Wyrok NSA z dnia 24 maja 2024 r., sygn. I FSK 1230/20
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia WSA del. Adam Nita (spr.), Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. sp. j. z siedzibą w S. (obecnie: P.W. spółka komandytowa z siedzibą w S.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 1024/19 w sprawie ze skargi P. sp. j. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 1 marca 2019 r. nr 1401-IOV-5.4103.130.2018.KB w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2016 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od P. spółki komandytowej z siedzibą w S. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 2.700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
W zaskarżonym wyroku z 29 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1024/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (zwany dalej Sądem I instancji) orzekał w przedmiocie skargi Przedsiębiorstwa W. sp. j. z siedzibą w S. (w dalszej części uzasadnienia określanego jako Podatnik, Spółka, Strona lub Skarżący na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 1 marca 2019 r., nr 1401-IOV-5.4103.130.2018.KB w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2016 r. Czyniąc to, Sąd I instancji oddalił skargę. Jednocześnie należy zauważyć, że już po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, Spółka zmieniła swoją formę prawną i w chwili orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny działała pod firmą: W. spółka komandytowa z siedzibą w S. Z tego względu wyrok będący efektem wniesienia skargi kasacyjnej przez Stronę został wydany w odniesieniu do tego podmiotu działającego już pod nową firmą.
Stan faktyczny sprawy został precyzyjnie przedstawiony w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji, opublikowanym w CBOSA. Problemem, jaki w niej zaistniał była prawidłowość wymiaru podatku od towarów i usług za wskazany wcześniej okres rozliczeniowy, będącego efektem zastosowania przez Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej (zwanego dalej Organem I instancji lub NUC-S), przy późniejszej aprobacie Organu odwoławczego wyższej stawki podatkowej niż ta, którą do wartości podstawy opodatkowania odniósł Skarżący.


