Interpretacja indywidualna z dnia 6 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.251.2026.1.KF
Przeniesienie udziałów w nieruchomości między partnerami, mające na celu rozliczenie nakładów finansowych, nie stanowi opodatkowanego przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie generuje realnego przysporzenia majątkowego.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 6 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych przeniesienia udziału w nieruchomości w celu rozliczenia poniesionych nakładów pomiędzy stronami. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Pozostaje Pani w nieformalnym związku partnerskim. W 2024 r. wraz ze swoim partnerem nabyła Pani wspólnie nieruchomość stanowiącą dom jednorodzinny w trakcie budowy. Nabycie nieruchomości zostało sfinansowane częściowo ze środków własnych stron oraz częściowo z kredytu hipotecznego.
Strony zaciągnęły wspólnie kredyt hipoteczny w wysokości (…) zł, zobowiązując się do jego spłaty w równych częściach. Ponadto każda ze stron wniosła wkład własny w wysokości (…) zł. W chwili nabycia nieruchomości strony stały się jej współwłaścicielami w udziałach wynoszących po 50%.
Po nabyciu ww. nieruchomości sprzedała Pani należącą wyłącznie do Pani wcześniej nieruchomość. Środki finansowe uzyskane z tej sprzedaży w całości przeznaczyła Pani na wspólną nieruchomość, tj. na sfinansowanie prac wykończeniowych domu oraz częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup nieruchomości. Łączny koszt zakupu i wykończenia domu wyniósł (…) zł, taka też jest jego szacowana wartość, natomiast pozostała do spłaty kwota kredytu hipotecznego wyniosła (…) zł.
W związku z poniesieniem przez Panią znacznie wyższych nakładów finansowych na nieruchomość, Pani rzeczywisty udział w finansowaniu nieruchomości wyniósł 74,91%, natomiast udział Pani partnera 25,09%.
W związku z powyższym strony planują zawarcie aktu notarialnego, na mocy którego Pani partner przeniesie na Pani rzecz część przysługującego mu udziału w nieruchomości w taki sposób, aby udziały stron w prawie własności nieruchomości odpowiadały rzeczywistemu poziomowi poniesionych nakładów finansowych. Planowana czynność będzie miała na celu wyłącznie rozliczenie nakładów poniesionych przez Panią na wspólną nieruchomość oraz dostosowanie struktury własności do rzeczywistego wkładu finansowego stron. Czynność ta nie będzie miała charakteru darowizny ani nie będzie wiązała się z dodatkowymi spłatami lub dopłatami pomiędzy stronami.
Pytanie
Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przeniesienie przez Pani partnera części udziału w nieruchomości, w drodze aktu notarialnego, w celu dostosowania wysokości udziałów w nieruchomości do rzeczywistego wkładu finansowego stron w jej nabycie, wykończenie oraz spłatę kredytu hipotecznego, skutkujące zmianą udziałów z 50% do 50% na 74,91% do 25,09%, będzie powodowało powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych po którejkolwiek ze stron tej czynności?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, planowane przeniesienie części udziału w nieruchomości na Pani rzecz w celu rozliczenia poniesionych przez Panią nakładów na nieruchomość nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ani po Pani stronie, ani po stronie Pani partnera.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze, wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
W Pani ocenie, planowana czynność nie będzie prowadziła do powstania przychodu w rozumieniu powyższego przepisu, ponieważ nie będzie skutkowała powstaniem realnego przysporzenia majątkowego po żadnej ze stron.
Zmiana udziałów w nieruchomości będzie miała wyłącznie charakter porządkujący i będzie odzwierciedlała rzeczywisty wkład finansowy stron w nabycie oraz wykończenie nieruchomości. Poniosła Pani znacząco wyższe nakłady finansowe na nieruchomość, finansując prace wykończeniowe oraz częściową spłatę kredytu hipotecznego ze środków pochodzących ze sprzedaży własnej nieruchomości.
Planowane przeniesienie części udziału w nieruchomości stanowić będzie zatem jedynie formę rozliczenia nakładów poniesionych przez Panią na wspólną nieruchomość oraz dostosowania struktury własności do faktycznego poziomu poniesionych nakładów.
Czynność ta nie będzie miała charakteru darowizny ani nieodpłatnego świadczenia, lecz będzie stanowiła formę rozliczenia wzajemnych zobowiązań pomiędzy stronami wynikających z poniesionych nakładów finansowych.
W rezultacie nie dojdzie do powstania definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie żadnej ze stron czynności, a tym samym nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Krajową Informację Skarbową, w których wskazuje się, że przeniesienie udziału w nieruchomości w celu rozliczenia poniesionych nakładów pomiędzy stronami nie prowadzi do powstania przychodu podatkowego, gdyż nie wiąże się z uzyskaniem rzeczywistego przysporzenia majątkowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.
Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany został przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
O przychodzie podatkowym należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Tak więc podstawą uzyskania przychodów mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. Do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się natomiast kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów własnych nakładów poczynionych za inny podmiot, pod warunkiem, że ów zwrot rzeczywiście odpowiada kwocie uprzednio poniesionych kosztów.
Powyższe potwierdza również orzecznictwo, np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 2253/15 oraz II FSK 2076/15 stwierdził, że przychód nie występuje, gdy podatnik uzyskuje zwrot poniesionych nakładów. Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym. W przypadku zwrotu już poniesionego wydatku nie dochodzi do zwiększenia aktywów (podatnik odzyskuje aktywa, które wcześniej posiadał). Nie ma więc przedmiotu opodatkowania.
Z opisu sprawy wynika, że pozostaje Pani w nieformalnym związku partnerskim. W 2024 r. wraz ze swoim partnerem nabyła Pani wspólnie nieruchomość stanowiącą dom jednorodzinny w trakcie budowy. W chwili nabycia nieruchomości strony stały się jej współwłaścicielami w udziałach wynoszących po 50%. Po nabyciu ww. nieruchomości sprzedała Pani należącą wyłącznie do Pani wcześniej nieruchomość. Środki finansowe uzyskane z tej sprzedaży w całości przeznaczyła Pani na wspólną nieruchomość, tj. na sfinansowanie prac wykończeniowych domu oraz częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup nieruchomości. W związku z poniesieniem przez Panią znacznie wyższych nakładów finansowych na nieruchomość, Pani rzeczywisty udział w finansowaniu nieruchomości wyniósł 74,91%, natomiast udział Pani partnera 25,09%. W związku z powyższym strony planują zawarcie aktu notarialnego, na mocy którego Pani partner przeniesie na Pani rzecz część przysługującego mu udziału w nieruchomości w taki sposób, aby udziały stron w prawie własności nieruchomości odpowiadały rzeczywistemu poziomowi poniesionych nakładów finansowych.
Rozpatrując kwestię zwrotu poniesionych nakładów i wydatków powstałych w toku konkubinatu należy wskazać na przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), w szczególności art. 405 tego Kodeksu, zgodnie z którym:
Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.
Jak wskazuje się powszechnie w doktrynie prawa cywilnego, roszczenie zwrotu z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia jest na gruncie Kodeksu cywilnego powszechnie akceptowanym mechanizmem rozliczeń między konkubentami (por. J. Ciszewski. P. Nazaruk (red). „Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany”, 2022).
W sprawie bezsporne jest to, że z uwagi na ponoszenie przez Panią nakładów i wydatków powstałych w toku konkubinatu Pani partner się wzbogacił. Poniosła Pani bowiem znacznie wyższe nakłady na nieruchomość, stanowiącą Państwa współwłasność w częściach równych. W związku z powyższym Pani partner przeniesie na Panią część przysługującego mu udziału w nieruchomości, w celu dostosowania wysokości udziałów w nieruchomości do rzeczywistego wkładu finansowego stron w jej nabycie, wykończenie oraz spłatę kredytu hipotecznego, skutkujące zmianą udziałów z 50% do 50% na 74,91% do 25,09%.
Tego rodzaju świadczenie nie będzie skutkować po Pani stronie jakimkolwiek przysporzeniem majątkowym, gdyż będzie miało charakter zwrotny. Jak wskazuje Pani we wniosku, planowana czynność będzie miała na celu wyłącznie rozliczenie nakładów poniesionych przez Panią na wspólną nieruchomość oraz dostosowanie struktury własności do rzeczywistego wkładu finansowego stron. Czynność ta nie będzie miała charakteru darowizny ani nie będzie wiązała się z dodatkowymi spłatami lub dopłatami pomiędzy stronami.
Zatem planowane przeniesienie przez Pani partnera części udziału w nieruchomości na Pani rzecz w celu rozliczenia poniesionych przez Panią nakładów na nieruchomość będzie formą rozliczenia pomiędzy dwiema stronami.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że przeniesienie przez Pani partnera części udziału w nieruchomości, w drodze aktu notarialnego, w celu dostosowania wysokości udziałów w nieruchomości do rzeczywistego wkładu finansowego stron w jej nabycie, wykończenie oraz spłatę kredytu hipotecznego, skutkujące zmianą udziałów z 50% do 50% na 74,91% do 25,09%, nie będzie stanowić dla Pani przysporzenia majątkowego. Tym samym nie spowoduje u Pani powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Ponieważ wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Panią, w interpretacji odniesiono się wyłącznie do skutków podatkowych występujących po Pani stronie, jako wnioskodawcy. Interpretacje wydawane są bowiem w indywidualnej sprawie wnioskodawcy, co oznacza że mogą dotyczyć jedynie jego sytuacji prawno-podatkowej. Jeżeli Pani partner jest zainteresowany uzyskaniem interpretacji dotyczącej jego praw i obowiązków podatkowych powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

