Interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-1.4011.3.2026.1.MR1

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od fizycznych w zakresie złożenia korekty PIT i zapłacenia podatku wraz z odsetkami z tytułu przychodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi mieszkaniowej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) 2017 r. nabyła Pani na podstawie aktu notarialnego repertorium a nr (…) nieruchomość położoną przy ul. (…) w (…). (…) 2020 r. dokonała Pani sprzedaży nieruchomości położonej przy ul. (…) w (…) aktem notarialnym repertorium (…). Z tytułu sprzedaży nieruchomości uzyskała Pani przychód w wysokości (…) zł, natomiast dochód (…) zł.

W dniu (…) 2020 r. zawarła Pani Umowę rezerwacyjną z deweloperem o nr (…) na nabycie lokalu mieszkalnego o numerze roboczym (…). Zobowiązanie dewelopera dotyczyło wybudowania samodzielnego lokalu mieszkalnego na 3 piętrze o numerze roboczym (…) o projektowanej powierzchni (…) m² na ul. (…). Zgodnie z pierwotnymi ustaleniami na mocy, których deweloper zobowiązał się do podpisania w formie aktu notarialnego umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności najpóźniej w terminie do (…) 2023 r. Zobowiązanie dewelopera uległo zmianie wskutek zawarcia przez Strony porozumienia z (…) 2021 r. Deweloper ostatecznie zobowiązał się do wykonania powyższego zobowiązania w terminie do (…) 2023 r. Termin ten następnie nie uległ zmianie.

(…) 2021 zawarła Pani z deweloperem akt notarialny (…), w której to deweloper zobowiązał się do wybudowania oraz przeniesienia własności na Pani rzecz w formie aktu notarialnego lokalu mieszkalnego na 3 piętrze o numerze roboczym (…) o projektowanej powierzchni (…) m² na ul. (…)

Deweloper zobowiązał się, tak samo jak w treści porozumienia z (…) 2021 r., do wykonania swego zobowiązania w terminie do (…) 2023 r. Jednak deweloper wykonał swoje zobowiązanie dopiero dnia (…) 2024 roku wskutek którego doszło do podpisania aktu notarialnego (…), na mocy którego doszło do przeniesienia własności lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. (…) na Panią.

Zakładała Pani, zawierając z deweloperem Umowę Rezerwacyjną, a następnie Umowę Deweloperską, że deweloper wykona swoje zobowiązanie do (…) 2023r., tak aby mogła Pani skorzystać z ulgi określonej w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Aby skorzystać z ulgi określonej w art. 10 ust. 1 pkt. 8 ustawy o PIT, powinna Pani przychód ze sprzedaży nieruchomości przeznaczyć na cele mieszkaniowe najpóźniej do końca 2023 r. z uwagi na upływ 3-letniego terminu określonego w ww. przepisie PIT od daty zbycia nieruchomości. Natomiast aby skorzystać z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt. 131 ustawy o PIT należało przeznaczyć środki ze sprzedaży nieruchomości w okresie 3 lat. Z uwagi na upływ roku 2023 r. i przeniesienie własności nieruchomości na Panią już w 2024 r., otrzymała Pani (…) 2025 r. wezwanie do zapłaty od Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) w (…) kwoty (…) zł wraz z należnymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Organ podatkowy wszczął czynności sprawdzające z uwagi na uzyskanie przez Panią przychodu ze sprzedaży nieruchomości w 2020 r. w wysokości (…) zł. Organ podatkowy wskazał, że sama Umowa Deweloperska oraz zapłata kredytu nie jest wystarczającą podstawą do tego, aby skorzystać z ulgi PIT, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt. 8 ustawy o PIT, gdyż zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o PIT wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie. Aby uniknąć dalszego naliczania odsetek, zobowiązana była Pani do uiszczenia na rzecz organu podatkowego kwoty (…) tytułem naliczonego podatku od przychodów za sprzedaż nieruchomości oraz odsetek w kwocie (…) zł.

Pytanie

Czy postąpiła Pani słusznie składając korektę PIT i płacąc podatek wraz z odsetkami?

Pani stanowisko w sprawie

W sytuacji, w której podatnik otrzymuje od organu podatkowego wezwanie do złożenia korekty i zapłaty podatku wraz z odsetkami powinien to wykonać, aby uniknąć dalszego naliczania odsetek. Jednak chciałaby Pani uzyskać potwierdzenie, że postąpiła słusznie wykonując wszystko z otrzymanego wezwania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z jego treścią:

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że dokonana przez Panią (…) 2020 r. sprzedaż nieruchomości położonej przy ul. (…) w (…) nabytej (…) 2017 r., stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku w przedstawionej sprawie jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D × W/P

gdzie:

D - dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. przepisem art. 21 ust. 25a ww. ustawy:

W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.):

Stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Z kolei jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy:

W konsekwencji, korzystanie ze zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.

Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty w art. 21 ust. 25 ww. ustawy, katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter zamknięty i w związku z tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.

Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi, czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.

Jak wskazano wyżej, ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe, w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw.

W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Natomiast, ustawowy termin na wydatkowanie środków z odpłatnego zbycia nieruchomości lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych, o których mowa w art. 30e ww. ustawy, wynosi trzy lata od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, a więc w przypadku sprzedanej przez Panią w 2020 r. nieruchomości, termin ten upłynął 31 grudnia 2023 r.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w dniu (…) 2020 r. zawarła Pani Umowę rezerwacyjną z deweloperem o nr (…) na nabycie lokalu mieszkalnego o numerze roboczym (…). Zobowiązanie dewelopera dotyczyło wybudowania samodzielnego lokalu mieszkalnego na 3 piętrze o numerze roboczym (…) o projektowanej powierzchni (…) m² na ul. (…). Zgodnie z pierwotnymi ustaleniami na mocy, których deweloper zobowiązał się do podpisania w formie aktu notarialnego umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności najpóźniej w terminie do (…) 2023 r. Zobowiązanie dewelopera uległo zmianie wskutek zawarcia przez Strony porozumienia z (…) 2021 r. Deweloper ostatecznie zobowiązał się do wykonania powyższego zobowiązania w terminie do (…) 2023 r. Termin ten następnie nie uległ zmianie.

(…) 2021 zawarła Pani z deweloperem akt notarialny (…), w której to deweloper zobowiązał się do wybudowania oraz przeniesienia własności na Pani rzecz w formie aktu notarialnego lokalu mieszkalnego na 3 piętrze o numerze roboczym (…) o projektowanej powierzchni (…) m² na ul. (…).

Deweloper zobowiązał się, tak samo jak w treści porozumienia z (…) 2021 r., do wykonania swego zobowiązania w terminie do (…) 2023 r. Jednak deweloper wykonał swoje zobowiązanie dopiero dnia (…) 2024 roku wskutek którego doszło do podpisania aktu notarialnego (…), na mocy którego doszło do przeniesienia własności lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. (…) na mnie.

Oznacza to, że w niniejszej sprawie do 31 grudnia 2023 r. nie nabyła Pani prawa własności (lub udziału we współwłasności) do opisanej we wniosku nieruchomości i przedmiotowe zwolnienie z tytułu wydatkowania środków na ten cel Pani nie przysługuje, stosownie do art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy.

Zgodnie z art. 5 pkt 6 ustawy z 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz deweloperskim funduszu gwarancyjnym (Dz.U. 2024 poz. 695 ze zm.):

Zauważyć należy, że wskazany wcześniej art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych posługuje się terminem „nabycie”. Pojęcie to nie zostało zdefiniowane w ustawie, co nie oznacza, że może być rozumiane inaczej niż jako uzyskanie własności, np. lokalu mieszkalnego. Należy zatem odwołać się do przepisów prawa cywilnego, które stanowią, że „nabycie” obejmuje każde uzyskanie własności.

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. 2025 poz. 1071 ze zm.):

W myśl art. 156 ww. Kodeksu:

Zgodnie z art. 157 § 2 Kodeksu cywilnego:

Stosownie natomiast do treści art. 158 ww. Kodeksu:

Na podstawie powyższych przepisów jednoznacznie należy stwierdzić, że przeniesienie własności nieruchomości następuje z chwilą zawarcia w formie aktu notarialnego ostatecznej umowy przeniesienia własności nieruchomości.

Kwestie związane z ustanowieniem odrębnej własności lokalu podlegają natomiast uregulowaniu w rozdziale drugim ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy:

Zacytowany przepis ustawy o własności lokali wskazuje, że do powstania odrębnej własności lokalu niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.

Należy jednak mieć na uwadze, że ustawa o własności lokali nie zawiera uregulowań dotyczących określenia chwili, z którą powstaje skutek takiego wpisu. Koniecznym jest zatem odniesienie się w tym zakresie do treści ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341 ze zm.).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy:

W świetle art. 29 ww. ustawy:

Powyższe oznacza, że do powstania odrębnej własności lokalu niezbędny jest wpis do księgi wieczystej, zaś w przypadku jego dokonania, własność nieruchomości powstaje od chwili złożenia wniosku o dokonanie wpisu. Zatem przepis art. 29 ustawy o księgach wieczystych i hipotece należy rozpatrywać w powiązaniu z art. 7 ust. 2 ustawy o własności lokali.

Z treści powyższych przepisów wynika zatem jednoznacznie, że przeniesienie własności nieruchomości następuje z chwilą zawarcia w formie aktu notarialnego ostatecznej umowy sprzedaży tej nieruchomości. Zarówno zawarcie umowy deweloperskiej, jak też dokonanie, stosownie do tej umowy, wpłat na poczet ceny, bez wątpienia mogą prowadzić do nabycia własności nieruchomości lub praw, ale nie są z nim równoważne. Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, a art. 158 Kodeksu określa wyraźnie formę tej czynności prawnej. Z kolei umowa deweloperska nie jest umową przenoszącą własność nieruchomości. Jest niejako przyrzeczeniem do przeniesienia na nabywcę po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego prawa własności do lokalu, co nastąpi dopiero w momencie zawarcia np. umowy sprzedaży przenoszącej własność nieruchomości. Treścią umowy deweloperskiej jest zatem jedynie zobowiązanie się stron do ustanowienia na rzecz nabywcy po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę, lecz tej własności sama umowa deweloperska nie przenosi. Natomiast brak w formie aktu notarialnego umowy przeniesienia własności nieruchomości w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości (udziału w nieruchomości) ma oczywisty skutek w postaci braku nabycia własności tej nieruchomości, a tym samympowoduje niewypełnienie warunków niezbędnych do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wiąże bowiem skutek prawny w postaci zwolnienia określonego dochodu od opodatkowania podatkiem dochodowym zarówno z terminem wydatkowania środków pieniężnych, jak i z faktem dysponowania przez podatnika tytułem własności lub współwłasności nieruchomości.

Podsumowując, skoro do 31 grudnia 2023 r. nie zawarła Pani umowy ustanowienia odrębnej własności nieruchomości lokalu mieszkalnego i przeniesienia jego własności na Pani rzecz, to w opisanych okolicznościach nie przysługuje Pani możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości. Nie została bowiem spełniona przesłanka wydatkowania środków w ustawowym terminie 3 lat na nabycie prawa własności lokalu.

W konsekwencji jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości wraz z odsetkami.

Tym samym postąpiła Pani słusznie składając korektę PIT i płacąc podatek od przychodów ze sprzedaży nieruchomości wraz z odsetkami.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.