tematy:

Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.46.2026.2.ŁZ

Świadczenia pieniężne uzyskane z tytułu obniżenia ceny z powodu wad fizycznych towaru oraz zwrot kosztów sądowych nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PIT, lecz stanowią jedynie zwrot nakładów konsumenta i tym samym nie wymagają opodatkowania. Natomiast otrzymane odsetki od tych należności podlegają opodatkowaniu.

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych faktycznego jest:

nieprawidłowe - w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 7 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 2 kwietnia 2026 r. (wpływ 10 kwietnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wyrokiem Sądu Rejonowego w (…) z dnia 27.03.2025 r. otrzymała Pani kwotę 32.928,00 zł z odsetkami ustawowymi od 21.06.2023 r. tytułem reklamacji za błędy przy budowie domu. Dodatkowo sąd zasądził na Pani rzecz 6.264,00 zł z ustawowymi odsetkami od uprawomocnienia orzeczenia tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zapłata ta nie była związana z prowadzoną działalnością gospodarczą, występowała Pani w sprawie jako konsument. Sprawa dotyczyła błędów i uchybień przy budowie domu poprzez zastosowanie niewłaściwych materiałów, które doprowadziły do zniszczeń w domu.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Odszkodowanie wskazane we wniosku dotyczyło szkody rzeczywistej, gdyż konieczna jest wymiana niewłaściwej folii, która została zamontowana w domu na właściwą i w związku z tym konieczne jest poniesienie nakładów na ten cel.

Wypłacone odszkodowanie nie dotyczyło korzyści, które mogła Pani osiągnąć, gdyby szkody Pani nie wyrządzono, dotyczyło ono szkody i konieczności jej naprawienia.

Zgodnie z uzasadnieniem do wyroku, odsetki, które zasądził Sąd od kwoty 32.928,00 zł, to odsetki o których mowa w art. 481 par 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny, liczone od 21 czerwca 2023 r.

Wyrok sądowy miał miejsce 27 marca 2025 r., a przelew pieniężny od pozwanego otrzymała Pani 16 czerwca 2025 r. Podstawą Pani pozwu sądowego było roszczenie o obniżenie ceny w ramach reklamacji z tytułu rękojmi za wady w trakcie budowy domu. Kwota ta została zasądzona ww. wyrokiem sądu. Treść wyroku:

Sad Rejonowy w (…) składzie:

(…)

po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2025 r. w (…)

na rozprawie

sprawy z powództwa (…)

przeciwko (…)

- o zapłatę

Zasądza od pozwanego (…) na rzecz powoda (…) kwotę 32.928,00 zł (trzydzieści dwa tysiące dziewięćset dwadzieścia osiem złotych) wraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 21 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty.

Zasądza od pozwanego (…) na rzecz powoda (…) tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę o 6.264,00 zł (sześć tysięcy dwieście sześćdziesiąt cztery złote) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Nakazuje pobrać od pozwanego (…) na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w (…) kwotę 2.346,54 (dwa tysiące trzysta czterdzieści sześć złotych i pięćdziesiąt cztery grosze) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

Pytania

Czy:

kwota odszkodowania 32.928,00 zł;
odsetki od tej kwoty;
kwota zwróconych kosztów postępowania 6.264,00 zł;
odsetki od kosztów postępowania.

są zwolnione z podatku PIT zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie wskazane kwoty w całości, zarówno kwota uzyskanego odszkodowania, zwrotu kosztów postępowania oraz odsetek ustawowych podlega zwolnieniu z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT, gdyż odszkodowanie zostało przyznane na podstawie wyroku sądowego, nie było one związane z działalnością gospodarczą i nie dotyczyło korzyści, które mogłaby Pani osiągnąć. gdyby tej szkody Pani nie wyrządzono.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są inne źródła.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

W świetle powyższego, przychodem z innych źródeł jest każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne. Z przychodem tym mamy, jednakże do czynienia wyłącznie w przypadku, kiedy u podatnika występują realne korzyści majątkowe. Podstawą uzyskania ww. przychodu mogą być zatem tylko takie czynności faktyczne lub prawne, w wyniku których rzeczywiście następuje przyrost w majątku danej osoby fizycznej.

Opodatkowanie „roszczenia głównego”

Wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 27 marca 2025 r. otrzymała Pani kwotę 32 928 zł z odsetkami ustawowymi od 21 czerwca 2023 r. w ramach reklamacji z tytułu wystąpienia wady przy budowie domu. Zapłata ta nie była związana z prowadzoną działalnością gospodarczą, występowała Pani w sprawie jako konsument. Sprawa dotyczyła błędów i uchybień przy budowie domu poprzez zastosowanie niewłaściwych materiałów, które doprowadziły do zniszczeń w domu. Odszkodowanie dotyczyło szkody rzeczywistej, gdyż konieczna jest wymiana niewłaściwej folii, która została zamontowana w domu na właściwą i w związku z tym konieczne jest poniesienie nakładów na ten cel. Wypłacone odszkodowanie nie dotyczyło korzyści, które mogła Pani osiągnąć, gdyby szkody Pani nie wyrządzono, dotyczyło ono szkody i konieczności jej naprawienia. Przelew pieniężny od pozwanego otrzymała Pani 16 czerwca 2025 r. Podstawą Pani pozwu sądowego było roszczenie o obniżenie ceny w ramach reklamacji z tytułu rękojmi za wady w trakcie budowy domu. Kwota ta została zasądzona ww. wyrokiem sądu. Treść wyroku:

Zasądza od pozwanego na rzecz Pani kwotę 32.928,00 zł wraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 21 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty.

Zasądza od pozwanego na rzecz Pani; tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę o 6.264,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

W myśl art. 560 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli rzecz była już wymieniona lub naprawiana przez sprzedawcę albo sprzedawca nie uczynił zadość obowiązkowi wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady.

Stosownie do art. 560 § 3 ww. ustawy;

Obniżona cena powinna pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej wartość rzeczy z wadą pozostaje do wartości rzeczy bez wady.

W omawianej wskazała Pani, że podstawą pozwu sądowego było roszczenie o obniżenie ceny w ramach reklamacji z tytułu rękojmi za wady w trakcie budowy domu. Kwota ta została zasądzona wyrokiem sądu.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności faktyczne oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że otrzymana przez Panią kwota główna tytułem obniżenia ceny na podstawie przepisów o rękojmi sprzedawcy rzeczy za wady fizyczne rzeczy nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, pomimo że wywiodła Pani prawidłowy skutek prawny, że po Pani stronie nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to ze względu na odmienną argumentację, tj. wskazania, że korzysta Pani ze zwolnienia w myśl art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Pani stanowisko w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Skutki podatkowe wypłaty kosztów postępowania

Przechodząc do Pani wątpliwości dotyczących zwrotu kosztów postępowania, wskazać należy, że zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 468 ze zm.):

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:

Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego.

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda.

Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

Zatem zwrot kosztów postępowania otrzymany na podstawie wyroku sądu, nie spowoduje u Pani powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zwracana kwota nie będzie przewyższała poniesionych przez Panią wydatków z tego tytułu. W takiej sytuacji zwrot ten nie stanowi po Pani stronie przysporzenia, wzrostu majątku. Otrzymana kwota będzie stanowiła jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków.

Dlatego otrzymany przez Panią na podstawie wyroku sądu zwrot kosztów postępowania nie stanowi dla Pani przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, zwrot na Pani rzecz kosztów postępowania (o których mowa we wniosku) na podstawie wyroku sądu nie stanowi dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pani stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.

Skutki podatkowe wypłaty odsetek

Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym:

§ 1: Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

§ 2: Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże, gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.

W myśl art. 482 § 1 Kodeksu cywilnego:

Od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy.

Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.

Zgodnie z ww. przepisem:

Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie kwestię opodatkowania odsetek od nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Skoro cała zasądzona na Pani rzecz kwota roszczenia głównego oraz kwota wypłacona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki również będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie będzie miało do nich zastosowanie zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pani stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy prawidłowo postrzega Pani, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Panią stan faktyczny. W polskim systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też nie odniosłem się do przedstawionych przez Panią kwot.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zobacz także