Interpretacja indywidualna z dnia 7 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4014.30.2026.2.AND
Zawarcie umowy pożyczki przez podmiot nieposiadający siedziby w Polsce z polskim Pożyczkobiorcą, traktowane jako usługa finansowa zwolniona z podatku VAT, skutkuje wyłączeniem tej czynności z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania pożyczki.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A. Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Pożyczkobiorca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., winno być: „t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554”) Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca jest również zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym oraz podatnikiem VAT-UE.
Głównym przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę jest produkcja elementów (…).
31 października 2025 r. Wnioskodawca zawarł umowę pożyczki z B. GmbH & Co. KG z siedzibą w Niemczech (dalej: „Pożyczkodawca”). Pożyczkodawca jest 100% udziałowcem jedynego wspólnika Wnioskodawcy, tj. C. SE z siedzibą w Niemczech. Pożyczkodawca jest zarejestrowany w Niemczech do celów rozliczeń niemieckiego podatku od wartości dodanej oraz jest podatnikiem VAT-UE. Pożyczkodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
Z zawartej umowy pożyczki wynika w szczególności, że:
·Pożyczkodawca jest gotowy udzielić Pożyczkobiorcy pożyczki w wysokości X euro do 30 grudnia 2035 r.;
·Pożyczkobiorca może zażądać od Pożyczkodawcy wypłaty pożyczki w kilku transzach, zgodnie z indywidualnymi potrzebami Pożyczkobiorcy, do całkowitej kwoty pożyczki; minimalna kwota każdej transzy wynosi 100.000 euro;
·Wniosek o wypłatę transzy pożyczki należy złożyć pocztą elektroniczną z pięciodniowym wyprzedzeniem do dyrektora finansowego oraz działu kontroli i działu finansów Pożyczkodawcy, a także do działu kontroli i działu finansów C. SE, wraz z określeniem celu wykorzystania;
·Pożyczka może być przeznaczona wyłącznie na finansowanie rozwoju Pożyczkobiorcy;
·Od pożyczki naliczane są odsetki w wysokości 4,75% w skali roku, począwszy od dnia jej wypłaty.; odsetki są płatne co pół roku, począwszy od 30 grudnia 2025 r.; podstawą obliczeń jest kwota pozostała do spłaty z tytułu pożyczki;
·Pożyczka będzie spłacana corocznie, począwszy od 30 grudnia 2032 r.; możliwe są przedterminowe spłaty, nawet w częściach, w dowolnym momencie; minimalna kwota tych spłat wynosi co najmniej 100.000 euro;
·Pożyczka może zostać natychmiast wypowiedziana:
a)w przypadku niewywiązania się przez Pożyczkobiorcę z obowiązku spłaty uzgodnionych odsetek i rat spłaty,
b)w przypadku naruszenia innych warunków pożyczki,
c)w przypadku wystąpienia okoliczności, które mogą zagrozić spłacie pożyczki,
d)w przypadku, gdy Pożyczkodawca nie posiada już wszystkich udziałów lub praw głosu w Pożyczkobiorcy; nie ma to zastosowania, jeżeli i w zakresie, w jakim wezwanie do spłaty pożyczki spowodowałoby lub pogłębiło niewypłacalność Pożyczkobiorcy;
·Pożyczkobiorca jest zobowiązany do ciągłego informowania Pożyczkodawcy o stanie i rozwoju swojej działalności; powinien on niezwłocznie informować Pożyczkodawcę o każdym zdarzeniu, które może mieć znaczenie dla celów umowy;
·W okresie obowiązywania umowy pożyczki następujące kwestie wymagają uprzedniej pisemnej zgody Pożyczkodawcy:
a)sprzedaż lub zaciągnięcie hipoteki, wynajem, leasing lub zamknięcie przedsiębiorstwa Pożyczkobiorcy lub jego istotnych części,
b)zaciągnięcie dalszych zobowiązań kredytowych lub hipotecznych,
c)przejęcie udziałów lub zaciągnięcie zobowiązań gwarancyjnych lub długów,
d)wszelkie zmiany w strukturze prawnej i udziałowej Pożyczkobiorcy.
Na umowie pożyczki widnieją podpisy osób reprezentujących Pożyczkobiorcę i Pożyczkodawcę złożone odpowiednio w Niemczech przez Pożyczkodawcę i w Polsce przez Pożyczkobiorcę.
Pożyczka została udzielona przez Pożyczkodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
Uzyskiwane przez Pożyczkodawcę dochody z tytułu odsetek od udzielanych pożyczek są zasadniczo zwolnione od niemieckiego podatku od wartości dodanej zgodnie z obowiązującymi tam przepisami. Tamtejsi podatnicy mogą jednak swobodnie decydować czy chcą opodatkować niemieckim podatkiem od wartości dodanej dochody z tytułu otrzymywanych odsetek od udzielanych pożyczek.
W przypadku niemieckiego Pożyczkodawcy, miejsce świadczenia usług znajduje się w Polsce, więc niemiecki podatek od wartości dodanej nie jest należny w Niemczech, lecz podlega rozliczeniu w Polsce w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia.
Pożyczkodawca rozliczając odsetki należne mu od Wnioskodawcy, wystawi Wnioskodawcy fakturę bez naliczenia niemieckiego podatku od wartości dodanej z adnotacją „Reverse-Charge” (odwrotne obciążenie).
Pożyczka została udzielona Wnioskodawcy przez Pożyczkodawcę bez żadnego zabezpieczenia jej spłaty.
Poza ustalonym w umowie oprocentowaniem pożyczki, Pożyczkodawca nie obciąża i nie pobiera od Wnioskodawcy żadnych dodatkowych kosztów, jak np. marża handlowa, prowizja przygotowawcza, ubezpieczenie.
Z niemieckiego Rejestru Handlowego (odpowiednik KRS w Polsce) nie wynika, by działalność finansowa i udzielanie pożyczek było przedmiotem prowadzonej przez Pożyczkodawcę działalności gospodarczej.
Działalność Pożyczkodawcy w zakresie udzielania pożyczek nie jest w żaden sposób wydzielona w strukturze Pożyczkodawcy, nie jest powszechnie wiadome, że Pożyczkodawca jest podmiotem udzielającym pożyczek, nie reklamuje w żaden sposób działalności w tym zakresie, nie podejmuje działań mających na celu pozyskiwanie klientów zainteresowanych pożyczką poza grupą kapitałową. Udzielanie pożyczek nie stanowi podstawowego przedmiotu działalności pożyczkodawcy. Pożyczki są udzielane wewnątrz grupy kapitałowej. Chodzi tu o finansowanie spółek zależnych, np. w celu realizacji planowanych inwestycji.
Udzielanie pożyczek przez Pożyczkodawcę nie jest czynnością systematyczną, powtarzalną, dokonywaną w formie stałej i zorganizowanej. Pożyczkodawca udziela pożyczek okazjonalnie. Udzielanie pożyczek odbywa się w ramach finansowania grupy kapitałowej.
Pożyczkodawca:
·stosuje wewnętrzny wzór umowy pożyczki, który zawiera postanowienia dotyczące spłaty pożyczki, ale nie zabezpieczenia pożyczki;
·zazwyczaj nie udziela pożyczek innym podmiotom niż przedsiębiorstwa powiązane;
·nie gromadzi środków finansowych, które następnie przeznacza na udzielanie pożyczek (środki pochodzą z bieżącej działalności);
·nie wskazuje na swojej stronie internetowej, że zajmuje się udzielaniem pożyczek.
Na chwilę obecną, Pożyczkodawca nie planuje udzielać Wnioskodawcy kolejnych pożyczek.
Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy udzielenie pożyczki przez Pożyczkodawcę na rzecz Wnioskodawcy stanowi podlegające opodatkowaniu VAT świadczenie usług, a tym samym w związku z jej otrzymaniem Wnioskodawca zobowiązany będzie do rozpoznania importu usług zwolnionych od podatku VAT oraz czy zawarcie umowy pożyczki opisanej powyżej jest wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Pytanie (w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych)
Czy w przypadku (…) uznania, że udzielenie pożyczki przez niemieckiego Pożyczkodawcę stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, korzystające ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zawarcie umowy pożyczki, opisanej w stanie faktycznym wniosku jest wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 191, dalej: „ustawa o PCC”), a tym samym na Wnioskodawcy, jako Pożyczkobiorcy, nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 4 pkt 7 ustawy o PCC? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2.
Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych)
W przypadku (…) uznania, że udzielenie pożyczki przez niemieckiego Pożyczkodawcę stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, korzystające ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zdaniem Wnioskodawcy, zawarcie umowy pożyczki, opisanej w stanie faktycznym wniosku jest wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 191, dalej: „ustawa o PCC”), a tym samym na Wnioskodawcy, jako Pożyczkobiorcy, nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 4 pkt 7 ustawy o PCC.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o PCC, podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC, obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy (art. 4 pkt 7 ustawy o PCC).
Na gruncie art. 7 pkt 4 ustawy o PCC, stawka podatku od umowy pożyczki oraz depozytu nieprawidłowego wynosi 0,5%.
Na podstawie przywołanych powyżej przepisów ustawy o PCC należy stwierdzić, że umowa pożyczki generalnie podlega opodatkowaniu PCC, a obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na pożyczkobiorcy.
Ustawa o PCC przewiduje jednak sytuację, gdy czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania PCC.
Jak stanowi art. 2 pkt 4 lit. a) oraz b) ustawy o PCC, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne inne niż umowa spółki i jej zmiany:
a)w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
b)jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
·umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
·umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
W odniesieniu do umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w powyższym przepisie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC może stanowić w szczególności fakt, że jedna ze stron z tytułu tej czynności jest zwolniona od podatku VAT.
Wnioskodawca wskazuje, że udzielenie pożyczki przez Pożyczkodawcę na rzecz Wnioskodawcy stanowi podlegające opodatkowaniu VAT świadczenie usług, a tym samym w związku z jej otrzymaniem Wnioskodawca zobowiązany będzie do rozpoznania importu usług zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
W związku z powyższym, w przypadku (…) uznania, że udzielenie pożyczki przez niemieckiego Pożyczkodawcę stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, korzystające ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zdaniem Wnioskodawcy, zawarcie umowy pożyczki, opisanej w stanie faktycznym wniosku jest wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC, a tym samym na Wnioskodawcy, jako Pożyczkobiorcy, nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 4 pkt 7 ustawy o PCC.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 191),
podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W myśl art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego,
przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,
obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Zgodnie z art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,
obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży – przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,
podstawę opodatkowania stanowi – przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – kwota lub wartość pożyczki albo depozytu, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy – kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.
Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy,
stawka podatku wynosi od umowy pożyczki oraz depozytu nieprawidłowego – 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.
Na podstawie przywołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że umowy pożyczki podlegają generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.
Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,
nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:
a)w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
b)jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
-umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
-umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
Z treści art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności, z tytułu tej czynności, jest z tego podatku zwolniona (z wyjątkami w ustawie wskazanymi).
Zgodnie z art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,
użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203, 1541 i 1811) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że 31 października 2025 r. zawarli Państwo umowę pożyczki z podmiotem powiązanym, mającym siedzibę w Niemczech (dalej: „Pożyczkodawca”). Pożyczka została udzielona przez Pożyczkodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i może być przeznaczona wyłącznie na finansowanie rozwoju Państwa Spółki.
Państwa wątpliwości w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych dotyczą kwestii ustalenia czy zawarcie umowy pożyczki opisanej w stanie faktycznym wniosku jest wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC, a tym samym na Państwu jako Pożyczkobiorcy, nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 4 pkt 7 ustawy o PCC.
Jakkolwiek zapytanie Państwa dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności ustalenia wymaga kwestia czy transakcja ta podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami w zakresie ustawy o podatku od towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej znak: 0111-KDIB3-1.4012. 203.2026.1.WN, wydanej dla Państwa w zakresie podatku od towarów i usług wynika, że nabyta przez Państwa usługa udzielenia pożyczki od Pożyczkodawcy będącego podmiotem zagranicznym, nieposiadającego w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – stanowi import usług podlegający opodatkowaniu na terytorium Polski. Ponieważ, miejscem świadczenia tej usługi jest Polska, Państwo są zobowiązani do jej rozliczenia na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto, z uwagi na fakt, że usługa ta mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), jako wymieniona wprost w tym przepisie – usługa udzielenia pożyczki przez Pożyczkodawcę na Państwa rzecz korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
Zatem, skoro udzielona Państwu pożyczka podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (jest zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług) to w analizowanej sprawie ma zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, na Państwu jako Pożyczkobiorcy nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu opisanej we wniosku pożyczki.
W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku od towarów i usług została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu, interpretacji znak: 0111-KDIB3-1.4012.203.2026.1.WN.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
