Interpretacja indywidualna z dnia 29 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.1012.2025.3.IM
Samochód zarejestrowany na 7 osób, z dwoma rzędami siedzeń oddzielonymi przegrodą, nie kwalifikuje się do jednorazowej amortyzacji przewidzianej dla pojazdów ciężarowych, gdyż uznawany jest za pojazd osobowy według art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami: z 12 lutego 2026 r. (wpływ 17 lutego 2026 r.) oraz z 23 marca 2026 r. (wpływ 30 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Podatnik zakupił samochód X, wskazany w dowodzie rejestracyjnym jako ciężarowy, ale zarejestrowany jest na 7 osób. Samochód zakwalifikowany został do grupy środków trwałych 742. Samochód służy jako wywrotka do wykonywania prac na budowach, np. wywożenie gruzu. Samochód został zakupiony dla tylu osób, ponieważ tylu podatnik posiada pracowników. Podatnik nie uzyskał zaświadczenia przeglądu VAT-1, ponieważ samochód posiada dwa rzędy siedzeń oddzielone od przestrzeni ładunkowej ścianą.
Uzupełnienie I
Działalność prowadzona jest od 01.09.2006 r., prowadzi Pan działalność w zakresie świadczenia usług ogólnobudowlanych.
Obecnie stosuje Pan formę opodatkowania na zasadach ogólnych.
Prowadzi Pan podatkową książkę przychodów i rozchodów.
Samochód X, o którym mowa we wniosku, w dniu przyjęcia do używania spełniał definicję środka trwałego, zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Samochód X został wprowadzony do środków trwałych (...)2025 r.
W stosunku do Pana nie ma zastosowania ograniczenie wynikające z art. 22k ust. 11.
Spełnia Pan definicję małego podatnika.
W roku 2025 nie korzystał Pan z jednorazowej amortyzacji.
Masa całkowita zakupionego przez Pana samochodu nie przekracza 3,5 t.
Uzupełnienie II
Wnioskodawcą o interpretację podatkową jest Pan A, Pani B występuje jako pełnomocnik.
Podatnik to Pan A.
Pytanie
Czy w takim przypadku podatnik może skorzystać z jednorazowej amortyzacji zgodnie z art. 22k pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie – można zastosować jednorazową amortyzację zgodnie z przywołanym przepisem, samochód jest ciężarowy, posiada kabinę kierowcy oraz oddzielną przestrzeń ładunkową (wywrotka).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępnie zaznaczam, że informacje, które podał Pana pełnomocnik, uzupełnienie I, uznałem jako odnoszące się do Pana. Ponieważ po uzupełnieniu II nastąpiła zmiana osoby wnioskującej o wydanie interpretacji indywidualnej, uznałem, że informacje które zostały podane w uzupełnieniu I, odnoszą się do Pana.
W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Pierwsze zdanie art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
Natomiast art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje, że:
Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
Zgodnie z art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i‑22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.
Jedną z tych metod amortyzacji jest tzw. jednorazowa amortyzacja. Została ona uregulowana w art. 22k ust. 7-13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
W myśl art. 22k ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady określone w art. 22h ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.
Stosownie do art. 22k ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 10 000 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f ust. 3.
Zgodnie z art. 22k ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
Na podstawie art. 22k ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepis ust. 7 nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niebędącej osobą prawną lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.
Zauważam, że zgodnie z art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
Jak wynika z powyższych przepisów, przedsiębiorcy będący małymi podatnikami mogą dokonywać jednorazowej amortyzacji środków trwałych zaliczonych do grup 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych do wysokości określonego w ustawie limitu (równowartości 50.000 euro). Wyjątek stanowią będące środkami trwałymi samochody osobowe, które nie mogą podlegać jednorazowej amortyzacji.
Z punktu widzenia podniesionej przez Pana problematyki istotne jest wskazanie, że zgodnie z art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym – oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:
a) pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
– klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
– z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,
b) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,
c) pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
– agregat elektryczny/spawalniczy,
– do prac wiertniczych,
– koparka, koparko-spycharka,
– ładowarka,
– podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
– żuraw samochodowy,
d) pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie natomiast z art. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w:
1) art. 5a pkt 19a lit. a i b stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2) art. 5a pkt 19a lit. c stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
Ustawodawca wprowadził więc obowiązek potwierdzenia statusu pojazdu samochodowego innego niż osobowy, odpowiednio:
·zaświadczeniem wydanym przez okręgową stację kontroli pojazdów oraz odpowiednią adnotacją zawartą w dowodzie rejestracyjnym,
·dokumentami wydanymi zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
Z Pana wniosku wynika, m.in. że:
·jest Pan małym podatnikiem,
·zakupił Pan samochód X, wskazany w dowodzie rejestracyjnym jako ciężarowy, ale zarejestrowany jest na 7 osób,
·samochód został zakupiony dla tylu osób, ponieważ tylu posiada Pan pracowników,
·samochód posiada dwa rzędy siedzeń oddzielone od przestrzeni ładunkowej ścianą,
·masa całkowita samochodu nie przekracza 3,5 t,
·samochód zakwalifikował Pan do grupy środków trwałych 742; samochód służy jako wywrotka do wykonywania prac na budowach, np. wywożenie gruzu;
·samochód wprowadził Pan do ewidencji środków trwałych (...)2025 r.,
·nie ma do Pana zastosowania ograniczenie wynikające z art. 22k ust. 11,
·w roku 2025 nie korzystał Pana z jednorazowej amortyzacji, w odniesieniu do innych niż wskazany we wniosku samochód.
Opierając się na powyższych informacjach, nie mogę zgodzić się z Pana twierdzeniem, że ma Pan prawo jednorazowo zamortyzować opisany samochód.
Samochód ten, jak Pan wskazał,posiada dwa rzędy siedzeń oddzielone od przestrzeni ładunkowej ścianą, zarejestrowany jest na 7 osób, a jego masa całkowita nie przekracza 3,5 t – zatem należy go uznać za samochód osobowy zgodnie z definicją samochodu osobowego wskazaną w art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do opisanego przez Pana samochodu nie mają zastosowania wskazane w tej regulacji wyjątki.
Skoro jednorazowej amortyzacji nie podlegają samochody osobowe, to nie ma Pan prawa do jej dokonania od zakupionego przez Pana samochodu opisanego we wniosku, stosownie do art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podsumowanie: nie może Pan skorzystać z jednorazowej amortyzacji zgodnie z art. 22k pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?