Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4011.3.2026.3.JM
Podatnik nie może odliczyć wydatków na rehabilitację poniesionych przed datą orzeczonej niepełnosprawności wskazanej w orzeczeniu, uznając za odliczalne tylko wydatki po tej dacie na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i spełniające warunki, w tym posiadanie faktur i zaleceń od specjalisty.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe w części dotyczącej możliwości zastosowania ulgi rehabilitacyjnej pobytu sanatoryjnego w specjalistycznym szpitalu rehabilitacyjnym, zabiegów rehabilitacyjnych oraz wydatków za lekarstwa w rozliczeniu rocznym od dnia 17 lipca 2025, tj. od momentu ustalenia stopnia niepełnosprawności i w pozostałej części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości zaliczenia do ulgi rehabilitacyjnej pobytu sanatoryjnego w specjalistycznym szpitalu rehabilitacyjnym, zabiegów rehabilitacyjnych oraz wydatków za lekarstwa w rozliczeniu rocznym PIT 37. W odpowiedzi na wezwania uzupełnił Pan wniosek 21 marca 2026 r. oraz 31 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu 10 lutego 2026 r. Miejski Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzekł, że jest Pan osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim. Jako datę ustalenia niepełnosprawności ustalono dzień wpływu wniosku o orzeczenie niepełnosprawności tj. 17 lipca 2025 r. i należy tu wskazać, że przyjęta data jest swego rodzajem fikcji prawnej dla potrzeb orzeczenia. Przy czym w samym orzeczeniu nie stwierdzono od kiedy datuje się Pana niepełnosprawność (orzeczenie w załączeniu).
W aktach sprawy o orzeczenie niepełnosprawności organ orzekający posiadał Pana wypis ze szpitala z 7 kwietnia 2025 r. (w załączeniu), w którym jednoznacznie wskazane jest, że Pana stan zdrowia od stycznia 2025 r. wskazuje na schorzenie, które stanowi podstawę ww. orzeczenia. W dokumentacji medycznej znajduje się badanie ENG z 17 lutego i 7 kwietnia 2025 r., które wskazuje że jest Pan chory na głęboką polineuropatię.
Powstaje zatem pytanie na gruncie konieczności złożenia mojego rocznego rozliczenia PIT 37 czy biorąc pod uwagę powyższe okoliczności w rozliczeniu rocznym może Pan zaliczyć jako ulgę rehabilitacyjną wydatek poniesiony w czerwcu 2025 r. na pobyt sanatoryjny w specjalistycznym szpitalu rehabilitacyjnym? Czy może Pan również z tego tytułu rozliczyć w zeznaniu rocznym poniesione wydatki za lekarstwa (posiada Pan imienne faktury VAT)?
Tak jak wspomniał Pan w Pana ocenie dla potrzeb orzeczenia przyjęta data jest fikcją prawną, która nie przekłada się na faktyczną datę Pana niepełnosprawności, która istnieje od początku 2025 r. i poniesione w jej następstwie z tego tytułu realne koszty na leczenie, które fikcją nie są. Trudno jest bowiem założyć, że osoba w pełni zdrowa korzysta komercyjnie przy pełnej odpłatności (ze względu na brak w owym czasie orzeczenia o niepełnosprawności i możliwości korzystania z dofinansowania PFRON) z usług specjalistycznego szpitala rehabilitacyjnego. Na marginesie chyba warto wskazać, że w innych okolicznościach faktycznych kwotę ok (…) złotych wolałby Pan przeznaczyć na edukację dziecka. Biorąc pod uwagę termin złożenia rocznego rozliczenia PIT zwraca się Pan o wydanie interpretacji przed upływem wymaganego prawem terminu.
W uzupełnieniu wniosku poinformował Pan, że orzeczenie z 10.02.2026 r. o uznaniu Pana jako osobę niepełnosprawną zostało wydane do dnia 10.02.2027 r. Orzeczenie zostało wydane w związku z chorobą układu neurologicznego (polineuropatia) oraz niewydolność serca. Pobyt w szpitalu na Oddziale Rehabilitacji Neurologicznej w terminie 1-22.06.2025 r. Zabiegi były prowadzone codziennie oprócz niedziel. Podczas pobytu szpitalnego na oddziale rehabilitacji neurologicznej przeprowadzono następujące zabiegi:
- elektrostymulacja kończyn,
- gimnastyka indywidualna,
- gimnastyka przyrządowa,
- kąpiel wirowa,
- laseroterapia,
- naświetlanie miejscowe,
- pole magnetyczne,
- prądy TENS,
- zbiorowe ćwiczenia w basenie.
Zabiegi pomogły Panu zacząć się poruszać w sposób w miarę samodzielny. Zostały przepisane przez lekarza przyjmującego na oddział szpitalny pod kątem usprawnienia narządu układu nerwowego i ruchu. Zabiegi były nieodzowne i są związane z orzeczonym stopniem niepełnosprawności. Pomogły Panu zacząć funkcjonować tzn. zacząć w ogóle się poruszać i w miarę potrzeb być osobą samodzielną tzn. wstawanie, mycie się, stopniowe odzyskanie możliwości chodzenia. Rehabilitacja Pana stanu zdrowia była zalecona przez lekarza neurologa i również przez specjalistę który przyjmował Pana na oddział rehabilitacji - lekarza o specjalności rehabilitacja medyczna i medycyna fizykalna. Po pierwszej hospitalizacji, która miała miejsce w kwietniu 2025 r. i podczas której w oparciu o specjalistyczne badania neurologiczne potwierdzono chorobę, na którą ma Pan orzeczenie o niepełnosprawności – zalecono Panu rehabilitację. Zapis o konieczności rehabilitacji jest zapisany w epikryzie, a jej konieczność przesądza wystawione przez lekarza neurologa skierowanie na rehabilitację. To Pan poniósł wydatki na zabiegi rehabilitacyjne. Opłacił je Pan ze wspólnego konta osobistego Pana i Pana żony. Posiada Pan wspólne konto a także wspólność majątkową małżeńską od 2009 r. Posiada Pan imienną fakturę na Pana imię i nazwisko za pobyt na oddziale rehabilitacji neurologicznej w terminie 1-22.06.2025 r. Faktura zawiera także dane podmiotu wystawiającego. Posiada Pan wypis, który potwierdza fakt wykonania tych zabiegów oraz imienną kartę zabiegową. Wydatek nie został przez nikogo dofinansowany. Tylko Pan poniósł koszty za rehabilitację z własnego majątku. Nie prowadzi i nie prowadził Pan działalności gospodarczej w żadnej formie. Rozlicza się Pan tylko w Polsce i nie osiąga Pan innych przychodów niż te ze stosunku o pracę z polskim pracodawcą. Innych przychodów z innych tytułów Pan nie posiada. Dochody, które Pan uzyskuje są z umowy o pracę.
Natomiast na zawarte pytania w drugim wezwaniu udzielił Pan poniższych odpowiedzi:
1.Czy zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 12 o podatku dochodowym od osób fizycznych zakupione leki są lekami w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 686), a także kwota wydatków poniesionych na zakup leków w danym miesiącu przekroczyła 100 zł?
Pana odpowiedź: nie rozumiem zapytania z działu I pkt 1, bo nie jestem osobą używającą języka migowego.
2.Czy posiada/będzie posiadał Pan dokumenty stwierdzające wysokość poniesionych wydatków na zakup leków (np. rachunki, faktury). Jeśli tak, czy będą one zawierały w szczególności: Pana dane identyfikacyjne jako kupującego, dane sprzedającego, rodzaj zakupionych leków oraz kwotę do zapłaty?
Pana odpowiedź: posiadam imienne faktury VAT na zakup leków przepisanych przez specjalistę (w zał.).
3.Czy zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 6b poniósł Pan wydatki związane z zabiegami rehabilitacyjnymi lub leczniczo-rehabilitacyjnymi? Jeśli tak, czy posiada Pan dokument potwierdzający poniesiony wydatek i czy będzie zawierał w szczególności: Pana dane identyfikacyjne jako kupującego, dane sprzedającego, rodzaj zakupionych zabiegów oraz kwotę do zapłaty?
Pana odpowiedź: posiadam imienną fakturę VAT za neurologiczny pobyt w szpitalu (w zał.).
4.Czy zgodnie art. 26 ust. 7a pkt 6 poniósł Pan wydatki związane z pobytem w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym? Jeśli tak, czy posiada Pan dokument potwierdzający poniesiony wydatek i czy będzie zawierał w szczególności: Pana dane identyfikacyjne jako kupującego, dane sprzedającego, rodzaj zakupionych usług oraz kwotę do zapłaty?
Pana odpowiedź: posiadam imienną fakturę VAT za neurologiczny pobyt na oddziale neurologii rehabilitacyjnej.
5.Czy wydatki na zabiegi rehabilitacyjne poniósł Pan odrębnie od wydatków na pobyt na Oddziale Rehabilitacji Neurologicznej; czy posiada Pan oddzielną fakturę za zabiegi rehabilitacyjne oraz oddzielną fakturę za pobyt w Oddziale?
Pana odpowiedź: faktura w zał. innej za pobyt nie posiadam.
Dodał Pan, że przesyła Pan wszystkie imienne faktury, które Pan posiada w związku z procesem leczenia. Ponadto uzupełnił Pan, że poniósł Pan wydatki na badanie z kontrastem, które było zlecone przez specjalistę (faktura VAT w załączeniu) i które było konieczne do zdiagnozowania przyczyny choroby.
Pytanie
1. Powstaje zatem pytanie na gruncie konieczności złożenia mojego rocznego rozliczenia PIT 37 czy biorąc pod uwagę powyższe okoliczności w rozliczeniu rocznym mogę zaliczyć jako ulgę rehabilitacyjną wydatek poniesiony w czerwcu 2025 r. na pobyt sanatoryjny w specjalistycznym szpitalu rehabilitacyjnym ? Czy mogę również z tego tytułu rozliczyć w zeznaniu rocznym poniesione wydatki za lekarstwa (posiadam imienne faktury VAT)?
Pana stanowisko w sprawie
Uważa Pan, że poniesione przez Pana udokumentowane wydatki na rehabilitację w maju i czerwcu 2025 r. stanowią podstawę do ujęcia w rozliczeniu rocznym PIT 37 za rok 2025 r. Stanowisko w sprawie przedstawił Pan niejako w zapytaniu. Uważa Pan, że może Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej za poniesione leczenie rehabilitacyjne. Wydatki musiał Pan ponieść sam, bez dofinansowania i pomocy państwa, ponieważ czekanie na pobyt w szpitalu rehabilitacyjnym w ramach NFZ to czas około roku. Taki stan rzeczy mógł nawet doprowadzić do Pana śmierci. Fikcja prawna jaka jest zastosowana w orzeczeniu o niepełnosprawności, która mówi, że stopień niepełnosprawności datuje się od 17.07.2025 r. tj. złożenia wniosku o niepełnosprawność, jest niezgodna ze stanem faktycznym, bo choroba jest potwierdzona już o wiele wcześniej w badaniu ENG z lutego 2026 r. i kwietnia 2026 r. (wypis z oddziału neurologicznego).
Pana opinia jest taka, że może Pan skorzystać w ramach rozliczenia podatkowego za rok 2025 r. z tej formy ulgi. Wydatki poniósł Pan na ratowanie życia i zdrowia w związku z zaistniałą chorobą i były także konsekwencją spływających informacji o potencjalnym terminie na leczenie w ramach NFZ w roku 2026 lub 2027. Jako osoba będąca ówcześnie w takiej kondycji zdrowotnej tj. nie wstająca samodzielnie z łóżka i nie poruszająca się samodzielnie nawet do toalety, nie mógł Pan pozwolić aby taki stan rzeczy nadal się utrzymywał. A bez zabiegów rehabilitacyjnych scenariusz był właśnie taki, że będzie Pan do końca życia osobą leżącą i poruszającą się na wózku lub nawet gorszy. Ponadto uważa Pan, że wszystkie poniesione wydatki z załączonych faktur są wydatkami które może Pan odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Wszystkie informacje niezbędne z punktu widzenia przepisów, powinny wynikać z opisu zdarzenia, a nie np. z pytania, własnego stanowiska lub załączonych dokumentów. Nie analizuję załączonych dokumentów.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w art. 26 ust. 7 i 7b-7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy.
Z art. 26 ust. 7a ww. ustawy wynika, że:
Za wydatki, o których mowa ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 686) – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
Jak wynika z ww. przepisów wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile osoba niepełnosprawna lub osoba na utrzymaniu której znajduje się osoba niepełnosprawna (posiadająca stosowne orzeczenie o niepełnosprawności) spełni następujące warunki:
- dokona zakupu produktów mających cechy „leku”,
- poniesie w danym miesiącu wydatki na ich zakup powyżej kwoty 100 zł,
- posiada dokument potwierdzający poniesienie wydatku (np. faktury),
- posiada potwierdzenie przez właściwego lekarza specjalistę konieczności stosowania zaleconego leku (leków).
Ponieważ w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji „leku” posiłkowo należy opierać się na definicjach zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 750 ze zm.).
Z zawartych w art. 2 pkt 10, 11, 12 i 32 ww. ustawy definicji wynika, że:
Lekiem aptecznym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczony do wydania w tej aptece;
Lekiem gotowym – jest produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu;
Lekiem recepturowym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej, a w przypadku produktu leczniczego weterynaryjnego – na podstawie recepty wystawionej przez lekarza weterynarii;
Produktem leczniczym – jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne.
Prawo do ulgi przysługuje na wszystkie leki, których konieczność stosowania zaleci lekarz, niezależnie od tego czy leki związane są z innym schorzeniem niż to, w związku z którym orzeczono niepełnosprawność. Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa powyżej, podatnik może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej i odliczyć od dochodu poniesione wydatki.
Według art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Jak już wyżej wskazano, art. 26 ust. 7a pkt 6b cytowanej ustawy stanowi, że:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”. Zatem koniecznym jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; rehabilitacja lecznicza zaś, to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ww. ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Przepis art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Stosownie do art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1a) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2a) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
W myśl art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Wyjątkiem są odliczenia przewidziane dla I i II grupy inwalidztwa. Jeśli niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia, a stopień niepełnosprawności został określony w dniu wydania orzeczenia o niepełnosprawności (tj. nie był określony w dniu, w którym powstała niepełnosprawność), podatnik nie może dokonać odliczenia wydatków przewidzianych dla osób z I i II grupą inwalidzką poniesionych od daty powstania niepełnosprawności do dnia wydania orzeczenia określającego stopień niepełnosprawności. Odliczeniu podlegać będą dopiero wydatki poniesione po tym dniu.
Wydatki poniesione przez osobę niepełnosprawną na cele rehabilitacyjne przed dniem uzyskania przez nią orzeczenia o niepełnosprawności, w którym wskazano, że daty powstania niepełnosprawności "nie da się ustalić” nie podlegają odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Miejski Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzekł, że jest Pan osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim. Ustalenie niepełnosprawności datuje się od 17 lipca 2025 r. Orzeczenie zostało wydane do 10 lutego 2027 r. Przebywał Pan w szpitalu na Oddziale Rehabilitacji Neurologicznej od 1 czerwca 2025 r. do 22 czerwca 2025 r. Rehabilitację zalecił Panu lekarz neurolog – który wypisał skierowanie – a także lekarz specjalista, który Pana przyjmował na oddziale rehabilitacji. Podczas pobytu szpitalnego na oddziale rehabilitacji neurologicznej przeprowadzono następujące zabiegi:
- elektrostymulacja kończyn,
- gimnastyka indywidualna,
- gimnastyka przyrządowa,
- kąpiel wirowa,
- laseroterapia,
- naświetlanie miejscowe,
- pole magnetyczne,
- prądy TENS,
- zbiorowe ćwiczenia w basenie.
Poniósł Pan wydatki związane z rehabilitacją, które nie zostały przez nikogo dofinansowane. Posiada Pan dokumenty potwierdzające poniesienia wydatków związanych z rehabilitacją, a także na zakup leków.
W ramach ulgi rehabilitacyjnej chciałby Pan odliczyć poniesione w czerwcu 2025 r. wydatki na pobyt sanatoryjny w specjalistycznym szpitalu rehabilitacyjnym, zabiegi rehabilitacyjne oraz wydatki za lekarstwa w rozliczeniu rocznym.
Możliwość odliczenia wydatków poniesionych na pobyt sanatoryjny oraz zabiegi rehabilitacyjne
W kwestii możliwości odliczenia poniesionych wydatków na pobyt sanatoryjny w specjalistycznym szpitalu rehabilitacyjnym i zabiegów rehabilitacyjnych, w ramach ww. ulgi podatkowej mieszczą się z pewnością wydatki na zabiegi rehabilitacyjne zlecone przez lekarza poniesione przez osobę niepełnosprawną.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach.
Powyższe oznacza, że koniecznym jest posiadanie ustalonego stopnia niepełnosprawności na dzień poniesienia wydatków związanych z zabiegami, rehabilitacją oraz rehabilitacją leczniczą.
Zgodnie z opisem, według orzeczenia Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności jest Pan osobą niepełnosprawną od 17 lipca 2025 r., a na Oddziale Rehabilitacji Neurologicznej przebywał Pan w czerwcu 2025 r. Podkreślić należy, że odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności. Zatem w chwili poniesienia wydatku za pobyt w specjalistycznym szpitalu rehabilitacyjnym w czerwcu 2025 r. nie posiadał Pan orzeczenia o niepełnosprawności.
Wobec powyższego Pana stanowisko dotyczące kwestii możliwości zaliczenia jako ulgę rehabilitacyjną wydatek poniesiony w czerwcu 2025 r. na pobyt sanatoryjny w specjalistycznym szpitalu rehabilitacyjnym należało uznać za nieprawidłowe.
Możliwość odliczenia wydatków poniesionych na leki
W praktyce z ulgi skorzystać mogą tylko te osoby, u których kwota miesięcznych wydatków na zakup leków przekroczy kwotę 100 zł i odliczeniu podlega wyłącznie nadwyżka ponad tę kwotę. Natomiast podatnicy, którzy poniosą wydatki w kwocie mniejszej, np. 90 zł, nie nabywają prawa do odliczenia za ten miesiąc. Pamiętać należy, że nie sumuje się wydatków poniesionych w jednym miesiącu z wydatkami poniesionymi w następnym miesiącu. Można natomiast w jednym miesiącu zakupić leki na dłuższy okres. Dla nabycia prawa do ulgi liczy się bowiem moment faktycznego poniesienia wydatku, a nie moment, w którym zakupione leki zostaną zużyte.
Drugi warunek wymaga stwierdzenia przez lekarza specjalistę, iż osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki stale lub czasowo. Dokumentem takim może być np. karta leczenia szpitalnego, z której wynika zalecenie stosowania określonych leków.
Określenie, że lekarzem uprawnionym do stwierdzenia stosowania określonych leków jest wyłącznie lekarz specjalista oznacza, iż uprawnionym do wydania zaświadczenia jest każdy lekarz posiadający specjalizację w określonej dziedzinie medycyny np. onkolog, okulista, dermatolog, lekarz medycyny rodzinnej itp.
Prawo do ulgi przysługuje na wszystkie leki, których konieczność stosowania zaleci lekarz, niezależnie od tego czy leki związane są z innym schorzeniem niż to, w związku z którym orzeczono niepełnosprawność.
W świetle powyższego, stwierdzam, że na gruncie opisanego stanu faktycznego może Pan odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki poniesione od dnia 17 lipca 2025 r. (tj. od kiedy datuje się ustalenie stopnia niepełnosprawności) na zakup leków na podstawie art. 26 ust.7a pkt 2a i 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odliczenie to dotyczy wydatków poniesionych na zakup leków spełniających definicję leku w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne zaleconych przez lekarza specjalistę. Odliczeniu podlegają wydatki w wysokości różnicy pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi w danym miesiącu, a kwotą 100 zł.
Wobec powyższego Pana stanowisko dotyczące kwestii możliwości rozliczenia w zeznaniu rocznym poniesione wydatki na lekarstwa:
- przed wydaniem orzeczenia o niepełnosprawności należało uznać za nieprawidłowe,
- po wydaniu orzeczenia o niepełnosprawności (tj. od 17 lipca 2025 r.) należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualne wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia tej interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.

