Interpretacja indywidualna z dnia 7 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.165.2026.2.RG
Sprzedaż lokali mieszkalnych wynajmowanych długoterminowo oraz wykorzystywanych na cele działalności gospodarczej przez podatnika VAT, po upływie ponad dwóch lat od pierwszego zasiedlenia i bez istotnych ulepszeń, stanowi odpłatną dostawę towarów wolną od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 16 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że:
-w odniesieniu do sprzedaży czterech lokali mieszkalnych nr 1, nr 2, nr 3, nr 4 oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr 5, wynajmowanych w sposób ciągły na rzecz osób fizycznych, w celach mieszkaniowych, będzie działała Pani jako podatnik VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT, a tym samym sprzedaż ta będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy VAT, ale będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT,
-w odniesieniu do sprzedaży lokalu mieszkalnego (o pow. X m2), wykorzystywanego na cele prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii) będzie działała Pani jako podatnik VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT, a sprzedaż tym samym będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust 1 ustawy VAT, ale będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towar w i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.
Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie – 31 marca 2026 r. (data wpływu 7 kwietnia 2026 r.)
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku) Wnioskodawczynią jest …, prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą - Kancelarię Adwokacką, Adwokat …, NIP: …, PKD działalności: 69.10.Z Działalność prawnicza. Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatnikiem oraz zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim.
Dnia … listopada 2003 roku Wnioskodawczyni podpisała z małżonkiem umowę o wyłączenie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej (Akt Notarialny Repertorium A Nr …). Dnia … kwietnia 2012 roku Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zawarli umowę majątkową małżeńską rozwiązującą opisaną powyżej umowę majątkową małżeńską zawartą dnia … listopada 2003 roku, wobec czego powstała między nimi majątkowa wspólność ustawowa (Akt Notarialny Repertorium A Nr …).
Zdarzenie przyszłe nr 1-5:
Wnioskodawczyni nabyła odpłatnie, wraz ze swoim małżonkiem, lokale mieszkalne:
1.dnia … października 2021 roku - lokal mieszkalny nr 1 o pow. … m2, w budynku przy ul. …. w …, dla którego Sąd Rejonowy … w … X Wydział ksiąg Wieczystych prowadzi KW numer … (umowa sprzedaży Rep. A Nr …),
2.dnia 22 listopada 2021 roku - lokal mieszkalny nr 2 o pow. … m2, położony przy ulicy … w …, dla którego Sąd Rejonowy … w … X Wydział ksiąg Wieczystych prowadzi KW numer … (umowa sprzedaży Rep. A Nr …),
3.dnia … grudnia 2021 roku - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr 3 o pow. … m2, położonego przy ul. … w …. Grunt objęty KW nr …, prowadzoną przez Sąd Rejonowy … w … (umowa sprzedaży Rep. A Nr …). Następnie nastąpiło przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w odrębną własność,
4.dnia … grudnia 2021 roku - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr 5 o pow. … m2, położonego przy ulicy … w …. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu jest związane z nieruchomością, dla której Sąd Rejonowy w … prowadzi KW numer … (umowa sprzedaży Rep. A Nr …),
5.dnia … stycznia 2022 roku - lokal mieszkalny nr 1 o pow. … m2, położony przy ulicy … w …, Sąd Rejonowy … w … X Wydział ksiąg Wieczystych prowadzi KW numer … (umowa sprzedaży Rep. A Nr …).
Wszystkie wyżej wskazane nieruchomości mieszkalne (lokale mieszkalne, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu) Wnioskodawczyni nabyła wraz z małżonkiem, za fundusze wspólne, do majątku prywatnego, wspólnego z małżonkiem, z którym pozostawała w ustroju majątkowej wspólności ustawowej w chwili ich nabycia.
Wszystkie wyżej wymienione lokale mieszkalne były wynajmowane od momentu ich nabycia, na rzecz osób fizycznych, w sposób ciągły, w celach zarobkowych, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe (tzw. najem długoterminowy). Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem dokumentowali odpłatne świadczenie usług wynajmu fakturami wystawianymi każdorazowo, na rzecz najemców, osób fizycznych.
Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków na wyżej opisane nieruchomości, które to wydatki stanowiłyby ulepszenia o wartości co najmniej 30% wartości tych lokali.
Obecnie Wnioskodawczyni, wraz z małżonkiem, planuje sprzedać wszystkie wyżej wymienione lokale mieszkalne oraz spółdzielcze własnościowe prawo lokalu mieszkalnego.
Wnioskodawczyni nie zamierza, do momentu sprzedaży ww. nieruchomości, ponosić wydatków na te wyżej opisane nieruchomości, które to wydatki stanowiłyby ulepszenia o wartości co najmniej 30% wartości tych lokali. Nie planuje ponosić żadnych wydatków w odniesieniu do tych nieruchomości.
Zdarzenie przyszłe nr 6:
Wnioskodawczyni posiada również, wraz z małżonkiem, na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej, lokal mieszkalny o pow. X m2, położony przy ul. … w …, dla którego Sąd Rejonowy … w … X Wydział ksiąg Wieczystych prowadzi KW numer … (nabyty odpłatnie, umowa sprzedaży, Rep. A nr … z dnia … sierpnia 2015 r.). Nabycie lokalu w przeważającej części zostało sfinansowane ze środków pochodzących z kredytu hipotecznego, który to kredyt został już w całości spłacony.
Wyżej wymieniony lokal mieszkalny był wykorzystywany od chwili jego nabycia na cele prowadzonej przez Wnioskodawczynię - działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii adwokackiej). Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków na wyżej opisaną nieruchomość, które to wydatki stanowiłyby ulepszenia o wartości co najmniej 30% wartości tej nieruchomości.
Obecnie Wnioskodawczyni, wraz z małżonkiem, planuje sprzedać wyżej wymieniony lokal, w którym prowadzona była dotychczas działalność gospodarcza.
Wnioskodawczyni nie zamierza, do momentu sprzedaży ww. nieruchomości, ponosić wydatków na tę wyżej opisaną nieruchomość, które to wydatki stanowiłyby ulepszenia o wartości co najmniej 30% wartości tych lokali. Nie planuje ponosić żadnych wydatków w odniesieniu do tej nieruchomości.
Pytania (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku):
1.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym przy sprzedaży czterech lokali mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (razem 5 nieruchomości mieszkalnych), wskazanych i opisanych w zdarzeniu przyszłym nr 1-5, wynajmowanych w sposób ciągły na rzecz osób fizycznych, w celach mieszkaniowych, będzie działała jako podatnik VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy VAT, a sprzedaż tym samym będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 Ustawy VAT, ale będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT?
2.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym przy sprzedaży lokalu mieszkalnego wskazanego i opisanego w zdarzeniu przyszłym nr 6, wykorzystywanego na cele prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii), będzie działała jako podatnik VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy VAT, a sprzedaż tym samym będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust 1 Ustawy VAT, ale będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towar w i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku):
1.Pani zdaniem, przy sprzedaży czterech lokali mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (razem 5 nieruchomości mieszkalnych), wskazanych i opisanych w zdarzeniu przyszłym nr 1-5, wynajmowanych w sposób ciągły na rzecz osób fizycznych, w celach mieszkaniowych, będzie działała jako podatnik VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy VAT, a sprzedaż tym samym będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 Ustawy VAT, ale będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towar w i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT.
2.Pani zdaniem, przy sprzedaży lokalu mieszkalnego wskazanego i opisanego w zdarzeniu przyszłym nr 6, wykorzystywanego na cele prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii), będzie działała jako podatnik VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy VAT, a sprzedaż tym samym będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust 1 Ustawy VAT, ale będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towar w i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT.
UZASADNIENIE:
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towar w i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy: ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy: ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zatem nieruchomości czy to niezabudowane, czy zabudowane, spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a)określone udziały w nieruchomości;
b)prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
c)udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2809).
Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku. Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.
W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków. Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Wracając na grunt Ustawy VAT, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zatem status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży nieruchomości angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Wnioskodawczyni wskazuje, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Opisane w zdarzeniu przyszłym nr 1-6 nieruchomości Wnioskodawczyni nabyła do majątku prywatnego, wspólnego z małżonkiem.
W odniesieniu do sprzedaży czterech lokali mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (razem 5 nieruchomości mieszkalnych), wskazanych i opisanych w zdarzeniu przyszłym nr 1-5, które były wynajmowane w sposób ciągły na rzecz osób fizycznych, w celach mieszkaniowych, w ocenie Wnioskodawczyni - będzie ona działała jako podatnik VAT, prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy VAT, tym samym sprzedaż tych lokali będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru podlegającą opodatkowaniu w rozumieniu art. 5 ust. 1 Ustawy VAT.
Usługa najmu polega na wykorzystaniu nieruchomości (mieszkania) w sposób ciągły, dla celów zarobkowych. Na gruncie Ustawy VAT najem nieruchomości wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy przedmiotowy najem stanowi najem prywatny.
Zatem oddając swoją nieruchomość w odpłatne użytkowanie (majem) właściciel działa w charakterze podatnika VAT, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy). Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, korzystają ze zwolnienia od VAT.
Wnioskodawczyni wskazuje, że opisane w zdarzeniu przyszłym nr 1-5 nieruchomości (mieszkania) wynajmowała w sposób ciągły, w celu zarobkowym, jednak usługi te, w tym przypadku podlegały zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 Ustawy (najem długoterminowy dla rodzin, par - umowy roczne lub wieloletnie, wynajem nieruchomości własnych, na własnych rachunek, wyłącznie w celach mieszkaniowych). Co do zasady, sprzedaż składnika majątku prywatnego nie podlega VAT. Warunkiem jednak takiej sprzedaży jest to, że sprzedający nie powinien zachowywać się jak profesjonalny handlowiec. W omawianej sytuacji, zdaniem Wnioskodawczyni, z uwagi na ilość sprzedawanych mieszkań oraz wykorzystywanie tych mieszkań do działalności opodatkowanej (najem) - można dojść do wniosku, że Wnioskodawczyni będzie działała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż tych mieszkań będzie stanowiła odpłatną dostawę, w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT.
Analogiczne stanowisko Wnioskodawczyni przyjmuje w odniesieniu do sprzedaży lokalu mieszkalnego wskazanego i opisanego w zdarzeniu przyszłym nr 6, stanowiącego składnik wspólności majątkowej małżeńskiej, wykorzystywanego przez małżonkę Wnioskodawczyni na cele prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii). Lokal mieszkalny wykorzystywany był w sposób ciągły, na potrzeby prowadzenia działalności opodatkowanej (Kancelarii adwokackiej).
W ocenie Wnioskodawczyni, przy dokonywaniu sprzedaży lokali opisanych w zdarzeniu przyszłym nr 1-6, będzie ona działała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż tych lokali będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 Ustawy VAT.
Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej - bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
W tym miejscu należy przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 czerwca 2025 r. (sygn. akt I FSK 505/22), w którym sąd uznał, że pojęcie „ulepszenie” jest tożsame z „przebudową” i odnosi się do wszystkich budynków i ich części, bez wyjątków, bez względu czy budynek stanowi środek trwały, czy też nie. Wspomniana zasada nie dotyczy jedynie budynków, które stanowią środki trwałe, lecz również tych przeznaczonych na sprzedaż. Zgodność tego stanowiska z prawem unijnym potwierdził już wcześniej Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie C-308/16 (Kozuba Premium Selection sp. z o.o.). TSUE stwierdził, że polskie przepisy są zgodne z unijnymi dyrektywami, jeśli pojęcie „ulepszenia” jest interpretowane jako „przebudowa”, która istotnie zmienia warunki zasiedlenia budynku.
Termin „początkowa wartość” należy odczytywać jako wartość wyjściową, tj. wartość, jaką miał budynek przed rozpoczęciem przebudowy, albowiem sformułowanie „wartość początkowa” zastosowane w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT nie może natomiast rozszerzać zakresu zwolnienia od VAT określonego w Dyrektywie w sposób wykraczający poza treść, sens i cel art. 135 ust. 1 lit. j Dyrektywy.
Reasumując, Wnioskodawczyni wskazuje, że:
·okres jaki upłynie od momentu pierwszego zasiedlenia (w rozumieniu art. 2 pkt 14 Ustawy VAT) wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego nr 1-6 nieruchomości (lokali mieszkalnych), a ich planowaną dostawą (sprzedażą) będzie dłuższy niż 2 lata (lokale mieszkalne zostały nabyte odpowiednio w latach 2015 oraz 2021-2022, a do pierwszego zajęcia doszło zapewne już wcześniej) oraz
·w lokalach mieszkalnych opisanych w zdarzeniu przyszłym nr 1-6, w okresie ich posiadania przez Wnioskodawcę, nie były dokonywane żadne ulepszenia, rozumiane jako: przebudowa, rozbudowa, modernizacja, adaptacja, zmiana funkcji etc., tym bardziej nie były dokonywane ulepszenia, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej tych nieruchomości, a które mogłyby spełniać definicję „pierwszego zasiedlenia”. Ulepszenia takie nie będą również dokonywane od chwili złożenia niniejszego wniosku do chwili dokonania sprzedaży tych lokali.
W przypadku nieruchomości zabudowanych które spełniają przesłanki do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, rozważanie możliwości skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1, ust. 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy VAT jest bezzasadne.
Podsumowując, zdaniem Wnioskodawczyni przy sprzedaży nieruchomości (opisanych w zdarzeniu przyszłym nr 1-6) Wnioskodawczyni będzie działała jako podatnik VAT w ramach działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy VAT), i tym samym:
- sprzedaż czterech lokali mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (razem 5 nieruchomości mieszkalnych), wskazanych i opisanych w zdarzeniu przyszłym nr 1-5, wynajmowanych w sposób ciągły na rzecz osób fizycznych, w celach mieszkaniowych oraz
- sprzedaż lokalu mieszkalnego wskazanego i opisanego w zdarzeniu przyszłym nr 6, wykorzystywanego na cele prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii),
będą stanowiły odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust 1 Ustawy VAT i będą jednocześnie zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT, z uwagi na fakt, że okres jaki upłynie od momentu pierwszego zasiedlenia (w rozumieniu art. 2 pkt 14 Ustawy VAT) - a ich planowaną dostawą (sprzedażą) - będzie dłuższy niż 2 lata oraz w odniesieniu do wskazanych lokali mieszkalnych nie doszło do „ulepszenia”, o którym mowa w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT, gdyż w lokalach tych nie dokonano istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany ich wykorzystania i w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia. Nie poniesiono wydatków na wykonanie jakichkolwiek zmian, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tych lokali. Dodatkowo, wydatki takie, stanowiące „ulepszenia” nie będą dokonywane od momentu złożenia niniejszego wniosku do momentu ewentualnej sprzedaży.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Ponadto, należy wskazać, że zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm.):
Za części składowe nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością.
Z kolei, art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
Z powyższego wynika, że nie można nabyć w oderwaniu od lokalu mieszkalnego/użytkowego części wspólnej budynku mieszkalnego oraz gruntu. Zatem, jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż na odrębną własność lokalu mieszkalnego/użytkowego wraz ze stosownym udziałem w jej częściach wspólnych, to sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a) określone udziały w nieruchomości;
b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy - Kodeks cywilny.
Na mocy art. 195 ustawy - Kodeks cywilny:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Przepis art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 z późn. zm.) stanowi, że:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Wskazania wymaga, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zatem, osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.
Konsekwentnie, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nabyła Pani odpłatnie, wraz ze swoim małżonkiem:
-dnia … października 2021 roku - lokal mieszkalny nr 1 o pow. … m2,
-dnia … listopada 2021 roku - lokal mieszkalny nr 2 o pow. … m2,
-dnia … grudnia 2021 roku - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr 3 o pow. … m2. Następnie nastąpiło przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w odrębną własność,
-dnia … grudnia 2021 roku - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr 5 o pow. … m2,
-dnia … stycznia 2022 roku - lokal mieszkalny nr 1 o pow. … m2.
Wszystkie wyżej wskazane nieruchomości mieszkalne nabyła Pani wraz z małżonkiem do majątku prywatnego, wspólnego z małżonkiem, z którym pozostawała w ustroju majątkowej wspólności ustawowej w chwili ich nabycia.
Wnioskodawczyni posiada również, wraz z małżonkiem, na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej, lokal mieszkalny o pow. X m2, który był wykorzystywany od chwili jego nabycia na cele prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii adwokackiej).
Obecnie planuje Pani wraz z małżonkiem sprzedać wyżej wymienione lokale.
W związku z powyższym Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przy sprzedaży:
-czterech lokali mieszkalnych nr 1, nr 2, nr 3, nr 4 oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr 5, wynajmowanych w sposób ciągły na rzecz osób fizycznych, w celach mieszkaniowych oraz
-lokalu mieszkalnego (o pow. X m2), wykorzystywanego na cele prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii),
będzie działała Pani jako podatnik VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, a sprzedaż tym samym będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, ale będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest umową cywilnoprawną, nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa najmu wypełnia definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
W kontekście rozpatrywanej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, do którego odwołuje się art. 15 ust. 2 ustawy, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
Istota umowy najmu wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz najemcy. Najemca – za oddaną mu w najem rzecz – płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
W konsekwencji, odpłatny najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W analizowanej sprawie ww. lokale mieszkalne: nr 1, nr 2, nr 3, nr 4 oraz nr 5 były wynajmowane od momentu ich nabycia, na rzecz osób fizycznych, w sposób ciągły, w celach zarobkowych, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe (tzw. najem długoterminowy). Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem dokumentowali odpłatne świadczenie usług wynajmu fakturami wystawianymi każdorazowo, na rzecz najemców, osób fizycznych.
Natomiast lokal mieszkalny o pow. X m2 był wykorzystywany od chwili jego nabycia na cele prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii adwokackiej).
Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzam, że w związku ze sprzedażą:
-udziałów w czterech lokalach mieszkalnych nr 1, nr 2, nr 3, nr 4 oraz udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nr 5, wynajmowanych w sposób ciągły na rzecz osób fizycznych, na cele mieszkaniowe oraz
-lokalu mieszkalnego (o pow. X m2), wykorzystywanego na cele prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii),
wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, ww. sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki okres upłynął od tego momentu.
Według art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.
W opisie sprawy wskazała Pani, że:
-lokal mieszkalny nr 1 został nabyty … października 2021 roku,
-lokal mieszkalny nr 2 został nabyty … listopada 2021 roku,
-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr 3 zostało nabyte 9 grudnia 2021 roku,
-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr 5 zostało nabyte … grudnia 2021 roku,
-lokal mieszkalny nr 4 został nabyty … stycznia 2022 roku,
-lokal mieszkalny o pow. X m2, został nabyty … sierpnia 2015 r.
Lokale: nr 1, nr 2, nr 3, nr 4 i nr 5 były wynajmowane od momentu ich nabycia na rzecz osób fizycznych, w sposób ciągły. Lokal mieszkalny o pow. X m2 był wykorzystywany od chwili jego nabycia na cele prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii adwokackiej). Nie ponosiła Pani wydatków na wyżej opisane nieruchomości, które to wydatki stanowiłyby ulepszenia o wartości co najmniej 30% wartości tej nieruchomości. Nie zamierza Pani do momentu sprzedaży ww. nieruchomości, ponosić wydatków na te wyżej opisane nieruchomości, które to wydatki stanowiłyby ulepszenia o wartości co najmniej 30% wartości tych lokali. Nie planuje Pani ponosić żadnych wydatków w odniesieniu do tych nieruchomości.
Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że przy sprzedaży:
-lokali mieszkalnych nr 1, nr 2, nr 3, nr 4 oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr 5, wynajmowanych w sposób ciągły na rzecz osób fizycznych, na cele mieszkaniowe oraz
-lokalu mieszkalnego (o pow. X m2), wykorzystywanego na cele prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii),
spełnione zostaną warunki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem planowana transakcja nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, a od daty pierwszego zasiedlenia ww. lokali do dnia sprzedaży minie okres dłuższy niż 2 lata oraz nie dokonano ulepszeń lokali, które przekraczałyby 30% jego wartości początkowej.
Podsumowując, w związku ze sprzedażą:
-udziałów w czterech lokalach mieszkalnych nr 1, nr 2, nr 3, nr 4 oraz udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nr 5, wynajmowanych w sposób ciągły na rzecz osób fizycznych, w celach mieszkaniowych oraz
-lokalu mieszkalnego (o pow. X m2), wykorzystywanego na cele prowadzonej działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii),
będzie działała Pani jako podatnik VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, a sprzedaż tym samym będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy i będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 oraz nr 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
