tego przepisu:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Podsumowując, przychody uzyskiwane przez zawodników należy zakwalifikować do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, nie mogą one korzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym, są Państwo zobowiązani są jako płatnik, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do pobierania zaliczek na podatek dochodowy z tego tytułu.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
