Interpretacja indywidualna z dnia 12 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3.4012.186.2026.2.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 11 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług, który dotyczy uznania wniesienia aportem ZCP do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT.

Uzupełnił go Pan pismem z 7 kwietnia 2026 r. (wpływ 7 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność w 2 obszarach:

-w obszarze usług budowlanych,

-w obszarze wynajmu nieruchomości.

Oba obszary aktywności gospodarczej Wnioskodawcy są niezależnymi od siebie funkcjami gospodarczymi wykonywanymi przez Wnioskodawcę. 

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy w zakresie wynajmu nieruchomości:

ostanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczony do realizacji zadań gospodarczych związanych z usługowym wynajmem długoterminowym i krótkoterminowym nieruchomości;

ostanowi zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do wykonywania zadań związanych z wynajmem nieruchomości, w skład którego wchodzą między innymi:

§prawa własności nieruchomości, dla których prowadzone są księgi wieczyste:

(…),

– które to nieruchomości są wynajmowane przez Wnioskodawcę;

§umowy najmu nieruchomości zlokalizowanych pod następującymi adresami:

(…), dla której to lokalizacji trwają prace zmierzające do przygotowania jej do wynajmu

– które to nieruchomości są wynajmowane przez Wnioskodawcę.

§prawo autorskie znaku słowno-graficznego (…), stanowiącego wyróżniające na rynku usług wynajmu nieruchomości, oznaczenie działalności gospodarczej Wnioskodawcy w zakresie wynajmu nieruchomości:

§prawo własności domeny https: (…)

§umowy na zakup usług dostarczania do wynajmowanych obiektów mediów,

§umowy na świadczenie wynajmowanych obiektów usług ochrony,

§długoterminowe i krótkoterminowe umowy z najemcami Wnioskodawcy,

§zobowiązania kredytowe zaciągnięte na sfinansowanie wydatków związanych z działalnością Wnioskodawcy w zakresie wynajmu,

§umowy o pracę zawarte z osobami świadczącymi pracę związaną wyłącznie z wynajmem przez Wnioskodawcę nieruchomości,

§księgi handlowe dotyczące wyłącznie działalności w zakresie wynajmu nieruchomości,

§dokumenty księgowe potwierdzające uzyskiwanie przychodów oraz poniesienie kosztów związanych wyłącznie z działalnością w zakresie wynajmu nieruchomości;

ojest wyodrębniona, od działalności gospodarczej w zakresie usług budowlanych, pod względem organizacyjnym:

§w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy funkcjonuje wyodrębniony dział, działający pod nazwą handlową (...),

§działalność gospodarcza Wnioskodawcy w zakresie wynajmu posługuje się odrębną marką handlową (...), która nie jest wykorzystywana w innych obszarach działalności gospodarczej Wnioskodawcy,

§posiada odrębną kadrę, której praca nie jest wykorzystywana w innych obszarach działalności Wnioskodawcy,

§korzysta z zasobów materialnych i niematerialnych Wnioskodawcy, które nie są równocześnie wykorzystywane w Jego działalności budowlanej;

ojest wyodrębniona, od działalności Wnioskodawcy w zakresie usług budowlanych, pod względem finansowym:

§Wnioskodawca ustala dla działalności w zakresie wynajmu przychody odrębnie od przychodów niedotyczących tej działalności,

§Wnioskodawca ustala dla działalności w zakresie wynajmu koszty odrębnie od kosztów niedotyczących tej działalności,

§koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w zakresie działalności dotyczącej wynajmu są związane z wydatkami ściśle związanymi z działalnością w zakresie wynajmu i koszty te nie dotyczą innego rodzaju działalności,

ojest wyodrębniona, od działalności Wnioskodawcy w zakresie usług budowlanych, pod względem funkcjonalnym:

§działalność gospodarcza Wnioskodawcy w zakresie usług budowlanych nie jest w żaden sposób zaangażowana w świadczenie usług wynajmu,

§wszystkie składniki materialne i niematerialne związane z działalnością w zakresie wynajmu, stanowią zorganizowany zespół, który jest zdolny do samodzielnego realizowania funkcji gospodarczej w zakresie wynajmu bez wsparcia zasobów nienależących do tego zespołu.

Zdaniem Wnioskodawcy, opisany powyżej zespół składników materialnych i niematerialnych, służący do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu nieruchomości, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i zwany będzie dalej: „ZCP”.

Wnioskodawca podjął decyzję o przeniesieniu ZCP do Spółki prawa handlowego, której jest wspólnikiem. Decyzja ta została podjęta z następujących przyczyn:

·tożsamość podmiotowa działalności w zakresie usług budowlanych oraz działalności w zakresie wynajmu kumuluje ryzyka i powoduje, że ryzyka związane z działalnością budowlaną obciążają także działalność związaną z wynajmem,

·ryzyka gospodarcze związane z działalnością budowlaną są znacznie istotniejsze niż ryzyka gospodarcze związane z działalnością w zakresie wynajmu, przez co rentowność i powodzenia działalności w zakresie wynajmu jest zagrożona przez ryzyka dotyczące działalności budowlanej, znacznie wyższe od ryzyk związanych z działalnością zakresie wynajmu,

·rozdzielenie działalności budowlanej i działalności w zakresie wynajmu, formalnie prowadzonych przez jednego podatnika, pozwoli na poprawę sytuacji finansowej i zdolności kredytowej działalności Wnioskodawcy w zakresie usług budowlanych, która to działalność przy weryfikowaniu zdolności kredytowej nie będzie już obciążona kosztami finansowania dłużnego związanymi z działalnością w zakresie wynajmu.

Powyższe okoliczności czynią zasadnym decyzję o wniesieniu ZCP tytułem wkładu niepieniężnego do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zwanej dalej: „Spółką”. Wkład niepieniężny zostanie wniesiony do Spółki, której wspólnikiem jest Wnioskodawca. Na skutek aportu zostanie podwyższony kapitał zakładowy Spółki, a udziały w podwyższonym kapitale zakładowym obejmie Wnioskodawca.

Po dokonaniu aportu, Spółka:

·będzie w całości kontynuować działalność Wnioskodawcy w zakresie wynajmu nieruchomości,

·będzie kontynuować działalność Wnioskodawcy w zakresie wynajmu nieruchomości bez konieczności podejmowania dodatkowych działań,

·będzie kontynuować działalność Wnioskodawcy w zakresie wynajmu nieruchomości bez konieczności angażowania własnych zasobów Spółki.

Po nabyciu ZCP, Spółka nie będzie zmuszona do podejmowania dodatkowych działań w celu kontynuowania działalności gospodarczej w zakresie wynajmu. W szczególności, Spółka nie będzie zmuszona do:

·nabywania mienia niezbędnego do prowadzenia działalności, albowiem wszelkie mienie niezbędne do prowadzenia tej działalności zostanie nabyte w ramach aportu ZCP,

·angażowania własnych zasobów kadrowych, albowiem wszelkie zasoby kadrowe niezbędne do prowadzenia tej działalności przejdą na Spółkę na zasadach przewidzianych w art. 23¹ Kodeksu pracy,

·dokonywania zmian umów, których stroną jest Wnioskodawca, albowiem na skutek aportu Spółka wstąpi w te stosunki prawne bez konieczności dokonywania zmiany umów po dokonaniu aportu.

Otrzymująca wkład Spółka, przyjmie dla celów podatkowych, składniki wchodzące w skład ZCP w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych Wnioskodawcy (podmiotu wnoszącego wkład niepieniężny).

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będzie wykorzystywała nabyte w wyniku aportu składniki majątkowe stanowiące ZCP do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu. Nabywane składniki majątkowe będą służyć realizacji (kontynuacji) działalności operacyjnej w wynajmie nieruchomości.

Spółka po dokonaniu aportu, będzie kontynuowała działalność gospodarczą w oparciu o nabyte składniki majątkowe i będzie w pełni gotowa i będzie posiadała wszystkie niezbędne składniki umożliwiające prowadzenie tej działalności.

Jeżeli chodzi o dodatkowe czynności, to Spółka będzie zobowiązana wykonać czynności o charakterze rejestracyjnym i formalnym, w szczególności w zakresie zgłoszenia aportu (oraz ewentualnych zmian wynikających z aportu) do właściwych organów i rejestrów publicznych, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz do dostawców szerokorozumianych mediów (np. przepisanie liczników na Spółkę po aporcie).

Jednocześnie, mimo że spółka będzie posiadała komplet składników majątku do prowadzenia działalności w zakresie wynajmu (aktualnie już w pełni funkcjonującej w działalności gospodarczej Wnioskodawcy), to w ramach normalnej, bieżącej działalności gospodarczej Spółka może w przyszłości zawierać nowe lub dodatkowe umowy/kontrakty z klientami i podmiotami trzecimi, stosownie do aktualnych potrzeb operacyjnych, decyzji zarządczych oraz okoliczności biznesowych. Zawarcie takich umów będzie następowało w ramach zwykłego zarządu i standardowego funkcjonowania przedsiębiorstwa oraz będzie miało charakter typowy dla prowadzenia działalności w zakresie wynajmu.

Na skutek aportu ZCP, zarówno Wnioskodawca jak i Spółka, nie odniosą żadnej korzyści podatkowej:

·zmniejszy się wysokość zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym po stronie Wnioskodawcy, ale to z uwagi na zmniejszenie przychodów związanych z przeniesieniem ZCP,

·zmniejszy się wysokość zobowiązań podatkowych podatku VAT po stronie Wnioskodawcy, ale to z uwagi na brak sprzedaży usług wynajmu nieruchomości.

Tym samym, prawdopodobne zmniejszenie kwot podatku dochodowego oraz kwot podatku VAT, jakie po aporcie będzie odprowadzać Wnioskodawca, będzie naturalną konsekwencją zmniejszenia Jego przychodów.

Po stronie Spółki zwiększy się wysokość odprowadzonego podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług. Będzie to naturalną konsekwencją świadczenia usług i uzyskiwania przychodów z wynajmu nieruchomości za pomocą nabytej ZCP.

Powyższe wskazuje, że zarówno po stronie Wnioskodawcy, jak i po stronie Spółki, nie wystąpi korzyść podatkowa w związku z aportem ZCP.

W uzupełnieniu do wniosku dodatkowo wskazał Pan, że:

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka prawa handlowego, do której Wnioskodawca wniesie zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przedmiotem transakcji zbycia przez Wnioskodawcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa będą wszystkie opisane we wniosku składniki materialne i niematerialne związane z wynajmem, również środki pieniężne związane z tą częścią działalności.

Wnioskodawca nie planuje, aby po dokonaniu zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, pomiędzy Nim a Spółką prawa handlowego, do której wniesiona będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, świadczone były usługi.

Wnioskodawca nie planuje, aby działalność gospodarcza Wnioskodawcy korzystała z nieruchomości należących do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która zostanie wniesiona do Spółki prawa handlowego jako wkład niepieniężny.

Pytanie

Czy wniesienie aportem ZCP do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie stanowiło czynność opodatkowaną na gruncie podatku od towarów i usług (VAT)?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportem ZCP do Spółki nie będzie stanowiło czynności opodatkowanej na gruncie podatku od towarów i usług (VAT).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy o VAT: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Jednocześnie art. 6 ustawy, wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Według art. 6 pkt 1 ustawy o VAT: Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o VAT.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem, wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel) zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Zakwalifikowanie danego zespołu składników materialnych i niematerialnych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa możliwe jest jedynie, gdy spełnione są jednocześnie wszystkie przesłanki określone w powołanym przepisie art. 2 pkt 27e ustawy. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna więc stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym kompleks praw, obowiązków i rzeczy), iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

§istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,

§zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

§składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

§zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Ponadto, przy ocenie czy na moment zbycia składniki majątku będą stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa uwzględnić należy zamiar prowadzenia działalności gospodarczej przy ich wykorzystaniu.

Jednocześnie przy analizie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z punktu widzenia pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, należy uwzględnić art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, zgodnie z którym: „W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. Jeśli nabywca majątku nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu”.

Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”). W wyroku z 27 listopada 2003 r., w sprawie C-497/01, Zita Modes stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji podatku VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

Jak wskazał Trybunał w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą.

Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r., sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1316/15).

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik na cele podatku od towarów i usług. Prowadzi działalność w zakresie usług budowlanych. Realizuje również usługi wynajmu nieruchomości.

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy w zakresie wynajmu nieruchomości jest w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy wyodrębniona:

·pod względem organizacyjnym, stanowi bowiem odrębny dział, posługujący się własną marką handlową, posiadający odrębną kadrę,

·pod względem funkcjonalnym, służy bowiem do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu, które jest działalnością odrębną od działalności gospodarczej Wnioskodawcy w zakresie usług budowlanych,

·pod względem finansowym, ponieważ Wnioskodawca wyodrębnił dokumenty przychodowe i kosztowe dotyczący działalność w zakresie wynajmu,

·w sposób pozwalający na samodzielne prowadzenie działalności, dzięki czemu po przeniesieniu ZCP na rzecz Spółki, możliwe będzie kontynuowanie tej działalności bez dokonywania dodatkowych czynności.

Składniki majątkowe mające być przedmiotem aportu będą stanowić na dzień transakcji zespół składników majątkowych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, tj. prowadzenia działalności w zakresie wynajmu nieruchomości, który mógłby samodzielnie funkcjonować w obrocie gospodarczym. W ramach działalności Wnioskodawcy prowadzona jest ewidencja zdarzeń gospodarczych, która umożliwia przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań osobno do działalności w zakresie wynajmu.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będzie wykorzystywała nabyte w wyniku aportu składniki majątkowe do prowadzenia działalności gospodarczej. Nabywane składniki majątkowe będą służyć realizacji (kontynuacji) działalności operacyjnej w obszarze wynajmu nieruchomości. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością po dokonaniu aportu będzie kontynuowała działalność gospodarczą w oparciu o nabyte składniki majątkowe i będzie w pełni gotowa i będzie posiadała wszystkie niezbędne składniki umożliwiające prowadzenie tej działalności.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście przytoczonych regulacji prawnych, prowadzi do wniosku, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której zespół opisanych we wniosku składników materialnych i niematerialnych na dzień zbycia będzie stanowił wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych.

Tym samym, zostały spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania wyodrębnionego zespołu składników materialnych i niematerialnych, które będą przedmiotem transakcji wniesienia w formie aportu do Spółki, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Wobec powyższego, zbycie zespołu opisanych we wniosku składników materialnych i niematerialnych, będzie stanowiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i w konsekwencji czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:

Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej „Kodeks cywilny”, zgodnie z którym:

W myśl art. 55² Kodeksu cywilnego:

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia.

Ponadto, przepis art. 55¹ Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Zakwalifikowanie danego zespołu składników materialnych i niematerialnych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa możliwe jest jedynie, gdy spełnione są jednocześnie wszystkie przesłanki określone w powołanym przepisie art. 2 pkt 27e ustawy. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna więc stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym kompleks praw, obowiązków i rzeczy), iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby zatem, część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki będące w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

W wyroku z 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt II FSK 79/17, który choć dotyczył ustaleń w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, NSA przedstawił wskazówki, co należy rozumieć jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Należy zaznaczyć, że definicja tego pojęcia jest identyczna w dwóch podatkach (podatku VAT i podatku dochodowym od osób prawnych).

I tak:

1)w przypadku wyodrębnienia organizacyjnego należy mieć m.in. na uwadze, czy zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze podatnika w sposób, który pozwoli samodzielnie realizować określone zadania gospodarcze;

2)wyodrębnienie finansowe oznacza możliwość prawidłowego przyporządkowania do tej zorganizowanej części przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań. Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie;

3)wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. (…) Składniki majątkowe materialne i niematerialne, wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa, powinny zatem umożliwić podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego samodzielnego przedsiębiorstwa. Przy ocenie wyodrębnienia określonych składników majątkowych pod uwagę należy brać sytuację istniejącą w podmiocie wnoszącym wkład, w którym winny one stanowić pewną całość.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2)zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3)składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4)zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników materialnych i niematerialnych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów.

W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

Mając na uwadze powyższe orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzi Pan działalność gospodarczą w 2 obszarach: w obszarze usług budowlanych i w obszarze wynajmu nieruchomości. Oba obszary Pana aktywności gospodarczej są niezależnymi od siebie wykonywanymi przez Pana funkcjami gospodarczymi. Spółka prawa handlowego, do której wniesie Pan zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Pana działalność gospodarcza w zakresie wynajmu nieruchomości:

·stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczony do realizacji zadań gospodarczych związanych z usługowym wynajmem długoterminowym i krótkoterminowym nieruchomości,

·stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do wykonywania zadań związanych z wynajmem nieruchomości, w skład którego wchodzą między innymi:

-prawa własności nieruchomości, dla których prowadzone są księgi wieczyste: (…);

-umowy najmu nieruchomości (wynajmowanych zlokalizowanych pod następującymi adresami: (…), dla której to lokalizacji trwają prace zmierzające do przygotowania jej do wynajmu);

-prawo autorskie znaku słowno-graficznego (...), stanowiącego wyróżniające na rynku usług wynajmu nieruchomości oznaczenie Pana działalności gospodarczej w zakresie wynajmu nieruchomości;

-prawo własności domeny https: (…);

-umowy na zakup usług dostarczania do wynajmowanych obiektów mediów;

-umowy na świadczenie wynajmowanych obiektów usług ochrony;

-długoterminowe i krótkoterminowe umowy z najemcami;

-zobowiązania kredytowe zaciągnięte na sfinansowanie wydatków związanych z Pana działalnością w zakresie wynajmu;

-umowy o pracę zawarte z osobami świadczącymi pracę związaną wyłącznie z wynajmem przez Pana nieruchomości;

-księgi handlowe dotyczące wyłącznie działalności w zakresie wynajmu nieruchomości;

-dokumenty księgowe potwierdzające uzyskiwanie przychodów oraz poniesienie kosztów związanych wyłącznie z działalnością w zakresie wynajmu nieruchomości.

Przedmiotem transakcji zbycia przez Pana zorganizowanej części przedsiębiorstwa będą wszystkie opisane we wniosku składniki materialne i niematerialne związane z wynajmem, również środki pieniężne związane z tą częścią działalności.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wniesienie aportem ZCP – obszaru działalności związanej z wynajmem nieruchomości do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, będzie czynnością wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT.

W pierwszej kolejności należy więc ustalić, czy przenoszone składniki majątkowe stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już w Pana działalności gospodarczej zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po wniesieniu aportem do Spółki prawa handlowego (Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez Spółkę, w oparciu o przejęte składniki.

Analizując, czy określone składniki majątkowe stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa, zawsze należy wziąć pod uwagę profil działalności danego przedsiębiorcy, warunki rynkowe oraz specyfikę danej branży. Nie można zatem wyznaczyć szczegółowego katalogu warunków koniecznych do spełnienia, aby można było mówić o istnieniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Prawidłowa klasyfikacja przedmiotu transakcji – zorganizowana część przedsiębiorstwa lub poszczególne składniki majątkowe – ma decydujące znaczenie dla prawidłowego ustalenia skutków podatkowych transakcji.

Aby mówić o zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wydzielenie w ramach przedsiębiorstwa powinno zachodzić łącznie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej, funkcjonalnej. Ponadto wyodrębnienie to powinno istnieć na moment dokonania danej transakcji, nie zaś po jej dokonaniu. Brak spełnienia jednej z przesłanek wyklucza możliwość uznania, iż mamy do czynienia z dostawą zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Z treści wniosku wynika, że obszar związany z wynajmem nieruchomości w Pana działalności gospodarczej jest wyodrębniony od działalności gospodarczej w zakresie usług budowlanych pod względem organizacyjnym, bowiem:

-w Pana przedsiębiorstwie funkcjonuje wyodrębniony dział, działający pod nazwą handlową (...);

-Pana działalność gospodarcza w zakresie wynajmu posługuje się odrębną marką handlową (...), która nie jest wykorzystywana w innych obszarach Pana działalności gospodarczej;

-obszar ten posiada odrębną kadrę, której praca nie jest wykorzystywana w innych obszarach Pana działalności;

-korzysta z Pana zasobów materialnych i niematerialnych które nie są równocześnie wykorzystywane w Pana działalności budowlanej.

Obszar ten jest również wyodrębniony od Pana działalności w zakresie usług budowlanych pod względem finansowym, ponieważ:

-dla działalności w zakresie wynajmu przychody ustala Pan odrębnie od przychodów niedotyczących tej działalności;

-ustala Pan dla działalności w zakresie wynajmu koszty odrębnie od kosztów niedotyczących tej działalności;

-koszty ponoszone przez Pana w zakresie działalności dotyczącej wynajmu są związane z wydatkami ściśle związanymi z działalnością w zakresie wynajmu i koszty te nie dotyczą innego rodzaju działalności.

Jednocześnie obszar związany z wynajmem nieruchomości w Pana działalności jest wyodrębniony od działalności w zakresie usług budowlanych pod względem funkcjonalnym:

-Pana działalność gospodarcza w zakresie usług budowlanych nie jest w żaden sposób zaangażowana w świadczenie usług wynajmu;

-wszystkie składniki materialne i niematerialne związane z Pana działalnością w zakresie wynajmu, stanowią zorganizowany zespół, który jest zdolny do samodzielnego realizowania funkcji gospodarczej w zakresie wynajmu bez wsparcia zasobów nienależących do tego zespołu.

Podjął Pan decyzję o przeniesieniu ZCP do spółki prawa handlowego, której jest Pan wspólnikiem. Decyzja ta została podjęta z następujących przyczyn:

-tożsamość podmiotowa działalności w zakresie usług budowlanych oraz działalności w zakresie wynajmu kumuluje ryzyka i powoduje, że ryzyka związane z działalnością budowlaną obciążają także działalność związaną z wynajmem;

-ryzyka gospodarcze związane z działalnością budowlaną są znacznie istotniejsze niż ryzyka gospodarcze związane z działalnością w zakresie wynajmu, przez co rentowność i powodzenia działalności w zakresie wynajmu jest zagrożona przez ryzyka dotyczące działalności budowlanej, znacznie wyższe od ryzyk związanych z działalnością zakresie wynajmu;

-rozdzielenie działalności budowlanej i działalności w zakresie wynajmu, pozwoli na poprawę sytuacji finansowej i zdolności kredytowej Pana działalności zakresie usług budowlanych, która to działalność przy weryfikowaniu zdolności kredytowej nie będzie już obciążona kosztami finansowania dłużnego związanymi z działalnością w zakresie wynajmu.

Po dokonaniu aportu, Spółka będzie w całości kontynuować Pana działalność w zakresie wynajmu nieruchomości bez konieczności podejmowania dodatkowych działań i bez konieczności angażowania własnych zasobów Spółki. Spółka nie będzie zmuszona do podejmowania dodatkowych działań w celu kontynuowania działalności gospodarczej zakresie wynajmu. W szczególności Spółka nie będzie zmuszona do:

-nabywania mienia niezbędnego do prowadzenia działalności, albowiem wszelkie mienie niezbędne do prowadzenia tej działalności zostanie nabyte w ramach aportu ZCP;

-angażowania własnych zasobów kadrowych, albowiem wszelkie zasoby kadrowe niezbędne do prowadzenia tej działalności przejdą na Spółkę na zasadach przewidzianych w art. 23¹ Kodeksu pracy;

-dokonywania zmian umów, których stroną jest Pan, albowiem na skutek aportu Spółka wstąpi w te stosunki prawne bez konieczności dokonywania zmiany umów po dokonaniu aportu.

Jednocześnie zaznaczył Pan, że Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będzie wykorzystywała nabyte w wyniku aportu składniki majątkowe stanowiące ZCP do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu. Nabywane składniki majątkowe w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością będą służyć realizacji (kontynuacji) działalności operacyjnej w zakresie wynajmu nieruchomości. Spółka po dokonaniu aportu będzie kontynuowała działalność gospodarczą w oparciu o nabyte składniki majątkowe, będzie w pełni gotowa i będzie posiadała wszystkie niezbędne składniki umożliwiające prowadzenie tej działalności. We wniosku wskazał Pan, że nie planuje Pan, aby po dokonaniu zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, pomiędzy Panem a Spółką prawa handlowego, do której wniesiona będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, świadczone były usługi. Nie planuje Pan również, aby Pana działalność gospodarcza korzystała z nieruchomości należących do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która zostanie wniesiona do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jako wkład niepieniężny. Spółka po aporcie będzie zobowiązana jedynie wykonać czynności o charakterze rejestracyjnym i formalnym, w szczególności w zakresie zgłoszenia aportu (oraz ewentualnych zmian wynikających z aportu) do właściwych organów i rejestrów publicznych, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz do dostawców szerokorozumianych mediów (np. przepisanie liczników na Spółkę po aporcie). Jednocześnie, mimo że Spółka będzie posiadała komplet składników majątku do prowadzenia działalności w zakresie wynajmu (aktualnie już w pełni funkcjonującej w Pana działalności gospodarczej), to w ramach normalnej, bieżącej działalności gospodarczej Spółka może w przyszłości zawierać nowe lub dodatkowe umowy/kontrakty z klientami i podmiotami trzecimi, stosownie do aktualnych potrzeb operacyjnych, decyzji zarządczych oraz okoliczności biznesowych. Zawarcie takich umów będzie następowało w ramach zwykłego zarządu i standardowego funkcjonowania przedsiębiorstwa oraz będzie miało charakter typowy dla prowadzenia działalności w zakresie wynajmu.

Zatem, w analizowanej sprawie stwierdzić należy, że mający być przedmiotem zbycia zespół składników materialnych i niematerialnych w ramach działalności obejmującej obszar Pana działalności gospodarczej związanej z wynajmem nieruchomości, w tym zobowiązania, będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ jest wydzielony w istniejącym przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej, jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych i może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Ponadto Nabywca ww. zespołu składników materialnych i niematerialnych (Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) zamierza prowadzić działalność gospodarcząz wykorzystaniem nabytego majątku.

Wobec powyższego, zbycie ZCP – składników materialnych i niematerialnych składających się na obszar Pana działalności gospodarczej związanej z wynajmem nieruchomości, będzie stanowić czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT, stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym, uznałem Pana stanowisko za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.