Interpretacja indywidualna z dnia 29 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.261.2026.1.RK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kosztów uzyskania przychodów. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (Firmę) i wykonuje zawód pielęgniarza w ramach kontraktu medycznego.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczy usługi zdrowotne na Pododdziale Intensywnej Opieki Medycznej Kliniki ..... Są to oddziały, na których pacjenci przebywają w stanie bezpośredniego zagrożenia życia.

Wnioskodawca wykonuje czynności wymagające ciągłej i precyzyjnej obserwacji parametrów życiowych pacjentów na monitorach medycznych z bliskiej odległości oraz jednoczesnej obserwacji pacjenta i sprzętu znajdujących się nawet kilka metrów dalej. Praca odbywa się w zmiennych i intensywnych warunkach oświetleniowych, takich jak światło operacyjne, endoskopowe, lampy diagnostyczne, oświetlenie nocnych korytarzy oraz światło słoneczne podczas przemieszczania się między pawilonami szpitala.

Wnioskodawca bierze także udział w dyżurach interwencyjnych, podczas których wezwanie może nastąpić o dowolnej porze dnia i nocy. W takich sytuacjach Wnioskodawca wraz z lekarzem i wyposażeniem medycznym udaje się do innych pawilonów lub na salę hemodynamiki, gdzie konieczne jest natychmiastowe podjęcie interwencji ratującej życie. W takich warunkach zachowanie ostrości widzenia i ograniczenie olśnienia wzrokowego ma istotne znaczenie dla prawidłowego wykonywania obowiązków zawodowych.

Wnioskodawca posiada wadę wzroku oraz astygmatyzm. Ponadto w orzeczeniu lekarza medycyny pracy posiada wskazanie do pracy przy monitorze ekranowym w okularach korekcyjnych. Bez zastosowania odpowiednich okularów Wnioskodawca nie jest w stanie prawidłowo wykonywać obowiązków zawodowych, w szczególności obserwować monitorów medycznych, parametrów życiowych pacjenta oraz prowadzić dokumentacji elektronicznej.

W związku z powyższym, Wnioskodawca planuje w przyszłości zakup specjalistycznych okularów korekcyjnych z powłoką antyrefleksyjną oraz funkcją fotochromową, przystosowanych do pracy w zmiennych warunkach oświetleniowych i przy różnych odległościach obserwacji. Parametry optyczne okularów mogą ulegać zmianie w czasie w związku ze zmianą wady wzroku, co nie wpływa na zawodowy charakter tego wydatku.

Planowane okulary będą wykorzystywane przede wszystkim w prowadzonej działalności gospodarczej jako narzędzie pracy umożliwiające prawidłowe wykonywanie świadczeń medycznych. Okulary będą również ograniczać ryzyko kontaktu narządu wzroku z materiałem biologicznym pacjenta podczas wykonywania czynności zawodowych. Ewentualne incydentalne użycie poza miejscem wykonywania świadczeń, w tym podczas dojazdu do pracy, będzie miało charakter wtórny i wynikać będzie z konieczności zachowania możliwości wykonywania działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy wydatek na zakup specjalistycznych okularów korekcyjnych opisanych w zdarzeniu przyszłym, wykorzystywanych przede wszystkim w prowadzonej działalności gospodarczej jako narzędzie pracy niezbędne do prawidłowego wykonywania świadczeń medycznych, może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Wydatek poniesiony na zakup okularów korekcyjnych może stanowić koszt uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczeń pielęgniarskich. W ramach tej działalności wykonuje czynności wymagające pracy przy komputerze, w tym prowadzenie dokumentacji medycznej oraz analizę danych.

Wnioskodawca posiada zalecenie lekarza medycyny pracy do pracy przy monitorze ekranowym w okularach korekcyjnych. Oznacza to, że używanie okularów jest niezbędne do prawidłowego wykonywania obowiązków zawodowych. Zakup okularów korekcyjnych pozostaje zatem w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż umożliwia wykonywanie czynności zawodowych oraz osiąganie przychodów.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatek na zakup okularów korekcyjnych spełnia przesłanki uznania go za koszt uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

O tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Do podatnika należy obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Opisany przez Pana we wniosku wydatek nie został wprost wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3526/16: „Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum”.

Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że „Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych, które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy”.

Ponadto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że: (...) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku – wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14.

Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.

Działalność gospodarcza podlega określonym regułom ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji postawionego celu. Ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik. W związku z tym decyzje skutkujące powstaniem kosztów związanych z tą działalnością, nie może rekompensować przy pomocy przepisów podatkowych, gdyż oznaczałoby to w praktyce przerzucenie na Skarb Państwa ryzyka związanego z określonym przedsięwzięciem gospodarczym podejmowanym przez podmiot.

Możliwość zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów wiązałaby się z przywilejem uzyskiwania przez podatnika korzyści w postaci prawa zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o wartość poniesionych kosztów. Z oczywistych więc względów, tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w jakimkolwiek związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i wykonuje zawód pielęgniarza w ramach kontraktu medycznego. W ramach prowadzonej działalności świadczy Pan usługi zdrowotne. Posiada Pan wadę wzroku oraz astygmatyzm i w orzeczeniu lekarza medycyny pracy posiada Pan wskazanie do pracy przy monitorze ekranowym w okularach korekcyjnych. Bez zastosowania odpowiednich okularów nie jest w stanie Pan prawidłowo wykonywać obowiązków zawodowych, w szczególności obserwować monitorów medycznych, parametrów życiowych pacjenta oraz prowadzić dokumentacji elektronicznej. W związku z powyższym, planuje Pan w przyszłości zakup specjalistycznych okularów korekcyjnych z powłoką antyrefleksyjną oraz funkcją fotochromową, przystosowanych do pracy w zmiennych warunkach oświetleniowych i przy różnych odległościach obserwacji. Parametry optyczne okularów mogą ulegać zmianie w czasie w związku ze zmianą wady wzroku, co nie wpływa na zawodowy charakter tego wydatku. Okulary będą wykorzystywane przede wszystkim w prowadzonej działalności gospodarczej jako narzędzie pracy umożliwiające prawidłowe wykonywanie świadczeń medycznych. Okulary będą również ograniczać ryzyko kontaktu narządu wzroku z materiałem biologicznym pacjenta podczas wykonywania czynności zawodowych. Ewentualne incydentalne użycie poza miejscem wykonywania świadczeń, w tym podczas dojazdu do pracy, będzie miało charakter wtórny i wynikać będzie z konieczności zachowania możliwości wykonywania działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa wskazać należy, że wydatek na zakup specjalistycznych okularów korekcyjnych ma na celu przede wszystkim ochronę Pana zdrowia. Wydatki uwarunkowane stanem zdrowia osoby prowadzącej działalność gospodarczą należą do wydatków o charakterze osobistym. W sytuacji zaistnienia wady wzroku, czy też pogłębiania się wady wzroku, osoba fizyczna jest zmuszona do zakupu okularów korekcyjnych, niezależnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi. Tak więc celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków, jest ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Opisany przez Pana zakup jest zatem uwarunkowany głównie problemami zdrowotnymi, a więc jest wydatkiem o charakterze osobistym, niezależnym od prowadzenia działalności gospodarczej. Wobec tego stwierdzam, że bezpośrednim celem, jakim jest poniesienie wydatku na zakup okularów korekcyjnych, jest ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zakup okularów korekcyjnych jest wydatkiem o charakterze osobistym i brak jest związku przyczynowo-skutkowego z przychodami osiąganymi z Pana działalności gospodarczej.

Reasumując, wydatek poniesiony na zakup okularów korekcyjnych do pracy przy komputerze nie może zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko Pana uznano za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.