Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.76.2026.2.KP

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 30 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego na mocy art. 113 ustawy od dnia wznowienia działalności pomimo nie złożenia w terminie aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w zakresie danych objętych zawiadomieniem o ponownym zwolnieniu. Uzupełnił go Pan pismem z 2 marca 2026 r. (wpływ 5 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu

12 lipca 2021 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej pod nazwą (…). Wnioskodawca zajmował się sprzedażą warzyw i owoców w sklepie stacjonarnym. Działalność zawiesił 13 września 2022 r. Prawie przez cały okres Wnioskodawca był zwolniony z VAT, a czynnym podatnikiem VAT był przez okres około 2 tygodni - ostatnich 2 tygodni przed zawieszeniem działalności w zakresie sprzedaży warzyw i owoców.

Okres zawieszenia działalności gospodarczej to wrzesień 2022 r. – listopad 2025 r.

6 listopada 2025 r. Wnioskodawca wznowił wykonywanie działalności gospodarczej o zupełnie innym profilu - sprzedaż internetowa głównie zabawek dla dzieci. W związku ze wznowieniem działalności Wnioskodawca zawarł umowę o prowadzenie obsługi księgowej z biurem rachunkowym „A” S.A., poleconym przez bank, w którym posiada rachunek firmowy.

Od początku współpracy Wnioskodawca otrzymywał od biura rachunkowego informacje, że po wznowieniu działalności przysługuje mu zwolnienie podmiotowe z VAT do limitu 200 000 zł (taki był limit w 2025 roku) i że nie jest konieczne podejmowanie dodatkowych czynności rejestracyjnych w zakresie VAT. Wnioskodawca był również informowany, że limit zwolnienia nie powinien być liczony proporcjonalnie.

W celu potwierdzenia prawidłowości rozliczeń Wnioskodawca kilkukrotnie kontaktował się z Krajową Informacją Skarbową, gdzie uzyskał także informację, że w przypadku wznowienia działalności przysługuje pełny limit zwolnienia podmiotowego w wysokości 200 000 zł rocznie, co tylko upewniło Wnioskodawcę w przekonaniu, że korzysta ze zwolnienia z VAT.

18 grudnia 2025 r., podczas kolejnego kontaktu z infolinią KAS oraz bezpośrednio z Urzędem Skarbowym (w zupełnie innej sprawie), Wnioskodawca uzyskał informację, że nie przysługuje mu zwolnienie z VAT, a firma Wnioskodawcy posiada status czynnego podatnika VAT. W konsekwencji okazało się, że od samego początku wznowienia działalności Wnioskodawca prowadził sprzedaż w oparciu o błędne informacje uzyskane od biura księgowego, pozostając w przekonaniu, że nie ciąży na Wnioskodawcy obowiązek naliczania i odprowadzania podatku VAT.

W szczególności Wnioskodawca:

1.nie doliczał podatku VAT do cen sprzedaży i nie miał możliwości przerzucenia go na kontrahentów,

2.został postawiony w sytuacji nagłej konieczności zapłaty podatku, który w praktyce pochłonął cały osiągnięty dochód,

3.po uzyskaniu informacji o tym, że jednak nie jest zwolniony z VAT, był zmuszony natychmiast wstrzymać sprzedaż, aby nie pogłębiać strat.

Dla zobrazowania skali sytuacji Wnioskodawca wskazuje, że sprzedaż w listopadzie 2025 r. wyniosła ponad 70 000 zł, sprzedaż w grudniu 2025 r. (do dnia uzyskania informacji i wstrzymania sprzedaży) wyniosła około 40 000 zł.

Co więcej, wybraną przez Wnioskodawcę formą opodatkowania był i jest ryczałt.

18 grudnia 2025 r., niezwłocznie po uzyskaniu informacji o statusie podatkowym, Wnioskodawca skontaktował się z księgową - Panią A. A., która w trakcie rozmowy telefonicznej przyznała, że:

1.nie sprawdziła Pana statusu podatnika VAT po numerze NIP na tzw. białej liście VAT,

2.nie miała wiedzy, kiedy i czy składane było zgłoszenie VAT-R,

3.zareagowała zdziwieniem na fakt, że po wznowieniu działalności Wnioskodawca nie składał VAT-R, a posiada status czynnego podatnika VAT - dalej była przekonana, żeby korzystać ze zwolnienia Wnioskodawca nie musiał nic aktualizować.

Kolejnym krokiem było podjęcie przez Wnioskodawcę działań zmierzających do wyjaśnienia sytuacji, w tym Wnioskodawca złożył czynny żal oraz wniosek o przywrócenie terminu złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R, informując także właściwy US, że będzie występował o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w Pana sprawie.

Od momentu wznowienia działalności (6 listopad 2025 r.) do końca 2025 wartość sprzedaży wyniosła około 110.000 zł, nie przekraczając tym samym kwoty 240.000 zł. Podatek VAT mimo przekonania, że Wnioskodawca nie powinien - zapłacił.

Biorąc pod uwagę rok 2026 - Wnioskodawca zakłada również, że kwota 240.000 zł nie zostanie przekroczona. Okres listopad - grudzień 2025 r. był intensywnym okresem w zakresie sprzedaży zabawek dla dzieci a teraz sprzedaż znacznie zwolniła.

Pod koniec grudnia 2025 r. złożył Pan wniosek o zwolnienie z VAT na rok 2026, który został przyjęty i od 1 stycznia 2026 r. przysługuje Wnioskodawcy pełne zwolnienie z VAT do kwoty 240.000 zł.

Podsumowując Wnioskodawca:

1.założył działalność w lipcu 2021 r. w zakresie sprzedaży warzyw i owoców w sklepie stacjonarnym,

2.działalność prowadził przez ponad rok będąc zwolniony z VAT - czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług był przez okres około 2 ostatnich tygodni prowadzenia działalności, po czym zawiesił działalność we wrześniu 2022 r.,

3.działalność odwiesił w listopadzie 2025 r. o zupełnie innym profilu - sprzedaż internetowa zabawek dla dzieci - będąc od początku przekonanym, że jest ponownie zwolniony z VAT,

4.w połowie grudnia 2025 r. okazało się, że jest jednak czynnym podatnikiem VAT - złożył do Urzędu Skarbowego czynny żal, wniosek o przywrócenie terminu na złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R oraz do Krajowej Informacji Skarbowej wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w swojej sprawie.

Dodatkowo Wnioskodawca informuje, że w ramach prowadzonej działalności nie wykonywał, nie wykonuje i nie będzie wykonywał czynności wyłączonych ze zwolnienia podmiotowego w myśl art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, który określa, którym podatnikom zwolnienie podmiotowe z VAT nie przysługuje, niezależnie od wysokości obrotów.

Wnioskodawca ma świadomość, że odpowiedzialność wobec Urzędu Skarbowego ponosi osobiście, jednak Wnioskodawca pragnie podkreślić, że uchybienie jakim jest niezłożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R po wznowieniu działalności, nie było działaniem umyślnym ani próbą obejścia przepisów, lecz wynikiem błędnego poinformowania Wnioskodawcy w kluczowej dla działalności kwestii.

Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu

1.Czy podatnik, który był uprzednio czynnym podatnikiem VAT, następnie zawiesił działalność gospodarczą, a po pewnym czasie ją wznowił, ma prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?

2.Czy w opisanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym konieczne było złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w celu skutecznego skorzystania ze zwolnienia z VAT (pytanie dotyczy tylko okresu listopad - grudzień 2025 r., który to jest sporny)?

3.Czy brak złożenia przez Wnioskodawcę VAT-R przy jednoczesnym nieprzekroczeniu limitów kwotowych oraz przekonaniu, że korzysta ze zwolnienia podmiotowego, powoduje automatyczne zachowanie statusu czynnego podatnika VAT?

4.Jaki powinien Państwa zdaniem być status podatkowy Wnioskodawcy w okresie listopad - grudzień 2025 r.: czynny podatnik VAT czy podatnik zwolniony z VAT, bazując na opisanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, po wznowieniu działalności gospodarczej przysługiwało mu prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ wznowienie działalności nie jest tożsame z jej założeniem, a przepisy nie wyłączają prawa do zwolnienia w takim przypadku.

Wnioskodawca uważa również, że brak jednoznacznej informacji o konieczności złożenia zgłoszenia VAT-R w celu powrotu do zwolnienia z VAT, przy jednoczesnym działaniu w dobrej wierze oraz oparciu się na informacjach uzyskanych od profesjonalnego biura rachunkowego i infolinii Krajowej Informacji Skarbowej, nie powinien skutkować automatycznym uznaniem Wnioskodawcy za czynnego podatnika VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy kluczowe znaczenie ma faktyczna wola korzystania ze zwolnienia podmiotowego oraz spełnienie warunku limitu sprzedaży, a nie sam fakt formalnego braku zgłoszenia aktualizacyjnego.

Biorąc pod uwagę powyższe pytania a głównie pytanie nr 4, które jest najistotniejsze dla Wnioskodawcy, chciałby podkreślić swoje stanowisko – Wnioskodawca uważa, że po wznowieniu działalności gospodarczej przysługiwało mu prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT i powinien mieć status podatnik zwolniony z VAT.

Wnioskodawca uważa również, że brak jednoznacznej informacji (ze strony pracowników Infolinii Podatkowej przed wznowieniem działalności oraz ze strony pracowników właściwego dla US Wnioskodawcy, nie wspominając już nawet o usługach księgowych świadczonych przez firmę (…)) o konieczności złożenia zgłoszenia VAT-R w celu powrotu do zwolnienia z VAT, przy jednoczesnym działaniu w dobrej wierze, pilnowaniu limitów do VAT, nie powinien skutkować automatycznym uznaniem Wnioskodawcy za czynnego podatnika VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy kluczowe znaczenie ma faktyczna wola korzystania ze zwolnienia podmiotowego oraz spełnienie warunku limitu sprzedaży, a nie sam fakt formalnego braku zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R, którego jak stwierdził pracownik Urzędu Skarbowego - zabrakło tylko by został objęty zwolnieniem.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:

Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:

Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:

Jak stanowi przepis art. 113 ust. 11a ustawy:

Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.

Ponadto, podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie określonych wyżej przepisów pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:

W świetle powołanych wyżej przepisów podatnik, aby móc skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że prowadził Pan od 12 lipca 2021 r. działalność gospodarczą, korzystając ze zwolnienia z VAT. Działalność zawiesił Pan 13 września 2022 r. Prawie przez cały ten okres był Pan zwolniony z VAT, a czynnym podatnikiem VAT był Pan przez okres około 2 tygodni - ostatnich 2 tygodni przed zawieszeniem działalności w zakresie sprzedaży warzyw i owoców. Okres zawieszenia działalności gospodarczej to wrzesień 2022 r. – listopad 2025 r. 6 listopada 2025 r. wznowił Pan wykonywanie działalności gospodarczej o zupełnie innym profilu - sprzedaż internetowa głównie zabawek dla dzieci. W związku ze wznowieniem działalności zawarł Pan umowę o prowadzenie obsługi księgowej z biurem rachunkowym. Od początku współpracy otrzymywał Pan od biura rachunkowego informacje, że po wznowieniu działalności przysługuje Panu zwolnienie podmiotowe z VAT i że nie jest konieczne podejmowanie dodatkowych czynności rejestracyjnych w zakresie VAT. 18 grudnia 2025 r., podczas kontaktu z Urzędem Skarbowym (w zupełnie innej sprawie), uzyskał Pan informację, że nie przysługuje Panu zwolnienie z VAT, a Pana firma posiada status czynnego podatnika VAT. W konsekwencji okazało się, że od samego początku wznowienia działalności prowadził Pan sprzedaż w oparciu o błędne informacje uzyskane od biura księgowego, pozostając w przekonaniu, że nie ciąży na Panu obowiązek naliczania i odprowadzania podatku VAT. Ponadto informuje Pan, że w ramach prowadzonej działalności nie wykonywał, nie wykonuje i nie będzie wykonywał czynności wyłączonych ze zwolnienia podmiotowego w myśl art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Ponadto podatek VAT mimo przekonania, że Pan nie powinien – zapłacił.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy podatnik, który był uprzednio czynnym podatnikiem VAT, następnie zawiesił działalność gospodarczą, a po pewnym czasie ją wznowił, ma prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy oraz czy w opisanym przez Pana stanie faktycznym konieczne było złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w celu skutecznego skorzystania ze zwolnienia z VAT (pytanie dotyczy tylko okresu listopad - grudzień 2025 r.) i czy brak złożenia VAT-R powoduje automatyczne zachowanie statusu czynnego podatnika VAT, w konsekwencji jaki powinien być Pana status podatkowy w okresie listopad - grudzień 2025 r.: czynny podatnik VAT czy podatnik zwolniony z VAT, bazując na opisanym przez Pana stanie faktycznym.

Aby odpowiedzieć na Pana pytania w pierwszej kolejności należy wskazać, że odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:

Jak wynika z art. 96 ust. 5 ustawy:

Na mocy art. 96 ust. 6 ustawy:

W myśl art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy:

Jak stanowi art. 96 ust. 9g ustawy:

Stosownie do treści art. 96 ust. 10 ustawy:

Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy:

W tym miejscu należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia zawieszenia działalności gospodarczej. Kwestia ta uregulowana została m.in. w przepisach ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:

W myśl art. 23 ust. 1 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:

Przepis art. 24 ust. 1 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców, stanowi, że:

Stosownie do treści przepisu art. 25 ust. 1 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:

Z kolei zgodnie z art. 25 ust. 2 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:

Wobec powyższego, zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług, z tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem ustania bytu przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Podatnik, który wznowił działalność gospodarczą nie składa na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy ponownego zgłoszenia rejestracyjnego dla potrzeb podatku VAT, ani ponownie nie rejestruje się jako podatnik VAT zwolniony z podatku na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy.

Co istotne w niniejszej sprawie z wyżej powołanego art. 96 ust. 9g ustawy wynika, że podatnik, który wznowił działalność gospodarczą, po jej uprzednim zawieszeniu, nie jest traktowany jako „nowyʺ podatnik, podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą. Z przepisu tego wprost wynika, że w momencie wznowienia działalności gospodarczej ma on taki sam status jak przed jej zawieszeniem. Jeżeli przed zawieszeniem działalność podatnik był czynnym podatnikiem podatku VAT, to w momencie odwieszenia działalności gospodarczej jest również czynnym podatnikiem podatku VAT, a jeżeli korzystał ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT to w momencie odwieszenia działalności gospodarczej ma również taki status. Z przepisu tego wynika również, że podatnik zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT.

Przepis art. 113 ust. 11 ustawy uzależnia prawo do wyboru zwolnienia od spełnienia warunku określonego w tym przepisie, tj. bycia czynnym podatnikiem podatku VAT co najmniej przez rok licząc od końca roku, w którym podatnik utracił lub zrezygnował ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy

Mając na uwadze powyżej przytoczone przepisy prawa oraz okoliczności przedstawione we wniosku wskazać należy, że po wznowieniu zawieszonej działalności gospodarczej, nie jest Pan uznany za podatnika rozpoczynającego działalność, lecz występuje Pan jako podatnik kontynuujący tą działalność.

W opisanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której w momencie gdy zawiesił Pan działalność gospodarczą posiadał Pan status czynnego podatnika podatku VAT a nie zwolnionego podmiotowo z podatku VAT. Ta okoliczność powoduje, że po wznowieniu działalności gospodarczej (bez względu na zmianę profilu prowadzonej działalności) posiadał Pan status czynnego podatnika podatku VAT. Następnie zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R złożył Pan dopiero w roku 2026. Ponadto - jak wynika z okoliczności sprawy – za okres listopad i grudzień 2025 r. zapłacił Pan podatek VAT.

Zatem okoliczność, że po odwieszeniu działalności gospodarczej i przed dokonaniem pierwszej sprzedaży w listopadzie 2025 r. nie złożył Pan zgłoszeniaaktualizacyjnego VAT-R powoduje, że posiadał Pan w tym okresie status czynnego podatnika podatku VAT.

W tej konkretnej sytuacji nie ma znaczenia fakt, że od samego początku wznowienia działalności prowadził Pan sprzedaż w oparciu o błędne informacje uzyskane od biura księgowego, pozostając w przekonaniu, że nie ciąży na Panu obowiązek naliczania i odprowadzania podatku VAT oraz kolejnym Pana krokiem było złożenie przez Pana wniosku o przywrócenie terminu złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R. Przepisy ustawy o VAT nie odnoszą się do takiej sytuacji przywrócenia złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R, a rejestracji podatnika w myśl art. 96 ustawy dokonuje naczelnik urzędu skarbowego.

W konsekwencji odpowiadając na Pana pytania należy wskazać, że w Pana sytuacji, gdy był Pan uprzednio czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (nie ma znaczenia długość czasu), następnie zawiesił Pan działalność gospodarczą, a po pewnym czasie ją Pan wznowił i po odwieszeniu działalności gospodarczej nie złożył Pan zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R to nie ma Pan prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w okresie listopad – grudzień 2025 r. bowiem w opisanym przez Pana stanie faktycznym konieczne było złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w celu skutecznego skorzystania ze zwolnienia z VAT (za okres listopad - grudzień 2025 r.) przed dokonaniem pierwszej sprzedaży w listopadzie 2025 r. Zatem w tym konkretnym przypadku Pana status podatkowy w okresie listopad - grudzień 2025 r. to czynny podatnik podatku VAT. Natomiast jak wynika z przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy, po złożeniu aktualizacji VAT-R może Pan od roku 2026 korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, gdyż minął rok, licząc od końca roku, w którym zrezygnował Pan z tego zwolnienia oraz jak Pan wskazał w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył Pan kwoty limitu w wysokości 240 000 zł, tym samym spełnia Pan warunki określone w art. 113 ust. 11 ustawy.

W efekcie Pana stanowisko całościowo uznaję za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawił Pan i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.