Interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4010.47.2026.4.ASK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie:

·momentu dokonania korekty kosztów uzyskania przychodu wynikającej z otrzymanego bonusu (Faktury wsparcia) – jest prawidłowe;

·momentu powstania przychodu z tytułu otrzymanego bonusu, udokumentowanego przez Spółkę wystawioną Fakturą bonusową – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu korekty kosztów uzyskania przychodów oraz momentu powstania przychodu z tytułu otrzymanego bonusu.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 kwietnia 2026 r. (data wpływu 1 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: CIT), podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest przede wszystkim sprzedaż samochodów marek (…), (…) i (…). Spółka prowadzi również działalność serwisową, sprzedaje części, akcesoria oraz motocykle.

Jako dealer z wieloletnim doświadczeniem, Wnioskodawca posiada ugruntowaną pozycję na rynku i osiąga znaczące obroty ze sprzedaży. Aby móc oferować pojazdy wskazanych marek, Spółka zawarła umowę ramową z autoryzowanym dostawcą (dalej: Dostawca). Umowa ta określa szereg wymogów i obowiązków, które Spółka musi spełniać w toku współpracy, aby utrzymać status partnera handlowego i kontynuować działalność na rynku krajowym.

Wnioskodawca jako nabywca, nie ma istotnego wpływu na treść umowy - warunki współpracy są narzucone przez Dostawcę, a ich akceptacja jest warunkiem koniecznym dla dalszego prowadzenia działalności. Umowa zawiera liczne załączniki, w tym dokumenty określające zasady przyznawania tzw. bonusów.

Bonusy stanowią formę wynagrodzenia za realizację określonych celów, takich jak poziom sprzedaży, wdrożenie procesów biznesowych, czy jakość obsługi klienta.

Bonusy można podzielić na dwa rodzaje:

1.Bonusy uzależnione od liczby sprzedanych pojazdów i części, których wartość zależy bezpośrednio od osiągniętego poziomu sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym;

2.Bonusy wynikające z osiągniętych wyników w zakresie efektywności jakościowej i ilościowo- jakościowej, monitorowanych przez Dostawcę, dotyczących spełnienia określonych w umowie i regulaminach standardów, np.:

a.Procesów obsługi klienta, dotyczącej spełnienia przez Wnioskodawcę wszystkich ustalonych standardów procesu konsultacji sprzedażowej,

b.Szkoleń zorientowanych na klienta,

c.Marketingu,

d.Jakości sprzedaży cyfrowej.

Zasady weryfikacji spełnienia warunków są szczegółowo określone w umowie i regulaminach. Wykonanie czynności niespełniających wymogów określonych w umowie ramowej i regulaminach współpracy nie ma dla Dostawcy żadnej wartości gospodarczej. Programy bonusowe mają bowiem przewidziane określone założenia i cele, w tym w szczególności:

·kształtowanie pozytywnego wizerunku marek (…) oraz (…) na rynku polskim,

·zwiększenie atrakcyjności marek (…) oraz (…) jako pierwszego wyboru dla klientów,

·budowanie wśród klientów i potencjalnych klientów pozytywnych skojarzeń związanych z markami (…) oraz (…), a przez to zwiększenie wolumenu i udziału sprzedawanych pojazdów tych marek na rynku polskim.

To za realizację wymogów i osiągnięcie celów danego programu bonusowego Spółka otrzymuje bonus. Bonus ten nie jest należny za wykonanie czynności w dowolnej formie. W konsekwencji wykonanie przez Spółkę działań, które odbiegają od wymogów stawianych przez Dostawcę w umowie i regulaminach, nie pozwala na uznanie tych czynności za wykonane zgodnie z warunkami współpracy. Brak akceptacji wykonania równoznaczny jest z brakiem wypłaty bonusu na rzecz Spółki.

Bonusy są rozliczane w określonych w Umowie okresach rozliczeniowych, zarówno w trakcie roku, jak również po jego zakończeniu. Proces ustalania ich wartości może trwać kilka miesięcy, co skutkuje sytuacjami, w których Spółka otrzymuje informację o wysokości danego bonusu z dużym opóźnieniem, np. za poprzedni rok obrotowy, po złożeniu deklaracji CIT.

Umowa oraz jej załączniki nie precyzują jednoznacznie sposobu dokumentowania bonusów. W praktyce funkcjonują dwa modele rozliczeń:

1.Faktura korygująca od Dostawcy – Dostawca wystawia fakturę korygującą do wcześniejszych faktur sprzedaży, wskazując wartość udzielonego bonusu. Pozwala to na jednoznaczne przypisanie bonusu do konkretnych faktur i nabytych w trakcie danego okresu pojazdów (dalej: Faktury wsparcia). Warto wskazać, że otrzymanie tego rodzaju bonusu jest uzależnione od weryfikacji przez Dostawcę warunków sprzedaży poszczególnych pojazdów i dopiero po zaakceptowaniu danego wolumenu sprzedaży jest wystawiana faktura korygująca. Do czasu otrzymania faktury korygującej Wnioskodawca nie ma pewności czy i w jakiej wysokości rabat zostanie przyznany dla poszczególnych pojazdów. Spółka nie może jednoznacznie wskazać wartości bonusu bez uprzedniego uzgodnienia warunków z Dostawcą, Jednocześnie strony uzgodniły, że faktura korygująca stanowi potwierdzenie przyznania bonusu.

2.Faktura wystawiana przez Spółkę – po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego Spółka otrzymuje informację o wartości bonusu, skalkulowanego przez Dostawcę i wystawia fakturę sprzedażową, dokumentującą tę wartość (Dalej: Faktury bonusowe). W tym przypadku brak jest możliwości przypisania bonusu do konkretnych faktur zakupu, a Spółka nie otrzymuje szczegółowego zestawienia, analogicznego do modelu pierwszego. Do momentu otrzymania informacji od Dostawcy, Spółka nie jest w stanie samodzielnie ustalić dokładnej wartości bonusu - może ją jedynie szacować. Faktura jest wystawiana niezwłocznie po otrzymaniu danych od Dostawcy, jednak może to nastąpić nawet kilka miesięcy po zakończeniu okresu, którego ten bonus dotyczy. Bonusy rozliczane w tym modelu obejmują w szczególności bonusy jakościowe oraz jakościowo-ilościowe, których przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez Spółkę określonych standardów jakościowych i procesowych, takich jak: realizacja procedur obsługi klienta, utrzymanie wymaganych parametrów sprzedaży cyfrowej, przeprowadzenie szkoleń, działania marketingowe oraz inne kryteria wskazane w regulaminach współpracy. Wypłata tych bonusów następuje wyłącznie po pozytywnej weryfikacji przez Dostawcę spełnienia warunków programu, co oznacza, że do czasu otrzymania informacji o przyznaniu bonusu i jego wartości, Spółka nie ma pewności co do jego należności ani wysokości.

Warto podkreślić, że w zakresie drugiego sposobu rozliczenia bonusów, Wnioskodawca nie posiada wiedzy co do istnienia wynagrodzenia należnego mu z tytułu wykonania czynności w ramach danego programu bonusowego do czasu uzyskania informacji od Dostawcy o jego udzieleniu. Nie jest również znana kwota należnego bonusu – tę wiedzę również uzyskuje dopiero po otrzymaniu informacji od Dostawcy.

Wnioskodawca podejmuje działania mające na celu maksymalizację wartości otrzymywanych bonusów, które mają istotny wpływ na jego wynik finansowy.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Ad 1

W zakresie „bonusu uzależnionego od liczby sprzedanych pojazdów i części”.

Bonus sprzedażowy jest wypłacany wyłącznie za osiągnięcie określonego wolumenu sprzedaży pojazdów oraz części i akcesoriów, zgodnie z celami ustalonymi przez Dostawcę. Są to działania wykonywane w ramach zwykłej sprzedaży aut i części, polegające na:

·sprzedaży określonej liczby pojazdów w danym okresie rozliczeniowym,

·sprzedaży części i akcesoriów na poziomie odpowiadającym celom ustalonym przez Dostawcę,

·realizacji sprzedaży zgodnie z definicją sprzedaży detalicznej w Umowie Dealerskiej.

Warunki wynikają z Umowy Dealerskiej oraz regulaminów:

1.Osiągnięcie ustalonego celu sprzedażowego,

2.Zgodność sprzedaży z definicją sprzedaży detalicznej, w tym prawidłowe raportowanie:

a)poprawne zgłoszenie sprzedaży w systemie,

b)właściwe kategorie klienta,

c)poprawność danych potwierdzona audytem Dostawcy.

3.W zakresie części - osiągnięcie minimalnych poziomów zakupowych oraz spełnienie warunków wstępnych (…).

4.Brak naruszeń zasad sprzedaży, np. zakaz sprzedaży do nieuprawnionych kategorii klientów, zgodność z procesem sprzedażowym.

Jeżeli cele nie zostaną osiągnięte lub raportowanie jest niepoprawne, bonus nie zostanie przyznany.

Dostawca korzysta z:

·danych sprzedażowych zgłaszanych przez Wnioskodawcę w systemach Dostawcy,

·raportów ilościowych i jakościowych generowanych automatycznie przez systemy (…),

·audytów sprzedaży (m.in. poprawność kategorii klienta, poprawność dokumentów),

·porównania danych z rejestrami zewnętrznymi (CEP),

·raportów dotyczących zakupów części i realizacji celów serwisowych.

Weryfikacja przebiega wyłącznie po stronie Dostawcy - Wnioskodawca nie ma możliwości samodzielnego ustalenia wyników i kwalifikacji sprzedaży w systemach.

Wnioskodawca jest zobowiązany do raportowania sprzedaży w systemach Dostawcy:

·sprzedaży pojazdów w systemie (…),

·danych dotyczących sprzedaży aut używanych w systemie (…),

·raportów zakupowych części (m.in. (…), (…)),

·potwierdzeń jakości danych sprzedażowych w ramach programu (…).

Raportowanie odbywa się wyłącznie poprzez systemy Dostawcy - bez niego sprzedaż nie jest uwzględniana przy rozliczeniu bonusu.

Dla bonusu wolumenowego (sprzedażowego) nie ma wymogu wykonywania czynności marketingowych, promocyjnych ani reklamowych na rzecz Dostawcy.

Warunkiem jest wyłącznie realizacja sprzedaży.

Wysokość bonusu jest określana procentowo jako % wartości danego pojazdu lub % wartości zakupów części i akcesoriów lub ewentualnie kwotowo, w przypadku programów modelowych lub działań specjalnych.

Dostawca po zakończeniu okresu rozliczeniowego wystawia fakturę korygującą. Do momentu otrzymania tych dokumentów Wnioskodawca nie zna finalnej wartości bonusu.

Bonus sprzedażowy jest bezpośrednio powiązany z liczbą i wartością konkretnych dostaw (pojazdów lub części).

Ad 2

W zakresie „bonusu wynikającego z osiągniętych wyników w zakresie efektywności jakościowej i jakościowo-ilościowej”.

Bonus jakościowy jest przyznawany za realizację standardów jakościowych, w szczególności:

·realizację standardów procesowych obsługi klienta (Mystery Shopping, klastry procesu sprzedaży),

·realizację wymagań programów szkoleniowych,

·realizację działań marketingowych zgodnych z wytycznymi,

·utrzymanie standardów ekspozycji i wizerunku salonu,

·wdrożenie działań digitalowych,

·prowadzenie Customer Board,

·poprawność i kompletność danych w (…).

Przyznanie tego bonusu nie zależy od wolumenu sprzedaży, lecz od jakości funkcjonowania salonu.

W przypadku bonusów jakościowo-ilościowych ich przyznanie zależy od łącznego spełnienia dwóch kategorii warunków, tj. zarówno warunków ilościowych, polegających na osiągnięciu wymaganego wolumenu sprzedaży określonych pojazdów lub części w danym okresie, jak i warunków jakościowych, obejmujących realizację standardów procesowych, jakościowych, szkoleniowych, marketingowych oraz digitalowych określonych w regulaminach współpracy. Samo spełnienie warunków ilościowych nie jest wystarczające do otrzymania tych bonusów, gdyż przyznanie bonusu jakościowo-ilościowego następuje wyłącznie w sytuacji, w której warunki ilościowe i jakościowe zostaną spełnione łącznie.

Warunki przyznania bonusów wynikają z Umowy Dealerskiej oraz regulaminów Systemu Bonusowego (…). W przypadku bonusów jakościowych Wnioskodawca jest zobowiązany do spełnienia szeregu wymogów odnoszących się do jakości funkcjonowania salonu i procesów obsługi klienta, w tym w szczególności:

·uczestnictwo w dwóch obowiązkowych audytach Mystery Shopping przeprowadzanych w ciągu roku (tzw. I i II fala) i osiągnięcie wymaganych progów wyników,

·zrealizowanie celów szkoleniowych na poziomie określonego % planu,

·przeprowadzenie działań marketingowych zgodnie z zatwierdzonym planem,

·prowadzenie spotkań Customer Board i dokumentowanie ich w (…),

·spełnianie warunków digitalowych (np. ustalony % dostępności online),

·utrzymanie standardów identyfikacji wizualnej i ekspozycji,

·osiągnięcie wymaganych progów jakości danych klienta.

W przypadku bonusów jakościowo-ilościowych, oprócz powyższych warunków jakościowych, konieczne jest równoczesne spełnienie również warunku ilościowego, polegającego na osiągnięciu określonego wolumenu sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Spełnienie wyłącznie jednego z rodzajów warunków (tj. jedynie warunków ilościowych albo jedynie warunków jakościowych) nie uprawnia do otrzymania bonusu jakościowo-ilościowego – warunki te muszą być spełnione łącznie.

Dostawca dokonuje weryfikacji poprzez:

·raporty Mystery Shopping,

·raporty szkoleniowe,

·audyty standardów sprzedażowych,

·weryfikację danych w (…),

·audyty marketingowe i weryfikację kampanii,

·weryfikację parametrów (…),

·weryfikację wskaźników KPI jakościowych.

Wszystkie te dane generowane są po stronie Dostawcy - Wnioskodawca nie ma możliwości samodzielnego wyliczenia wyników.

Raportowane są do Dostawcy osiągnięte wyniki w zakresie efektywności jakościowej i jakościowo-ilościowej m.in.:

·wyniki Customer Board (…),

·dane dotyczące jakości danych klienta (...),

·udział w szkoleniach,

·realizacja działań marketingowych (KPI kampanii),

·dane digitalowe (dostępność online),

·wymagane dokumenty do audytów.

Raportowanie odbywa się wyłącznie w ramach systemów (…).

W odpowiedzi na pierwsze pytanie dotyczące bonusów jakościowych i jakościowo-ilościowych Wnioskodawca wskazał szczegółową listę warunków, jakie musi spełniać, aby móc uzyskać bonus jakościowy i jakościowo-ilościowy. Wnioskodawca obecnie nie wykonuje innych, dodatkowych czynności w celu uzyskania tych bonusów.

Wysokość bonusu zależy od:

·osiągniętych procentowych wyników w Mystery Shopping (ustalone progi procentowe),

·poziomu wykonania KPI jakościowych (np. odpowiedniej wartości (…)),

·procentu wykonania planów marketingowych,

·procentu realizacji planu (…),

·spełnienia celów w Customer Board i jakości danych.

Regulamin szczegółowo opisuje maksymalne progi (np. odpowiedni % za obsługę klienta, % za digital, % marketing itd.). Podstawą do wyliczenia wartości bonusu jest wartość sprzedaży netto pojazdów lub części.

Dane z audytów i KPI są publikowane w systemach (…) ((…), (…), (…)).

Dostawca przekazuje zestawienia bonusowe po okresie rozliczeniowym, w którym wykazane są wartości należnego za ten okres bonusu. Ani Umowa ramowa ani regulamin nie regulują tej kwestii wprost. Do czasu uzyskania przez Wnioskodawcę informacji od Dostawcy, nie jest możliwe samodzielne ustalenie wartości należnego bonusu.

Bonusy jakościowe nie są powiązane z konkretnymi dostawami pojazdów ani części. Ich przyznanie zależy wyłącznie od realizacji standardów jakościowych określonych w umowie i regulaminach współpracy.

W przypadku bonusów jakościowo-ilościowych spełnienie warunku ilościowego (określonego wolumenu sprzedaży) jest konieczne, jednak w dalszym ciągu bonus ten nie jest przypisany do konkretnych faktur zakupu ani do konkretnych dostaw. Warunek ilościowy odnosi się do łącznych wyników sprzedaży w danym okresie, a nie do konkretnych pojazdów.

Bonusy jakościowe i jakościowo-ilościowe stanowią wynagrodzenie za jakość procesów, realizację standardów dealerskich, działania marketingowe, digitalowe, szkoleniowe i jakość danych, a nie za dostawę określonych pojazdów.

Pytania

Ustawa o VAT:

1.Czy kwoty wypłacane Wnioskodawcy przez Dostawcę, w zakresie Faktur bonusowych, mogą być uznane na gruncie ustawy o VAT za wynagrodzenie za usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Dostawcy?

2.Czy dla świadczeń dokumentowanych Fakturami bonusowymi jako moment powstania obowiązku podatkowego w VAT uznać należy moment otrzymania informacji o przyznaniu bonusu wraz ze wskazaniem przyznanej jego kwoty od Dostawcy?

3.Czy Spółka prawidłowo wystawia fakturę (faktura bonusowa) po otrzymaniu od Dostawcy informacji o przydzieleniu i wartości bonusu, nawet jeżeli bonus dotyczy minionych okresów?

4.W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 3 – w jakim okresie Spółka powinna wystawić fakturę dokumentującą otrzymany bonus, w szczególności gdy informacja o jego wartości znana jest dopiero w momencie otrzymania informacji od Dostawcy?

5.Czy w zakresie Faktur wsparcia Spółka jest zobowiązana do obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku naliczonego, na gruncie Ustawy o VAT, w miesiącu otrzymania faktury od Dostawcy?

Ustawa o CIT:

6.Czy Spółka powinna dokonać korekty kosztu uzyskania przychodu, wynikającej z otrzymanego bonusu (Faktury wsparcia) w momencie otrzymania faktury korekty od Dostawcy?

7.Czy Spółka powinna rozpoznać przychód z tytułu otrzymanego bonusu, udokumentowanego wystawioną przez Spółkę Fakturą bonusową w miesiącu otrzymania od Dostawcy informacji o przyznaniu i wartości tego bonusu?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 6 i 7 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Natomiast odpowiedź na pytania nr 1-5 w zakresie podatku od towarów i usług zostanie udzielona odrębnym rozstrzygnięciem.

Państwa stanowisko w sprawie

6. Zdaniem Wnioskodawcy Spółka powinna dokonać korekty kosztu uzyskania przychodu, wynikającej z otrzymanego bonusu (Faktury wsparcia) w momencie otrzymania faktury korekty od Dostawcy.

7. Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym Spółka powinna rozpoznać przychód z tytułu otrzymanego bonusu, udokumentowanego wystawioną przez Spółkę Fakturą bonusową, w miesiącu otrzymania od Dostawcy informacji o przyznaniu i wartości tego bonusu.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy – CIT – pytania 6-7

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W analizowanej sytuacji mamy do czynienia z kosztami bezpośrednio związanymi z przychodami, ponieważ dotyczą zakupu towarów od Dostawcy, które są przeznaczone do dalszej odsprzedaży w ramach działalności Spółki.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT: Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Jednocześnie, w przypadku korekty kosztów, zastosowanie ma art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, który stanowi: Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

W świetle powyższego przepisu, korekta kosztów wynikająca z udzielonego rabatu nie jest skutkiem błędu rachunkowego ani oczywistej omyłki, lecz wynika z ustaleń handlowych pomiędzy Spółką a Dostawcą. W konsekwencji, korekta powinna zostać ujęta w okresie otrzymania faktury korygującej, a nie wstecznie.

Warto też wskazać, że kwestia ta była przedmiotem rozstrzygnięć organów podatkowych i sądów administracyjnych wiele razy i zgodnie z obowiązującym stanowiskiem udzielenie rabatu nie stanowi błędu rachunkowego ani oczywistej omyłki, co z kolei skutkuje tym, że takie faktury korekty powinny być ujmowane na bieżąco, w okresie otrzymania faktury korekty.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 4 listopada 2022 r., wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.504.2022.2.PB w której organ uznał stanowiska za prawidłowe, zgodnie z którym: Podsumowując, korekta kosztów uzyskania przychodu spowodowana otrzymaniem przez Spółkę faktury korygującej wynikającej z udzielonego Wnioskodawcy przez Kontrahenta rabatu, powinna zostać dokonana na bieżąco, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca.

Ad 6

Zdaniem Wnioskodawcy Spółka powinna dokonać korekty kosztu uzyskania przychodu, wynikającej z otrzymanego bonusu (Faktury wsparcia) w momencie otrzymania faktury korekty od Dostawcy.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Ponadto, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT: Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1)wystawienia faktury albo

2)uregulowania należności.

W analizowanej sprawie, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka świadczy na rzecz Dostawcy usługę wsparcia sprzedaży, której wykonanie jest warunkowe i uzależnione od spełnienia określonych kryteriów jakościowych i jakościowo-ilościowych oraz ich pozytywnej weryfikacji przez Dostawcę. Dopiero po potwierdzeniu przez Dostawcę spełnienia warunków i akceptacji kwoty bonusu powstaje wymierne świadczenie wzajemne, co oznacza, że usługa jest wykonana, a Spółka uzyskuje prawo do wynagrodzenia.

Warto w tym miejscu przytoczyć interpretację z dnia 28 października 2025 r. o sygn. 0111-KDIB1-1.4010.362.2025.3.SG W której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że otrzymanie premii stanowi świadczenie usług:

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie w związku z otrzymaniem przez Państwa środków finansowych (wynikających z oportunicji) świadczą Państwa usługi na rzecz A. Jednym z kluczowych zobowiązań Państwa jako uczestnika Programu jest wspieranie sprzedaży i marketingu A., co powiązane jest z rejestrowanymi oportunicjami. Przyznanie korzyści finansowej będzie warunkowane zakupem przez partnera (w tym Państwa) kwalifikujących się do oportunicji produktów od autoryzowanego dystrybutora albo od A. W przypadku Państwa produkty kupowane są od autoryzowanego dystrybutora A.

W rozpatrywanej sprawie wykonane przez Państwa czynności związane ze wsparciem sprzedaży polegające na sprzedaży do klientów końcowych oprogramowania A. wypełniają definicję świadczenia usług. W opisanej sytuacji mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczeniem w zamian za wynagrodzenie. Przyznanie środków finansowych nie jest uzależnione od zakupu określonej wartości, czy ilości produktów zakupionych. Te okoliczności nie mają wpływu na przyznanie Państwu środków finansowych. W przedmiotowej sprawie nie mamy zatem do czynienia z rabatem/upustem, który związany jest z obniżeniem kosztów uzyskania przychodów o wartość otrzymanej korzyści finansowej.

W przedstawionym opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca wskazał, że do momentu otrzymania informacji od Dostawcy Spółka nie ma pewności co do przyznania bonusu ani jego wartości, co wyklucza możliwość wcześniejszego rozpoznania przychodu. W konsekwencji, przychód należy ująć w okresie, w którym Spółka otrzymała informację o przyznaniu bonusu i jego wartości, ponieważ w tym momencie powstaje należność w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, a usługa jest uznana za wykonaną w rozumieniu art. 12 ust. 3a ustawy o CIT.

Ad 7

Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym przychód z tytułu otrzymanego bonusu, udokumentowanego Fakturą bonusową, powinien zostać rozpoznany w okresie otrzymania od Dostawcy informacji o przyznaniu bonusu i jego wartości, ponieważ dopiero w tym momencie usługa wsparcia sprzedaży jest wykonana, a Spółka uzyskuje prawo do wynagrodzenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:

·momentu dokonania korekty kosztów uzyskania przychodu wynikającej z otrzymanego bonusu (Faktury wsparcia) – jest prawidłowe;

·momentu powstania przychodu z tytułu otrzymanego bonusu, udokumentowanego przez Spółkę wystawioną Fakturą bonusową – jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Rozpatrując kwestię podatkowych kosztów uzyskania przychodów wskazać należy, że stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów, obciąża podatnika.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Jak wynika z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT,

W myśl art. 15 ust. 4j ustawy o CIT,

Natomiast art. 15 ust. 4k cytowanej ustawy, wprowadza zastrzeżenie, że:

Moment ujęcia faktury korygującej w kosztach podatkowych, będzie zatem uzależniony od okoliczności jej wystawienia, tj. z jakiego powodu została wystawiona. W przypadku, gdy faktura pierwotna prawidłowo dokumentowała zdarzenie gospodarcze, a faktura korygująca (dokument korygujący) została wystawiona przez sprzedawcę z powodu późniejszych okoliczności, takich jak np. obniżenie ceny, udzielenie rabatu, zwrotu towaru czy gwarancja lub rękojmia, fakturę korygującą (dokument korygujący) należy rozliczyć w bieżącym okresie rozliczeniowym (tj. w dacie wystawienia dokumentu korygującego i odpowiednio – jego otrzymania). Jeżeli jednak pierwotnie sporządzona faktura zawierała błędy lub pomyłki, a więc błędnie dokumentowała stan faktyczny, podatnik zobowiązany jest przyporządkować korektę wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty poniesienia kosztu, wynikającego z pierwotnego dokumentu (uzasadnienie ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów (Dz. U. z 2015 r. poz. 1595; druk sejmowy Nr 3432).

Ustawa CIT nie definiuje pojęć „błędu rachunkowego” i „oczywistej omyłki”, o których mowa w art. 15 ust. 4i. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Stąd, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości przychodu na złote itp.).

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sjp.pwn.pl), przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się może również z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta winna być dokonywana w okresie wystawienia faktury korygującej (bądź innego dokumentu potwierdzającego stosowną korektę).

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem Państwa działalności jest przede wszystkim sprzedaż samochodów marek (…), (…) i (…). Spółka prowadzi również działalność serwisową, sprzedaje części, akcesoria oraz motocykle.

Jako dealer z wieloletnim doświadczeniem, Spółka posiada ugruntowaną pozycję na rynku i osiąga znaczące obroty ze sprzedaży. Aby móc oferować pojazdy wskazanych marek, Spółka zawarła umowę ramową z autoryzowanym dostawcą (dalej: Dostawca). Umowa ta określa szereg wymogów i obowiązków, które Spółka musi spełniać w toku współpracy, aby utrzymać status partnera handlowego i kontynuować działalność na rynku krajowym.

Jako nabywca, nie mają Państwo istotnego wpływu na treść umowy - warunki współpracy są narzucone przez Dostawcę, a ich akceptacja jest warunkiem koniecznym dla dalszego prowadzenia działalności. Umowa zawiera liczne załączniki, w tym dokumenty określające zasady przyznawania tzw. bonusów.

Bonusy stanowią formę wynagrodzenia za realizację określonych celów, takich jak poziom sprzedaży, wdrożenie procesów biznesowych, czy jakość obsługi klienta.

Bonusy można podzielić na dwa rodzaje:

1.Bonusy uzależnione od liczby sprzedanych pojazdów i części, których wartość zależy bezpośrednio od osiągniętego poziomu sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym;

2.Bonusy wynikające z osiągniętych wyników w zakresie efektywności jakościowej i ilościowo- jakościowej, monitorowanych przez Dostawcę, dotyczących spełnienia określonych w umowie i regulaminach standardów.

Zasady weryfikacji spełnienia warunków są szczegółowo określone w umowie i regulaminach. Wykonanie czynności niespełniających wymogów określonych w umowie ramowej i regulaminach współpracy nie ma dla Dostawcy żadnej wartości gospodarczej. Programy bonusowe mają bowiem przewidziane określone założenia i cele.

To za realizację wymogów i osiągnięcie celów danego programu bonusowego Spółka otrzymuje bonus. Bonus ten nie jest należny za wykonanie czynności w dowolnej formie. W konsekwencji wykonanie przez Spółkę działań, które odbiegają od wymogów stawianych przez Dostawcę w umowie i regulaminach, nie pozwala na uznanie tych czynności za wykonane zgodnie z warunkami współpracy. Brak akceptacji wykonania równoznaczny jest z brakiem wypłaty bonusu na rzecz Spółki.

Bonusy są rozliczane w określonych w Umowie okresach rozliczeniowych, zarówno w trakcie roku, jak również po jego zakończeniu. Proces ustalania ich wartości może trwać kilka miesięcy, co skutkuje sytuacjami, w których Spółka otrzymuje informację o wysokości danego bonusu z dużym opóźnieniem, np. za poprzedni rok obrotowy, po złożeniu deklaracji CIT.

Umowa oraz jej załączniki nie precyzują jednoznacznie sposobu dokumentowania bonusów. W praktyce funkcjonują dwa modele rozliczeń:

1.Faktura korygująca od Dostawcy – Dostawca wystawia fakturę korygującą do wcześniejszych faktur sprzedaży, wskazując wartość udzielonego bonusu. Pozwala to na jednoznaczne przypisanie bonusu do konkretnych faktur i nabytych w trakcie danego okresu pojazdów (dalej: Faktury wsparcia). Warto wskazać, że otrzymanie tego rodzaju bonusu jest uzależnione od weryfikacji przez Dostawcę warunków sprzedaży poszczególnych pojazdów i dopiero po zaakceptowaniu danego wolumenu sprzedaży jest wystawiana faktura korygująca. Do czasu otrzymania faktury korygującej Wnioskodawca nie ma pewności czy i w jakiej wysokości rabat zostanie przyznany dla poszczególnych pojazdów. Spółka nie może jednoznacznie wskazać wartości bonusu bez uprzedniego uzgodnienia warunków z Dostawcą, Jednocześnie strony uzgodniły, że faktura korygująca stanowi potwierdzenie przyznania bonusu.

2.Faktura wystawiana przez Spółkę – po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego Spółka otrzymuje informację o wartości bonusu, skalkulowanego przez Dostawcę i wystawia fakturę sprzedażową, dokumentującą tę wartość (Dalej: Faktury bonusowe). W tym przypadku brak jest możliwości przypisania bonusu do konkretnych faktur zakupu, a Spółka nie otrzymuje szczegółowego zestawienia, analogicznego do modelu pierwszego. Do momentu otrzymania informacji od Dostawcy, Spółka nie jest w stanie samodzielnie ustalić dokładnej wartości bonusu - może ją jedynie szacować. Faktura jest wystawiana niezwłocznie po otrzymaniu danych od Dostawcy, jednak może to nastąpić nawet kilka miesięcy po zakończeniu okresu, którego ten bonus dotyczy. Bonusy rozliczane w tym modelu obejmują w szczególności bonusy jakościowe oraz jakościowo-ilościowe, których przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez Spółkę określonych standardów jakościowych i procesowych, takich jak: realizacja procedur obsługi klienta, utrzymanie wymaganych parametrów sprzedaży cyfrowej, przeprowadzenie szkoleń, działania marketingowe oraz inne kryteria wskazane w regulaminach współpracy. Wypłata tych bonusów następuje wyłącznie po pozytywnej weryfikacji przez Dostawcę spełnienia warunków programu, co oznacza, że do czasu otrzymania informacji o przyznaniu bonusu i jego wartości, Spółka nie ma pewności co do jego należności ani wysokości.

W zakresie drugiego sposobu rozliczenia bonusów, nie posiadają Państwo wiedzy co do istnienia wynagrodzenia należnego mu z tytułu wykonania czynności w ramach danego programu bonusowego do czasu uzyskania informacji od Dostawcy o jego udzieleniu. Nie jest również znana kwota należnego bonusu – tę  wiedzę również uzyskuje dopiero po otrzymaniu informacji od Dostawcy.

Podejmują Państwo działania mające na celu maksymalizację wartości otrzymywanych bonusów, które mają istotny wpływ na jego wynik finansowy.

Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy Spółka powinna dokonać korekty kosztu uzyskania przychodu, wynikającej z otrzymanego bonusu (faktury wsparcia) w momencie otrzymania faktury korekty od Dostawcy.

Ponownie wskazać należy, że w myśl art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłka, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty. Jeżeli natomiast w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 4i, podatnik nie poniósł kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów (art. 15 ust. 4j ustawy o CIT).

Z powyższego wynika, że podatnik ma możliwość dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów „na bieżąco”, w momencie otrzymania dokumentu (faktury) potwierdzającego przyczyny korekty w przypadku, gdy korekta nie jest wynikiem błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki.

Udzielenie przez Dostawcę bonusu dla Spółki skutkującego koniecznością dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów nie można uznać za wynik błędu rachunkowego czy oczywistej omyłki. Zatem, korekty kosztów w sytuacji otrzymania bonusu, należy dokonać na bieżąco w myśl art. 15 ust. 4i ustawy o CIT.

Korekta nie powinna być jednak dokonana w okresie rozliczeniowym, którego dotyczy pierwotny zakup. Jak wynika z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, korekty dokonuje się w momencie otrzymania faktury bądź innego dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty, dlatego też faktura korygująca powinna być rozliczana na bieżąco w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana.

W związku z powyższym, skoro jak wskazali Państwo we wniosku, faktury korygujące (faktury wsparcia) wystawiane przez Dostawcę będą wynikały z udzielonego Spółce bonusu, to powinni Państwo rozliczyć fakturę korygującą (fakturę wsparcia) na bieżąco w okresie rozliczeniowym, w którym Spółka otrzymała fakturę korekty od Dostawcy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 6 w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

W pytaniu nr 7 natomiast zgłosili Państwo wątpliwość, czy Spółka powinna rozpoznać przychód z tytułu otrzymanego bonusu, udokumentowanego wystawioną przez Spółkę fakturą bonusową w miesiącu otrzymania od Dostawcy informacji o przyznaniu i wartości tego bonusu.

Ustawa o CIT, nie zawiera legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 tej ustawy przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy:

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, mająca definitywny charakter, powiększająca jego aktywa, którą może on rozporządzać jak własną.

Przychód powstaje zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika.

Tym samym, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny jego charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika. Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi.

Ustawa przewiduje przy tym wyjątki od powyższej reguły. Dotyczą one m.in. przychodów z działalności gospodarczej i z działów specjalnych produkcji rolnej (art. 12 ust. 3 ustawy o CIT).

Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie, którymi może on rozporządzać jak właściciel.

Z art. 12 ust. 3a ustawy CIT wynika, że:

W świetle powyższego przepisu, o powstaniu przychodu podatkowego decyduje zaistnienie najwcześniejszego momentu w nim wyznaczonego, a więc dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi lub częściowego wykonania usługi. Jeżeli jednak podatnik przed tym dniem wystawił fakturę lub otrzymał należność to przychód powstaje w tym dniu.

Powołany wyżej przepis art. 12 ust. 3a ustawy o CIT formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą za datę powstania przychodu uważa się dzień wydania rzeczy, zbywania prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi co oznacza, że przychód powstaje w rozliczeniu za okres, w którym wykonano usługę i powinien być rozliczony za ten okres. Jednakże, w sytuacji, gdy dana usługa jest przyjmowana częściowo – obowiązek podatkowy powstaje w chwili wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę. Jeżeli przed wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, przychód powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

Wykonanie usługi (w całości lub w części) oznacza faktyczne jej zrealizowanie. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje momentu wykonania usługi, ani w żaden sposób nie precyzuje jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Wskazać jednak należy, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Z kolei o charakterze i o dacie wykonania tej usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określany przez obowiązujący przepis prawa, regulujący zasady wykonywania danego rodzaju usług.

Jak stanowi art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Powyższy przepis wskazuje, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy, jednakże musi się to odbywać w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego. Umowa nie może wpływać na rozliczenia podatkowe, które bezpośrednio wynikają z przepisów. Oznacza to, że postanowienia umowne w tej kwestii są istotne, niemniej jednak należy zwrócić uwagę, na specyfikę danego świadczenia, aby zapobiec możliwości dowolnego ustalania przez strony umowy momentu powstania przychodu, a w konsekwencji nieuzasadnionego przesuwania momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych.

Moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa CIT nie definiuje wprawdzie tego momentu, jednakże przyjąć należy, że momentem wykonania usługi jest moment faktycznego wykonania wszystkich działań i czynności składających się na daną usługę.

Podkreślić należy, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny. Przy określaniu chwili wykonania usługi należy mieć na uwadze specyfikę danej usługi i obowiązki ciążące na stronach umowy, w szczególności rodzaj i charakter składających się na daną usługę czynności.

Dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności następuje z chwilą faktycznego ich wykonania, za wyjątkiem przypadków w których przepisy ustawy o CIT określają wprost taki moment. W konsekwencji postanowienia umów cywilnoprawnych pozostają bez znaczenia dla ww. celów, mogą pełnić jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia wątpliwości.

We wniosku wskazali Państwo, że po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego Spółka otrzymuje informację o wartości bonusu, skalkulowanego przez Dostawcę i wystawia fakturę sprzedażową, dokumentującą tę wartość tzw. Faktury bonusowe. Brak jest możliwości przypisania bonusu do konkretnych faktur zakupu, a Spółka nie otrzymuje szczegółowego zestawienia. Do momentu otrzymania informacji od Dostawcy, Spółka nie jest w stanie samodzielnie ustalić dokładnej wartości bonusu - może ją jedynie szacować. Faktura jest wystawiana niezwłocznie po otrzymaniu danych od Dostawcy, jednak może to nastąpić nawet kilka miesięcy po zakończeniu okresu, którego ten bonus dotyczy. Bonusy rozliczane w tym modelu obejmują w szczególności bonusy jakościowe oraz jakościowo-ilościowe, których przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez Spółkę określonych standardów jakościowych i procesowych, takich jak: realizacja procedur obsługi klienta, utrzymanie wymaganych parametrów sprzedaży cyfrowej, przeprowadzenie szkoleń, działania marketingowe oraz inne kryteria wskazane w regulaminach współpracy. Wypłata tych bonusów następuje wyłącznie po pozytywnej weryfikacji przez Dostawcę spełnienia warunków programu, co oznacza, że do czasu otrzymania informacji o przyznaniu bonusu i jego wartości, Spółka nie ma pewności co do jego należności ani wysokości.

Spółka nie posiada wiedzy co do istnienia wynagrodzenia należnego mu z tytułu wykonania czynności w ramach danego programu bonusowego do czasu uzyskania informacji od Dostawcy o jego udzieleniu. Nie jest również znana kwota należnego bonusu – tę wiedzę również uzyskuje dopiero po otrzymaniu informacji od Dostawcy.

Mając na uwadze art. 12 ust. 3a ustawy o CIT należy stwierdzić, że ustawowy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi (zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m), a w odniesieniu do częściowo wykonanych usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę. Tym samym przedmiotem opodatkowania winna być, co do zasady, usługa zrealizowana.

Przepisy ustawy o CIT nie uzależniają momentu wykonania usługi od przyjęcia jej przez usługobiorcę, tylko od momentu jej wykonania przez usługodawcę.

Należy zatem stwierdzić, że wykonanie usługi w znaczeniu faktycznym to zrealizowanie przez wykonawcę pewnych prac, które zgodnie z umową zobowiązał się zrealizować. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego, wykonać, wykonywać to znaczy wprowadzić w czyn, zrobić coś, uczynić, urzeczywistnić, zrealizować, spełnić (Słownik Języka Polskiego PWN, III tom, Warszawa 1999 r.). Zatem momentem wykonania usługi jest moment wykonania (zrealizowania) wszystkich działań i czynności składających się na daną usługę.

W przedstawionym opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, wskazali Państwo, że do momentu otrzymania informacji od Dostawcy Spółka nie ma pewności co do przyznania bonusu ani jego wartości, co wyklucza możliwość wcześniejszego rozpoznania przychodu.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że usługa wsparcia sprzedaży, którą wykonują Państwo na rzecz Dostawcy nabiera cech odpłatnego świadczenia z chwilą otrzymania informacji o spełnieniu warunków do przyznania bonusu – i to właśnie w tym momencie usługę tą należy uznać za wykonaną w rozumieniu przepisów ustawy o CIT.

Zatem, dopiero po potwierdzeniu przez Dostawcę spełnienia warunków i akceptacji kwoty bonusu powstaje wymierne świadczenie wzajemne, co oznacza, że usługa jest wykonana, a Spółka uzyskuje prawo do wynagrodzenia.

Tym samym w związku z tym, że data wykonania usługi (moment otrzymania informacji o przyznaniu bonusu i jego wartości) jest w tej sytuacji zdarzeniem najwcześniejszym spośród wymienionych w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, będzie wyznaczała w analizowanej sprawie moment powstania przychodu należnego, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 7 w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyroki sądowe zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.