Interpretacja indywidualna z dnia 4 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.48.2026.2.MW
Podatnik świadczący usługi wyłącznie na rzecz kontrahentów spoza terytorium Polski, których miejscem świadczenia są państwa trzecie, może zrezygnować ze statusu czynnego podatnika VAT, o ile spełnia warunki do zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o VAT, a jego przychody w rozumieniu ustawy nie przekraczają określonego progu sprzedaży.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, żePanastanowiskowsprawieocenyskutkówpodatkowychopisanegostanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Pana wniosek z 29 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rezygnacji ze statusu podatnika VAT czynnego wpłynął 29 stycznia 2026 r.
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 marca 2026 r. (data wpływu 31 marca
2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan czynnym płatnikiem [podatnikiem – przypis Organu] VAT, ale wszyscy Pana kontrahenci znajdują się poza granicami Polski, a mianowicie w Stanach Zjednoczonych. Nigdy nie pracował Pan z polskimi kontrahentami. Ale kiedy Pana dochody przekroczyły 200000,00 złotych, Pana księgowy powiedział, że konieczna jest rejestracja jako płatnik VAT krajowy.
Zgodnie z przepisami prawa w limicie uwzględnia się wyłącznie polskich kontrahentów, a Pan ich nie ma.
W uzupełnieniu wniosku - w odpowiedzi na pytania - wskazał Pan, że:
1.Na czym polega działalność: Prowadzona przez Pana działalność gospodarcza jest sklasyfikowana pod kodem PKD 62.01.Z - Pozostała działalność w zakresie programowania i serwisów internetowych.
Działalność ta polega wyłącznie na świadczeniu usług programistycznych, w szczególności na tworzeniu, rozwijaniu oraz utrzymaniu oprogramowania. Nie dokonuje Pan dostawy towarów - przedmiotem działalności są wyłącznie usługi.
2.Status podatnika: Jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT w Polsce.
3.Rejestracja w innych państwach: Jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT UE (posiada aktywny numer VAT UE w Polsce). Nie jest Pan zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej ani w państwach trzecich.
4.Obrót w 2025 r.: Wartość sprzedaży w roku podatkowym 2025 nie przekroczyła kwoty 240 000 zł, liczonej proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności gospodarczej.
Wskazał Pan, że świadczone przez Pana usługi są wykonywane na rzecz kontrahentów mających siedzibę poza terytorium Polski, głównie w Stanach Zjednoczonych.
Zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.
W związku z powyższym, świadczone przez Pana usługi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski.
Dodatkowo, zgodnie z art. 113 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży uprawniającej do zwolnienia podmiotowego nie wlicza się czynności, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju.
W konsekwencji, mimo faktycznego poziomu przychodów, wartość sprzedaży uwzględniana dla celów limitu 240 000 zł nie została przekroczona.
5.Obrót w 2026 r.: Przewidywana wartość sprzedaży w roku podatkowym 2026 również nie przekroczy kwoty 240 000 zł w rozumieniu art. 113 ustawy o VAT, tj. z uwzględnieniem wyłączenia usług świadczonych poza terytorium kraju.
6.Korzystanie ze zwolnienia: Nie dokonuje Pan ani nie planuj dokonywać dostaw towarów ani świadczenia usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.
7.Usługi z art. 113 ust. 13: Nie świadczy Pan usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, w szczególności nie świadczy usług doradztwa. Mimo posiadania w CEIDG kodu PKD 62.02.Z, faktycznie wykonuje Pan wyłącznie usługi sklasyfikowane jako PKD 62.01.Z (programowanie).
8.Miejsce świadczenia: Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia Pana usług jest terytorium państwa trzeciego (USA), gdzie nabywca posiada siedzibę. Usługi te nie podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1. Czy w świetle art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, przychody ze świadczenia usług na rzecz kontrahenta z USA (miejsce świadczenia poza terytorium kraju) podlegają wliczeniu do limitu sprzedaży uprawniającego do zwolnienia podmiotowego z VAT?
2. Czy w przypadku, gdy jedynym źródłem Pana przychodów są usługi niepodlegające opodatkowaniu w Polsce (art. 28b), może Pan zrezygnować ze statusu czynnego podatnika VAT (poprzez złożenie VAT-Z) i zaprzestać składania deklaracji JPK_V7M, mimo przekroczenia kwoty obrotu 240 000 zł?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
W Pana ocenie, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, do limitu sprzedaży nie wlicza się usług, których miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego (art. 28b). Skoro 100% Pana usług jest świadczone dla kontrahenta z USA, Pana obrót podlegający wliczeniu do limitu wynosi 0 zł. W związku z tym, ma Pan prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego.
Jako podatnik zwolniony, ma Pan prawo wyrejestrować się z rejestru czynnych podatników VAT i zaprzestać składania deklaracji JPK_V7M. Status czynnego podatnika przy braku odliczeń (opodatkowanie ryczałtem) oraz braku sprzedaży krajowej jest bezzasadny.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1)odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2)eksport towarów;
3)import towarów na terytorium kraju;
4)wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5)wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Kwestie dotyczące miejsca świadczenia (opodatkowania) przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
Stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1)ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
a)podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b)osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2)podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R należy wskazać, że w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
W świetle art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1)„podatnika VAT czynnego”,
2)„podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a)ust. 3 i 3c,
b)art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Z kolei, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia w terminach:
1)przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2)przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3)przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4)przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Zgodnie z art. 96 ust. 6 ustawy:
Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.
Stosownie do treści art. 96 ust. 10 ustawy:
Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.
Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy:
Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
Zgodnie z art. 98 ustawy:
1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:
1) może określić podatników innych niż wymienieni w art. 96 ust. 3 , niemających obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego,
2 ) określi wzór zgłoszenia rejestracyjnego, wzór potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT, wzór potwierdzenia zarejestrowania osoby prawnej oraz podatnika jako podatnika VAT UE i wzór zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 96 ust. 1, 4 i 6 oraz art. 97 ust. 9 ,
3) określi niezbędne elementy wniosku i potwierdzenia, o których mowa w art. 97 ust. 17 , oraz przypadki, w których wyznaczona jednostka, o której mowa w tym przepisie, wydaje pisemne potwierdzenie
- uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowej identyfikacji podatników oraz wymagania związane z wymianą informacji o dokonywanych nabyciach i dostawach wewnątrzwspólnotowych.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, może określić, w drodze rozporządzenia, sposób oraz warunki organizacyjno-techniczne składania w postaci elektronicznej zgłoszenia rejestracyjnego i jego aktualizacji oraz zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 96 i97 , a także ich strukturę, uwzględniając potrzebę zapewnienia im bezpieczeństwa, wiarygodności, niezaprzeczalności, nienaruszalności oraz znakowania czasem.
3. (uchylony)
W myśl art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Stosownie do art. 99. ust 7 ustawy:
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 alboart. 113a , oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawieart. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawieart. 82 ust. 3 , chyba że:
1) przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3 ;
2) są obowiązani do dokonania korekty podatku odliczonego, o której mowa w art. 90a ,art. 90c lubart. 91 , lub
3) są obowiązani do dokonania korekty, o której mowa w art. 89a ust. 4 lub art. 89b ust. 1 , lub uprawnieni do dokonania korekty, o której mowa w art. 89b ust. 4 .
Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.
W myśl art. 99 ust. 11b ustawy:
Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Na podstawie art. 99 ust. 11c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
Z kolei jak stanowi art. 109 ust. 3 ustawy:
Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
1)rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2)kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3)kontrahentów;
4)dowodów sprzedaży i zakupów.
Stosownie do art. 109 ust. 3b ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
Elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) – dalej: „rozporządzenie” oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K. Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 ustawy.
Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1)wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2)odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a)transakcji związanych z nieruchomościami,
b)usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c)usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3)odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
W świetle art. 113 ust. 4 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.
Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Jak stanowi art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.
Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy w świetle art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, przychody ze świadczenia usług na rzecz kontrahenta z USA (miejsce świadczenia poza terytorium kraju) podlegają wliczeniu do limitu sprzedaży uprawniającego do zwolnienia podmiotowego z VAT.
Z opisu stanu faktycznego i uzupełnienia wniosku wynika, że jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Jest Pan również zarejestrowany jako podatnik VAT UE (posiada aktywny numer VAT UE w Polsce). Nie jest Pan zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej ani w państwach trzecich. Wszyscy Pana kontrahenci znajdują się poza granicami Polski - w Stanach Zjednoczonych. Nigdy nie pracował Pan z polskimi kontrahentami. Prowadzona przez Pana działalność gospodarcza jest sklasyfikowana pod kodem PKD 62.01.Z - Pozostała działalność w zakresie programowania i serwisów internetowych. Działalność ta polega wyłącznie na świadczeniu usług programistycznych, w szczególności na tworzeniu, rozwijaniu oraz utrzymaniu oprogramowania. Nie dokonuje Pan dostawy towarów - przedmiotem działalności są wyłącznie usługi. Wartość sprzedaży w roku podatkowym 2025 nie przekroczyła kwoty 240 000 zł, liczonej proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności gospodarczej. Przewidywana wartość sprzedaży w roku podatkowym 2026 również nie przekroczy kwoty 240 000 zł w rozumieniu art. 113 ustawy o VAT, tj. z uwzględnieniem wyłączenia usług świadczonych poza terytorium kraju. Nie dokonuje Pan ani nie planuj dokonywać dostaw towarów ani świadczenia usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie świadczy Pan usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, w szczególności nie świadczy usług doradztwa. Mimo posiadania w CEIDG kodu PKD 62.02.Z, faktycznie wykonuje Pan wyłącznie usługi sklasyfikowane jako PKD 62.01.Z (programowanie). Wskazał Pan, że świadczone przez Pana usługi są wykonywane na rzecz kontrahentów mających siedzibę poza terytorium Polski, głównie w Stanach Zjednoczonych, w związku z powyższym, świadczone przez Pana usługi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski. Wskazał Pan, że zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia Pana usług jest terytorium państwa trzeciego (USA), gdzie nabywca posiada siedzibę. Usługi te nie podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski.
Odnosząc się do Pana wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 1, w pierwszej kolejności należy wskazać, że miejsce świadczenia ww. usług wykonywanych przez Pana na rzecz kontrahentów z USA należy ustalić na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług, w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, czyli terytorium USA. W związku powyższym, należy się godzić z Pana stanowiskiem, że świadczone przez Pana usługi na rzecz kontrahentów z siedzibą w USA, nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski.
Podkreślić należy, że w świetle art. 2 pkt 22 ustawy, odpłatne świadczenie usług, których miejsce świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju nie stanowi sprzedaży w rozumieniu ustawy. Tym samym przy ustalaniu prawa (limitu) do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy nie uwzględnia się wartości usług, których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.
Podsumowując, stwierdzić należy, że skoro miejscem opodatkowania przez Pana usług na rzecz kontrahentów z USA, jest kraj siedziby usługobiorcy, tj. USA, a wartość tych usług nie stanowi sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy i nie wlicza się do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Z kolei Pana wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 2 dotyczą ustalenia, czy w przypadku, gdy jedynym źródłem Pana przychodów są usługi niepodlegające opodatkowaniu w Polsce (art. 28b), może Pan zrezygnować ze statusu czynnego podatnika VAT (poprzez złożenie VAT-Z) i zaprzestać składania deklaracji JPK_V7M, mimo przekroczenia kwoty obrotu 240 000 zł.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że podatnik VAT może być podatnikiem czynnym albo zwolnionym.
Podatnik, który zarejestrował się jako czynny podatnik VAT dobrowolnie – tym samym rezygnując ze zwolnienia, może zrezygnować z bycia czynnym podatnikiem VAT, jednak aby wrócić do zwolnienia opartego na limicie obrotów (podmiotowego), o którym mowa w art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, może to zrobić pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca. Podatnik ten może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zatem jeśli będzie Pan chciał zrezygnować ze statusu podatnika czynnego VAT, będzie to możliwe po spełnieniu ww. warunków, w tym będzie musiał minąć rok od końca roku, w którym utracił prawo Pan do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył Pan kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że wartość Pana sprzedaży uwzględniana dla celów limitu 240 000 zł nie została przekroczona, a także że przewidywana wartość sprzedaży w roku podatkowym 2026 również nie przekroczy kwoty 240 000 zł w rozumieniu art. 113 ustawy o VAT. Nie dokonuje Pan również, ani nie planuje dokonywać dostaw towarów ani świadczenia usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem będzie mógł Pan korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 po upływie roku od końca roku, w którym utracił Pan prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował (np. w związku z rejestracją jako podatnik VAT czynny).
Należy jednak zauważyć, że w sytuacji, gdy dokonywana przez Pana wartość sprzedaży, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, przekroczy kwotę 240 000 zł w bieżącym lub poprzednim roku podatkowym, lub wykona Pan jakąkolwiek czynność, o której mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, to utraci Pan prawo do tego zwolnienia.
Jeśli będzie chciał Pan skorzystać ze zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 113 ust. 1, powinien Pan również złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R.
Przepis art. 113 ust. 11 ustawy nie określa, w jakim terminie podatnik jest zobowiązany poinformować urząd o zamiarze wyboru zwolnienia. W związku z tym, należy przyjąć ogólnie stosowaną zasadę aktualizacji danych wynikającą z art. 96 ust. 12 ustawy, według której podatnik o wszelkich zmianach objętych zgłoszeniem rejestracyjnym jest zobowiązany poinformować urząd w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, czyli od momentu wyboru przez podatnika zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy na formularzu VAT-R.
W odniesieniu z kolei do obowiązku składania deklaracji JPK_VAT wskazać należy, że zgodnie z art. 99 ust. 7 z obowiązku tego zwolnieni są m.in. podatnicy u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113.
Zatem jeśli będzie Pan podatnikiem VAT zwolnionym, wówczas nie będzie Pan zobowiązany do składania deklaracji JPK_VAT.
Wskazać również należy, że formularz VAT-Z do którego odnosi się Pan pytaniu nr 2, składa się w sytuacji, gdy podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu. Jest on wówczas obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego - zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT (art. 96 ust. 6 ustawy o VAT).
Podsumowując i odpowiadając wprost na Pana pytania:
-przychody ze świadczenia usług na rzecz kontrahentów z USA nie podlegają wliczeniu do limitu sprzedaży uprawniającego do zwolnienia podmiotowego z VAT, ponieważ w świetle art. 2 pkt 22 ustawy, odpłatne świadczenie usług, których miejsce świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju nie stanowi sprzedaży w rozumieniu ustawy (pytanie nr 1);
-może Pan zrezygnować ze statusu czynnego podatnika VAT poprzez złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R (powrót do statusu podatnika zwolnionego), przy czym jest to możliwe pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz że wartość Pana sprzedaży nie przekroczy kwoty 240 000 zł w bieżącym lub poprzednim roku podatkowym i nie wykona Pan żadenej czynności, o której mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Jako podatnik VAT zwolniony może Pan również zaprzestać składania deklaracji JPK_VAT (pytanie nr 2).
Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2, pomimo częściowo błędnego uzasadnienia należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

