Interpretacja indywidualna z dnia 4 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.189.2026.2.KC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 13 marca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani matką małoletniego dziecka (PESEL dziecka: (...)).

Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce i uzyskuje dochody opodatkowane według skali podatkowej (PIT-36/PIT-37).

Pozostaje Pani w formalnym związku małżeńskim, jednak od lutego 2022 r. przebywa z mężem w całkowitej separacji faktycznej.

Pani mąż stale zamieszkuje na terytorium Ukrainy, nie posiada polskiego numeru PESEL, nie mieszka w Polsce i od momentu wybuchu wojny nie uzyskał żadnych dochodów podlegających opodatkowaniu w RP.

Od momentu przyjazdu do Polski w 2022 r., ze względu na sytuację wojenną oraz całkowity rozpad więzi małżeńskich, samodzielnie w sposób wyłączny i bez jakiegokolwiek udziału ojca, sprawuje Pani pełną pieczę nad dzieckiem. Między małżonkami nie istnieje wspólnota gospodarcza ani emocjonalna. Ojciec dziecka w żaden sposób nie uczestniczy w codziennym trudzie wychowawczym, procesie edukacyjnym ani zdrowotnym dziecka na terenie Polski. Nie posiada on wiedzy o bieżących potrzebach dziecka ani nie bierze udziału w podejmowaniu kluczowych decyzji dotyczących jego życia.

Nie otrzymuje Pani od męża żadnego wsparcia finansowego (alimentów ani dobrowolnych wpłat). Cały ciężar utrzymania dziecka oraz opłat związanych z życiem w Polsce spoczywa wyłącznie na Pani dochodach.

Wraz z dzieckiem stale przebywa Pani w Polsce, co stanowi ich centrum interesów życiowych. Fizyczna nieobecność ojca w kraju zamieszkania dziecka oraz brak jakiegokolwiek kontaktu sprawiają, że jest Pani jedynym rodzicem realnie wychowującym dziecko.

Wszelkie formalności administracyjne, w tym opłaty za mieszkanie, kontakt ze szkołą oraz opiekę medyczną nad dzieckiem, realizuje Pani wyłącznie osobiście, występując w Polsce jako jedyny opiekun faktyczny.

Ze względu na trwający konflikt zbrojny na Ukrainie oraz brak numeru PESEL małżonka, ma Pani obiektywne trudności w przeprowadzeniu formalnego przewodu sądowego dotyczącego rozwodu lub separacji orzeczonej przez sąd w krótkim terminie.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Zamierza Pani skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko oraz z ulgi prorodzinnej za lata 2023, 2024 i 2025.

W latach podatkowych, których dotyczy wniosek – podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i uzyskałam dochody opodatkowane według skali podatkowej.

W latach 2023-2025 była Pani mężatką i nie była Pani:

a)osobą, w stosunku do której orzeczono separację formalną,

b)osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich w stosunku do małoletniego dziecka,

c)osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek odbywał karę pozbawienia wolności orzeczoną prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.

W latach 2023-2025 dochody Pani i małżonka nie przekroczyły w kwoty 112.000 zł

Oprócz dziecka, o którym mowa we wniosku, w ww. okresie, nie była Pani matką lub opiekunem prawnym dla innego dziecka, które wychowywała Pani wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym. Nie wychowuje Pani innego dziecka wspólnie z drugim rodzicem.

W latach 2023-2025 na podstawie orzeczenia sądu, dziecko nie zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

W ww. okresie posiadała Pani pełną władzę rodzicielską względem małoletniego dziecka.

W latach 2023-2025 samotnie wychowywała Pani dziecko i wykonywała władzę rodzicielską. Podtrzymuje Pani, że zgodnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych (m.in. wyrok NSA II FSK 1148/19), o statusie osoby samotnie wychowującej decyduje stan faktyczny (brak udziału drugiego rodzica w wychowaniu), co potwierdzają również konsultacje z Krajową Informacją Skarbową.

Dziecko nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności.

Miejsce zamieszkania dziecka – w okresie objętym wnioskiem – było takie samo jak Pani miejsce zamieszkania.

W latach 2023-2025 w stosunku do Pani bądź do Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy:

a)art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

b)z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytanie

Czy przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz dokonania odliczeń na małoletnie dziecko w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ust. 1 ww. ustawy i skorzystania z limitu dochodów w wysokości 112.000 zł?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym spełnione są przesłanki zawarte w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe uprawnia Panią do preferencyjnego opodatkowania dochodów w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci oraz do skorzystania z wyższego limitu dochodów (112.000 zł) przy uldze prorodzinnej na podstawie art. 27f ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.

Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt II FSK 1148/19 oraz wyrok z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 2465/15), dla uznania rodzica za osobę samotnie wychowującą dziecko kluczowe znaczenie ma stan faktyczny, tj. realne i samodzielne sprawowanie pieczy nad dzieckiem przez jednego z rodziców bez jakiegokolwiek udziału drugiego.

Brak formalnie orzeczonej przez sąd separacji nie może automatycznie wykluczać podatnika z prawa do preferencji podatkowej, jeżeli zachodzi sytuacja separacji faktycznej, a drugi rodzic w żaden sposób nie uczestniczy w codziennym procesie wychowawczym (opieka, edukacja, leczenie). W niniejszej sprawie fizyczna nieobecność ojca w Polsce (pobyt na Ukrainie), brak jego numeru PESEL oraz całkowity brak więzi gospodarczej i emocjonalnej sprawiają, że cały ciężar wychowania spoczywa wyłącznie na Pani.

Przyjęcie restrykcyjnej interpretacji, wymagającej wyłącznie formalnego aktu prawnego w nadzwyczajnej sytuacji wojennej na Ukrainie, naruszałoby zasadę sprawiedliwości podatkowej oraz konstytucyjną zasadę ochrony macierzyństwa i rodziny. Skoro Pani faktycznie i samodzielnie wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica, to posiada status osoby samotnie wychowującej dziecko w rozumieniu przepisów podatkowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)małoletnie,

2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)stosuje przepisy:

a)art. 30c lub

b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa, wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.

Tym samym, z preferencyjnego opodatkowania dochodów, na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4d w powiązaniu z ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może korzystać rodzic (przysposabiający) lub opiekun prawny samotnie wychowujący dzieci, będący w roku podatkowym, którego rozliczenie ma dotyczyć, panną, kawalerem. Ustawodawca określił również, że z omawianej preferencji może korzystać osoba, której związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) lub został rozwiązany poprzez orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik). Samotnie wychowującą dzieci może być również osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, jak też osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy – nie kwestionując Pani zaangażowania w proces wychowania małoletniego dziecka – nie sposób uznać, że w świetle tak przedstawionego opisu stanu faktycznego w Pani przypadku spełnione zostały wszystkie warunki wymagane dla rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Fakt, że – jak Pani wskazała – w latach 2023-2025 samotnie wychowywała Pani dziecko, bowiem z uwagi na konflikt zbrojny na Ukrainie ojciec dziecka w żaden sposób nie uczestniczy w codziennym trudzie wychowawczym, procesie edukacyjnym ani zdrowotnym dziecka na terenie Polski (nie posiada on wiedzy o bieżących potrzebach dziecka ani nie bierze udziału w podejmowaniu kluczowych decyzji dotyczących jego życia) nie jest wystarczającą przesłanką pozwalającą na skorzystanie z omawianej preferencji. Konieczne jest również bycie jedną z osób, o których mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani zaś nie należy do żadnej z kategorii osób wymienionych w tym przepisie, bowiem jak wynika z opisu stanu faktycznego w latach 2023-2025 była Pani mężatką i nie była Pani osobą, w stosunku do której orzeczono separację formalną, osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich w stosunku do małoletniego dziecka, ani osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek odbywał karę pozbawienia wolności orzeczoną prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.

W konsekwencji, za lata 2023-2025 nie może rozliczyć się Pani jako rodzic samotnie wychowujący dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie spełniła Pani przesłanek wynikających z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (nie należy Pani do żadnej z kategorii osób wymienionych w tym przepisie).

Odnosząc się natomiast do Pani wątpliwości dotyczących prawa do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej wynikającej z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stosunku do małoletniego dziecka, wyjaśniam że zgodnie z art. 27f ust. 1 tej ustawy:

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)wykonywał władzę rodzicielską;

2)pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

a)92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)166,67 zł na trzecie dziecko,

c)225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1)na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2)wstąpiło w związek małżeński.

Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:

Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:

1)osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;

2)osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Z kolei, art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d omawianej ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)odpis aktu urodzenia dziecka;

2)zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Art. 27f ust. 7 wskazanej ustawy stanowi:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.

Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne realizowanie, czyli wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Co istotne, samo tylko uiszczanie alimentów na rzecz dziecka, czy też sporadyczne spotkania z dzieckiem nie wypełniają tak rozumianego określenia wykonywanie władzy rodzicielskiej.

W przypadku prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej na jedno dziecko ustawodawca wprowadził w art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych limity dochodów.

W związku z tym, że – jak już wyżej wyjaśniłem – nie jest Pani osobą samotnie wychowującą dziecko wymienioną w art. 6 ust. 4c i 4g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem pozostaje Pani w związku małżeńskim, w Pani sytuacji znajdzie zastosowanie przepis art. 27f ust. 2 pkt 1 tej ustawy. W przypadku rodziców pozostających w związku małżeńskim, którym przysługuje ulga prorodzinna tylko na jedno dziecko, dochody małżonków nie mogą przekroczyć w roku podatkowym kwoty 112.000 zł.

Wyjątek od powyższej zasady stanowi art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, limit dochodów wskazanych w art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy, nie dotyczy podatnika i jego małżonka w sytuacji, gdy wykonywali oni władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d ww. ustawy.

Mając na uwadze przedstawione powyżej, obowiązujące uregulowania prawne stwierdzam, że za lata 2023-2025 przysługiwało Pani prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na małoletnie dziecko. W opisie zdarzenia wskazała Pani bowiem, że w ww. okresie Pani sama – bez udziału drugiego rodzica – wykonywała władzę rodzicielską względem małoletniego dziecka i dochody Pani i Pani małżonka nie przekroczyły w kwoty 112.000 zł.

Reasumując za lata 2023-2025 z uwagi na Pani stan cywilny nie może Pani dokonać rozliczenia podatku na zasadach preferencyjnych przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci, jest natomiast Pani uprawniona do odliczenia ulgi prorodzinnej na małoletnie dziecko, wobec którego wykonywała władzę rodzicielską.

W związku jednak z tym, że we własnym stanowisku wskazała Pani, że w Pani sytuacji spełnione są przesłanki zawarte w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i że przy ustaleniu prawa do odliczenia przez Panią ulgi prorodzinnej na małoletnie dziecko obowiązywał Panią limit dochodów dla osób samotnie wychowujących dzieci, a nie limit będący sumą dochodów Pani i Pani małżonka określony w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.