Interpretacja indywidualna z dnia 6 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.205.2026.2.DS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT planowanej sprzedaży działek. Uzupełnił go Pan pismem z 7 kwietnia 2026 r. (wpływ 9 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w zakresie sprzedaży hurtowej owoców i warzyw (PKD 46.31.Z), a także prowadzi gospodarstwo rolne.

Wnioskodawca z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Jednocześnie prowadząc gospodarstwo rolne korzystał ze statusu rolnika ryczałtowego, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm., dalej: „uptu”).

W roku 1993 Wnioskodawca nabył w drodze darowizny od rodziców nieruchomość stanowiącą działki gruntu o numerach ewidencyjnych 1/7 oraz 2/6 o łącznej powierzchni (...) ha położone w województwie (…), powiat (…), gmina (…), obręb (…), objęte księgą wieczystą o numerze (…) prowadzoną przez Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych.

Wnioskodawca nabywając w drodze darowizny powyższą nieruchomość zobowiązał się do prowadzenia na nich gospodarstwa rolnego przez okres co najmniej 5 lat.

Nieruchomość oznaczona jako działka gruntu nr 2/6 jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę dla celów prowadzenia działalności gospodarczej (jest ona zlokalizowana po drugiej stronie ulicy w stosunku do pozostałych nieruchomości i nie jest w jakikolwiek sposób powiązana ze stanem faktycznym opisanym dalej we wniosku).

Z kolei nieruchomość oznaczona jako działka nr 1/7 służyła wyłącznie do prowadzenia gospodarstwa rolnego, przy czym od ponad dwóch lat Wnioskodawca faktycznie wykonuje w ramach tego gospodarstwa jedynie bardzo ograniczone czynności.

W roku 2009 Rada Miejska w (…) uchwałą nr (…) uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta (…) (dalej: „MPZP”) w rejonie ulic (…). Zgodnie z MPZP, nieruchomości stanowiące własność Wnioskodawcy uzyskały przeznaczenie dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

W roku 2024 Wnioskodawca dokonał podziału geodezyjnego nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 1/7, odpowiadającego warunkom określonym w MPZP. W wyniku dokonanych podziałów powstały m.in. działki gruntu o numerach ewidencyjnych:

- 1/16 i 1/17 (sąsiadujące ze sobą) oraz 1/30 i 1/29 (również sąsiadujące ze sobą), które Wnioskodawca w roku 2026, przed złożeniem niniejszego wniosku, przekazał w formie darowizny na rzecz pełnoletnich synów, którzy wykorzystają je na cele osobiste (budowa domów jednorodzinnych dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych);

- 1/8, 1/9, 1/14, 1/15 oraz 1/20 (dalej: „Działki”), stanowiące przedmiot wniosku.

Z uwagi na wysokie koszty budowy domu jednorodzinnego, Wnioskodawca planuje dalej aktywnie wspierać finansowo synów poprzez dokonanie na ich rzecz kolejnych darowizn, tym razem obejmujących środki pieniężne. Ponieważ Wnioskodawca nie dysponuje środkami, które mógłby przekazać synom bez uszczerbku dla własnej stabilności finansowej, zmuszony będzie dokonać zbycia części swojego majątku nieruchomego dla pozyskania takich środków. Wnioskodawca, pomimo że nie oferował jakichkolwiek nieruchomości na sprzedaż, otrzymywał w przeszłości od różnych podmiotów oferty zakupu działek gruntu powstałych w wyniku podziału działki 1/7, które to oferty Wnioskodawca niezmiennie dotąd odrzucał. Mając jednak na uwadze opisane powyżej okoliczności dotyczące jego sytuacji rodzinnej, Wnioskodawca będzie zmuszony dokonać zbycia części majątku nieruchomego. Wnioskodawca nie zamierza przy tym poszukiwać samodzielnie ewentualnego nabywcy, a jedynie zaakceptować jedną ze złożonych Mu wcześniej ofert, dotyczącą działek o numerach geodezyjnych 1/8, 1/9, 1/14, 1/15 oraz 1/20.

Działki nie były nigdy wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, nie zostały także ujęte w prowadzonej ewidencji środków trwałych.

Ponosząc wydatki związane z wykorzystywaniem i utrzymywaniem Działek, w tym związane z podziałem geodezyjnym, Wnioskodawca nie dokonywał odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi wydatkami. Wydatki te nie były także ujmowane w ewidencjach Wnioskodawcy prowadzonych zgodnie z uptu.

Planowana transakcja zbycia Działek będzie miała dla Wnioskodawcy charakter incydentalny. Wnioskodawca nie zajmuje się na co dzień czynnościami tego rodzaju (obrót nieruchomościami), w szczególności nie nabywa gruntów celem dalszej ich odsprzedaży czy dla realizacji na nich jakichkolwiek inwestycji, nie podejmował takich działań także w przeszłości.

Wnioskodawca nie podejmował jakichkolwiek czynności zmierzających do zwiększenia wartości czy atrakcyjności Działek, takich jak:

-przygotowanie lub uporządkowanie terenu Działek (niwelacja terenu, wycinka roślinności itp.),

-montaż dodatkowych budowli lub urządzeń,

-doprowadzenie do terenu Działek jakichkolwiek instalacji (elektroenergetycznej, wodnej itp.),

-wykonywanie robót drogowych (utwardzenie, budowa infrastruktury),

-złożenie wniosku o wydanie w stosunku do Działek przez właściwe organy decyzji o warunkach zabudowy lub pozwolenia na budowę.

Podobnie Wnioskodawca nie podejmował jakichkolwiek działań zmierzających do sprzedaży Działek, np. poprzez zamieszczanie ogłoszeń o możliwości ich nabycia czy aktywne poszukiwanie potencjalnych nabywców w inny sposób.

Wnioskodawca nie powierzał i nie zamierza powierzać wykonania opisanych powyżej czynności w Jego imieniu innym podmiotom czy pełnomocnikom.

Planowana transakcja nie stanowi podstawowego źródła dochodów Wnioskodawcy, gdyż uzyskuje On taki dochód z innych źródeł. Środki pochodzące z ewentualnej transakcji służyć będą wyłącznie do zaspokojenia osobistych potrzeb Wnioskodawcy i Jego najbliższej rodziny. Nie będą one służyły działalności inwestycyjnej, a w szczególności nabywaniu gruntów w celu ich odsprzedaży.

Wnioskodawca nie udostępniał Działek innym podmiotom na podstawie umów dzierżawy, użyczenia lub innych o podobnym charakterze, nie zawierał także umów przedwstępnych zobowiązujących do przeniesienia własności Działek.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opis sprawy

1.Na pytanie o treści: „Czy jest Pan rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą?”,

 wskazano, że:

„Mocodawca w przeszłości korzystał ze statusu rolnika ryczałtowego, jednak aktualnie nie dokonuje dostaw produktów rolnych”.

2.Na Pytanie o treści: „Czy prowadzi Pan działalność rolniczą, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy?”,

 wskazano, że:

„Mocodawca formalnie nadal prowadzi gospodarstwo rolne (sadownicze), jednak aktualnie nie podejmuje w jego ramach aktywnej produkcji rolnej, a dokonywane czynności ograniczają się do zabiegów pielęgnacyjnych polegających na okresowym cięciu drzew”.

3.Na pytanie o treści: „Czy w jakikolwiek sposób wykorzystywał Pan działkę nr 1/7 w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, z tytułu której jest Pan zarejestrowany jako czynny podatkiem podatku VAT? Jeśli tak, proszę szczegółowo opisać sytuację, w szczególności proszę wskazać, w jaki sposób ww. działkę Pan wykorzystywał i przez jaki okres czasu”,

 wskazano, że:

„Działka 1/7 nie była wykorzystywana w prowadzanej przez Mocodawcę działalności gospodarczej”.

4.Na pytanie o treści: „W związku ze wskazaniem, że działka nr 1/7 służyła wyłącznie do prowadzenia gospodarstwa rolnego, proszę o informację:

a) co Pan produkował, jakie płody rolne (lub inne produkty) Pan uzyskiwał i kiedy?

b)czy sprzedawał Pan ww. produkty rolne, w tym w ramach działalności hurtowej sprzedaży owoców i warzyw? Proszę szczegółowo wyjaśnić;

c)czy sprzedawane przez Pana ww. produkty rolne stanowią/stanowiły towary, o których mowa w art. 2 pkt 20 ustawy, pochodzące z własnej działalności rolniczej?

d)czy ww. produkty rolne były/są/będą do momentu sprzedaży gruntów będących przedmiotem Pana zapytania, sprzedawane jako zwolnione od podatku VAT czy jako opodatkowane? Proszę opisać sytuację”,

 wskazano, że:

„Mocodawca kilka lat temu w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego dokonywał dostaw owoców pochodzących z własnej działalności rolniczej, nie prowadził jednak nigdy w ramach tego gospodarstwa hurtowej sprzedaży owoców i warzyw. Dokonując tych dostaw korzystał ze statusu rolnika ryczałtowego”.

5.Na pytanie o treści: „W jaki konkretnie sposób grunty będące przedmiotem Pana zapytania były/są/będą przez Pana wykorzystywane do dnia planowanej sprzedaży, tj. do jakich czynności (zwolnionych, opodatkowanych niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT) i przez jaki okres wykorzystywał Pan ww. grunty? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki”,

 wskazano, że:

„Aktualnie Działki stanowią część gospodarstwa rolnego, a Mocodawca ogranicza się na ich obszarze do zabiegów pielęgnacyjnych polegających na okresowym cięciu drzew”.

6.Na pytanie o treści: „Proszę o wyjaśnienie wskazanego przez Pana stwierdzenia: „(…) przy czym od ponad dwóch lat Wnioskodawca faktycznie wykonuje w ramach tego gospodarstwa jednie bardzo ograniczone czynności””,

 wskazano, że:

„Użyte we wniosku określenie dotyczy okoliczności związanych z aktualnie podejmowanymi w ramach gospodarstwa czynnościami faktycznymi (wspomniane powyżej zabiegi pielęgnacyjne polegające na okresowym cięciu drzew)”.

7.Na pytanie o treści: „Czy w odniesieniu gruntów będących przedmiotem Pana zapytania ponosił/będzie Pan ponosił do dnia sprzedaży jakiekolwiek nakłady w celu ich uatrakcyjnienia (np.: uzbrojenie działek w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie; utwardzenie dróg; uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej; wystąpienie o warunki zabudowy; inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek)? Jeśli tak, to prosimy wskazać jakie to były/będą nakłady oraz kiedy i w jakim celu zostały poczynione? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki”,

wskazano, że:

„Mocodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów zmierzających do uatrakcyjnienia Działek, o których mowa w wezwaniu lub innych o podobnych charakterze. Nie zamierza także ponosić takich nakładów w przyszłości”.

8.Na pytanie o treści: „W związku z informacją o obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego proszę o wskazanie, z czyjej inicjatywy doszło do jego uchwalenia?”,

wskazano, że:

„Mocodawca nie posiada wiedzy kto był inicjatorem uchwalenia miejskiego planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż nie uczestniczył aktywnie w tym procesie”.

Pytanie

Czy odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę w ramach jednej transakcji działek o numerach geodezyjnych 1/8, 1/9, 1/14, 1/15 oraz 1/20 podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 uptu, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, przy czym zgodnie z art. 2 pkt 6 tejże ustawy, za towary uznaje się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Pojęcie rzeczy (jako niezdefiniowane w uptu) winno być wywiedzione z uregulowań ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej: „KC”), który w art. 45 stanowi, że rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Zatem nie budzi wątpliwości, że w definicji rzeczy mieszczą się także nieruchomości, które KC definiuje jako części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Tym samym Działki, o których mowa we wniosku, spełniać będą przesłankę uznania ich za towar w rozumieniu uptu.

W myśl art. 7 ust. 1 uptu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze przytoczone uregulowania uptu, odpłatne zbycie Działek spełniać będzie formalne warunki uznania tej czynności za dostawę towarów w rozumieniu ustawy, która co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy, należy jednak zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca formalnie dostawę towarów w rozumieniu art. 7 uptu podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcie „podatnika” zostało zdefiniowane w art. 15 uptu.

Ust. 1 powołanego przepisu stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przez działalność gospodarczą rozumie się zgodnie z ust. 2 wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1 (art. 15 ust. 4 uptu).

Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą jest zarejestrowany dla potrzeb prowadzenia tej działalności jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Jednakże, w ocenie Wnioskodawcy, sama tylko okoliczność, że będąc zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług wykonuje czynność wymienioną w katalogu zawartym w art. 5 uptu (w tym przypadku odpłatną dostawę towarów w postaci nieruchomości), nie jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia podlegania takiej transakcji opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Warunkiem niezbędnym jest bowiem, aby Wnioskodawca przy wykonywaniu tej transakcji działał w charakterze podatnika, a zatem podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 uptu.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm., dalej: „Dyrektywa”), „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje natomiast wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z powołanych regulacji Dyrektywy wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która nawet okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Podstawowym warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług będzie więc spełnienie łącznie dwóch przesłanek: dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz czynność ta została wykonana przez podmiot, który działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Wykluczeniu z grona podatników podlegać jednak będą w takim razie osoby, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności stanowiących element działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej. Dlatego też, co do zasady nie może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego, na co wprost wskazuje też Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) w indywidualnych interpretacjach podatkowych z 30 września 2025 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.583.2025.2.LM oraz z 18 lutego 2026 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.950.2025.3.LM.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt opisanego stanu faktycznego należy zbadać, czy Wnioskodawca zbywając Działki, będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a więc czy podjęte przez Niego czynności w tym zakresie przybierają formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, wskazującym na jej zorganizowaną formę może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Warto w tym miejscu sięgnąć do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”), który wskazuje m.in., że po spełnieniu określonych wymogów dostawę terenu budowlanego należy uznać za podlegającą podatkowi VAT na podstawie prawa krajowego, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, jednakże pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Należy podkreślić, że sama tylko liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego dla uznania, że dana osoba działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Jak wskazuje TSUE, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. TSUE stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. TSUE podkreślił więc w pierwszej kolejności, że samo wykonywanie prawa własności, a niewątpliwie sprzedaż majątku do takiego przypadku się zalicza, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT.

TSUE wskazał także, że: „inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności” (wyrok z 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10 Jarosław Słaby v. Minister Finansów i Emilian Kuć i Halina Jeziorska- Kuć v. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie).

Dodatkowo w orzecznictwie TSUE utrwalone jest stanowisko, że samo wykonywanie prawa własności przez właściciela nie może być samo w sobie uznane za prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu VAT. Trybunał wskazał np. że czynności polegające na nabywaniu i zbywaniu udziałów oraz innych papierów wartościowych, podejmowane w ramach zarządu majątkiem trustu charytatywnego, stanowią przejaw zarządzania własnymi aktywami i jako takie nie stanowią „działalności gospodarczej” (wyrok z dnia 20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 Wellcome Trust).

Kwestia powyższa stanowiła także przedmiot licznych rozważań sądów krajowych.

W wyroku z 6 października 2022 r. sygn. akt I FSK 1912/18 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) odnosząc się do wspomnianego orzeczenia TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10, ale i do orzeczeń wydanych w oparciu o krajowy porządek prawny stwierdził, że: „[…] po wspomnianym wyżej wyroku TSUE przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno. […] Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym. Nie mają znaczenia zamiar, czy motywy jakimi kieruje się podmiot rozpoczynając działalność gospodarczą, ani jakie potrzeby zaspokaja z uzyskanych środków pieniężnych. Istotne znaczenie mają obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające odróżnić działania o cechach zawodowych od tych, które mieszczą się w granicach dysponowania majątkiem prywatnym”.

Tożsamy kierunek interpretacyjny przyjęty został w innych orzeczeniach NSA (por. wyroki z 17 marca 2023 r. sygn. akt I FSK 2290/18, z 8 grudnia 2022 r. sygn. akt I FSK 863/19, z 5 listopada 2020 r. sygn. akt I FSK 681/18), w których wskazano, że nawet takie działania jak wydzielenie działek, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, wydzielenie działek pod drogę nie dają podstaw do przyjęcia, że są one typowe dla działań „handlowca”, tj. podatnika podatku od towarów i usług, podobnie jak liczba wydzielonych działek.

Powyższe stanowisko znalazło także aprobatę w wydawanych przez Dyrektora KIS indywidualnych interpretacjach podatkowych np. z 7 kwietnia 2025 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.24.2025.2.AB, z 25 czerwca 2025 r. nr 0112-KDIL1-2.4012.167.2025.3.PM, z 12 maja 2025 r. nr 0112-KDIL1-2.4012.121.2025.2.AS, z 26 marca 2025 r. nr 0113-KDIPT1-3.4012.80.2025.1.JM, z 6 sierpnia 2025 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.304.2025.2.IG oraz z 18 lutego 2026 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.950.2025.3.LM.

W ocenie Wnioskodawcy, zarówno okoliczności związane z nabyciem, jak i sposobem wykorzystywania Działek, a także całkowity brak podejmowania jakichkolwiek działań właściwych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami, jednoznacznie wykluczają możliwość uznania planowanego zbycia za czynność wykonywaną w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W szczególności Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności ukierunkowanej na zwiększenie wartości Działek czy przygotowanie ich do sprzedaży, nie dokonywał uzbrojenia terenu, nie doprowadzał mediów, nie podejmował inwestycji infrastrukturalnych, nie występował o decyzje administracyjne umożliwiające zabudowę, ani nie podejmował działań marketingowych mających na celu znalezienie nabywców.

Podkreślić należy, że jedyną czynnością podjętą wobec nieruchomości był podział geodezyjny, który – w kontekście całokształtu okoliczności – nie może być traktowany jako przejaw aktywności handlowej, lecz jako naturalny element racjonalnego zarządu majątkiem prywatnym, wynikający z lokalnych uwarunkowań planistycznych. Brak jakichkolwiek dalszych działań zmierzających do podniesienia atrakcyjności Działek lub ułatwienia ich sprzedaży potwierdza, że Wnioskodawca nie angażował środków podobnych do wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne, a jedynie korzystał z uprawnień właścicielskich przysługujących mu jako osobie fizycznej dysponującej majątkiem prywatnym.

W tej sytuacji w pełni uzasadniony jest wniosek, że planowane odpłatne zbycie Działek przez Wnioskodawcę będzie stanowić działanie charakterystyczne dla rozporządzania majątkiem prywatnym, nie noszące jakichkolwiek znamion zorganizowania charakterystycznego dla działalności gospodarczej. Tym samym nie można uznać, że dokonując zbycia Działek Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w przepisach uptu.

Z uwagi na powołane okoliczności faktyczne i prawne, w ocenie Wnioskodawcy, opisane we wniosku planowane odpłatne zbycie Działek nie daje podstaw do przyjęcia, że w przypadku tej transakcji spełnione są przesłanki wymienione w art. 15 uptu warunkujące uznanie Wnioskodawcy za działającego w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym, odpłatne zbycie Działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jestprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku prywatnego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z wniosku wynika, że:

-w roku 1993 nabył Pan w drodze darowizny nieruchomość stanowiącą działki gruntu o numerach ewidencyjnych 1/7 oraz 2/6;

-nabywając w drodze darowizny ww. działki zobowiązał się Pan do prowadzenia na nich gospodarstwa rolnego przez okres co najmniej 5 lat;

-prowadzi Pan działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG w zakresie sprzedaży hurtowej owoców i warzyw, z tytułu której jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług;

-prowadzi Pan także gospodarstwo rolne;

-prowadząc gospodarstwo rolne korzystał ze statusu rolnika ryczałtowego, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy;

-nieruchomość oznaczona jako działka nr 1/7 służyła wyłącznie do prowadzenia gospodarstwa rolnego, nie była wykorzystywana w prowadzanej przez Pana działalności gospodarczej;

-w roku 2024 dokonał Pan podziału geodezyjnego nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 1/7, w wyniku którego powstały m.in. działki gruntu o numerach ewidencyjnych: 1/16 i 1/17, 1/30 i 1/29, które przekazał Pan w formie darowizny oraz 1/8, 1/9, 1/14, 1/15 oraz 1/20 stanowiące przedmiot wniosku;

-działki nr 1/8, nr 1/9, nr 1/14, nr 1/15 oraz nr 1/20 nie były nigdy wykorzystywane przez Pana w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, nie zostały także ujęte w prowadzonej ewidencji środków trwałych;

-nie podejmował Pan jakichkolwiek czynności zmierzających do zwiększenia wartości czy atrakcyjności ww. działek stanowiących przedmiot wniosku;

-nie podejmował Pan jakichkolwiek działań zmierzających do sprzedaży ww. działek stanowiących przedmiot wniosku, np. poprzez zamieszczanie ogłoszeń o możliwości ich nabycia czy aktywne poszukiwanie potencjalnych nabywców w inny sposób;

-nie powierzał Pan i nie zamierza powierzać wykonania czynności w Pana imieniu innym podmiotom czy pełnomocnikom;

-nie udostępniał Pan ww. działek stanowiących przedmiot wniosku innym podmiotom na podstawie umów dzierżawy, użyczenia lub innych o podobnym charakterze;

-nie zawierał Pan umów przedwstępnych zobowiązujących do przeniesienia własności ww. działek stanowiących przedmiot wniosku;

-nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów zmierzających do uatrakcyjnienia ww. działek stanowiących przedmiot wniosku;

-nie uczestniczył Pan aktywnie w procesie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

-planowana transakcja zbycia ww. działek stanowiących przedmiot wniosku będzie miała dla Pana charakter incydentalny;

-nie zajmuje się Pan na co dzień czynnościami tego rodzaju, tj. obrotem nieruchomościami, w szczególności nie nabywa gruntów celem dalszej ich odsprzedaży czy dla realizacji na nich jakichkolwiek inwestycji, nie podejmował Pan takich działań także w przeszłości.

Ponadto wskazuje Pan, że w przeszłości korzystał Pan ze statusu rolnika ryczałtowego, jednak aktualnie nie dokonuje Pan dostaw produktów rolnych. Formalnie nadal prowadzi Pan gospodarstwo rolne (sadownicze), jednakże aktualnie nie podejmuje Pan w jego ramach aktywnej produkcji rolnej, a dokonywane czynności ograniczają się do zabiegów pielęgnacyjnych.Zatem, aktualnie ww. działki stanowiące przedmiot wniosku stanowią część gospodarstwa rolnego, a Pan ogranicza się na ich obszarze do zabiegów pielęgnacyjnych polegających na okresowym cięciu drzew.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy odpłatne zbycie przez Pana w ramach jednej transakcji działek o numerach geodezyjnych 1/8, 1/9, 1/14, 1/15 oraz 1/20 podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się do treści przepisów ustawy – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowane odpłatne zbycie w ramach jednej transakcji działek o numerach 1/8, 1/9, 1/14, 1/15 i 1/20, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku. Z zawartego we wniosku opisu sprawy, jak i uzupełnienia nie wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Mimo, że dokonał Pan podziału geodezyjnego nieruchomości stanowiącej działkę nr 1/7, w wyniku którego powstały działki stanowiące przedmiot wniosku, to nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że planowane odpłatne zbycie w ramach jednej transakcji działek o numerach 1/8, 1/9, 1/14, 1/15 i 1/20 wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Nie podjął Pan również żadnych czynności zmierzających do podniesienia wartości gruntu. Zatem, mając na uwadze opis sprawy, nie można uznać, że w odniesieniu do planowanego odpłatnego zbycia w ramach jednej transakcji działek o numerach 1/8, 1/9, 1/14, 1/15 i 1/20 zachowa się Pan jak handlowiec.

W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to planowane odpłatne zbycie w ramach jednej transakcji działek o numerach 1/8, 1/9, 1/14, 1/15 i 1/20, nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowanie

Odpłatne zbycie przez Pana w ramach jednej transakcji działek o numerach geodezyjnych 1/8, 1/9, 1/14, 1/15 oraz 1/20 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.