Interpretacja indywidualna z dnia 4 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDWT.4011.72.2026.2.JŁR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 kwietnia 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W grudniu 2020 r. podjęła Pani wspólnie z byłym już mężem – A.C. – decyzję o zakończeniu Państwa związku. Od tamtego momentu zaczęła Pani szukać mieszkania dla siebie i Państwa małoletniego syna – B.C. Wynajmowali Państwo wspólnie mieszkanie przy ul. H. w G., jednak nie byłoby Pani stać na opłacanie samej rachunków, gdyby tam została z synem. Zgodzili się Państwo mieszkać wspólnie do czasu aż coś Pani znajdzie. Pani mama zaproponowała Pani darowiznę na poczet zakupu mieszkania, by mogła Pani spokojnie z synem utrzymać się sama. (…) marca 2021 r. dokonała Pani zakupu mieszkania przy ul. I 1. w J. ze środków pochodzących z darowizny od Pani mamy. Od kwietnia 2021 r. zamieszkała Pani sama z synem w mieszkaniu w J., natomiast A.C. wyprowadził się ze wspólnie wynajmowanego do końca marca mieszkania do mieszkania jego mamy przy ul. K.1 w G., gdzie mieszka do dnia dzisiejszego. Od tamtej pory na Pani spoczywała opieka nad synem, wszelkie kwestie związane z przedszkolem, lekarzami, zajęciami dodatkowymi. Były mąż jest osobą niemobilną z wyboru, więc nawet kontakty z synem odbywają się tylko kiedy jest Pani w stanie zawieźć i odebrać syna od jego taty. Ze względu na brak konfliktu między Państwem i niepozostawanie w nowych związkach nie spieszyło się Państwu z orzekaniem rozwodu. Pozew o rozwód złożyła Pani na początku 2023 r. Rozprawa odbyła się w lipcu 2023 r., na której złożyli Państwo zeznania. W sierpniu miała Pani wizytę kuratora ze względu na pozostawanie syna przy Pani, a we wrześniu sędzia już bez Państwa obecności orzekła rozwód, który uprawomocnił się w październiku 2023 r.

Uzupełnienie wniosku

1)Pani syn – B.C. – urodził się (...) 2018 r. w M.

2)Potwierdziła Pani, że sama, bez udziału drugiego rodzica wychowywała i sprawowała codzienną opiekę nad synem. Przesłanką jest fakt, iż na koniec marca 2021 r. wyprowadzili się Państwo ze wspólnie wynajmowanego lokalu mieszczącego się przy ul. H. w G. pod rożne adresy. Od kwietnia 2021 r. Pani z synem B. zamieszkaliście w Pani mieszkaniu przy ul. I. 1 w J. zakupionym ze środków pochodzących z darowizny od Pani mamy – E.F. Natomiast A.C. zamieszkał ze swoją mamą – D.C., przy ul. K.1 w G.

3)Ojciec widywał syna jedynie w co drugi weekend. By mogli się zobaczyć to Pani musiała zawieźć syna do niego i odebrać po widzeniu ze względu na to, że ojciec dziecka nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami.

4)Opieka nad synem została uregulowana na sprawie rozwodowej w lipcu 2023 r. To była jedyna rozprawa na której musieli się Państwo stawić. Sąd uznał, że rozpad pożycia Pani i męża, który nastąpił na długo przed Państwa rozstaniem, oraz fakt, iż nie mieszkali Państwo ze sobą od kwietnia 2021 r. jest wystarczający i nie wymagał od Państwa mediacji i separacji formalnej. Kontakty z synem pozostawił Państwu do uzgadniania każdorazowo. Syn trafił formalnie pod Pani pieczę. Jedynie niedopatrzenie sędzi o wysłaniu kuratora do miejsca zamieszkania Pani i syna przed rozprawą w lipcu spowodował, że finalnie rozwód został orzeczony we wrześniu 2021 r. [winno być: 2023 r.] już bez Państwa obecności. Dlatego uprawomocnienie wyroku miało miejsce dopiero w październiku 2021 r. [winno być: 2023 r.]. Państwa zeznania z lipca przedstawiające stan faktyczny wystarczyły sędzi do orzeczenia rozwodu bez zbędnych formalności i przedłużania.

5)Świadczenie 800+ każdorazowo jest przyznawane Pani.

6)Pani syn nigdy nie przebywał w żadnej instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie.

7)a) Nie mieli Państwo orzeczonej separacji formalnej. Byli Państwo odseparowani faktycznie poprzez zamieszkiwanie pod różnymi adresami oraz brak jakiegokolwiek kontaktu na co dzień. Jedyny kontakt miał miejsce w przeddzień co drugiego weekendu czy ojciec chce widzieć się z synem oraz przed odbiorem syna z widzenia.

b) Pozostawali Państwo w związku małżeńskim jedynie formalnie. Ojciec nie miał ograniczonych praw rodzicielskich, na co dzień jednak nie miał chęci do sprawowania opieki nad synem, np. kiedy miała Pani drugą zmianę. Mimo, że pracowała Pani dalej w G., a syn chodził tam do żłobka i przedszkola, ojciec nie brał go do siebie wtedy. Musiała Pani odbierać syna z placówki ok. godziny 12.30 i zawoziła do Pani rodziców zamieszkujących przy ul. L. 1, M., a po skończonej zmianie jechała Pani spać do nich. Pani małżonek nie odbywał również kary pozbawienia wolności.

b)W poniższy sposób odpowiedziała Pani na pytanie czy w latach, których dotyczy wniosek w stosunku do Pani bądź do Pani syna miały zastosowanie przepisy:

a)art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?

b)z ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?

a)Jedyny zwrot podatku do jakiego była Pani uprawniona to ulga na dziecko. Nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. Była Pani zatrudniona na umowę o pracę w(...).

b)nie dotyczy.

Biorąc pod uwagę fakt, iż sądy nie orzekają na jednej rozprawie rozwodu, jeżeli faktycznie nie ma ku temu przesłanek, m.in. długotrwałe ustanie pożycia oraz nie zamieszkiwanie pod wspólnym adresem od dłuższego czasu, tylko stosują m.in. mediacje lub separację, jeżeli konflikt występuje i sprawa jest świeża, wnosi Pani o wzięcie tego pod uwagę jako dowód o stanie faktycznym jaki miał miejsce od kwietnia 2021 r. potwierdzający Pani samotne wychowywanie i sprawowanie opieki na synem od tego momentu. Gdyby nie miało ono miejsca faktycznie, nie byłoby możliwości uzyskania tak szybkiego rozwodu w Państwa przypadku. Sąd musi mieć konkretne podstawy do orzeczenia rozwodu, a Państwa stan faktyczny był wystarczającą przesłanką.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2021-2022, pomimo że rozwód został orzeczony dopiero w 2023 r.?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, preferencyjne rozliczenie przysługuje osobie samotnie wychowującej dziecko. W interpretacjach oraz orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że decydujące znaczenie ma faktyczne samotne wychowywanie dziecka, a nie wyłącznie formalny stan cywilny.

W Pani sytuacji fakt braku wspólnego gospodarstwa domowego od kwietnia 2021 r., faktyczne ponoszenie ciężaru wychowania dziecka oraz sprawowanie codziennej opieki w latach 2021-2022 są przesłanką do uznania Pani za osobę samotnie wychowującą dziecko przez cały ten okres.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)małoletnie,

2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Według art. 6 ust. 4e ustawy:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)stosuje przepisy:

a)art. 30c lub

b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

·posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci);

·wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecka (dzieci);

·nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

·niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych;

·nieuzyskiwania przez pełnoletnie dziecko przychodów/dochodów (z wyjątkiem przewidzianym ustawą) w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej, określonej w ustawie z 27 czerwca 2003 r. o rencie, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych – za wskazany przez Panią okres, tj. za 2021 r. i 2022 r. – w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, podkreślić należy, że wszystkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.

Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja skierowana do rodziców samotnie wychowujących dzieci obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kręgu osób samotnie wychowujących dzieci ustawodawca zaliczył zarówno osoby, które nigdy nie zawierały związku małżeńskiego (panna, kawaler), jak i osoby, których związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) lub został rozwiązany poprzez prawomocne orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik). Samotnie wychowującą dzieci jest również osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, jak też osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Powyższe stanowisko potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 25 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 289/24, w którym Sąd stwierdził, że:

Z powołanych uregulowań prawnych jednoznacznie wynikają przesłanki podmiotowe warunkujące skorzystanie z preferencji podatkowej dla osób samotnie wychowujących dzieci. Nie może budzić wątpliwości, że skorzystać z rzeczonej ulgi mogą jedynie osoby tam enumeratywnie wymienione, tj. samotnie wychowująca dzieci osoba będąca panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci.

Wobec powyższego słuszne jest stanowisko organu, że skoro omawiana preferencja uzależniona jest również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci), to wnioskująca nie może niej skorzystać, gdyż w latach 2021-2023 była mężatką. Samo złożenie pozwu o rozwód nie jest wystarczające dla uznania danej osoby za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie o rozwiązaniu małżeństwa. Zatem nie będąc w okresie od 2021-2023 roku panną, wdową, rozwódką, ani osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, ani też osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności – nie można wnioskodawczyni przypisać statusu „osoby samotnie wychowującej dzieci”. Wskazywana przez skarżącą okoliczność pozostawania w faktycznej separacji z mężem nie może wpływać na dokonaną przez organ ocenę. Separacja prawna i separacja faktyczna to dwa różne pojęcia. Pierwsze z nich odnosi się do faktu drugie do prawa. Separacja faktyczna nie ma znaczenia prawnego w tym sensie, że nie powoduje, iż małżonkowie w świetle przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego pozostają w separacji o której mowa w Dziale V Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Separacja faktyczna, rozumiana jako zupełny rozkład pożycia małżonków, może stanowić podstawę do żądania orzeczenia separacji przez sąd (art. 611 § 1k.r. i op.). Oceny tej nie zmienia także zaangażowanie jedynie skarżącej w proces wychowawczy córek.

W prawomocnym wyroku z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1180/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w odniesieniu do art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdził, że:

W ocenie sądu, organ interpretacyjny prawidłowo wskazał, że powołany przepis wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osoby samotnie wychowującej dzieci. Zgodzić się też należy z Dyrektorem KIS, że przepis odwołuje się do statusu cywilnoprawnego takich osób, jak i faktu samotnego wychowywania dzieci/dziecka.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 grudnia 2021 roku w sprawie sygn. akt II FSK 775/19 wyjaśnił, że ustawodawca zaliczył (ze względu na stan cywilny) do kręgu osób samotnie wychowujących dzieci dwa rodzaje podmiotów: (1) osobę, która nie pozostaje w związku małżeńskim (będącą panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację); lub (2) osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Jednakże obie kategorie podmiotów, aby mogły skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów, muszą spełnić warunek samotnego wychowywania dziecka w roku podatkowym (…).

(…) Jednakże sama ta okoliczność – faktycznego samotnego wychowywania dziecka - nie jest wystarczająca dla rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o PIT.

Z treści powołanego przepisu art. 6 ust. 4 ustawy o PIT, wynika, że obok faktycznego samotnego wychowywania dziecka, skarżący winien spełniać jeszcze jedno kryterium odnoszące się do stanu cywilnego. Mianowicie w roku podatkowym 2020, skarżący powinien mieć status osoby nie pozostającej w związku małżeńskim, bądź osoby pozostającej w związku małżeńskim, ale równocześnie w takiej sytuacji, że małżonek został pozbawiony prawa rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności (…).

(…) Wskazać należy, że pozbawienie władzy rodzicielskiej i ograniczenie władzy rodzicielskiej są dwoma odrębnymi instytucjami, które przewiduje kodeks rodzinny i opiekuńczy. Uregulowane odpowiednio w art. 111 i art. 107 instrumenty ingerencji we władzę rodzicielską, są przewidziane do stosowania przy zaistnieniu różnych przesłanek, powodują także odmienne skutki. Wbrew stanowisku skarżącego, nie ma podstaw do stosowania analogii legis pomiędzy osobą całkowicie pozbawioną władzy rodzicielskiej będącą w związku małżeńskim, a osobą, która ma ograniczoną władzę rodzicielską „niemal do zera” – jak się wyraził skarżący. O ile można zgodzić się ze skarżącym, że tak silne ograniczenie władzy rodzicielskiej w praktyce równa się jej pozbawieniu, o tyle nie można uznać, że uprawnia do skorzystania przez skarżącego ze sposobu opodatkowania przewidzianego w art. 6 ust. 4 ustawy o PIT.

Z opisu sprawy wynika, że Państwa syn urodził się (...) 2018 r. W grudniu 2020 r. podjęła Pani wspólnie z byłym już mężem decyzję o zakończeniu Państwa związku. Od tamtego momentu zaczęła Pani szukać mieszkania dla siebie i małoletniego syna. Ze względów finansowych postanowili Państwo mieszkać wspólnie do czasu aż coś Pani znajdzie. (…) marca 2021 r. dokonała Pani zakupu własnego mieszkania. Od kwietnia 2021 r. zamieszkała Pani sama z synem w swoim mieszkaniu, natomiast Pani ówczesny mąż wyprowadził się ze wspólnie wynajmowanego do końca marca mieszkania do mieszkania swojej mamy, gdzie mieszka do dziś. Od tamtej pory na Pani spoczywała opieka nad synem, wszelkie kwestie z wiązane z przedszkolem, lekarzami, zajęciami dodatkowymi. Bez udziału drugiego rodzica wychowywała i sprawowała Pani codzienną opiekę nad synem. Ojciec widywał syna jedynie w co drugi weekend. Opieka nad synem została uregulowana podczas sprawy rozwodowej w lipcu 2023 r. To była jedyna rozprawa na której musieli się Państwo stawić. Sąd uznał, że rozpad pożycia Pani i męża, który nastąpił na długo przed Państwa rozstaniem, oraz fakt, iż nie mieszkali Państwo ze sobą od kwietnia 2021 r. jest wystarczający i nie wymagał od Państwa mediacji i separacji formalnej. Kontakty z synem pozostawił Państwu do uzgadniania każdorazowo. Syn trafił formalnie pod Pani pieczę. Uprawomocnienie wyroku miało miejsce w październiku 2023 r. Państwa zeznania z lipca 2023 r. przedstawiające stan faktyczny wystarczyły sędzi do orzeczenia rozwodu bez zbędnych formalności i przedłużania. Świadczenie 800+ każdorazowo jest przyznawane Pani. Pani syn nigdy nie przebywał w żadnej instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie. Nie mieli Państwo orzeczonej separacji formalnej. Pozostawali Państwo w związku małżeńskim jedynie formalnie. Ojciec dziecka nie miał ograniczonych praw rodzicielskich. Nie odbywał również kary pozbawienia wolności. Nie prowadziła Pani działalności gospodarczej, była Pani zatrudniona na umowę o pracę.

Mając na uwadze zacytowane przepisy prawa oraz opis sprawy stwierdzam, że na gruncie przedstawionego stanu faktycznego nie została spełniona ustawowa przesłanka pozwalająca na uznanie Pani za osobę samotnie wychowującą dzieckow latach 2021-2022. W tym okresie nie należała Pani do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiącym zamknięty katalog osób uznanych przez ustawodawcę za osobę samotnie wychowującą dzieci. W okresie objętym wnioskiem nie była bowiem Pani panną, wdową, rozwódką albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, ani osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywał karę pozbawienia wolności. W latach 2021-2022 była Pani mężatką. Jak sama Pani poinformowała we wniosku, nie posiadała Pani prawomocnego orzeczenia sądu o separacji i wciąż formalnie pozostawała Pani w związku małżeńskim, bowiem postępowanie rozwodowe nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone, a ojciec dziecka nie został pozbawiony praw rodzicielskich ani nie odbywał kary pozbawienia wolności.

Podkreślić należy, że samo złożenie pozwu o rozwód nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa. Również separacja faktyczna (zerwanie więzi między stronami), która nie pociąga za sobą skutków prawnych w postaci prawomocnego orzeczenia sądu, nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ to wyłącznie do separacji orzekanej przez sąd odnosi się przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazane we wniosku okoliczności, że w 2021 r. i 2022 r. sprawowała Pani wyłączną, codzienną opiekę nad swoim małoletnim synem, cały ciężar wychowawczy związany z opieką nad dzieckiem spoczywał na Pani i to Pani sąd opiekuńczy powierzył stałe miejsce zamieszkania syna – nie pozwalają na uznanie Pani za osobę samotnie wychowującą dzieci, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie należała Pani do jednej z kategorii osób wymienionych w zamkniętym katalogu ustanowionym przez ustawodawcę w tym przepisie.

W związku z powyższym, skoro w latach 2021 i 2022 była Pani mężatką, nie została orzeczona w stosunku do Pani separacja oraz ojciec dziecka nie został pozbawiony praw rodzicielskich, ani nie odbywał kary pozbawienia wolności, to za te lata nie przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.