Interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.227.2026.2.MŁ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·prawidłowe w części odpowiadającej udziałowi nabytemu przez Pana w wyniku spadku po zmarłym ojcu,

·nieprawidłowe w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 24 marca 2026 r. (data wpływu 24 marzec 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 07.04.2022 r. zmarł Pana ojciec A.A. Postanowieniem (…), stwierdzono nabycie spadku po ojcu przez: A.B. oraz Pana po 1/2 części spadku każde.

Przedmiotem spadku był wyłącznie udział 1/2 we własności lokalu mieszkalnego (…); druga 1/2 lokalu należała do Pana mamy A.C. (małżonki zmarłego). Z aktu notarialnego wynika, że lokal został nabyty do majątku wspólnego rodziców na podstawie umowy z 18.01.2008 r. (…).

W dniu 11.08.2025 r. zawarto umowę działu spadku (akt notarialny), w której ustalono, że cały udział spadkowy 1/2 w ww. lokalu nabywa Pan, z obowiązkiem spłaty na rzecz siostry A.B. 20 000 zł; wartość rynkowa udziału 1/2 określona w akcie: 190.000 zł.

W grudniu 2025 r. Pan (udział 1/2) oraz Pana mama (udział 1/2) sprzedaliście prywatnie cały lokal za 390.000 zł. Na Pana przypadło 195.000 zł. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej i sprzedaż nie była w ramach działalności.

Pytania

1. Czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż w grudniu 2025 r. Pana udziału 1/2 w lokalu stanowi źródło przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT i czy podlega opodatkowaniu PIT?

2. Czy w związku z tą sprzedażą ma Pan obowiązek złożyć PIT-39 za 2025 r.?

3. Czy spłata 20.000 zł z tytułu działu spadku (11.08.2025 r.) powoduje, że jakąkolwiek część sprzedanego przez Pana udziału 1/2 należy uznać za „nabytą” w dacie działu spadku dla potrzeb 5-letniego terminu z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, czy też zastosowanie ma art. 10. ust. 5 ustawy o PIT (liczenie od końca roku nabycia przez spadkodawcę)?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że sprzedaż w grudniu 2025 r. nie podlega PIT, ponieważ 5‑letni termin należy liczyć zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT od końca 2008 r. (nabycie lokalu przez spadkodawcę), więc termin upłynął z końcem 2013 r.

W konsekwencji uważa Pan, że nie ma obowiązku zapłaty PIT ani złożenia PIT‑39.

W Pana ocenie spłata w kwocie 20.000 zł dokonana na rzecz Pana siostry w ramach działu spadku nie powoduje, że jakakolwiek część zbywanego przez Pana udziału 1/2 w lokalu powinna być traktowana jako "nabyta" w dacie działu spadku (tj. 11.08.2025 r.) dla celów 5-letniego terminu z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Całość sprzedanego przez Pana udziału 1/2 pochodzi ze spadku po Pana ojcu (dziedziczenie i następujący po nim dział spadku). Spłata na rzecz Pana siostry była jedynie rozliczeniem wartości udziałów spadkowych. Dlatego w całości zastosowanie ma art. 10 ust. 5 ustawy o PIT – cały Pana zbywany udział 1/2 należy traktować jako nabyty w 2008 r. (data nabycia przez spadkodawcę), co oznacza, że sprzedaż w 2025 r. nastąpiła po upływie ustawowych 5 lat.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, jeżeli następuje odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.

Zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i ww. praw majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.

Stosownie do art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

W myśl art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 925 ww. Kodeksu:

Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Wedle art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:

Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:

W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli, jeśli:

-podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

-wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego dotychczas udziału.

Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku.

Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli), należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc co do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tej czynności prawnej podatnik otrzymuje rzecz lub prawo, którego wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał w dzielonej masie spadkowej.

Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności nieruchomości lub prawa, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu lub zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Pana ojciec A.A. zmarł 7 kwietnia 2022 r. Na mocy postanowienia (…) z dnia 29 października 2024 r. o stwierdzenie nabycia spadku po A.A., nabył Pan go w 1/2 części, A.B. (Pana siostra) również w 1/2 części. Przedmiotem spadku był wyłącznie udział 1/2 we własności lokalu mieszkalnego. Druga połowa należała do Pana mamy, A.C. (małżonki zmarłego). Z aktu notarialnego wynika, że lokal został nabyty do majątku wspólnego Pana rodziców na podstawie umowy z 18 stycznia 2008 r.

W skład masy spadkowej wchodził ww. lokal. Nie było innych składników majątkowych w dziale spadku.

W dniu 11.08.2025 r. zawarto umowę działu spadku (akt notarialny), w której ustalono, że cały udział spadkowy 1/2 w ww. lokalu nabywa Pan, z obowiązkiem spłaty na rzecz siostry 20 000 zł; wartość rynkowa udziału 1/2 określona w akcie: 190.000 zł.

W grudniu 2025 r. Pan oraz Pana mama sprzedaliście prywatnie lokal mieszkalny.

Odnosząc się do sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym, który nabył Pan w spadku po swoim ojcu, stwierdzić należy, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego lokalu przez Pana ojca. Skoro lokal został nabyty do majątku wspólnego rodziców w 2008 roku, to pięcioletni okres, o którym mowa wyżej, upłynął z dniem 31 grudnia 2013 r.

Zatem, odpłatne zbycie w 2025 r. przez Pana ww. udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w spadku, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu ww. przepisu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli w wyniku dokonanego działu spadku, przedmiotem którego były nieruchomości lub prawa majątkowe, udział w nich zwiększa się, tj. przekracza wartość udziału dotychczas posiadanego, to data działu spadku będzie również datą nabycia tego udziału, o który uległ powiększeniu udział w nich po dokonaniu tej czynności. Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli), należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział w spadku, należy przyjąć datę dokonania działu spadku (tj. dzień zawarcia umowy bądź uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku dokonany był na drodze postępowania sądowego).

Wobec powyższego, odpłatne zbycie w 2025 r. udziału nabytego od Pana siostry w lokalu mieszkalnym, który nabył Pan w drodze dokonanego w sierpniu 2025 r. umowy działu spadku ponad pierwotny udział w spadku, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem sprzedaż w 2025 r. tego udziału w lokalu mieszkalnym została dokonana przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano działu spadku. Tym samym, dochód z odpłatnego zbycia udziału nabytego od Pana siostry w lokalu mieszkalnym nabytego w umowie działu spadku ponad udział nabyty przez Pana w wyniku spadkobrania, podlega – zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy – opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym.

Wskazać należy, że w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy:

Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

Zatem, dokonując oceny skutków podatkowych sprzedaży w 2025 r. Pana udziału w lokalu mieszkalnym, nabytego w spadku po Pana ojcu, należy stwierdzić, że sprzedaż ww. udziału, nie stanowi źródła przychodu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-b) w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ww. sprzedaż nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. lokalu przez spadkodawcę, tj. Pana ojca. Tym samym nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu uzyskanego przychodu ze sprzedaży w odniesieniu do tego udziału w lokalu mieszkalnym.

Natomiast, sprzedaż w 2025 r. udziału w lokalu mieszkalnym, nabytego przez Pana w dziale spadku w 2025 r., ponad pierwotny udział w spadku, stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-b) w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ust. 1 ww. ustawy, ponieważ sprzedaż tego udziału nastąpiła przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie w dziale spadku. Tym samym jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży tego udziału w lokalu mieszkalnym oraz złożenia PIT-39 za 2025 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.