Interpretacja indywidualna z dnia 5 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.235.2026.2.HJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 18 kwietnia 2023 r. zmarła Pani teściowa, AA, która była właścicielką nieruchomości położonej w (…) przez okres ponad 20 lat (nabycie nastąpiło przed 2003 r.). Jej jedynym spadkobiercą był Pani mąż, BB.

Pani mąż zmarł krótko po swojej matce, dnia 23 maja 2023 r., nie zdążywszy złożyć oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku po niej. W rezultacie, zgodnie z art. 1017 Kodeksu cywilnego, doszło do tzw. dziedziczenia transmisyjnego (transmisji), w wyniku którego uprawnienie do powołania do spadku po AA przeszło na Panią, jako spadkobierczynię BB (transmitenta).

W lipcu 2023 r. uzyskała Pani formalne poświadczenie dziedziczenia, stając się właścicielką przedmiotowego domu. W 2025 r. dokonała Pani sprzedaży tej nieruchomości. Dom nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej, ani przez Panią, ani przez żadnego z wymienionych spadkodawców.

W uzupełnieniu wniosku, wskazała Pani, że przedmiotem wniosku jest nieruchomość zlokalizowana pod adresem (…), której przez ponad 20 lat właścicielką była Pani teściowa AA.

Nabycie spadku po AA przez BB zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 26 lipca 2023 r., sporządzonym przez notariusza w Kancelarii Notarialnej w (…), na podstawie którego BB nabył spadek w całości.

Nabycie spadku po BB przez Panią zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 26 lipca 2023 r., sporządzonym przez notariusza w Kancelarii Notarialnej w (…), na podstawie którego nabyła Pani spadek w całości na podstawie testamentu.

Oba akty poświadczenia dziedziczenia zostały zarejestrowane w Rejestrze Spadkowym.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w którym doszło do dziedziczenia transmisyjnego (po AA przez BB, a następnie przez Panią), przy odpłatnym zbyciu w 2025 r. nieruchomości nabytej pierwotnie przez AA ponad 5 lat przed jej śmiercią, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabyła AA, a tym samym, czy sprzedaż tej nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, odpłatne zbycie w 2025 r. nieruchomości nabytej w drodze dziedziczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Jednocześnie, stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku, pięcioletni termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 8, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez spadkodawcę.

W przedstawionym stanie faktycznym nieruchomość została nabyta przez AA przed 2003 r., a więc znacznie wcześniej niż 5 lat przed jej sprzedażą w 2025 r.

Pani nabyła nieruchomość w drodze dziedziczenia po BB, który z kolei był spadkobiercą AA. W związku ze śmiercią BB przed złożeniem oświadczenia o przyjęciu spadku po AA, doszło do dziedziczenia transmisyjnego, jednakże okoliczność ta nie wpływa na sposób liczenia terminu określonego w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis ten odnosi się do „spadkodawcy”, co w przypadku sukcesji wielostopniowej należy rozumieć jako podmiot, który pierwotnie nabył nieruchomość. W konsekwencji, pięcioletni termin należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabyła AA.

W związku z powyższym sprzedaż nieruchomości w 2025 r. nastąpiła po upływie ustawowego terminu, a tym samym nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości, bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości, bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Podkreślenia wymaga, – jak już wcześniej wskazałem – że momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.

Odnosząc się do kwestii nabycia spadku przez Pani męża po mamie przytoczyć należy art. 1017 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Stosownie natomiast to treści art. 1015 § 1 Kodeksu cywilnego:

Zatem przepis art. 1017 Kodeksu cywilnego normuje kwestię następstwa prawnego po osobie, która została powołana do dziedziczenia, a następnie zmarła zanim nabycie przez nią spadku stało się definitywne (transmitent).

Chodzi o tę definitywność nabycia spadku, która jest uwarunkowana albo złożeniem przez powołany do dziedziczenia podmiot pozytywnego oświadczenia co do spadku, tj. oświadczenia o jego przyjęciu, albo bezskutecznym upływem terminu do złożenia takiego oświadczenia.

Spadkobierca, który zmarł zanim nabycie przez niego spadku stało się definitywne określany jest w prawie spadkowym mianem transmitenta.

Z kolei, jego spadkobiercy nazywani są transmitariuszami. Transmitariuszem jest zatem spadkobierca osoby, która zmarła przed upływem terminu do złożenia oświadczenia co do spadku, która takiego oświadczenia nie złożyła, przez co nabycie spadku nie mogło stać się definitywne.

Cytowany uprzednio przepis art. 1017 Kodeksu cywilnego, nie stanowi o przejściu prawa do spadku z transmitenta na transmitariusza lecz o przejściu uprawnienia do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku. Złożenie przez transmitariusza oświadczenia o przyjęciu spadku po spadkodawcy transmitenta nie powoduje przejścia praw i obowiązków, których ten ostatni był podmiotem, na przyjmującego spadek. Sukcesja nastąpi na rzecz transmitenta.

Z opisu sprawy wynika, że 18 kwietnia 2023 r. zmarła Pani teściowa, która była właścicielką nieruchomości przez okres ponad 20 lat (nabycie nastąpiło przed 2003 r.). Jej jedynym spadkobiercą był Pani mąż. Pani mąż zmarł krótko po swojej matce, 23 maja 2023 r., nie zdążywszy złożyć oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku po niej. W rezultacie, zgodnie z art. 1017 Kodeksu cywilnego, doszło do tzw. dziedziczenia transmisyjnego (transmisji), w wyniku którego uprawnienie do powołania do spadku po mamie męża przeszło na Panią jako spadkobierczynię męża (transmitenta). W lipcu 2023 r. uzyskała Pani formalne poświadczenie dziedziczenia, stając się właścicielką przedmiotowego domu. W 2025 r. dokonała Pani sprzedaży tej nieruchomości. Dom nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej, ani przez Panią, ani przez żadnego z wymienionych spadkodawców. Nabycie spadku po mamie Pani męża przez Pani męża zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 26 lipca 2023 r., sporządzonym przez notariusza w Kancelarii Notarialnej, na podstawie którego Pani mąż nabył spadek w całości. Nabycie spadku po mężu przez Panią zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 26 lipca 2023 r., sporządzonym przez notariusza w Kancelarii Notarialnej, na podstawie którego nabyła Pani spadek w całości na podstawie testamentu.

Zatem na podstawie tego przepisu nabyła Pani prawo do złożenia oświadczenia woli o przyjęciu, bądź odrzuceniu spadku w zastępstwie Pani zmarłego męża, w odniesieniu do dziedziczenia po mamie, a nie wstąpiła Pani w miejsce męża jako spadkobierca jego mamy.

Wobec tego nie można się z Panią zgodzić, że datę, od której należy liczyć pięcioletni okres, po którym sprzedaż nieruchomości nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od końca roku, w którym mama Pani męża nabyła nieruchomość.

Ponieważ prawo do nieruchomości dziedziczy Pani po mężu, który tą nieruchomość nabył w spadku po zmarłej 18 kwietnia 2023 r mamie.

Zatem pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca 2023 r.

Wobec tego odpłatne zbycie przez Panią w 2025 r. nieruchomości nabytej w spadku po mężu, będzie stanowiło źródło przychodu podlegające opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na powyższe stanowisko Pani jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.