Interpretacja indywidualna z dnia 4 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDWT.4011.46.2026.2.JŁR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 11 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie pismem z 14 kwietnia 2026 r. (data wpływu 20 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą niepełnosprawną z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności symbol (...), niezdolną do samodzielnej egzystencji. Jest Pani po operacji (...), aktualnie ma Pani 100% zaburzoną motorykę, po amputacji (...) z powodu (...).

Z uwagi na dolegliwości – niestabilność stawów (poślizgnięcia, upadki) – zmuszona była Pani w tym roku zmienić zimną i śliską podłogę z terakoty w mieszkaniu na drewnianą matową deskę. Na wszystko posiada Pani fakturę i dokumentację fotograficzną.

Uzupełnienie wniosku

1.Wniosek dotyczy roku podatkowego 2025. Wymiana podłogi została dokonana także w 2025 r.

2.W roku podatkowym 2025 uzyskała Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, umożliwiające skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej – z tytułu umowy o pracę na czas nieokreślony.

3.Orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (...).

4.Aktualne orzeczenie o niepełnosprawności nr (...) zostało wydane (...) 2024 r. na okres od (...) 2024 r. do (...) 2029 r. Zgodnie z treścią orzeczenia nie da się ustalić daty powstania niepełnosprawności. Pierwsze orzeczenie o niepełnosprawności nr (...) zostało wydane (...) 2020 r. na okres od (...) 2020 r. do (...) 2021 r. i zostało przedłużone na podstawie art. 15h ust. 1 ustawy z 30 marca 2020 r. (tzw. ustawy antykryzysowej) do upływu 60 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii.

5.Orzeczenie o niepełnosprawności obowiązywało zarówno w roku podatkowym 2025, jak i w dacie poniesienia wydatków będących przedmiotem wniosku.

6.Orzeczenie zostało wydane w związku z następującymi schorzeniami:

·(...)

7.Mieszkanie, w którym dokonano wymiany podłogi, stanowi współwłasność majątkową małżeńską. Jest Pani jego współwłaścicielką wraz z mężem.

8.Wniosek dotyczy wydatków na zakup materiałów oraz usługę wymiany podłogi.

9.Wydatki na wymianę podłogi stanowią wydatki na przystosowanie mieszkania do Pani indywidualnych potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Ze względu na schorzenia narządu ruchu, w tym (...) oraz problemy z (...), ma Pani ograniczoną sprawność w poruszaniu się oraz zwiększone ryzyko utraty równowagi i upadków. Wymiana podłogi na powierzchnię bardziej stabilną i antypoślizgową znacząco poprawiła bezpieczeństwo Pani poruszania się w mieszkaniu, ograniczyła ryzyko poślizgnięcia oraz zmniejszyła dolegliwości bólowe związane z poruszaniem się po nierównej lub śliskiej powierzchni. Dzięki temu może Pani wykonywać codzienne czynności życiowe w sposób bardziej samodzielny i bezpieczny, co oznacza, że poniesione wydatki pozostają w bezpośrednim związku z Pani niepełnosprawnością.

10.Posiadane przez Panią faktury zawierają Pani dane jako nabywcy, dane sprzedawcy, rodzaj usługi (zapłaciła Pani za materiał wraz z montażem) oraz kwotę zapłaty (faktury w załączeniu).

11.Wydatek został w całości sfinansowany ze środków własnych i nie był dofinansowany ani zwrócony w jakiejkolwiek formie.

12.Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy w związku z niepełnosprawnością może Pani odliczyć kwotę zakupu podłogi w PIT-37 w pozycji „ulga rehabilitacyjna”?

Jeśli tak, to w której rubryce trzeba wpisać kwotę, czy ma być to kwota netto czy brutto i jakie dokumenty oprócz orzeczenia o niepełnosprawności, faktur zakupu podłogi, dokumentacji fotograficznej powinna Pani posiadać?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, wydatki poniesione na zakup i wymianę podłogi w mieszkaniu mogą zostać uznane za wydatki na cele rehabilitacyjne, o których mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ stanowią przystosowanie mieszkania do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Posiada Pani faktury na zakup i usługę położenia podłogi.

W związku z powyższym uważa Pani, że przysługuje Pani prawo do odliczenia tych wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniu rocznym za 2025 r.

Uważa Pani również, że wydatki te powinny zostać wykazane w zeznaniu rocznym PIT za 2025 r. w części dotyczącej ulgi rehabilitacyjnej, a podstawą ich odliczenia są posiadane faktury dokumentujące poniesione koszty.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniających do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem, zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Wedle art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)znaczny stopień niepełnosprawności;

2)II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)całkowitą niezdolność do pracy albo

b)umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji, podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowej ulgi przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z treści zacytowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek m.in. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach.

W opisie zdarzenia wskazała Pani, że jest osobą z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności. Aktualne orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane (...) 2024 r. przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (...) na okres od (...) 2024 r. do (...) 2029 r. Symbole przyczyn niepełnosprawności to:

·(...)

Wobec powyższego, przysługuje Pani prawo dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej w związku z ponoszonymi wydatkami na cele rehabilitacyjne, które wymienione zostały w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Rozpatrując kwestię czy wydatki, o których mowa we wniosku (wymiana podłogi), można zakwalifikować do wydatków na cele rehabilitacyjne wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli do wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, koniecznym jest wyjaśnienie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.

Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku) biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej. Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia jest to, by adaptacja (wyposażenie) mieszkania/budynku mieszkalnego odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.

Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu.

Jak wynika z opisu zdarzenia, z uwagi na niestabilność stawów (poślizgnięcia, upadki) zmuszona była Pani w 2025 r. zmienić zimną i śliską podłogę z terakoty w swoim mieszkaniu na drewnianą matową deskę. Wydatki na wymianę podłogi stanowią wydatki na przystosowanie mieszkania do Pani indywidualnych potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Ze względu na schorzenia narządu ruchu, w tym (...) oraz problemy ze stawami, ma Pani ograniczoną sprawność w poruszaniu się oraz zwiększone ryzyko utraty równowagi i upadków. Wymiana podłogi na powierzchnię bardziej stabilną i antypoślizgową znacząco poprawiła bezpieczeństwo Pani poruszania się w mieszkaniu, ograniczyła ryzyko poślizgnięcia oraz zmniejszyła dolegliwości bólowe związane z poruszaniem się po nierównej lub śliskiej powierzchni. Dzięki temu może Pani wykonywać codzienne czynności życiowe w sposób bardziej samodzielny i bezpieczny.

Zatem, na gruncie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wskazane wydatki dotyczące wymiany podłogi, można uznać, stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkania stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności.

Ponadto, jak wskazała Pani w opisie stanu faktycznego, wydatek (towar i usługa montażu podłogi) został w całości sfinansowany ze środków własnych i nie był dofinansowany ani zwrócony w jakiejkolwiek formie. W 2025 r. uzyskała Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, z tytułu umowy o pracę na czas nieokreślony. Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej. Posiadane przez Panią faktury dokumentujące zakup materiałów i usługi montażu podłogi zawierają Pani dane jako nabywcy, dane sprzedawcy, rodzaj usługi oraz kwotę zapłaty.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że przysługuje Pani prawo do odliczenia poniesionych wydatków na wymianę podłogi od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te, może Pani odliczyć od dochodu w zeznaniu o wysokości dochodu osiągniętego za rok podatkowy, w którym wydatki zostały poniesione, tj. za 2025 r. Poniesione wydatki ujmuje Pani w podatkowym zeznaniu rocznym PIT-37₍₃₁₎ w cz. F w wierszu „Odliczenia – wykazane w części B załącznika PIT/O” i w załączniku PIT/O₍₃₀₎ w wierszu 3. „Ulga rehabilitacyjna (art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy)”.

Wyjaśnić jednak należy, że w postępowaniu o udzielenie interpretacji indywidualnej nie przeprowadzam dowodów w rozumieniu art. 180 i następnych Ordynacji podatkowej i nie oceniam ich w myśl art. 191 ustawy, gdyż nie jest to postępowanie podatkowe. Załączone do wniosku dokumenty nie mogą być zatem brane pod uwagę przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy.

W przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Natomiast organ podatkowy weryfikujący możliwość skorzystania z ulgi uprawniony jest żądać od podatnika przedłożenia dodatkowych dokumentów z których będzie wynikało kiedy, przez kogo i w jakiej wysokości wydatki zostały poniesione.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretację opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego oraz nie analizuję załączonych dokumentów. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pani stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.