Interpretacja indywidualna z dnia 30 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4013.30.2026.2.MW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku akcyzowym jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 1 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku akcyzowego, w zakresie zasad ustalania podstawy opodatkowania samochodu osobowego, wpłynął 2 lutego 2026 r. Wniosek – w odpowiedzi na wezwania Organu – uzupełnił Pan pismem z 2 kwietnia 2026 r. (data wpływu: 2 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Dnia 4 listopada 2024 r. nabył Pan w Stanach Zjednoczonych samochód osobowy (…), w stanie uszkodzonym po gradobiciu, posiadający „clean title”. Cena zakupu wyniosła (…) USD.

Samochód został przetransportowany drogą morską do portu w (…) (Niemcy), a koszt transportu wyniósł (…) USD.

W dniu 13 stycznia 2025 r. dokonano odprawy celnej w Niemczech, na podstawie której opłacono:

-Cło 10% od wartości celnej samochodu w wysokości (…) EUR;

-Podatek VAT 19% od wartości (…) EUR;

Samochód został zarejestrowany w Polsce w dniu (…) lutego 2025 r.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

1. Samochód będący przedmiotem wniosku jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, tj. pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób.

2. W związku ze sprowadzeniem samochodu poniósł Pan następujące koszty:

a. cena zakupu pojazdu (aukcja): (…) USD;

b. opłaty aukcyjne (Copart, prowizje, opłaty transakcyjne, dokumentacyjne): (…) USD

c. opłaty dodatkowe (opłata za pojazd elektryczny/hybrydowy, opłata za przegląd, opłata za przechowywanie, opłata za obsługę w terminalu): (…) USD;

d. transport lądowy w USA do portu: (…) USD;

e. transport morski do Europy (…): (…) USD;

f. obsługa oraz rozładunek w porcie w (…) : (…) EUR;

g. opłata za odprawę celną: (…) EUR;

h. należności celne - wartość celna to (…);

i. podatek VAT (19%): (…) EUR);

j. dopłata w porcie w (…) za pojazd hybrydowy: (…) EUR;

k. dostawa z (…) na adres lokalny w Polsce: (…) USD;

l. tłumaczenie przysięgłe dokumentów wraz z dostawą: (…) zł

Poza wskazanymi powyżej nie ponosił Pan innych kosztów.

3. Samochód po dokonaniu odprawy celnej w Niemczech nie został zarejestrowany na terytorium innego kraju członkowskiego i został zarejestrowany dopiero w Polsce.

Pytania

1. W przedstawionym stanie faktycznym, dotyczącym samochodu osobowego sprowadzonego z USA, która z poniższych metod powinna stanowić podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym:

a) wartość celna pojazdu powiększona o należne cło (art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym), czy

b) średnia wartość rynkowa pojazdu w Polsce pomniejszona o kwotę VAT i akcyzę (art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym)?

2. W przypadku przyjęcia wartości celnej pojazdu powiększonej o cło, czy art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym ma zastosowanie, czy przepis ten dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy przyjęto średnią wartość rynkową pojazdu (art. 104 ust. 1 pkt 2)?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Pytanie 1 (podstawa opodatkowania):

Pana zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym stanowi wartość celna pojazdu powiększona o należne cło, zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym.

Uważa Pan, że zastosowanie art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy (średnia wartość rynkowa pojazdu w Polsce) nie jest właściwe w niniejszej sprawie, ponieważ pojazd został nabyty w drodze rzeczywistej transakcji, a jego wartość została określona w dokumentach celnych i stanowiła podstawę do naliczenia należności celnych oraz podatku VAT.

W związku z powyższym istnieje konkretna, udokumentowana wartość celna pojazdu, która powinna stanowić podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Zastosowanie średniej wartości rynkowej powinno mieć charakter wyjątkowy i dotyczyć sytuacji, w których brak jest wiarygodnych danych dotyczących wartości pojazdu, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie.

W konsekwencji uważa Pan, że właściwą podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło.

Pytanie 2 (art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym):

Pana zdaniem art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym nie ma zastosowania w sytuacji, gdy podstawą opodatkowania jest wartość celna pojazdu powiększona o cło (art. 104 ust. 1 pkt 3).

Uważa Pan, że przepis ten odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy podstawą opodatkowania jest średnia wartość rynkowa pojazdu na terytorium kraju (art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy).

W przypadku ustalenia podstawy opodatkowania na podstawie wartości celnej i cła brak jest podstaw do stosowania art. 104 ust. 8 ustawy.

W związku z powyższym przepis ten nie powinien mieć zastosowania w niniejszej sprawie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 100 ust. 4 ustawy:

Samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy, przez import rozumie się:

przywóz:

a) samochodów osobowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

b) wyrobów akcyzowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju:

- jeżeli wyroby te z chwilą ich wprowadzenia na terytorium kraju nie zostaną objęte procedurą specjalną: tranzytu zewnętrznego, składowania celnego, wolnego obszaru celnego, odprawy czasowej lub uszlachetniania czynnego, a także nie zostaną objęte czasowym składowaniem,

- jeżeli zostało zakończone czasowe składowanie tych wyrobów lub została zamknięta procedura specjalna: tranzytu zewnętrznego, składowania celnego, wolnego obszaru celnego, odprawy czasowej lub uszlachetniania czynnego, którą wyroby te były objęte, i powstał dług celny.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, przez nabycie wewnątrzwspólnotowe rozumie się:

przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 100 ust. 1 ustawy:

W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1) import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, z wyłączeniem przypadków, gdy dług celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego;

2) nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;

3) pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:

a) wyprodukowanego na terytorium kraju,

b) od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2.

Jak stanowi art. 101 ust. 1 i 2 ustawy:

1. Obowiązek podatkowy z tytułu importu samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego. Przepisu nie stosuje się w przypadku, gdy dług celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego.

2. Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem:

1) przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju;

2) nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;

3) złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem.

Zgodnie z art. 101 ust. 3 ustawy:

Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem wydania, a w przypadkach, o których mowa w art. 100 ust. 5 pkt 2-9 , z dniem wykonania tych czynności.

W myśl art. 102 ust. 1 ustawy:

Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej:

1) która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, lub

2) która nabyła lub posiada samochód osobowy, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 2, lub

3) na której ciąży obowiązek złożenia zawiadomienia o dokonaniu w pojeździe samochodowym zarejestrowanym na terytorium kraju zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - w przypadku, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 1.

Według art. 104 ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest:

1) kwota należna z tytułu sprzedaży samochodu osobowego na terytorium kraju pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy należne od tego samochodu osobowego;

2) kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, z tym że w przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3, podstawą opodatkowania jest średnia wartość rynkowa samochodu osobowego pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy;

3) wartość celna samochodu osobowego powiększona o należne cło - w przypadku importu tego samochodu, z zastrzeżeniem ust. 2-5.

Jak stanowi art. 104 ust. 2-5:

2. W przypadku samochodu osobowego, wobec którego mają zastosowanie przepisy dotyczące procedury uszlachetniania biernego, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów przetworzonych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło.

3. Podstawą opodatkowania z tytułu importu samochodu osobowego objętego procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby samochód ten był objęty procedurą dopuszczenia do obrotu.

4. Podstawa opodatkowania w przypadku importu samochodu osobowego obejmuje również prowizję oraz koszty transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały do niej włączone, a zostały już poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego samochód jest importowany.

5. Do podstawy opodatkowania z tytułu importu samochodu osobowego dolicza się określone w odrębnych przepisach opłaty oraz inne należności, jeżeli urzędy celno-skarbowe mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu samochodu.

Zgodnie z art. 104 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym:

Podstawą opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego dopuszczonego wcześniej do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z przepisami celnymi, ale niezarejestrowanego na terytorium innego państwa członkowskiego jest wartość, o której mowa w ust. 1 pkt 3, z uwzględnieniem prowizji, kosztów transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towaru procedurą celną.

Stosownie do art. 104 ust. 7-13 ustawy:

7. Jeżeli nie można określić kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w szczególności w przypadku darowizny samochodu osobowego, za podstawę opodatkowania przyjmuje się średnią wartość rynkową samochodu osobowego na rynku krajowym, pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy.

8. Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności lub stanów faktycznych, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3, ust. 1a oraz 2, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego.

9. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy określi wysokość podstawy opodatkowania.

10. Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania ustalona z uwzględnieniem opinii biegłego odbiega co najmniej o 33% od zadeklarowanej podstawy opodatkowania, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi podatnik.

11. Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym w dniu powstania obowiązku podatkowego średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co samochód osobowy odpowiednio:

1) nabyty na terytorium kraju;

2) nabyty wewnątrzwspólnotowo;

3) nabyty lub posiadany w przypadkach, o których mowa w art. 100 ust. 1a pkt 2;

4) powstały w wyniku dokonania w pojeździe samochodowym, innym niż samochód osobowy, zarejestrowanym na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy.

12. Do przeliczenia podstawy opodatkowania wyrażonej w walucie obcej stosuje się bieżący kurs średni waluty obcej wyliczony i ogłoszony przez Narodowy Bank Polski w dniu powstania obowiązku podatkowego.

13. W przypadku gdy w dniu powstania obowiązku podatkowego nie został wyliczony i ogłoszony przez Narodowy Bank Polski bieżący kurs średni waluty obcej, do przeliczenia podstawy opodatkowania wyrażonej w walucie obcej stosuje się ostatni, przed dniem powstania obowiązku podatkowego, bieżący kurs średni wyliczony i ogłoszony przez Narodowy Bank Polski.

Przedmiotem Pana wątpliwości w niniejszej sprawie jest kwestia ustalenia, czy w związku ze sprowadzeniem samochodu ze Stanów Zjednoczonych podstawą opodatkowania podatkiem akcyzowym będzie wartość celna pojazdu powiększona o należne cło (art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy), czy średnia wartość rynkowa pojazdu w Polsce pomniejszona o kwotę VAT i akcyzę (art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy), a także, czy w przypadku przyjęcia wartości celnej pojazdu powiększonej o cło, czy art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym ma zastosowanie, czy przepis ten dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy przyjęto średnią wartość rynkową pojazdu (art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że dokonał Pan zakupu samochodu osobowego w Stanach Zjednoczonych. (…) stycznia 2025 r. dokonano odprawy celnej pojazdu w Niemczech, po dokonaniu której nie został on zarejestrowany na terytorium innego kraju członkowskiego i został zarejestrowany dopiero w Polsce. Rejestracja pojazdu w Polsce miała miejsce w dniu (…) lutego 2025 r.

Zgodnie z opisem zawartym we wniosku i jego uzupełnieniu, poza ceną zakupu samochodu, poniósł Pan szereg dodatkowych opłat, dopłat i prowizji związanych z zakupem oraz sprowadzeniem samochodu (m.in. opłaty aukcyjne, opłaty za transport).

Należy wskazać, że skoro dokonał Pan nabycia samochodu osobowego spoza terytorium Unii Europejskiej, a odprawa celna miała miejsce na terytorium innego państwa członkowskiego (w porcie przeznaczenia w innym niż Polska państwie członkowskim UE – w tym przypadku w Niemczech), to w sprawie dojdzie w istocie do nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

W odniesieniu do Pana wątpliwości, które de facto w obu zadanych przez Pana pytaniach odnoszą się do ustalenia podstawy opodatkowania ww. czynności należy wskazać, że w tym przypadku czynnością opodatkowaną będzie stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego zaimportowanego w innym państwie członkowskim.

Podstawa opodatkowania samochodów osobowych w tym przypadku wynika z art. 104 ust. 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem podstawą opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego dopuszczonego wcześniej do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z przepisami celnymi, ale niezarejestrowanego na terytorium innego państwa członkowskiego jest wartość, o której mowa w ust. 1 pkt 3, z uwzględnieniem prowizji, kosztów transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towaru procedurą celną.

Odwołanie do ust. 1 pkt 3 oznacza, że podstawę opodatkowania stanowi wartość celna samochodu osobowego powiększona o należne cło. Wskazane w nim zastrzeżenia zawarte w ust. 2-5 nie odnoszą się do sytuacji, którą reguluje ust. 6 - bowiem ust. 2, 3 i 5 dotyczą konkretnych procedur celnych oraz opłat i innych należności określonych w odrębnych przepisach, natomiast w ust. 4 mowa jest o kosztach poniesionych do miejsca pierwszego przeznaczenia, którym nie jest docelowe miejsce w kraju, a miejsce importu - dopuszczenia do obrotu w UE.

Natomiast na podstawie art. 104 ust. 6 ustawy należy powiększyć podstawę opodatkowania o prowizje, koszty transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towaru procedurą celną - portu przeznaczenia w innym niż Polska państwie członkowskim UE (w tym przypadku w Niemczech).

Zatem podstawą opodatkowania opisanego we wniosku samochodu osobowego będzie wartość celna tego pojazdu, powiększona o należne cło, z uwzględnieniem prowizji, kosztów transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towaru procedurą celną (na terytorium Niemiec), zatem będzie to wartość ustalona wprost na podstawie art. 104 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym.

Tym samym w przedstawionym przez Pana stanie faktycznym art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miał zastosowania w Pana sprawie. W opisanym przez Pana stanie faktycznym zastosowanie ma inna podstawa prawna - jak wykazano wyżej – wynikająca z art. 104 ust. 6 ustawy, który to przepis jest właściwy dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, który został wcześniej zaimportowany i dopuszczony do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z przepisami celnymi oraz który nie został zarejestrowany też na terytorium innego państwa członkowskiego.

Odnosząc się z kolei do Pana wątpliwości dotyczących zastosowania art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym należy ponownie wskazać, że w opisanym przez Pana przypadku czynnością opodatkowaną będzie stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy, nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego zaimportowanego w innym państwie członkowskim. Natomiast z treści art. 104 ust. 8 ustawy bezpośrednio wynika, że ma on zastosowanie również w odniesieniu do art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy, w którym jest mowa o nabyciu wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym – zatem również w sytuacji opisanej przez Pana.

Zatem zgodnie z art. 104 ust. 8, w zw. z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy, w sytuacji gdy właściwy organ podatkowy dojdzie do wniosku, że bez uzasadnionej przyczyny zdeklarowana podstawa opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej danego samochodu osobowego, to wówczas właściwy organ podatkowy ma podstawę prawną aby wezwać podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego.

Podkreślenia wymaga, że przepis ten odwołuje się wprost do pojęcia „średniej wartości rynkowej samochodu osobowego”, zdefiniowanego w art. 104 ust. 11 ustawy, zgodnie z którym wartość ta ustalana jest na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika, a jeżeli jest to możliwe do ustalenia, to z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy.

Wskazać należy, że podatek akcyzowy oparty jest na zasadzie samoobliczania. Tym samym podatnik z tytułu dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu w zakresie samochodów osobowych samodzielnie wykazuje w deklaracji podstawę opodatkowania. Niemniej organy podatkowe mają prawną możliwość jej weryfikacji.

W przypadku określonym w art. 104 ust. 8 (czyli w razie znacznego odbiegania wysokości podstawy opodatkowania od średniej wartości rynkowej) ustawodawca posłużył się kryterium wartości pojazdu, a nie jego ceny. Wartość jest pojęciem ekonomicznym odnoszącym się do samochodu osobowego o określonych cechach technicznych. Wartość stanowi pojęcie zobiektywizowane ekonomicznie, będące pochodną cech towaru. Podobny sposób ustalenia podstawy opodatkowania na poziomie wartości, a nie ceny, został przyjęty w systemie podatków majątkowych: podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od spadków i darowizn. Przyjęcie podstawy opodatkowania na poziomie średniej wartości rynkowej stanowi kryterium obiektywne w sytuacji niewykazania uzasadnionych przyczyn, dla których samochód osobowy ma wartość niższą. Taka wykładania przepisów jest uzasadniona wskazanym powyżej charakterem podatku akcyzowego jako podatku jednofazowego, który jest płacony przez podatnika tego podatku co do zasady tylko raz – w przypadku wystąpienia czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem. Dlatego tak istotne jest ustalenie prawidłowej podstawy opodatkowania akcyzą, uwzględniającej wartość przedmiotu opodatkowania, a nie jedynie jego ceny, która w warunkach gospodarczych może być kształtowana na różne sposoby, w tym poprzez ustalenie oprócz ceny towaru także opłat dodatkowych (czy pobocznych), które nie stanowiąc formalnie ceny towaru, de facto wchodzą w skład wynagrodzenia, które nabywca jest zobowiązany zapłacić, z uwagi na taką a nie inną wartość rynkową danego towaru.

Nie można zatem zgodzić z Pana twierdzeniem, że tryb ustalania podstawy opodatkowania przewidziany w art. 104 ust. 8 ustawy, nie może znaleźć zastosowania w Pana sprawie.

Wskazać również należy, że samo odbieganie zadeklarowanej podstawy opodatkowania od średniej wartości rynkowej nie oznacza automatycznej konieczności zwiększenia podstawy opodatkowania. Właściwy organ podatkowy jest każdorazowo zobowiązany do przeanalizowania przedłożonych przez podatnika wyjaśnień, zanim podejmie decyzję o zmianie wysokości podstawy opodatkowania.

Podkreślenia wymaga, że ostateczna ocena prawidłowości wskazanej przez podmiot podstawy opodatkowania samochodu osobowego dokonywana jest każdorazowo przez uprawniony organ podatkowy, właściwy dla podatnika w przedmiotowej sprawie – i ma miejsce w ramach odpowiedniego postępowania.

Podsumowując, w niniejszej sprawie podstawę opodatkowania powinien Pan ustalić na podstawie art. 104 ust. 6 ustawy, a więc powinien Pan uwzględnić wartość, o której mowa w art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy (wartość celną pojazdu, powiększoną o cło) oraz uwzględnić pozostałe koszty, które Pan poniósł, a nie zostały uwzględnione w cenie (wymienione w opisie stanu faktycznego), ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towaru procedurą celną (w Pana przypadku na terytorium Niemiec). W konsekwencji nie można się w pełni zgodzić z Pana stanowiskiem w zakresie pytania nr 1, zgodnie z którym podstawę opodatkowania w tym przypadku stanowi powinna wyłącznie wartość celna pojazdu powiększona o należne cło o której mowa art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Równocześnie z uwagi na powyższe, w tym fakt, że w przedstawionym stanie faktycznym ma miejsce nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego dopuszczonego wcześniej do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z przepisami celnymi, ale niezarejestrowanego na terytorium innego państwa członkowskiego, znajdzie - wbrew Pana ocenie przedstawionej w zakresie pytania nr 2 - zastosowanie art. 104 ust. 8 ustawy.

Oceniając zatem całościowo, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i 2, należy uznać za nieprawidłowe.

Podkreślić jednak należy, że ostateczna ocena czy w konkretnym przypadku wskazana przez podmiot podstawa opodatkowania samochodu osobowego odbiega w sposób znaczny, czy też nieznaczny od średniej wartości rynkowej pojazdu, a także czy wynika to z przyczyn uzasadnionych, jak również ewentualna decyzja o wezwaniu podatnika do złożenia wyjaśnień w tej sprawie odnosi się każdorazowo do konkretnych okoliczności faktycznych – i leży w kompetencjach właściwego organu podatkowego w toku odpowiedniego postępowania. W tym zakresie jedynie właściwy organ podatkowy posiada uprawnienie do analizy i weryfikacji podstawy opodatkowania. Tutejszy Organ wydający interpretację indywidualną nie może natomiast prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania (w tym dla postępowania kontrolnego, czy podatkowego).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.