Interpretacja indywidualna z dnia 6 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.299.2026.1.MK1
Osoba fizyczna, która nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych ani nie przebywa tam dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, nie jest uznawana za rezydenta podatkowego Polski i podlega w kraju jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Posiada Pani obywatelstwo białoruskie od dnia urodzenia (…) oraz obywatelstwo polskie od dnia (…) 2024 r.
W 2025 r. przebywała Pani głównie na terytorium Republiki Białoruś. W Polsce przebywała jedynie incydentalnie: około 10 dni w (…) 2025 r. (…) oraz około 4 dni w (…) 2025 r. (…). Łączny czas Pani pobytu w Polsce w 2025 r. wyniósł około 14 dni.
Pani stałe miejsce zamieszkania w 2025 r. znajdowało się na terytorium Republiki Białoruś. Posiada Pani certyfikat rezydencji podatkowej Republiki Białoruś za 2025 r.
W 2025 r. centrum Pani interesów osobistych znajdowało się na Białorusi. Utrzymywała tam Pani stałe kontakty rodzinne i towarzyskie (…), korzystała z siłowni w (…) oraz okazjonalnie uczestniczyła w wydarzeniach kulturalnych. W 2025 r. rozpoczęła Pani również szkolenie w szkole nauki jazdy na Białorusi.
Pani najbliższa rodzina (rodzice i brat) w 2025 r. przebywała na Białorusi. Nie posiada Pani dzieci.
Nie posiada Pani nieruchomości ani w Polsce, ani na Białorusi. Na Białorusi ma Pani zameldowanie w mieszkaniu swojego ojca w (…). W czasie pobytu na Białorusi mieszkała Pani w mieszkaniu swojego partnera w (…).
W Polsce nie posiadała Pani nieruchomości ani umów najmu. Jedynym powiązaniem gospodarczym z Polską był rachunek bankowy w (…), który służył do otrzymywania wynagrodzenia oraz do opłacania abonamentu telefonicznego (…).
Nie posiadała Pani w 2025 r. lokat, kredytów ani polis ubezpieczeniowych ani w Polsce, ani na Białorusi. Nie posiada Pani również istotnego majątku ruchomego.
W 2025 r. nie korzystała Pani ze świadczeń socjalnych ani w Polsce, ani na Białorusi. Na Białorusi korzystała Pani z badań lekarskich przeprowadzonych przez komisję lekarską, wymaganych do rozpoczęcia szkolenia w szkole nauki jazdy.
Na Białorusi posiada Pani umowę dotyczącą usług telekomunikacyjnych (telefon komórkowy (…)).
W 2025 r. uzyskiwała Pani dochody z dwóch źródeł:
1) wynagrodzenie z tytułu umowy o dzieło zawartej z (…). Prace wykonywała Pani zdalnie z terytorium Białorusi. Płatnik pobierał zaliczki na podatek i wystawił informację PIT-11;
2) przychody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych poprzez ich sprzedaż na waluty fiducjarne.
W 2025 r. dokonywała Pani obrotu walutami wirtualnymi (...) na giełdzie (…). Zakup oraz sprzedaż walut wirtualnych były dokonywane online z wykorzystaniem Pani konta użytkownika na platformie (…) podczas Pani pobytu na terytorium Republiki Białoruś.
Transakcje te nie były dokonywane w ramach działalności gospodarczej – miały charakter prywatny i były realizowane na Pani własny rachunek.
Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży walut wirtualnych były wypłacane bezpośrednio z platformy (…) na Pani rachunki prowadzone w instytucjach finansowych (…) i (…).
Pytania
1.Czy w przedstawionym stanie faktycznym posiada Pani w 2025 r. miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.Jeżeli w 2025 r. nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce i podlegała w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czy dochody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych dokonywane przez Panią podczas pobytu na terytorium Republiki Białoruś podlegają opodatkowaniu w Polsce?
3.Czy w związku z opisanymi transakcjami walut wirtualnych ma Pani obowiązek złożenia w Polsce zeznania PIT-38 za 2025 r.?
Pani stanowisko w sprawie
Ad. 1)
W Pani ocenie w 2025 r. nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, ponieważ nie przebywała na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, a ponadto nie posiadała w Polsce centrum interesów osobistych ani gospodarczych. W 2025 r. Pani faktyczne miejsce zamieszkania znajdowało się na Białorusi, co potwierdza posiadany certyfikat rezydencji podatkowej Republiki Białoruś za 2025 r. Sam fakt posiadania rachunku bankowego w Polsce oraz wskazania w umowach o dzieło adresu w (…) jako „zamieszkania” (adres korespondencyjny/do doręczeń) nie przesądza o posiadaniu miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.
Ad. 2)
Jeżeli w 2025 r. podlegała Pani w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (art. 3 ust. 2a ustawy o PIT), to w Pani ocenie dochody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych (sprzedaż/konwersja na giełdzie (…)), dokonywane przez Panią podczas pobytu poza terytorium Polski, nie powinny podlegać opodatkowaniu w Polsce wyłącznie z tego powodu, że środki pieniężne po sprzedaży/konwersji zostały wypłacone na należące do Pani rachunki prowadzone w Polsce lub w instytucjach finansowych działających w UE (…), ani z tego powodu, że w 2025 r. uzyskiwała Pani również przychody z umów o dzieło od polskiego płatnika, od których pobrano zaliczki/podatek i wystawiono PIT-11. W Pani ocenie w opisanej sytuacji dochody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nie stanowią dochodów osiągniętych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ad. 3)
W konsekwencji, w Pani ocenie, nie powinna Pani mieć obowiązku wykazywania w Polsce przychodów/dochodu z odpłatnego zbycia walut wirtualnych za 2025 r. oraz nie powinna Pani być zobowiązana do złożenia w Polsce zeznania PIT-38 z tego tytułu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej itp. W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Natomiast osoby fizyczne, które nie spełniają żadnego z kryteriów określonych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli:
1) nie posiadają na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodka interesów życiowych) ani
2) nie przebywają na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym,
nie mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu omawianej ustawy, a tym samym posiadają w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy.
Wskazana powyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego oznacza, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródeł przychodów położonych na jej terytorium.
Stosownie natomiast do art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa;
6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że nie posiadała Pani w 2025 r. na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych. W 2025 r. centrum Pani interesów osobistych znajdowało się na Białorusi. Utrzymywała tam Pani stałe kontakty rodzinne i towarzyskie, korzystała z siłowni w (…) oraz okazjonalnie uczestniczyła w wydarzeniach kulturalnych. W 2025 r. rozpoczęła Pani również szkolenie w szkole nauki jazdy na Białorusi. Pani najbliższa rodzina (rodzice i brat) w 2025 r. przebywali na Białorusi. Nie posiada Pani dzieci. W czasie pobytu na Białorusi mieszkała Pani w mieszkaniu swojego partnera w (…).
Zatem Pani centrum interesów osobistych, czyli wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność kulturalna w 2025 r. była związana z Białorusią. Pani centrum interesów gospodarczych też było związane z Białorusią. Na Białorusi posiada Pani umowę dotyczącą usług telekomunikacyjnych (telefon komórkowy). ) W 2025 r. uzyskiwała Pani wynagrodzenie z tytułu umowy o dzieło zawartej z (…) z siedzibą w (…), ale prace wykonywała Pani zdalnie z terytorium Białorusi. Nie posiada Pani nieruchomości ani w Polsce, ani na Białorusi. Nie posiada Pani również istotnego majątku ruchomego. Na Białorusi ma Pani zameldowanie w mieszkaniu swojego ojca w (…). W Polsce nie posiada Pani również umów najmu. W Polsce ma Pani jedynie rachunek bankowy w (…), który służył do otrzymywania wynagrodzenia oraz do opłacania abonamentu telefonicznego (…). Nie posiadała Pani w 2025 r. lokat, kredytów ani polis ubezpieczeniowych ani w Polsce, ani na Białorusi. W 2025 r. dokonywała Pani także obrotu walutami wirtualnymi (...) na giełdzie (…). Zakup oraz sprzedaż walut wirtualnych były dokonywane online z wykorzystaniem Pani konta użytkownika na platformie (…)podczas Pani pobytu na terytorium Republiki Białoruś. Transakcje te nie były dokonywane w ramach działalności gospodarczej – miały charakter prywatny i były realizowane na Pani własny rachunek. Posiada Pani również certyfikat rezydencji podatkowej Republiki Białoruś za 2025 r. Ponadto nie przebywała Pani w 2025 r. na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Mając na uwadze powyższe, ponieważ w 2025 r. ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze łączyły Panią z Białorusią, w związku z czym nie posiadała Pani w Polsce ośrodka interesów życiowych, a także nie przebywała Pani w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, należy uznać, że w 2025 r. nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w 2025 r. podlegała Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a ww. ustawy. Oznacza to, że była Pani zobowiązana do zapłaty podatku tylko od dochodów uzyskanych w danym roku na terytorium Polski.
Podczas pobytu na terytorium Białorusi dokonywała Pani w 2025 r. obrotu walutami wirtualnymi (...) na giełdzie (…). Zakup oraz sprzedaż walut wirtualnych były dokonywane online z wykorzystaniem Pani konta użytkownika na platformie (…). Transakcje te nie były dokonywane w ramach działalności gospodarczej – miały charakter prywatny i były realizowane na Pani własny rachunek. Zatem nie dokonywała Pani transakcji zakupu lub sprzedaży kryptowaluty w Polsce. Tym samym dochody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych dokonywane przez Panią podczas pobytu na terytorium Republiki Białoruś nie podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie ma Pani obowiązku złożenia w Polsce zeznania PIT-38 za 2025 r. z tego tytułu.
Pani stanowisko jest zatem prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

