Interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.128.2026.2.MH
Zgodnie z art. 45 ust. 3a ustawy o PIT, podatnik, który otrzymał zwrot uprzednio odliczonych w ramach ulgi odsetkowej kwot, ma obowiązek doliczenia ich do dochodu w roku, w którym doszło do zwrotu, niezależnie od formy zwrotu.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu 30 sierpnia 2006 r. zawarła Pani z Bankiem (…) umowę kredytu hipotecznego nr (…) na kwotę (…).
W latach 2006-2025 korzystała Pani z odliczeń od dochodu w ramach tzw. ulgi odsetkowej. Zgodnie z zaświadczeniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31 marca 2026 r. (nr …), łączna kwota dokonanych odliczeń przypisana do Pani numeru PESEL wyniosła …PLN. Wskazana kwota obejmuje zarówno okresy samodzielnego rozliczania się, jak i lata wspólnego opodatkowania z ówczesnym małżonkiem (m.in. lata 2010-2012), kiedy to ulga pomniejszała wspólny podatek obojga małżonków.
W dniu 17 września 2025 r. Sąd Okręgowy w (…) (sygn.. …) stwierdził nieważność powyższej umowy kredytu. W celu rozliczenia skutków nieważności, 15 października 2025 r. strony podpisały porozumienie kompensacyjne. Pani wierzytelność (suma wpłat) wyniosła …PLN i została wzajemnie potrącona z wierzytelnością Banku z tytułu kapitału w kwocie …PLN. Po potrąceniu Bank wypłacił Pani nadwyżkę w kwocie …PLN. Rozliczenie nastąpiło zgodnie z teorią dwóch kondykcji.
Wskazuje Pani, że od momentu zaciągnięcia kredytu do roku 2012 pozostawała Pani w związku małżeńskim z (…), z którym rozliczała się Pani wspólnie. W 2013 r. nastąpił rozwód orzeczony wyrokiem Sądu, w wyniku którego od roku podatkowego 2013 dokonywała Pani rozliczeń podatkowych oraz odliczeń ulgi odsetkowej samodzielnie (jako osoba samotna, a następnie w ramach nowego związku małżeńskiego).
Uzupełnienie stanu faktycznego
3 maja 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
1)Kto był kredytobiorcą zawartej 30 sierpnia 2006 r. umowy kredytu hipotecznego? Czy kredyt hipoteczny był zaciągnięty tylko przez Panią czy również przez Pani byłego męża? Jeżeli kredyt był zaciągnięty wspólnie, to czy odpowiadała Pani wraz z mężem za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości;
Odpowiedź: Kredytobiorcami byli Pani oraz Pani ówczesny mąż. Kredyt został zaciągnięty wspólnie, a małżonkowie odpowiadali za jego spłatę solidarnie do pełnej wysokości długu.
2)Jakiej nieruchomości (prawa majątkowego) dotyczyły odliczenia z tytułu ulgi odsetkowej, z której korzystała Pani w latach 2006-2025?
Odpowiedź: Odliczenia dotyczyły lokalu mieszkalnego położonego w (…).
3)Czy odsetki zostały faktycznie zapłacone, a ich wysokość i termin zapłaty są udokumentowane dowodem wystawionym przez podmiot uprawniony na podstawie przepisów prawa do udzielania kredytów, np. bank? Jeżeli tak, to na kogo, na Panią czy na Pani byłego męża zostało wystawione zaświadczenie o wysokości i terminie zapłaty odsetek od kredytu będącego podstawą do odliczania ulgi odsetkowej?
Odpowiedź: Tak, odsetki zostały faktycznie zapłacone. Dokumentacja potwierdzająca ich wysokość i termin zapłaty pochodzi bezpośrednio z systemu transakcyjnego Banku. Dokumenty te były wystawiane na właścicieli rachunku, z którego dokonywano spłat: do czasu rozwodu na oboje małżonków (Panią i …), a po rozwodzie i przejęciu rachunku przez Panią - wyłącznie na Pani nazwisko.
4)Czy zaświadczenie wystawione przez bank określa raty kredytowe i odsetki spłacone przez Panią i Pani męża po 50%, czy też zaświadczenie dotyczy całości spłaty (100%) dokonanej wyłącznie przez Panią bądź wyłącznie przez Pani męża?
Odpowiedź: Dokumenty generowane z systemu bankowego dotyczyły całości faktycznie spłaconych rat i odsetek w danym okresie. W okresie wspólności małżeńskiej zaświadczenia były wystawiane na oboje właścicieli konta i dotyczyły 100% spłaty, bez wyszczególniania procentowego udziału każdego z małżonków.
5)Czy odsetki zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub zwrócone w jakiejkolwiek formie?
Odpowiedź: Nie, odsetki nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów ani nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie przed rozliczeniem skutków nieważności umowy w 2025 r.
6)Czy odsetki zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?
Odpowiedź: Nie, odsetki nie były odliczane na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
7)Czy Pani były mąż był uprawniony do korzystania z ulgi odsetkowej? Jeżeli tak, należy wskazać w jakich latach z niej korzystał?
Odpowiedź: Tak, były mąż był uprawniony do korzystania z ulgi. Korzystał z niej wspólnie z Panią w latach 2006-2012, składając wspólne zeznania roczne w podatku dochodowym od osób fizycznych.
8)Czy spłata kredytu następowała wyłącznie z Pani rachunku bankowego, czy z rachunku wspólnego?
Odpowiedź: Spłata kredytu następowała z rachunku technicznego dedykowanego do jego obsługi w …. Do czasu rozwodu i odłączenia byłego męża od kredytu, był to rachunek wspólny, na który środki wpłacane były przez oboje małżonków. Po odłączeniu byłego męża od kredytu, spłata następowała z tego samego rachunku technicznego, który stał się rachunkiem wyłącznie Pani.
9)W którym roku rozwiodła się Pani z mężem? Czy po rozwodzie, tylko Pani spłacała kredyt i tylko Pani była uprawniona do korzystania z ulgi odsetkowej? Należy to opisać.
Odpowiedź: Rozwód z … nastąpił w lipcu 2013 r. Od tego momentu wyłącznie Pani spłacała kredyt z własnych środków finansowych i tylko Pani była uprawniona do korzystania z ulgi odsetkowej. Były mąż nie partycypował w spłacie od daty rozwodu.
10)W związku z jakimi okolicznościami i na podstawie jakich przepisów Sąd Okręgowy stwierdził nieważność umowy kredytu?Z jakiego powodu doszło do unieważnienia umowy kredytu? Kiedy ten wyrok stał się prawomocny?
Odpowiedź: Sąd Okręgowy w (…) stwierdził nieważność umowy na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących klauzul abuzywnych (art. 3851 k.c.) zawartych w mechanizmie indeksacji kredytu. Wyrok stał się prawomocny w dniu 16 października 2025 r.
11)Czego dotyczyło wskazane we wniosku porozumienie kompensacyjne oraz jakie wzajemne prawa i obowiązki wynikały w ww. porozumienia? Kto był stroną tego postanowienia?
Odpowiedź: Stronami porozumienia trójstronnego z dnia 15 października 2025 r. byli: Pani, Pani mąż oraz Bank. Porozumienie dotyczyło wzajemnego rozliczenia (potracenia) wierzytelności z tytułu nienależnych świadczeń po unieważnieniu umowy.
12)W związku ze wskazaniem:
Wierzytelność Wnioskodawczyni (suma wpłat) wyniosła 580 561,25 PLN i została wzajemnie potrącona z wierzytelnością Banku z tytułu kapitału w kwocie 367 030,77 PLN. Po potrąceniu Bank wypłacił Wnioskodawczyni nadwyżkę w kwocie 213 53,48 PLN,
proszę wyjaśnić:
- czy w wyniku stwierdzenia nieważności umowy kredytowej oraz zawartego porozumienia kompensacyjnego otrzymała Pani od banku zwrot odsetek, które wpłaciła Pani uprzednio do banku tytułem odsetek od kredytu i które odliczyła Pani w ramach ulgi odsetkowej? Jeżeli tak, to kiedy bank dokonał wypłaty na Pani rzecz tych odsetek?
- czy ww. nadwyżka w kwocie 213 53,48 zł została w całości wypłacona tylko Pani czy również Pani byłemu mężowi?
Odpowiedź: Zwrot wpłaconych uprzednio odsetek nastąpił w drodze bezgotówkowego potrącenia wierzytelności (kompensaty) w październiku 2025 r. Nadwyżka po potrąceniu (213 530,48 PLN) została wypłacona przez bank na Pani rachunek. Następnie dokonała Pani faktycznego rozliczenia z byłym mężem, przekazując na jego rzecz część tych środków odpowiadającą jego udziałowi w spłacie kredytu w latach wspólnych.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1.Czy w związku z rozliczeniem nieważnej umowy kredytu w drodze wzajemnego potrącenia wierzytelności, ma Pani obowiązek doliczenia do dochodu w zeznaniu za rok 2025 kwot uprzednio odliczonych w ramach ulgi odsetkowej na podstawie art. 45 ust. 3a pkt 1 ustawy o PIT?
2.Czy w świetle art. 45 ust. 3a pkt 1 ustawy o PIT, kwota podlegająca ewentualnemu doliczeniu do dochodu powinna być ograniczona wyłącznie do wysokości realnej korzyści podatkowej uzyskanej przez Panią, z wyłączeniem części odliczeń dokonanych przez byłego małżonka w okresie wspólności ustawowej?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
Ad. 1
W Pani ocenie, obowiązek doliczenia do dochodu kwot odliczonej ulgi nie powstaje. Unieważnienie umowy ex tunc powoduje, że dokonane wpłaty nie miały charakteru odsetek, a ich rozliczenie drogą potrącenia nie stanowi „zwrotu wydatków" w rozumieniu przepisów ustawy o PIT. Kwoty te stanowią rozliczenie nienależnych świadczeń, które nie podlegają obowiązkowi doliczenia do dochodu.
Ad. 2
W Pani ocenie, niezależnie od stanowiska w pytaniu nr 1, doliczeniu nie może podlegać kwota wyższa niż realna korzyść podatkowa. Opodatkowanie Pani z tytułu ulgi, którą faktycznie skonsumował inny podatnik (były mąż), naruszałoby zasadę sprawiedliwości podatkowej oraz art. 1 ustawy o PIT (opodatkowaniu podlega dochód konkretnej osoby).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Nieważność umowy kredytu
Z treści art. 69 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38) wynika, że:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Z kolei na podstawie art. 58 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.
Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy:
Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
W myśl art. 3851 Kodeksu cywilnego:
§ 1 Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
§ 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie.
§ 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta.
§ 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje.
Sądy orzekają o nieważności jednostkowych umów o kredyt hipoteczny zawartych przez banki. Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca winien zatem zwrócić wszystkie świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca winien zwrócić kwotę faktycznie otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu, jako nieważna już od chwili jej zawarcia, nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
Skutki podatkowe zwrotu otrzymanego w wyniku potrącenia wzajemnych wierzytelności
Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje art. 498 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem:
§ 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.
§ 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.
Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że w dniu 30 sierpnia 2006 r. zawarła Pani z Bankiem umowę kredytu hipotecznego. W latach 2006-2025 korzystała Pani z odliczeń od dochodu w ramach tzw. ulgi odsetkowej. W dniu 17 września 2025 r. Sąd Okręgowy stwierdził nieważność powyższej umowy kredytu. W celu rozliczenia skutków nieważności, 15 października 2025 r. strony podpisały porozumienie kompensacyjne. Pani wierzytelność (suma wpłat) wyniosła (…) PLN i została wzajemnie potrącona z wierzytelnością Banku z tytułu kapitału w kwocie (…) PLN. Po potrąceniu Bank wypłacił Pani nadwyżkę w kwocie (…) PLN. Rozliczenie nastąpiło zgodnie z teorią dwóch kondykcji. Zwrot wpłaconych uprzednio odsetek nastąpił w drodze bezgotówkowego potrącenia wierzytelności (kompensaty) w październiku 2025 r. Nadwyżka po potrąceniu (…) została wypłacona przez bank na Pani rachunek. Następnie dokonała Pani faktycznego rozliczenia z byłym mężem, przekazując na jego rzecz część tych środków odpowiadającą jego udziałowi w spłacie kredytu w latach wspólnych.
Powzięła Pani wątpliwość jakie będą dla Pani skutki podatkowe otrzymanego zwrotu w kontekście rozliczenia ulgi odsetkowej, z której Pani korzystała w latach 2006-2025.
Ulga odsetkowa
Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:
Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:
1. budową budynku mieszkalnego albo
2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
3. zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
4. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.
Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:
Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5, mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.
Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:
Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5 mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.
Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:
Odliczenia dotyczą zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu – odliczeń dokonuje się zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków.
Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.
Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:
Podatnikowi, któremu w latach 2002 – 2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.
Rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek, z którymi związana była ulga odsetkowa
W latach 2006-2025 korzystała Pani z odliczeń od dochodu w ramach tzw. ulgi odsetkowej.
Od momentu zaciągnięcia kredytu do roku 2012 pozostawała Pani w związku małżeńskim. Pani mąż był uprawniony do korzystania z ulgi i korzystał z niej wspólnie z Panią w latach 2006-2012, składając wspólne zeznania roczne w podatku dochodowym od osób fizycznych. W 2013 r. nastąpił rozwód orzeczony wyrokiem Sądu, w wyniku którego od roku podatkowego 2013 dokonywała Pani rozliczeń podatkowych oraz odliczeń ulgi odsetkowej samodzielnie (jako osoba samotna, a następnie w ramach nowego związku małżeńskiego).
Konsekwencje otrzymania zwrotu kwoty, co do której uprzednio zastosowano odliczenie od dochodu, reguluje art. 45 ust. 3a ustawy, zgodnie z którym:
Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu tych odsetek.
Konsekwencją unieważnienia umowy kredytu jest to, że obie strony muszą dokonać odpowiednich wzajemnych rozliczeń. Jednak sposób tych rozliczeń uzależniony jest każdorazowo od wyroku sądu i przyjętej w związku z tym metody wzajemnych rozliczeń w danej sprawie.
Powyższe oznacza, że w przypadku gdy bank w 2025 r. zwrócił Pani odsetki (niezależnie od formy tego zwrotu, w tym poprzez kompensatę), to powinna Pani w zeznaniu składanym za ten rok doliczyć wartość odliczonej w związku z tymi odsetkami ulgi odsetkowej, z której skorzystała Pani w latach 2006-2025.
Ustosunkowując się natomiast do Pani stanowiska odnoszącego się do kwestii doliczenia do dochodu zwróconych przez bank kwot za lata, w których korzystała Pani z ulgi odsetkowej składając wspólne rozliczenie z Pani byłym małżonkiem, wskazuję, że zgodnie z powołanym wyżej art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek doliczenia ciąży na podatniku, który dokonywał odliczenia, niezależnie od tego czy rozliczał się indywidualnie, czy wspólnie z małżonkiem.
Regulacje wprowadzone przez ustawodawcę mają na celu opodatkowanie kwot, które uprzednio pomniejszyły dochód, podstawę obliczenia podatku lub podatek.
Z powyższego wynika, że zdarzeniem prawnym powodującym obowiązek doliczenia (a więc powstanie obowiązku podatkowego) jest zwrot kwot uprzednio odliczonych, który ma być doliczony odpowiednio, a więc w taki sposób aby uszczuplenie zobowiązania podatkowego zostało zniwelowane.
Tym samym jeżeli w latach 2006-2012 uzyskiwała Pani dochody wraz z Pani ówczesnym małżonkiem, od których we wspólnych rozliczeniach korzystali Państwo z ulgi odsetkowej to należy przyjąć, że każdy z Państwa, zarówno Pani, jak i Pani małżonek, dokonywali odliczenia, a zatem także odpowiedniego doliczenia dokonuje Pani jak i Pani były małżonek (po połowie).
Mając zatem na uwadze wyżej przywołane przepisy prawa oraz opis sprawy stwierdzam, że powinna Pani do zeznania podatkowego składanego za 2025 r. doliczyć kwoty poprzednio przez Panią odliczone w ramach ulgi odsetkowej, z której korzystała Pani w latach 2006-2025. Przy czym za lata2006-2012, w których we wspólnych rozliczeniach z Pani byłym małżonkiem korzystała Pani z ulgi odsetkowej, odpowiedniego doliczenia dokonuje Pani po połowie z Pani byłym małżonkiem.
Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Zasadą podatku dochodowego jest zasada samoopodatkowania. Zatem to na podatniku spoczywa obowiązek prawidłowego ustalenia przychodów, uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów w prawidłowej wysokości i obliczenia podatku.
W związku z powyższym, to na podatniku jest obowiązek ustalenia i udowodnienia, w jakiej wysokości zwrócone przez bank odsetki w ramach spłacanych rat kapitałowo-odsetkowych były uprzednio odliczone w ramach ulgi odsetkowej.
Przy czym kwestia obliczenia wartości kwot podlegających uwzględnieniu na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy nie może być przedmiotem interpretacji, lecz podlega weryfikacji w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Interpretacja indywidualna w odróżnieniu od aktu administracyjnego nie jest bowiem skierowana wprost na wywołanie skutków prawnych, lecz rozstrzyga czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Wydanie interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia zobowiązania podatkowego.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Ponadto wskazuję, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu ww. przepisu, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pani byłego współmałżonka).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

