Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.111.2026.2.ASZ

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w zakresie sposobu ustalania zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego,
• prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 13 kwietnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani wspólnikiem spółki partnerskiej, w której udział w zyskach określono według wzoru: Udział Partnera w zysku = (wartość jego usług / wartość usług wszystkich Partnerów) * 100%. Jednocześnie w umowie spółki zawarto sentencje: Zysk spółki podlega podziałowi między Partnerów proporcjonalnie do wartości usług świadczonych przez każdego Partnera w danym roku obrotowym. Wobec braku wiedzy jak duży będzie Pani udział w zyskach w ujęciu rocznym pojawia się pytanie jak właściwie obliczyć zaliczkę na podatek dochodowy wynikający z Pani udziału w Spółce. Zauważyć należy, iż udział ten nie jest znany na bieżąco, albowiem zależy on nie tylko od Pani pracy własnej, ale także innych Partnerów. Udział wyliczony w ujęciu miesięcznym nie będzie zgodny z udziałem rocznym.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski i podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Dla opodatkowania działalności gospodarczej jako wspólnik spółki partnerskiej stosuje Pani opodatkowanie na zasadach ogólnych.

W ciągu roku nie następuje zmiana proporcji udziału w zyskach i stratach Spółki. W przypadku straty, każdy Partner uczestniczy w jej pokryciu w równych częściach.

W umowie spółki wskazano, że podział zysku jest w skali roku obrotowego, więc wzór (wartość usług partnera/wartość usług wszystkich partnerów) x 100% obowiązuje tylko przy rozliczeniu rocznym.

Wpłaca Pani miesięczne zaliczki z tytułu działalności gospodarczej.

Wartość usług jest wyliczana rocznie.

Pytania

1)Czy powinna Pani obliczać zaliczkę na podatek dochodowy w związku z Pani udziałem w Spółce Partnerskiej stosując wzór wpisany w Umowie Spółki tj. (wartość jego usług / wartość usług wszystkich Partnerów) * 100% co do każdego miesiąca, chociaż współczynnik będzie różny w każdym miesiącu, a także różny od faktycznego udziału rocznego?

2)Czy powinna Pani obliczać zaliczkę na podatek dochodowy traktując, że udziały w Spółce Partnerskiej są równe?

3)Czy powinna Pani na koniec roku (natychmiast gdy będzie to możliwe) ustalić prawidłowy udział w Spółce Partnerskiej (zgodnie z brzmieniem Umowy Spółki) i dokonać wpłaty z tytułu podatku dochodowego od tego udziału w wysokości z nim zgodnej?

4)Czy będzie Pani zobowiązana do korekt zaliczek miesięcznych po poznaniu rzeczywistego udziału w Spółce Partnerskiej?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem powinna Pani dokonać obliczenia udziału w Spółce Partnerskiej, w taki sposób, który umożliwi jak najdokładniejsze określenie rocznego udziału w Spółce Partnerskiej przypadającego na Panią. Ze względu na to, iż wskaźnik ten uzależniony jest od wszystkich Partnerów i zdarzeń przyszłych, nie jest możliwe wskazanie go jednoznacznie na dzień obowiązku opłaty zaliczki na podatek dochodowy. W Pani ocenie obliczając swój udział w ujęciach miesięcznych dokona Pani wszelkiej niezbędnej staranności, aby zapłacone zaliczki były jak najbardziej zbliżone do stanu na koniec roku, a także były zgodne z istniejącymi na dzień opłacenia zaliczki podatku dochodowego od osób fizycznych informacjami, danymi oraz przychodami wpływającymi na ten wskaźnik.

W Pani ocenie nie powinna Pani obliczać zaliczki na podatek dochodowy traktując, że udziały w Spółce Partnerskiej są równe. W umowie spółki wprowadzono postanowienia wskazujące, że zysk roczny będzie dzielony między partnerów proporcjonalnie do wartości usług świadczonych przez każdego z nich na rzecz spółki. Każdy partner otrzyma część zysku odpowiadającą udziałowi jego wygenerowanych przychodów (wartości wykonanych usług) w ogólnych przychodach spółki za dany okres. Taki mechanizm jest dopuszczalny. Otrzymanie zaliczki na poczet przyszłego zysku nie jest opodatkowane w momencie wypłaty. Wspólnik nie wykazuje takiej zaliczki jako przychodu bieżącego - opodatkowaniu podlega dopiero ostatecznie ustalony udział w zysku za dany rok. Sam fakt wypłaty zaliczki nie rodzi jeszcze obowiązku podatkowego po stronie wspólnika ani obowiązku płatnika po stronie spółki.

Jednocześnie stoi Pani na stanowisku, że powinna wyliczyć wskaźnik udziału w Spółce zgodnie z brzmieniem umowy na koniec roku obrachunkowego. Uważa Pani także, że nie spowoduje to potrzeby korekt wpłaconych zaliczek w przeciągu roku (w tym także zapłaty ewentualnych odsetek), albowiem wykonane obliczenia zaliczki na podatek dochodowy będą wykonane z należytą starannością w oparciu o istniejące dokumenty na dzień zapłaty zaliczki.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):

Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, prosta spółka akcyjna i spółka akcyjna.

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:

Spółka osobowa - spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna;

Stosownie do art. 8 Kodeksu spółek handlowych:

§ 1. Spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

§ 2. Spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 86 § 1 Kodeksu spółek handlowych:

Spółką partnerską jest spółka osobowa, utworzona przez wspólników (partnerów) w celu wykonywania wolnego zawodu w spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną firmą.

Zgodnie z art. 28 Kodeksu spółek handlowych:

Majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia.

Stosownie do art. 51 Kodeksu spółek handlowych:

§ 1. Każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu.

§ 2. Określony w umowie spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału w stratach.

§ 3. Umowa spółki może zwolnić wspólnika od udziału w stratach.

W myśl art. 52 § 1 Kodeksu spółek handlowych:

Wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego.

Zgodnie z art. 54 § 1 Kodeksu spółek handlowych:

Zmniejszenie udziału kapitałowego wymaga zgody pozostałych wspólników.

Zasady dotyczące udziału wspólników w zysku spółki partnerskiej mają w przeważającej mierze charakter dyspozytywny, co oznacza, że mogą być one w granicach prawa swobodnie kształtowane przez wspólników w umowie spółki.

Zaliczki na podatek dochodowy w trakcie roku

Powzięła Pani wątpliwość w jaki sposób obliczać zaliczki na podatek dochodowy w związku z udziałem w spółce partnerskiej.

Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28;

Stosownie do art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce - oznacza to:

a)spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),

b)spółkę kapitałową w organizacji,

c)spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

d)spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,

e)spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych;

W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Spółka partnerska jest spółką osobową nieposiadającą osobowości prawnej i nie jest podatnikiem podatków dochodowych. Opodatkowaniu podlegają dochody poszczególnych wspólników Spółki partnerskiej.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Z kolei przepis art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;

2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 o podatku dochodowym od osób fizycznych:

opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Niniejszy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. przez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

Z kolei art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wskazuje, że źródłem przychodu jest m.in.:

3) pozarolnicza działalność gospodarcza;

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Kwoty należne, o których mowa w przytoczonym przepisie są to te przychody, które wynikają ze źródła przychodów jakie stanowi działalność gospodarcza, i które w następstwie prowadzenia tej działalności stają się wymagalną wierzytelnością, choćby faktycznie środków z tego tytułu jeszcze nie uzyskano. Termin kwota należna jest w tym ujęciu tożsamy z pojęciem „wymagalne świadczenie (wierzytelność)” (por. wyrok NSA z dnia 20 września 2007 r. sygn. akt II FSK 1028/6). Przez „przychód należny” należy rozumieć wszelkie przysporzenia majątkowe - aktywa, które przysługują podatnikowi w sensie cywilnoprawnym, niezależnie czy zostały zrealizowane na jego rzecz, czy też stanowią wierzytelność. Za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej należy zatem uznać konkretne, wymierne, definitywne, co najmniej wymagalne przysporzenie majątkowe związanie z prowadzoną działalnością, w związku z którym po stronie podatnika pojawia się pewna wartość majątkowa.

Zgodnie z konstrukcją przyjętą przez ustawodawcę w zakresie podatków dochodowych, w trakcie roku podatkowego wspólnicy spółki są zobowiązani do obliczania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych zgodnie z art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, proporcjonalnie do posiadanego przez nich udziału w zyskach spółki na moment uzyskania przychodów i poniesienia kosztów, tj. z uwzględnieniem zmian w prawie do udziału w zysku w trakcie roku.

Zauważyć ponadto należy, że obowiązujący w Polsce system opodatkowania podatkiem dochodowym, przewiduje (co do zasady) opodatkowanie tym podatkiem dochodów (przychodów) uzyskiwanych przez podatnika w ujęciu rocznym, tj. uzyskanych w danym roku podatkowym. Jednakże dla dochodów uzyskiwanych przez podatników ze źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, ustawodawca przewidział specyficzny tryb opodatkowania (formę uiszczania należnego podatku). Dochody te są bowiem opodatkowane na bieżąco w trakcie roku podatkowego, poprzez uiszczanie miesięcznych (bądź kwartalnych) zaliczek na podatek dochodowy, a ich ostateczne rozliczenie i opodatkowanie następuje po zakończeniu roku podatkowego w rocznym zeznaniu podatkowym.

W myśl art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy osiągający dochody:

1) z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14,

2) (uchylony)

- są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne. Wysokość zaliczek, z zastrzeżeniem ust. 3f, ustala się w następujący sposób:

1) obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz najniższej stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1;

2) zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych w art. 26 i art. 27;

3) zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające.

Zgodnie z art. 44 ust. 3f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, opodatkowani na zasadach określonych w art. 30c, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonym zgodnie z art. 30c, a sumą należnych zaliczek za poprzednie miesiące.

Stosownie do art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zaliczki miesięczne od dochodów wymienionych w ust. 1, wpłaca się w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczki kwartalne podatnicy wpłacają w terminie do 20 dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka. Zaliczkę za ostatni miesiąc lub ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 stycznia następnego roku podatkowego.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani wspólnikiem w spółce partnerskiej. Do opodatkowania przychodów z tego tytułu stosuje Pani zasady ogólne a zaliczki opłaca w formie miesięcznej. Pani udział w zyskach zgodnie z umową spółki określa się według wzoru: wartość usług wspólnika spółki/wartość usług wszystkich partnerów* 100%. Zysk spółki podlega podziałowi między Partnerów proporcjonalnie do wartości usług świadczonych przez każdego Partnera w danym roku obrotowym.

Dla celów podatkowych punktem wyjścia dla określenia przychodów oraz kosztów ich uzyskania jest udział podatnika w zyskach spółki niebędącej osobą prawną, wskazany w treści umowy tej spółki, z której winny wynikać zasady udziału w zyskach i stratach, jakich stosowanie przyjęli dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej jej wspólnicy.

Z uwagi na transparentność podatkową spółki niebędącej osobą prawną przychód należny jest alokowany na poszczególnych wspólników w takiej proporcji, w jakiej wspólnicy partycypują w jej zyskach na podstawie umowy spółki. Podobnie ustala się wysokość kosztów uzyskania przychodów u każdego wspólnika, uwzględniając jednak te wydatki, które nie mogą stanowić kosztów podatkowych wspólnika. Dopiero dochód określony na podstawie tak ustalonych kwot przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów podlega opodatkowaniu u wspólnika podatkiem dochodowym.

Zatem powinna Pani ustalać zaliczki na podatek dochodowy zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie przychodów i kosztów za każdy miesiąc proporcjonalnie do Pani prawa do udziału w zysku zgodnie z umową spółki.

Zatem Pani stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.

Obliczanie zaliczki na podatek dochodowy uznając, że udziały w Spółce Partnerskiej są równe

Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną przypisuje się poszczególnym wspólnikom proporcjonalnie do przysługującego im udziału w zysku. W konsekwencji, dla celów podatkowych wiążące znaczenie mają zasady podziału zysku wynikające z umowy spółki.

Zatem brak jest podstaw do przyjmowania równego udziału w zysku na potrzeby zaliczek podatkowych, jeżeli umowa spółki w sposób jednoznaczny określa odmienny mechanizm jego ustalania.

W opisie sprawy wskazała Pani, że w umowie spółki wprowadzono postanowienia wskazujące, że zysk roczny będzie dzielony między partnerów proporcjonalnie do wartości usług świadczonych przez każdego z nich na rzecz spółki. Każdy partner otrzyma część zysku odpowiadającą udziałowi jego wygenerowanych przychodów (wartości wykonanych usług) w ogólnych przychodach spółki za dany okres.

Zatem nie powinna Pani obliczać zaliczki na podatek dochodowy traktując, że udziały w Spółce Partnerskiej są równe, skoro umowa spółki przewiduje inny sposób ich ustalania.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Ustalenie prawidłowego udziału w spółce partnerskiej i obowiązek dokonania korekt zaliczek miesięcznych po poznaniu rzeczywistego udziału w Spółce Partnerskiej

Podatkiem należnym od dochodów uzyskanych przez podatnika w danym roku podatkowym z prowadzonej działalności gospodarczej (w tym także w formie spółki partnerskiej) jest, co do zasady, podatek wynikający z prawidłowo sporządzonego i złożonego rocznego zeznania podatkowego.

Zaliczkowe opodatkowanie tego dochodu stanowi jedynie formę opłacania podatku należnego wynikającego z zeznania. Po zakończeniu roku podatkowego zaliczki na podatek tracą swój byt prawny i podlegają rozliczeniu w składanym przez podatnika zeznaniu rocznym.

Opodatkowaniu podlega dochód wspólnika uzyskany z tytułu udziału w spółce - stanowiący nadwyżkę przypadającej mu części udziału w przychodzie spółki nad przypadającą mu częścią udziału w kosztach jego uzyskania z zachowaniem proporcji określonej przepisem art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Regulacja art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c;

Z kolei zgodnie z art. 45 ust. 4 pkt 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania podatnicy są obowiązani wpłacić:

1) różnicę między podatkiem należnym wynikającym z zeznania, o którym mowa w ust. 1, a sumą zapłaconych za dany rok zaliczek, w tym również sumą zaliczek pobranych przez płatników;

3) należny podatek dochodowy wynikający z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, albo różnicę pomiędzy podatkiem należnym wynikającym z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, a sumą zapłaconych za dany rok zaliczek;

W myśl art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym od dochodów podatnika uzyskanych w roku podatkowym, chyba że właściwy organ podatkowy wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że podatek dochodowy jest podatkiem rocznym, a uiszczane miesięcznie zaliczki stanowią jedynie wpłaty na poczet nie ostatecznego jeszcze zobowiązania podatkowego. Ostateczne ustalenie podstawy obliczenia podatku, a więc i wysokości zobowiązania podatkowego następuje dopiero po upływie określonego czasu, którym w przypadku osób fizycznych jest rok kalendarzowy.

Wystąpić może, zatem okoliczność, że uiszczone zaliczki nie będą współmierne do wysokości należnego podatku za cały rok, ustalonego od dochodu wyliczonego w oparciu o udział w zysku na koniec roku. W konsekwencji, w przypadku powstania różnicy pomiędzy sumą wpłaconych zaliczek, a podatkiem należnym, który ostatecznie jest podatnikowi znany po zakończeniu roku, powinien on tę różnicę ująć w rocznym zeznaniu podatkowym.

Odnosząc się do kwestii obowiązku skorygowania zaliczek na podatek dochodowy za poszczególne miesiące roku podatkowego wskazać należy, że jeśli w trakcie roku zaliczki były obliczane od prawidłowo ustalanego dochodu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w wysokości udziału na przypadającego na Panią, zgodnie z zapisami w umowie, to nie ma Pani obowiązku korygowania zaliczek miesięcznych.

Po zakończeniu roku podatkowego zobowiązana jest Pani ustalić dochód w prawidłowej wysokości zgodnie z przysługującym Pani udziałem w zysku spółki wynikającym z umowy oraz wykazać go w zeznaniu rocznym na podstawie art. 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli suma należnych w danym roku podatkowym zaliczek będzie wyższa lub niższa od należnego podatku za dany rok podatkowy, u wspólnika może wystąpić nadpłata lub konieczność wpłaty kwoty różnicy między podatkiem należnym, a wpłaconymi należnymi zaliczkami.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pani i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.