Interpretacja indywidualna z dnia 4 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.280.2026.3.ST

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami złożonymi 31 marca 2026 r. oraz 13 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni pozostawała w związku małżeńskim do lutego 2026 r., kiedy to prawomocnie zakończyło się postępowanie rozwodowe. Na dzień 31 grudnia 2025 r. rozwód nie był jeszcze prawomocnie orzeczony.

Jednocześnie faktyczna sytuacja rodzinna w 2025 r. wyglądała następująco:

·od lutego 2025 r. pomiędzy małżonkami została ustanowiona rozdzielność majątkowa, od tego momentu małżonkowie prowadzili oddzielne gospodarstwa domowe,

·dzieci pozostawały pod stałą opieką matki – Wnioskodawczyni,

·ojciec dzieci płaci alimenty,

·ojciec zabiera dzieci do siebie średnio 4 dni w miesiącu, natomiast na co dzień dzieci mieszkają z matką,

·od lipca 2025 r. Wnioskodawczyni wraz z dziećmi jest zameldowana w osobnym mieszkaniu, które zostało przez Nią zakupione, i w którym prowadzi gospodarstwo domowe wyłącznie z dziećmi.

W praktyce to Wnioskodawczyni sprawuje codzienną opiekę nad dziećmi, ponosi główny ciężar ich wychowania oraz utrzymania. Ojciec dzieci nie prowadzi wspólnego gospodarstwa z Wnioskodawczynią i nie uczestniczy w bieżącym wychowaniu dzieci poza kontaktami w wymiarze kilku dni w miesiącu.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że w 2025 r. podlegała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W 2025 r. formalnie Wnioskodawczyni pozostawała w związku małżeńskim przez cały rok, od stycznia 2025 r. nie prowadziła z mężem wspólnego gospodarstwa domowego, a relacje małżeńskie faktycznie ustały. W małżeństwie nie została orzeczona separacja. Ojciec dzieci nie został pozbawiony praw rodzicielskich ani nie odbywał kary pozbawienia wolności w 2025 r.

Daty urodzenia dzieci:

·… 9 lipca 2015 r.,

·… 8 listopada 2018 r.

Wyrok rozwodowy zapadł w dniu 27 stycznia 2026 r. Wyrok nie uprawomocnił się z uwagi na złożenie wniosku o uzasadnienie. Z uzyskanych informacji wynika, że wniosek ten nie został opłacony przez byłego małżonka, wobec czego przewidywana data uprawomocnienia to 15 marca 2026 r., jednak z uwagi na opóźnienia w Sądzie Okręgowym w … nadal Wnioskodawczyni oczekuje na potwierdzenie. Sąd powierzył Wnioskodawczyni wykonywanie opieki nad dziećmi, natomiast kontakty ojca z dziećmi zostały pozostawione do swobodnego ustalenia między stronami. Nie została orzeczona opieka naprzemienna.

W 2025 r. dzieci przez cały rok mieszkały z Wnioskodawczynią. Świadczenie 800+ nie było dzielone – Wnioskodawczyni pobierała je samodzielnie jako matka dzieci. W 2025 r. świadczenie wychowawcze pobierała wyłącznie Wnioskodawczyni. W 2025 r. Wnioskodawczyni posiadała pełną władzę rodzicielską. Ojciec dzieci również formalnie posiadał władzę rodzicielską. W 2025 r. Wnioskodawczyni faktycznie i samodzielnie wykonywała władzę rodzicielską nad dziećmi, bez realnego udziału ojca dzieci. Zapewniała im pełną opiekę, w tym: wyżywienie, edukację, opiekę zdrowotną, rozwój emocjonalny, organizację czasu wolnego, wakacji oraz wszystkie potrzeby bytowe i wychowawcze.

Zakres opieki:

·Wnioskodawczyni: pełna, codzienna i samodzielna opieka nad dziećmi, szkoła, leczenie, wyżywienie, ubrania, organizacja życia, podejmowanie wszystkich decyzji dotyczących dzieci,

·ojciec: jedynie sporadyczne kontakty – średnio 2 razy w miesiącu w weekendy (sobota–niedziela), podczas których zabierał dzieci do swojej matki.

Ojciec dzieci nie wykonywał obowiązków rodzicielskich w sposób należyty – jego kontakty były nieregularne i ograniczone. Alimenty były zasądzone. Ojciec dzieci w 2025 r. płacił alimenty regularnie, kwotę ustaloną według siebie stałą co miesiąc. Ojciec dzieci nie partycypował w kosztach utrzymania dzieci poza alimentami. Całość ciężaru finansowego utrzymania dzieci Wnioskodawczyni ponosiła samodzielnie.

Dzieci w 2025 r. uczęszczały do szkół w Polsce. Dzieci nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. Dzieci nie były umieszczone w żadnej instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie.

Na zadane przez Organ w wezwaniu pytanie, o treści, cyt.: „czy w roku, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani i Pani dzieci miały zastosowanie:

·przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

·przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Wnioskodawczyni wskazała, cyt.: „W 2025 r. nie miały zastosowania przepisy dotyczące podatku liniowego, ryczałtu (poza najmem prywatnym – jeśli dotyczy) ani inne wymienione w wezwaniu szczególne formy opodatkowania”.

Dochody w 2025 r. Wnioskodawczyni uzyskiwała z tytułu umowy o pracę i umów zlecenie. Wnioskodawczyni osiągała dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę i umów zlecenie.

Wnioskodawczyni nie jest matką ani opiekunem prawnym innych dzieci poza wskazanymi powyżej.

Dodatkowo Wnioskodawczyni podkreśla, że w 2025 r. funkcjonowała jako faktycznie samotny rodzic – samodzielnie prowadziła gospodarstwo domowe oraz ponosiła pełną odpowiedzialność za dzieci, w tym w 2025 r. zaciągnęła kredyt hipoteczny i zakupiła mieszkanie dla siebie i dzieci.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawczyni może skorzystać z preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dzieci za rok podatkowy 2025, pomimo że na dzień 31 grudnia 2025 r. rozwód nie był jeszcze prawomocnie zakończony, a został orzeczony dopiero w lutym 2026 r.?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, ma Ona prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dzieci za rok podatkowy 2025.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, preferencyjne opodatkowanie przysługuje rodzicowi lub opiekunowi prawnemu samotnie wychowującemu dziecko. W przepisach ustawy nie wskazano, aby warunkiem koniecznym było formalne zakończenie małżeństwa na koniec roku podatkowego. Kluczowe znaczenie ma faktyczne samotne wychowywanie dziecka, a więc rzeczywista sytuacja życiowa podatnika.

W roku 2025 Wnioskodawczyni:

·od lutego 2025 r. posiadała z mężem rozdzielność majątkową, od tego momentu małżonkowie prowadzili odrębne gospodarstwa domowe,

·dzieci pozostawały pod stałą opieką Wnioskodawczyni,

·ojciec dzieci przekazuje alimenty,

·kontakty ojca z dziećmi ograniczają się do około 4 dni w miesiącu,

·od lipca 2025 r. Wnioskodawczyni wraz z dziećmi mieszka i jest zameldowana w odrębnym mieszkaniu, które samodzielnie zakupiła, i w którym prowadzi gospodarstwo domowe wyłącznie z dziećmi.

W praktyce oznacza to, że Wnioskodawczyni ponosi codzienny ciężar wychowania dzieci, organizacji ich życia, opieki, edukacji oraz utrzymania. Okoliczność, że rozwód został formalnie orzeczony dopiero w lutym 2026 r., nie zmienia faktu, że już w roku 2025 Wnioskodawczyni faktycznie samotnie wychowywała dzieci.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W szczególności sądy podkreślają, że przy ocenie prawa do preferencyjnego rozliczenia decydujące znaczenie ma rzeczywisty sposób sprawowania opieki nad dzieckiem, a nie jedynie formalny status cywilny podatnika. W orzecznictwie wskazuje się, że: samo pozostawanie w formalnym związku małżeńskim nie wyklucza możliwości uznania, że jeden z rodziców faktycznie samotnie wychowuje dziecko, decydujące znaczenie ma to, który z rodziców sprawuje codzienną opiekę nad dzieckiem i ponosi główny ciężar wychowania.

Stanowisko takie zostało zaprezentowane m.in. w orzeczeniach: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 kwietnia 2017 r. oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2020 r., w których podkreślono, że pojęcie „samotnego wychowywania” należy interpretować w sposób odnoszący się do realiów życia rodzinnego, a nie wyłącznie do formalnego statusu prawnego.

W przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawczyni faktycznie samodzielnie sprawowała codzienną opiekę nad dziećmi i prowadziła z nimi odrębne gospodarstwo domowe. Udział ojca dzieci w wychowaniu ograniczał się do sporadycznych kontaktów w wymiarze kilku dni w miesiącu.

W konsekwencji należy uznać, że w roku podatkowym 2025 Wnioskodawczyni spełniała przesłanki uznania Jej za osobę samotnie wychowującą dzieci w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przysługuje Jej prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dzieci za rok podatkowy 2025.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ww. ustawy:

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.

Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, odstępstwo od generalnej zasady indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.

Należy zauważyć, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku posiadania określonego statusu cywilnoprawnego wymienionego w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik, osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, którym przysługuje preferencyjne rozliczenie podatku.

Przy czym, status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa.

Natomiast za osobę samotnie wychowującą dzieci ustawodawca uznał również osobę pozostającą w związku małżeńskim pod warunkiem, że drugi małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Jak wynika z art. 93 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236):

Jak stanowi art. 94 § 1 ww. ustawy:

W myśl art. 107 § 1 i § 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 111 ww. ustawy:

Osobami samotnie wychowującymi dzieci mogą być również osoby, wobec których orzeczono separację. Przy czym, nabycie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko w takim przypadku wymaga prawomocnego orzeczenia sądu o separacji małżonków.

Zgodnie bowiem z treścią art. 61¹ ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

W myśl art. 61² ww. ustawy:

Stosownie do art. 61³ ww. ustawy:

Jak stanowi art. 61⁴ § 1 ww. ustawy:

Prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie zatem przysługiwało jedynie temu z rodziców, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. W konsekwencji, aby skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko (dzieci).

Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Powyższe stanowisko potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 25 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 289/24, w którym Sąd stwierdził, że:

W prawomocnym wyroku z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1180/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w odniesieniu do art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdził, że:

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie, w 2025 r. była Pani w związku małżeńskim i nie można Pani uznać za „osobę samotnie wychowującą dziecko” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc nie przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci za 2025 r. Preferencja ta uzależniona jest bowiem – jak już wcześniej wyjaśniono – również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko. Jak wynika z wniosku i jego uzupełnienia, w 2025 r. była Pani w związku małżeńskim (wyrok rozwodowy zapadł w dniu 27 stycznia 2026 r.). Wyrok nie uprawomocnił się z uwagi na złożenie wniosku o uzasadnienie, przewidywana data uprawomocnienia to 15 marca 2026 r. Nie została orzeczona przez sąd między Panią i Pani mężem separacja, Pani mąż nie został pozbawiony przez sąd praw rodzicielskich oraz nie odbywał kary pozbawienia wolności.

Podkreślić więc należy, że samo złożenie pozwu o rozwód nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dzieci, ponieważ status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa. Również separacja faktyczna (np. zerwanie więzi między stronami), nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dzieci, ponieważ to wyłącznie do separacji orzekanej przez sąd odnosi się przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymieniając w kategorii osób uprawnionych do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko - osobę, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz fakt, że w 2025 r. była Pani mężatką (brak prawomocnego wyroku rozwodowego, nie została orzeczona przez sąd między Panią i Pani mężem separacja, a Pani mąż nie został pozbawiony przez sąd praw rodzicielskich i nie odbywał kary pozbawienia wolności), wyklucza możliwość uznania, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Nie należy Pani bowiem do jednej z kategorii osób wymienionych w zamkniętym katalogu ustanowionym przez ustawodawcę, w przywołanym art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci za 2025 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do powołanych przez Panią we własnym stanowisku wyroków sądów administracyjnych wskazuję, że niewątpliwie wyroki sądów kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Należy stwierdzić, że rozstrzygnięcia zawarte w tych wyrokach zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.