Interpretacja indywidualna z dnia 28 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.121.2026.2.ŁS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwanie organu – pismem z 25 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy - Prawo budowlane. Budynek posiada:

·wejście główne do części mieszkalnej, oddzielone dodatkowym pomieszczeniem typu wiatrołap, wyposażonym w dodatkową parę drzwi,

·od strony północnej - dużą, pierwotnie otwartą część, stanowiącą wyjście tarasowe, opartą na kolumnach będących jednocześnie konstrukcyjną podstawą wyjścia na piętro.

Część północna budynku jest szczególnie narażona na:

·zwiększone straty ciepła,

·wychładzanie przyległych pomieszczeń mieszkalnych,

·silne i długotrwałe oddziaływanie wiatru.

W celu ograniczenia strat ciepła, poprawy efektywności energetycznej budynku oraz stworzenia łagodnej strefy przejściowej pomiędzy wnętrzem budynku a warunkami zewnętrznymi, wykonał Pan zabudowę istniejącej, otwartej części tarasowej.

Zabudowa polegała na:

·obudowaniu istniejących kolumn konstrukcyjnych,

·zamknięciu przestrzeni przy użyciu przeszkleń,

·pozostawieniu pełnego dostępu do światła dziennego,

·utworzeniu zamkniętej przestrzeni pełniącej funkcję wiatrołapu od strony północnej budynku.

Zabudowa ta nie ma charakteru rekreacyjnego ani wypoczynkowego, nie jest ogrzewana jako samodzielne pomieszczenie i nie służy zwiększeniu powierzchni użytkowej w rozumieniu przepisów budowlanych. Jej jedynym celem jest:

·ograniczenie wychładzania części mieszkalnej,

·zmniejszenie strat energii cieplnej,

·poprawa bilansu energetycznego budynku.

Specyfikacja konstrukcji:

·Konstrukcje aluminiowe w systemach: (...),

·Ilość pozycji: 1 Ilość konstrukcji: 1,

·Całkowita powierzchnia: 26,3 m²,

·Całkowity obwód: 31,7 m,

·Kolor profili: (...),

·Kolor okuć: (...),

·Szyby: (...),

·(...) zabudowa całoszklana,

·(...) System drzwi i ścian działowych zabudowy wewnętrznej ((...)),

·(...) Okucie aktywne,

·Zawiasy (...),

·(...).

Wydatki poniesione na wykonanie opisanej zabudowy zostały udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Pana.

Uzupełnienie stanu faktycznego

Wniosek dotyczy 2024 r. W 2024 r., tj. roku w którym poniósł Pan wydatki na opisaną we wniosku zabudowę, podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

W 2024 r. uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej.

Jest Pan współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, wykorzystywanego wyłącznie na cele mieszkaniowe od 14 stycznia 2021 r.

Wydatki poniesione na opisaną we wniosku zabudowę udokumentowane są fakturami wystawionymi przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku (w dniach realizacji dostaw czynny podatnik VAT).

Faktury mają odpowiednio określone daty jako: data wystawienia i data wpłaty zaliczki: 11 czerwca 2024 r., oraz data wystawienia i data sprzedaży: 1 sierpnia 2024 r. dla faktury końcowej.

Pytanie

Czy wydatki poniesione przez Pana na wykonanie opisanej zabudowy, pełniącej funkcję dodatkowego wiatrołapu od strony północnej budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, mogą zostać uznane za wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym podlegać odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, opisane wydatki spełniają definicję przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów, do której odwołuje się art. 26h ustawy o PIT.

W szczególności:

·wykonana zabudowa ogranicza straty energii cieplnej budynku,

·tworzy bufor termiczny (wiatrołap) zmniejszający bezpośrednie oddziaływanie warunków atmosferycznych,

·poprawia efektywność energetyczną części mieszkalnej,

·dotyczy budynku mieszkalnego jednorodzinnego,

·nie stanowi rozbudowy ani zmiany przeznaczenia budynku.

Jak wskazuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach indywidualnych, kluczowe znaczenie dla kwalifikacji wydatków ma funkcja energetyczna poniesionego nakładu, a nie jego nazwa techniczna ani potoczne określenie.

W szczególności w interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS podkreślano, że:

·za przedsięwzięcie termomodernizacyjne mogą zostać uznane rozwiązania tworzące strefę buforową (wiatrołap, przedsionek, obudowa), jeżeli ich celem jest ograniczenie strat ciepła,

·decydujące znaczenie ma faktyczny wpływ na bilans energetyczny budynku, a nie to, czy dany element istniał pierwotnie w projekcie budowlanym,

·wydatki nie muszą dotyczyć wyłącznie wymiany źródeł ciepła czy ocieplenia ścian - mogą obejmować również elementy ograniczające infiltrację zimnego powietrza.

W wydawanych interpretacjach KIS wielokrotnie wskazywano, że: „przedsięwzięciem termomodernizacyjnym jest każde działanie, które prowadzi do zmniejszenia zapotrzebowania budynku na energię cieplną, niezależnie od przyjętych rozwiązań technicznych.”

Analogicznie w interpretacjach dotyczących:

·wykonania wiatrołapów,

·zamknięcia otwartych przestrzeni narażonych na wychłodzenie,

·montażu przeszkleń o podwyższonych parametrach termoizolacyjnych,

organy podatkowe akceptowały możliwość skorzystania z ulgi, o ile:

·zabudowa nie pełniła funkcji rekreacyjnej,

·nie była ogrzewana jako samodzielne pomieszczenie mieszkalne,

·jej głównym celem było ograniczenie strat energii cieplnej.

W opisanym stanie faktycznym wszystkie powyższe przesłanki zostały spełnione.

Stoi Pan na stanowisku, że decydujące znaczenie ma faktyczna funkcja techniczna wykonanej zabudowy, a nie potencjalna możliwość incydentalnego wykorzystania.

W szczególności należy wskazać, że:

·zabudowa nie została wykonana w celu rekreacyjnym ani wypoczynkowym,

·nie pełni funkcji oranżerii, ogrodu zimowego ani dodatkowej powierzchni użytkowej,

·nie została wyposażona w niezależne ogrzewanie,

·nie zmienia przeznaczenia budynku mieszkalnego,

·stanowi zamknięcie wcześniej istniejącej, otwartej i wietrznej przestrzeni, która powodowała zwiększone straty ciepła.

Zabudowana przestrzeń pełni funkcję:

·ochronną,

·izolacyjną,

·buforową,

·ograniczającą oddziaływanie warunków atmosferycznych na bryłę budynku.

W konsekwencji, nawet przy ostrożnej wykładni przepisów, wydatki te:

·pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z ograniczeniem strat energii,

·realizują cel wskazany w art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów,

·powinny być oceniane przez pryzmat efektu energetycznego, a nie nazwy „zabudowa tarasowa”.

·zabudowa w tym przypadku pełni funkcję techniczno-energetyczną, analogiczną do wiatrołapu lub przegrody chroniącej przed stratami ciepła, a nie funkcję użytkową czy rekreacyjną.

Pana zdaniem, przy ocenie prawa do ulgi termomodernizacyjnej decydujące znaczenie powinien mieć osiągnięty efekt w postaci zmniejszenia zapotrzebowania na energię oraz poprawy efektywności energetycznej budynku, a nie wyłącznie nazwa lub klasyfikacja zastosowanego urządzenia.

W konsekwencji, jeżeli zastosowane rozwiązanie technologiczne prowadzi do realizacji celów ustawowych ulgi termomodernizacyjnej, brak jest podstaw do odmowy prawa do odliczenia wyłącznie z uwagi na wybór ekonomicznie racjonalnego wariantu technologicznego.

Wydatki poniesione na wykonanie zabudowy powinny kwalifikować się do odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej. Zgodnie z art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulgą termomodernizacyjną objęte są wydatki poniesione na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w budynku mieszkalnym jednorodzinnym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Prawo do odliczenia przedmiotowej ulgi przysługuje także podatnikom opłacającym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w myśl art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z 24 listopada 2022 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776 ze zm.).

Stosownie zaś do art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w ww. art. 26h ust. 1 to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r. poz. 682, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1446 ze zm.).

W myśl art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków:

Użyte w ustawie określenie przedsięwzięcia termomodernizacyjne oznacza przedsięwzięcia, których przedmiotem jest:

a)ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,

b)ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,

c)wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a,

d)całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

W myśl zaś art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.

Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy:

Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.

Na podstawie art. 26h ust. 4 komentowanej ustawy:

Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Za datę poniesienia wydatku uważa się dzień wystawienia faktury.

Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 cytowanej ustawy:

Odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:

1)sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie;

2)zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.

Art. 26h ust. 6 ww. ustawy stanowi, że:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki.

W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy:

Podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot.

Stosownie zaś do art. 26h ust. 9 cytowanej ustawy:

W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin.

Na podstawie art. 26h ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu, ministrem właściwym do spraw gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie poprawy efektywności energetycznej przedsięwzięć termomodernizacyjnych oraz ich wpływ na poprawę jakości powietrza.

Z zacytowanych przepisów wynika zatem, że ulga termomodernizacyjna przysługuje właścicielowi lub współwłaścicielowi istniejącego już budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem takiego budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Co jednak istotne w niniejszej sprawie, podatnik może skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej wyłącznie w zakresie wydatków wskazanych w wydanym rozporządzeniu określającym wykaz rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych.

Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 273).

Zgodnie z ww. rozporządzeniem – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2024 r. - odliczeniu podlegają wydatki na materiały budowlane i urządzenia:

1)materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem;

2)węzeł cieplny wraz z programatorem temperatury;

3)kocioł gazowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin;

4)kocioł olejowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin;

5)zbiornik na gaz lub zbiornik na olej;

6)kocioł przeznaczony wyłącznie do spalania biomasy, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. c ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. z 2022 r. poz. 1315, 1576, 1967, 2411 i 2687), spełniający co najmniej wymagania określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwo stałe (Dz. Urz. UE L 193 z 21.07.2015, str. 100, z późn. zm.) - jeżeli eksploatacji takiego kotła nie zakazuje uchwała przyjęta na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2022 r. poz. 2556 i 2687);

7)przyłącze do sieci ciepłowniczej lub gazowej;

8)materiały budowlane wchodzące w skład instalacji ogrzewczej;

9)materiały budowlane wchodzące w skład instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej;

10)materiały budowlane wchodzące w skład systemu ogrzewania elektrycznego;

11)pompa ciepła wraz z osprzętem;

12)kolektor słoneczny wraz z osprzętem;

13)ogniwo fotowoltaiczne wraz z osprzętem;

14)stolarka okienna i drzwiowa, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne;

15)materiały budowlane składające się na system wentylacji mechanicznej wraz z odzyskiem ciepła lub odzyskiem ciepła i chłodu.

Odliczeniem objęte są również wydatki na następujące usługi:

1)wykonanie audytu energetycznego budynku przed realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego,

2)wykonanie analizy termograficznej budynku,

3)wykonanie dokumentacji projektowej związanej z pracami termomodernizacyjnymi,

4)wykonanie ekspertyzy ornitologicznej i chiropterologicznej,

5)docieplenie przegród budowlanych lub płyt balkonowych lub fundamentów,

6)wymiana stolarki zewnętrznej np.: okien, okien połaciowych, drzwi balkonowych, drzwi zewnętrznych, bram garażowych, powierzchni przezroczystych nieotwieralnych,

7)wymiana elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej lub wykonanie nowej instalacji wewnętrznej ogrzewania lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej,

8)montaż kotła gazowego kondensacyjnego,

9)montaż kotła olejowego kondensacyjnego,

10)montaż pompy ciepła,

11)montaż kolektora słonecznego,

12)montaż systemu wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła z powietrza wywiewanego,

13)montaż instalacji fotowoltaicznej,

14)uruchomienie i regulacja źródła ciepła oraz analiza spalin,

15)regulacja i równoważenie hydrauliczne instalacji,

16)demontaż źródła ciepła na paliwo stałe.

Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z 30 czerwca 2025 r. „Formy wsparcia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w podatku dochodowym od osób fizycznych”:

Nie każdy wydatek, który przyczynia się do poprawy efektywności energetycznej budynku, podlega odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej.

Do odliczenia uprawnia tylko ten wydatek, który znajduje się na liście wydatków, czyli został wymieniony w rozporządzeniu Ministra Inwestycji i Rozwoju (…).

Rozporządzenie zawiera zamkniętą listę wydatków. Wydatki spoza listy nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej.

Innymi słowy, odliczeniu w ramach ulgi wskazanej w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą podlegać tylko wydatki, które zostały uwzględnione we wskazanym wyżej rozporządzeniu i zostały poniesione w związku z realizacją konkretnego przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. Katalog tych wydatków nie uwzględnia jednak wydatków związanych z zabudową otwartej części tarasowej, nawet jeśli inwestycja ta spowoduje zmniejszenie strat ciepła i zapotrzebowania na energię.

Nie stanowi ono bowiem docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzących w skład systemów dociepleń oraz nie przyczynia się do zabezpieczenia przed zawilgoceniem. Dotyczy powstania nowej, oszklonej zabudowy tarasu, odrębnej od przegród budowlanych istniejącego budynku. Przeprowadzone przedsięwzięcie nie polega również na wymianie stolarki okiennej, tylko powstaniu nowej, przeszklonej zabudowy, wcześniej nieistniejącej.

W konsekwencji dokonane przedsięwzięcie polegające na zabudowie części tarasowej, pełniącej funkcje wiatrołapu, może spowodować zmniejszenie strat ciepła i zapotrzebowania na energię, jednakże wydatki ponoszone na opisywaną zabudowę nie mieszczą się w katalogu, który zawarty został w rozporządzeniu Ministra Inwestycji i Rozwoju z 21 grudnia 2018 r. Tym samym, w związku z dokonanym w 2024 r. przedsięwzięciem, nie przysługuje Panu możliwość odliczenia ww. wydatków w ramach ulgi termomodernizacyjnej, wskazanej w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.