Interpretacja indywidualna z dnia 30 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.72.2026.2.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem z 2 marca 2026 r. (data wpływu 4 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Przedmiotem wniosku jest ustalenie, czy należny jest podatek od sprzedaży samodzielnego lokalu mieszkalnego, księga wieczysta nr …, nabytego na podstawie postanowienia o nabyciu spadku.

Lokal nabyli małżonkowie … i … od … w 1999 r.

11 stycznia 2008 r. zmarł jeden ze współwłaścicieli …. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w …, sygn. akt … z … września 2019 r., spadek nabyli jego żona i czworo dzieci.

Aktem notarialnym Rep. A Nr … z 12 marca 2020 r., notariusz … w …, ul. …, dokonano działu spadku, podziału majątku wspólnego i darowizny. W rezultacie jedynym właścicielem tego mieszkania stał się …, który był bezdzietnym kawalerem i zmarł 20 grudnia 2022 r.

Postanowieniem Sądu Rejonowego w … z … lipca 2023 r., sygn. akt …, współwłaścicielami po 1/3 tego lokalu mieszkalnego stała się trójka jego rodzeństwa, w tym … - siostra.

5 grudnia 2025 r współwłaściciele sprzedali całe swoje udziały wynoszące po 1/3. Sprzedaży dokonano aktem notarialnym Rep. A Nr … przed notariusz … w … .

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że w skład masy spadkowej po Jej zmarłym ojcu … wchodził udział 1/2:

• lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość w … ul. …, o pow. 55,8 m², nr księgi wieczystej …, w tym związany udział 253/1000 we wspólnych częściach i współwłasności działki gruntu nr …;
• lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość w …nr …, gmina … o pow. 48,9 m², księga wieczysta nr … i z tym związany udział 271/1000 części wspólnych budynku i współwłasności działki gruntu … ha, nr ew. … .

Dział spadku był dokonany tylko po Pani zmarłym ojcu. Dział spadku był częściowy.

Przedmiotem działu spadku była własność lokalu mieszkalnego w … księga wieczysta nr …, która przeszła w całości na własność spadkobiercy … .

W dziale spadku uczestniczyli: żona zmarłego … i jego dzieci: …, …, …, ….

Skutki prawne dla uczestników działu spadku:

• żona … nie zachowała swoich udziałów w spadku po zmarłym mężu, gdyż jej udziały w spadku wynoszące 4/32 darowała w nieruchomości mieszkalnej w … córce … (Wnioskodawczyni), zaś w … - synowi …;

• córka … swój udział 3/32 w nieruchomości w …w ramach działu spadku przekazała bratu …, otrzymał zaś od matki 4/32 udziału w mieszkaniu w …;
• syn … zachował swój udział 3/32 w mieszkaniu w …, a udział 3/32 w mieszkaniu w … przeniósł na własność …;
• identyczna sytuacja jak u … jest u …;
• … nabył na własność wszystkie udziały spadkowe 4/32, 3/32, razy 3 w mieszkaniu w …, zachowując swój udział w mieszkaniu w … - 3/32.

Wartość nabytych przez brata Wnioskodawczyni … składników majątkowych w wyniku działu spadku po zmarłym ojcu przekroczyła wartość jego udziału (udział 3/32, nabył 13/32). Nabył przysporzenie ponad wartość rynkową udziału w spadku. Nie było ani spłat ani dopłat.

Umowa darowizny była zawarta pomiędzy;

•  matką a synem i dotyczyła jej udziału 16/32 w nieruchomości w … i jej udziału spadkowego po mężu 4/32 w tej nieruchomości;
• matką i jej córką (Wnioskodawczynią)… i dotyczyła jej udziału w nieruchomości w … 16/32 i udziału spadkowego w tej nieruchomości 4/32.

Po zmarłym bracie … w skład masy spadkowej wchodziła w całości nieruchomość mieszkalna położona w … nr … księga wieczysta nr … i z tym związany udział 221/100 w częściach wspólnych budynku i współwłasności działki … ha, nr ew. … oraz 3/32 jego udziału w lokalu mieszkalnym w … pow. 58 m², księga wieczysta nr … wraz z udziałem 253/1000 we wspólnych częściach i współwłasności działki gruntu nr … .

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Sprzedaż majątku nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy. W momencie jego sprzedaży lokal miał następujący status prawny: lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym należny jest Skarbowi Państwa podatek dochodowym od sprzedanego 5 grudnia 2025 r. Pani całego udziału 1/3?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, podatek nie jest należny, gdyż jeśli spadkobierca (Wnioskodawczyni) sprzeda nabytą w drodze spadku nieruchomość, wtedy zapłaci podatek dochodowy, gdy podczas podziału spadku nabył nieruchomość w części przekraczającej udział spadkowy. W przypadku Wnioskodawczyni takiego przekroczenia nie było.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

Spadek

Przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby fizyczne i prawne reguluje Księga IV ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 924 Kodeksu cywilnego:

Z art. 925 Kodeksu cywilnego:

W świetle art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Według art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Dział spadku

W myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Jednak zgodnie z art. 1036 ww. ustawy:

Stosownie do art. 1037 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:

Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Dział spadku odbywa się według tych samych zasad co zniesienie współwłasności w częściach ułamkowych (art. 210 ˗ 212 w związku z art. 1035 Kodeksu cywilnego).

Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Jeżeli w wyniku dokonanego działu spadku, przedmiotem którego były nieruchomości lub prawa majątkowe, udział w nich się zwiększa, tj. przekroczona zostaje wartość dotychczas posiadanego udziału w spadku, to data działu spadku będzie również datą nabycia tego udziału, o który uległ powiększeniu udział w dziedziczonych składnikach majątkowych po dokonaniu tej czynności. Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli) należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział w spadku, należy wówczas przyjąć datę dokonania działu spadku (tj. dzień zawarcia umowy bądź uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku dokonany był na drodze postępowania sądowego).

Darowizna

W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.

Z treści wniosku wynika, że Pani rodzice nabyli przedmiotowy lokal mieszkalny w 1999 r. W dniu 11 stycznia 2008 r. zmarł Pani ojciec, po którym spadek nabyli jego żona i czworo dzieci. Aktem notarialnym z 12 marca 2020 r. dokonano działu spadku, podziału majątku wspólnego i darowizny. Umowa darowizny była zawarta pomiędzy Pani matką a Pani bratem i dotyczyła jej udziału 16/32 w nieruchomości i jej udziału spadkowego po mężu 4/32 w tej nieruchomości. Ponadto dwóch spadkobierców przeniosło swoje udziału po 3/32 na rzecz Pani brata. W rezultacie jedynym właścicielem tego mieszkania stał się Pani brat, który zmarł 20 grudnia 2022 r. Postanowieniem Sądu Rejonowego współwłaścicielami po 1/3 tego lokalu mieszkalnego stała się trójka jego rodzeństwa, w tym Pani. W dniu 5 grudnia 2025 r. współwłaściciele sprzedali swoje udziały wynoszące po 1/3. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Sprzedaż majątku nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej. W momencie jego sprzedaży lokal miał następujący status prawny: lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy, wskazuję, że za datę nabycia przez Panią udziałów w przedmiotowej nieruchomości, stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć:

• 2008 r. – w części nabytej przez Panią w spadku po bracie, który nabył ten udział w spadku po ojcu,
• 2020 r. – w części nabytej przez Panią w drodze spadku po bracie, który nabył go w drodze działu spadku i zawarcia umowy darowizny.

Zatem, sprzedaż przez Panią w 2025 r. udziału w przedmiotowej nieruchomości, w części dla której za datę nabycia przez Panią zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy przyjąć 2008 r., nie stanowi źródła przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w tym przepisie.

Natomiast, dokonana w 2025 r. przez Panią sprzedaż udziału w przedmiotowej nieruchomości, dla której za datę nabycia przez Panią zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy przyjąć 2020 r., czyli sprzedaż przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia przez Pani spadkodawcę, stanowi źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość (udział) lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższego, w przedstawionej sprawie podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:

Stwierdzam więc, że nienastępujące w ramach prowadzonej działalności gospodarczej odpłatne zbycie udziału w przedmiotowej nieruchomości w 2025 r., w stosunku do części nabytej przez Panią po spadkodawcy, który nabył go w spadku po ojcu zmarłym w 2008 r., nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynął z dniem 31 grudnia 2013 r.

Natomiast nienastępujące w ramach prowadzonej działalności gospodarczej odpłatne zbycie w 2025 r. udziału w przedmiotowej nieruchomości w części nabytej w spadku po bracie, którą to część nabył on w drodze działu spadku i umowy darowizny w 2020 r., stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. 2020 r.). Uzyskany z ww. odpłatnego zbycia przychód, powinna Pani wykazać w zeznaniu rocznym PIT-39, składanym w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia 2026 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.