Interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.230.2026.2.SJ
Wpłaty na IKZE dokonane przez podatnika w danym roku kalendarzowym powinny być uznawane za poniesione w tym roku, gdy obciążenie rachunku bankowego nastąpiło przed końcem roku podatkowego, niezależnie od daty ich zaksięgowania przez instytucję finansową.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismami, które wpłynęły 9 kwietnia 2026 r. oraz 14 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prosi Pani o interpretację, dotyczącą Pani wpłat na IKZE. Zależy Pani na tym, żeby zostały uznane jako wpłaty na rok 2025.
Stan obecny jest taki, że wpłaty dokonane przez Panią w roku 2025 zostały zaksięgowane przez X w 2026 r.
Historia sprawy:
30 października 2025 r. zakupiła Pani polisę ..., której częścią jest IKZE. Rozpoczęła Pani też wtedy dokonywanie wpłat na IKZE (posiada Pani potwierdzenie przelewów ze swojego konta):
·… października 2025 r. - … pln,
·… grudnia 2025 r. - … pln,
·… grudnia 2025 r. - … pln.
Wcześniej posiadała Pani IKZE prowadzone w .... (fundusz obligacji). 16 grudnia 2025 r. dokonała Pani przeniesienia IKZE do V w ramach produktu .....
Proces ten został przeprowadzony z zachowaniem przez Panią obowiązujących terminów. Transfer środków został przeprowadzony 29 grudnia 2025 r. 30 grudnia 2025 r. dokonała Pani kolejnej (czwartej w 2025 r.) wpłaty środków na IKZE prowadzonej już w V (posiada Pani potwierdzenie przelewu ze swojego konta). Zależało Pani na terminowym dokonaniu wpłaty, w 2025 r., ponieważ umożliwia to skorzystanie z przysługującego odliczenia wpłat na IKZE od podstawy opodatkowania za rok 2025.
30 grudnia 2025 r. - … pln.
Zatem wszystkie przelewy zostały przez Panią wykonane w terminie, przed końcem roku kalendarzowego 2025. Niestety, ku Pani zaskoczeniu, wszystkie wpłaty zostały zaksięgowane przez V dopiero w styczniu 2026 r.
Złożyła Pani reklamację do V z wnioskiem o zaksięgowanie wpłat zgodnie z Pani wpłatami i wypływem z Pani konta. Niestety reklamacja została odrzucona. Argumentem V jest: „Wyjaśniamy, że zarówno wpłata transferowa z Q jak i wpłata dokonana bezpośrednio przez Panią mogły zostać zaksięgowane nie wcześniej niż po otrzymaniu historii wpłat na Pani rachunek IKZE prowadzony w Q. Jest to warunek konieczny do przyjęcia wpłaty transferowej. Historię tych wpłat otrzymaliśmy dopiero w dniu 07.01.2026 r. Pozwoliło to na zaksięgowanie na rachunek IKZE w dniu 08.01.2026 r.”.
Niestety nikt Pani nie poinformował o tych warunkach wcześniej.
Uważa Pani, że zaistniała sytuacja wynika z działań organizacyjnych lub operacyjnych po stronie instytucji finansowych. Uważa Pani, że jako klientka i podatnik nie powinna Pani ponosić negatywnych konsekwencji tych działań. Pani zdaniem, podstawą do skorzystania w zeznaniu podatkowym z ulgi związanej z wpłatami na IKZE powinny stanowić dowody dokonanych wpłat, tj. dowody dokumentujące poniesienie wydatku, a nie wewnętrzne terminy księgowań firm finansowych (art. 60 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej).
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że w okresie, którego dotyczy wniosek posiadała Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski w myśl art. 3 ust. 1ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
Pytanie
Czy można uznać Pani wpłaty, które wypłynęły z Pani konta na IKZE w 2025 r jako wpłaty za rok 2025 mimo, że przez instytucję V zostały zaksięgowane dopiero w styczniu 2026 r. i tym samym odliczyć je od podatku za 2025 r.?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, podstawą do skorzystania w zeznaniu podatkowym z ulgi związanej z wpłatami na IKZE powinny stanowić Pani dowody dokonanych wpłat, tj. dowody dokumentujące poniesienie wydatku, a nie wewnętrzne terminy księgowań firm finansowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach emerytalnych, zwanych dalej „IKE” oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, zwanych dalej „IKZE” oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych, częściowego zwrotu i zwrotu środków zgromadzonych na tych kontach reguluje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 707 ze zm.).
Zgodnie z art. 1 ww. ustawy:
Ustawa określa zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach emerytalnych, zwanych dalej „IKE”, oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, zwanych dalej „IKZE”, oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych, wypłat, częściowego zwrotu i zwrotu środków zgromadzonych na tych kontach.
Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 4 ww. ustawy wpłata oznacza:
Wpłatę środków pieniężnych dokonywaną przez oszczędzającego na IKE lub IKZE lub przekazanie pożytków z papierów wartościowych zgromadzonych na IKE lub IKZE oszczędzającego.
Natomiast w myśl przepisu art. 4 ust. 2 tej ustawy:
Oszczędzający na IKZE ma prawo do odliczenia od dochodu wpłat na IKZE na zasadach i w trybie określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli na podstawie umowy o prowadzenie IKZE gromadzi oszczędności tylko na jednym IKZE, z zastrzeżeniem art. 14 i 23.
Stosownie do art. 13a ust. 1 ww. ustawy:
Wpłaty dokonywane na IKZE w roku kalendarzowym nie mogą przekroczyć kwoty odpowiadającej 1, 2-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok określonego w ustawie budżetowej lub ustawie o prowizorium budżetowym lub w ich projektach, jeżeli odpowiednie ustawy nie zostały uchwalone, z zastrzeżeniem ust. 1a.
Zgodnie z ust. 5 ww. artykułu:
Po przekroczeniu kwoty określonej w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 8, instytucja finansowa jest obowiązana do przekazania nadpłaconej kwoty w sposób określony w umowie o prowadzenie IKZE.
W myśl art. 13a ust. 8 ww. ustawy:
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" do końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym będą dokonywane wpłaty na IKZE, wysokość kwot, o których mowa w ust. 1 i 1a.
Przechodząc zaś na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) należy przedstawić co następuje.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2b ww. ustawy:
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego.
W myśl art. 26 ust. 6g ww. ustawy:
Odliczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2b i 2c, dokonuje się w zeznaniu podatkowym.
Art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Analizując powyższe przepisy można stwierdzić, że osoby, które w danym roku podatkowym dokonywały wpłat na IKZE, mogą odliczyć poniesione przez siebie wydatki od uzyskanego dochodu. Jeżeli wysokość dochodu uzyskanego w danym roku podatkowym jest niższa od kwoty dokonanej wpłaty na IKZE, podatnik może dokonać odliczenia tylko do wysokości dochodu. Pozostała kwota nie ulega odliczeniu w latach następnych.
Podkreślić również należy, że wpłaty na IKZE podlegają limitowaniu. Limit ten nie jest co prawda określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz wynika – o czym wspomniano wcześniej cytując treść art. 13a ust. 8 ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego – z corocznego obwieszczenia ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
Pani wątpliwość wzbudził sposób rozliczenia kwoty wpłaconej na IKZE, mianowicie czy mogła Pani uznać swoje wpłaty, które wypłynęły z mojego konta na IKZE w 2025 r jako wpłaty za rok 2025 mimo, że przez instytucję V zostały zaksięgowane dopiero w styczniu 2026.
Z wniosku wynika, że 30 października 2025 r. zakupiła Pani polisę .... której częścią jest IKZE. Rozpoczęła Pani też wtedy dokonywanie wpłat na IKZE: … października 2025 r. - … pln, … grudnia 2025 r. - … pln, … grudnia 2025 r. - … pln. 16 grudnia 2025 r. dokonała Pani przeniesienia IKZE do V. Transfer środków został przeprowadzony 29 grudnia 2025 r. 30 grudnia 2025 r. dokonała Pani kolejnej (czwartej w 2025 r.) wpłaty środków na IKZE prowadzone już w V. Zależało Pani na terminowym dokonaniu wpłaty, w 2025 r., ponieważ umożliwia to skorzystanie z przysługującego Pani odliczenia wpłat na IKZE od podstawy opodatkowania za rok 2025. Wszystkie przelewy zostały przez Panią wykonane w terminie, przed końcem roku kalendarzowego 2025. Niestety, ku Pani zaskoczeniu, wszystkie wpłaty zostały zaksięgowane przez V dopiero w styczniu 2026 r. Złożyła Pani reklamację do V z wnioskiem o zaksięgowanie wpłat zgodnie z Pani wpłatami i wypływem z Pani konta.
Wymaga podkreślenia, że podstawę rozliczenia ulgi związanej z wpłatami na IKZE stanowią dowody dokonanych wpłat, tj. dowody dokumentujące poniesienie wydatku, wskazujące w szczególności dane identyfikujące podmiot dokonujący wpłaty, jej tytuł oraz kwotę. Przede wszystkim dowód ten powinien zawierać datę poniesienia wydatku, co pozwoli ustalić prawo do ulgi w danym roku podatkowym.
W tym miejscu wskazać również należy, że w prawie podatkowym za termin dokonania zapłaty uważa się w obrocie bezgotówkowym moment obciążenia rachunku bankowego podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej na podstawie polecenia przelewu.
Wynika to z art. 60 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) który stanowi, że:
Za termin dokonania zapłaty podatku uważa się w obrocie bezgotówkowym – dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika, rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w instytucji płatniczej, w małej instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego na podstawie polecenia przelewu, a w przypadku zapłaty za pomocą instrumentu płatniczego innego niż polecenie przelewu, zwanego dalej „innym instrumentem płatniczym” – dzień uzyskania potwierdzenia autoryzacji transakcji płatniczej, o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2360).
Również w doktrynie uznaje się, że w obrocie bezgotówkowym dniem zapłaty jest dzień obciążenia rachunku podatnika.
Jak orzekł Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 26 lutego 2016 r., sygn. akt III AUa 825/15:
Zauważyć należy, że zgodnie z art. 63c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 128 z późn. zm.) polecenie przelewu stanowi udzieloną bankowi dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku określoną kwotą i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Bank wykonuje dyspozycję dłużnika w sposób przewidziany w umowie rachunku bankowego. Zatem dla ustalenia daty zapłaty znaczenie ma data obciążenia rachunku, a nie data wystawienia polecenia bądź data zwiększenia kwoty na rachunku wierzyciela.
W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z 19 kwietnia 2016 r. sygn. akt III AUa 1290/15 stwierdzając, że:
Wydanie dyspozycji w bankowości elektronicznej przelewu określonej kwoty na konto wierzyciela jest równoznaczne z obciążeniem rachunku dającego zlecenie w dniu wydania tej dyspozycji, oczywiście o ile na koncie dłużnika znajdowały się środki pozwalające na uznanie rachunku wierzyciela, to jest środki pozwalające na realizację przelewu. Skuteczne zlecenie płatnicze w systemie bankowości elektronicznej powoduje automatyczne zmniejszenie środków na koncie zleceniodawcy o kwotę określoną w tym zleceniu już w momencie przyjęcia polecenia przelewu przez bank. Powyższe rozważania odnoszące się do definicji przelewu bankowego mogą prowadzić tylko do jednego wniosku, że prawidłowa wykładnia mającego zastosowanie w sprawie przepisu art. 60 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej pozwala na stwierdzenie, że chwilą decydującą o tym, czy składka została zapłacona w terminie jest chwila przyjęcia polecenia przelewu przez bank, a nie moment jego księgowania – uznania rachunku wierzyciela kwotą określoną w poleceniu przelewu.
We wniosku wskazała Pani, że datami złożenia dyspozycji elektronicznych przelewów bankowych są: .. października 2025 r., … grudnia 2025 r., … grudnia 2025 r., 30 grudnia 2025 r.
Mając zatem na względzie przedstawione powyżej uregulowania prawne, należy wysnuć jednoznaczny wniosek, że skoro dokonała Pani przelewu środków tytułem wpłaty na IKZE w ww. dniach i daty te wynikły z elektronicznego potwierdzenia przelewów, to niezależnie od tego, kiedy instytucja finansowa faktycznie zrealizowała dyspozycję i kiedy środki te zostały zaksięgowane na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego, należy uznać, że wpłaty te zostały dokonane: … października 2025 r., … grudnia 2025 r., … grudnia 2025 r., 30 grudnia 2025 r.
W związku z powyższym, można uznać Pani wpłaty, które wypłynęły z Pani konta na IKZE w 2025 r jako wpłaty za rok 2025 mimo, że przez instytucję V zostały zaksięgowane dopiero w styczniu 2026 r. i tym samym odliczyć je w zeznaniu podatkowym za 2025 r. od dochodu ustalonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stanowisko uznano za prawidłowe, pomimo błędnego zapytania dotyczącego możliwości odliczenia wpłat na IKZE od podatku, a nie od dochodu ustalonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Końcowo należy zaznaczyć, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie odnosi się do kwot i wyliczeń przedstawionych w przedmiotowym wniosku z uwagi na fakt, że przepis art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nakłada na organ podatkowy obowiązek udzielenia interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. Z uwagi na powyższe, tutejszy Organ nie może odnieść się do kwot, wyliczeń wskazanych przez Panią. Prawidłowość, bądź nieprawidłowość kwot i wyliczeń podlega weryfikacji przez właściwy organ podatkowy w toku, np. postępowania kontrolnego, postępowania podatkowego, czy też czynności sprawdzających.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?