Interpretacja indywidualna z dnia 6 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.33.2026.6.JK2
Emerytura i wynagrodzenie nauczyciela w związku z pracą wykonywaną w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce, nawet jeśli zamieszkuje we Francji, nie spełnia warunków zwolnienia z opodatkowania na podstawie umowy polsko-francuskiej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwania – pismem z 3 marca 2026 r. (data wpływu 12 marca 2026 r.) oraz pismem z 26 kwietnia 2026 r. (data wpływu 5 maja 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Posiada Pani obywatelstwo polskie. Nie posiada Pani obywatelstwa francuskiego.
4 maja 2021 r. (…) wstąpiła Pani w związek partnerski z obywatelem Francji i od tego dnia Pani centrum interesów życiowych znajduje się we Francji.
Od 4 maja 2021 r. ma Pani ubezpieczenie zdrowotne francuskie.
Od 1 marca 2022 r. – 28 lutego 2023 r. miała Pani urlop zdrowotny dla poratowania zdrowia. Cały ten okres przebywała Pani w miejscu zamieszkania we Francji.
Od 6 sierpnia 2022 r. jest Pani w związku małżeńskim z obywatelem Francji i Pani centrum interesów życiowych oraz miejsce stałego zamieszkania nadal znajduje się we Francji.
Od 1 stycznia 2024 r. posiada Pani udokumentowaną rezydencję podatkową we Francji.
Od 1 września 2004 r. do 30 sierpnia 2023 r. pracowała Pani w Zespole Szkół Zawodowych (…) na stanowisku nauczyciela.
Od 31 sierpnia 2023 r. przeszła Pani na emeryturę.
Od 1 września 2023 r. do 31 sierpnia 2024 r. z powodu braków kadrowych na stanowisku nauczyciela poproszono Panią o dalszą współpracę.
Od 1 września 2024 r. do 31 sierpnia 2025 r. z powodu takiej samej sytuacji jak rok poprzednio w celu uzupełnienia braków kadrowych, miała Pani umowę o pracę na 0,5 etatu w tej samej szkole na stanowisku nauczyciela.
Od 1 września 2025 r. do 25 listopada 2025 r. miała Pani umowę o pracę na 0,5 etatu i zastępstwo za nauczyciela przebywającego na urlopie zdrowotnym).
Obecnie od 26 listopada 2025 r. prowadzi Pani tylko lekcje indywidualne online na zoom 7 godzin w tygodniu. Nie musi już Pani dojeżdżać do Polski.
Uzupełnienie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Przedmiotem zapytania Nr 1 jest okres:
Rok 2023 od 1 września 2023 r. do 31 grudnia 2023 r.
Rok 2024 od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r.
Rok 2025 od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r.
oraz lata następne podczas których będzie Pani pobierać polską emeryturę przebywając we Francji.
Przedmiotem zapytania Nr 2 jest okres od 1 września 2023 r. do 30 czerwca 2025 r.
Na emeryturę przeszła Pani od 1 września 2023 r. w związku z pełnieniem wcześniej funkcji nauczyciela.
Przebywała Pani w Polsce podczas jednego lub kliku okresów nieprzekraczających łącznie 183 dni roku.
Na terenie Polski przebywała Pani przez okres nieprzekraczający dwa lata od dnia przyjazdu do Polski w celu pracy w Zespole Szkół Zawodowych (…) na stanowisku nauczyciela.
Zespól Szkół Zawodowych (…) jest placówką publiczną.
Poniżej wyjaśniła Pani dlaczego przedmiotem zapytania (…) jest tylko okres od 1 września 2023 r. do 30 czerwca 2025 r., jeżeli miała Pani zawarte z Zespołem Szkół Zawodowych cztery umowy w sposób następujący:
I. Okres do 1 września 2004 r. do 30 sierpnia 2023 r.
Od 1 września 2004 r. do 1 marca 2022 r. pracowała i mieszkała Pani w Polsce.
Od 1 marca 2022 r. do 28 lutego 2023 r., miała Pani urlop zdrowotny dla poratowania zdrowia.
Od 1 marca 2023 r. do 31 marca 2023 r., wykorzystywała Pani zaległy urlop po urlopie zdrowotnym. Cały ten okres przebywała Pani w miejscu zamieszkania we Francji.
Od 1 kwietnia 2023 r. do 30 czerwca 2023 r. przebywała i pracowała Pani w Polsce, weekendy i dni wolne przebywała Pani we Francji.
Od 1 lipca 2023 r. do 30 sierpnia 2023 r. (wakacje letnie) przebywała Pani we Francji.
Okres od 1 września 2004 r. do 30 sierpnia 2023 r. nie jest przedmiotem zapytania Nr 2 dlatego, że w tym okresie pracowała Pani w Polsce.
II. Okres od 1 września 2023 r. do 31 sierpnia 2024 r. i okres od 1 września 2024 r. do 31 sierpnia 2025 r.
Okres od 1 września 2023 r. do 31 sierpnia 2024 r. pracowała Pani w Polsce a dni wolne, weekendy oraz ferie zimowe i wakacje letnie spędzała Pani w miejscu zamieszkania czyli Francji.
Okres od 1 września 2024 r. do 30 czerwca 2025 r. udawała się Pani do Polski w celu prowadzenia zajęć.
Okres od 1 września 2023 r. do 30 czerwca 2025 r. jest przedmiotem zapytania Nr 2 dlatego, że w tym okresie udawała się Pani do Polski z Francji w celu prowadzenia zajęć w Polsce.
III. Okres od 1 lipca 2025 r. do 31 sierpnia 2025 r. jest okresem wakacji letnich, nie udawała się Pani do Polski w celu prowadzenia zajęć, dlatego nie jest objęty zapytaniem Nr 2.
IV. Okres od 1 września 2025 r. do 25 listopada 2025 r. udawała się Pani do Polski w celu prowadzenia zajęć.
Okres ten nie jest objęty zapytaniem nr 2, ponieważ przekracza 2 letni okres przewidziany przez artykuł 20 Konwencji Polsko-Francuskiej.
W okresie objętym zapytaniem nr 2 są wliczone wszystkie okresy wolne od pracy, które spędzała Pani we Francji.
W okresie przed 1 września 2023 r.
A) przebywała Pani w Polsce:
Od 1 września 2004 r. do 1 marca 2022 r. pracowała Pani i mieszkała w Polsce.
Od 1 kwietnia 2023 r. do 30 czerwca 2023 r. przebywała i pracowała Pani w Polsce.
B) nie przebywała Pani w Polsce:
Od 1 marca 2022 r. do 31 marca 2023 r., miała Pani urlop zdrowotny dla poratowania zdrowia. Cały ten okres przebywała Pani w miejscu zamieszkania we Francji.
Od 1 marca 2023 r. do 1 kwietnia 2023 r. wykorzystywała Pani zaległy urlop po urlopie zdrowotnym i wówczas przebywała Pani w miejscu zamieszkania we Francji.
Od 1 lipca 2023 r. – 31 sierpnia 2023 r. przebywała Pani we Francji.
Okres od 1 lipca 2025 r. do 25 listopada 2025 r.:
A) Okres od 1 lipca 2025 r. do 31 sierpnia 2025 r. - nie przebywała Pani w Polsce.
B) Okres od 1 września 2025 r. do 25 listopada 2025 r. udawała się Pani do Polski celem prowadzenia zajęć.
Zaczęła udawać się Pani do Polski w celu świadczenia pracy na rzecz Zespół Szkół Zawodowych od 1 września 2023 r.
Wskazała Pani konkretne okresy (daty) na podstawie, których wyliczyła Pani, że na terenie Polski przebywała Pani przez okres nieprzekraczający dwa lata od dnia przyjazdu do Polski, w celu pracy w Zespole Szkół Zawodowych (…) na stanowisku nauczyciela, tzn. okresy kiedy przebywała Pani w Polsce celem świadczenia pracy:
Od 1 września 2023 r. do 31 sierpnia 2024 r. - jeden rok
Od 1 września 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. - osiem miesięcy
Razem 1 rok i 8 miesięcy wliczając dni wolne od pracy, które spędzała Pani we Francji.
Okresy przeznaczone na urlop to ferie zimowe i wakacje letnie oraz przerwy świąteczne, wliczyła Pani do dwuletniego okresu przebywania w Polsce:
Rok szkolny 2023/2024:
- Przerwa świąteczna zimowa od 23 grudnia do 3 grudnia 2023 r.;
- Ferie zimowe od 30 stycznia do 12 lutego 2024 r.;
- Przerwa świąteczna wielkanocna od 28 marca do 2 kwietnia 2024 r.;
- Wakacje letnie od 22 czerwca do 31 sierpnia 2024 r.
Rok szkolny 2024/2025:
- Przerwa świąteczna zimowa od 23 grudnia do 31 grudnia 2024 r.;
- Ferie zimowe od 20 stycznia do 2 lutego 2025 r.;
- Przerwa świąteczna wielkanocna od 18 do 23 kwietnia 2025 r.
Ma Pani miejsce stałego zamieszkania we Francji od 6 sierpnia 2022 r.
Pytania
1.Czy podatek dochodowy od emerytury ma być zapłacony w Polsce, czy we Francji (art. 18 i 19) Konwencja MLI?
2.Czy w związku z faktem, że udawała się Pani do Polski w celu prowadzenia zajęć w Szkole, może Pani zostać zwolniona od opodatkowania z tytułu wynagrodzenia otrzymywanego za swoją działalność przez okres nie przekraczający 2 lat (art. 20) Konwencja MLI?
Pani stanowisko
Ad. 1)
Uważa Pani, że mając stałe zamieszkanie we Francji i rezydencję podatkową we Francji, nie powinna Pani płacić podatku od emerytury w Polsce, a rozliczać ten podatek we Francji (art. 18 i 19) Konwencja MLI.
Ad. 2)
Uważa Pani, że skoro udawała się Pani do Polski jako nauczyciel w celu prowadzenia zajęć (lekcji) może Pani być zwolniona od opodatkowania od wynagrodzenia przez okres nie przekraczający 2 lat (art. 20) Konwencja MLI.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Z wniosku i uzupełnienia wynika, że od 6 sierpnia 2022 r. Pani centrum interesów życiowych oraz miejsce stałego zamieszkania znajduje się we Francji. Od 1 września 2023 r. w związku z pełnieniem wcześniej funkcji nauczyciela otrzymuje Pani emeryturę z Polski. Od tej daty również otrzymuje Pani wynagrodzenie z tytułu pracy w Zespole Szkół Zawodowych na stanowisku nauczyciela.
W związku z powyższym, w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 20 czerwca 1975 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 1 poz. 5, dalej: umowa polsko-francuska), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Francję dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: Konwencja MLI).
Stosownie do art. 18 umowy polsko-francuskiej:
Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ustęp 2 renty, emerytury i podobne wynagrodzenia z tytułu poprzedniego zatrudnienia, wypłacane osobie zamieszkałej w jednym Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
W myśl art. 19 ust. 2 lit. a) tej umowy:
Renty i emerytury przekazywane przez Umawiające się Państwo albo przez jedną z jego jednostek samorządu lokalnego, albo przez jedną z ich osób prawnych prawa publicznego, bądź wprost, bądź w ciężar tworzonego przez nie funduszu osobie fizycznej z tytułu usług o charakterze publicznym świadczonych temu Państwu, albo tej jednostce samorządu, albo tej osobie prawnej podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Zgodnie natomiast z art. 19 ust. 2 lit. b) tej umowy:
Jednakże te renty i emerytury podlegają opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli ich odbiorca ma w tym Państwie miejsce zamieszkania i posiada jego obywatelstwo.
Z powołanego powyżej art. 18 umowy polsko-francuskiej wynika jednoznacznie – że co do zasady – renty bądź emerytury wypłacane z Polski osobie fizycznej, która ma miejsce zamieszkania we Francji, podlegają opodatkowaniu tylko we Francji.
Wyjątek dotyczy tylko renty bądź emerytury otrzymywanej z tytułu usług o charakterze publicznym świadczonych na rzecz państwa, jednostek samorządu lokalnego tego państwa albo jednej z ich osób prawnych prawa publicznego; świadczenia te podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie (we Francji). Co istotne tego rodzaju świadczenia podlegają jednak wyłącznie opodatkowaniu w państwie rezydencji (we Francji) w sytuacji gdy świadczeniobiorca ma w tym państwie zarówno miejsce zamieszkania, jak i posiada obywatelstwo tego państwa.
Oznacza to, że w sytuacji gdy polska emerytura otrzymywana z tytułu usług o charakterze publicznym świadczonych na rzecz podmiotów wskazanych w art. 19 ust. 2 lit. a) umowy, jest wypłacana osobie która ma miejsce zamieszkania we Francji i obywatelstwo francuskie, to emerytura ta podlega opodatkowaniu tylko we Francji.
Ponadto, art. 19 ust. 2 ww. Konwencji dotyczy emerytur wypłacanych z tytułu uprzednio wykonywanej pracy, jednakże nie każdej emerytury, a wyłącznie związanej z usługami na rzecz wypłacającego je państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego. Nadmienić należy, że wspomniane przepisy dotyczą osób piastujących funkcje publiczne w ramach administracji publicznej (tj. państwowej czy samorządowej). Przepisy podatkowe nie definiują "funkcji publicznych", zatem w znaczeniu potocznym funkcjonariuszem publicznym jest osoba będąca pracownikiem administracji publicznej, nie pełniąca funkcji wyłącznie usługowych (np. sędzia), a także osoba korzystająca z ochrony prawnej z mocy przepisu szczególnego (np. poseł, senator, radny).
Zatem ten przepis ma zastosowanie do emerytur związanych z wykonywaniem funkcji publicznych i dotyczy pracowników państwowych i osób otrzymujących emerytury z tytułu wykonywanej w przeszłości pracy najemnej dla państwa. Wykonywanie zawodu nauczyciela spełnia kryterium pełnienia funkcji publicznej.
Postanowienia art. 19 ust. 2 lit. b) Konwencji stanowią o łącznym spełnieniu obydwu przesłanek, tj. posiadania miejsca zamieszkania w drugim państwie oraz obywatelstwa tego państwa.
W analizowanej sprawie przepis art. 19 ust. 2 lit. b) Konwencji nie znajduje zastosowania, z uwagi na niespełnienie jednego warunku, ponieważ – jak wynika z wniosku – nie posiada Pani obywatelstwa francuskiego.
Posiadanie miejsca zamieszkania we Francji nie jest wystarczające, aby Pani emerytura podlegała opodatkowaniu tylko we Francji.
Zatem otrzymywana przez Panią emerytura przyznana z tytułu wykonywanej w przeszłości pracy nauczyciela zgodnie z art. 19 ust. 2 lit. a) Konwencji podlega opodatkowaniu tylko w Polsce zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, za wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodu jest m.in. emerytura lub renta.
W myśl art. 12 ust. 7 cyt. ustawy :
Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.
W myśl art. 34 ust. 1 ww. ustawy:
Organy rentowe są obowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki miesięczne od wypłacanych bezpośrednio przez te organy emerytur i rent, świadczeń przedemerytalnych i zasiłków przedemerytalnych, nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych, zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego, rent strukturalnych, rent socjalnych, dodatków dopełniających oraz rodzicielskich świadczeń uzupełniających.
W świetle powyższego, otrzymywana w Polsce emerytura wypłacana z tytułu wykonywania w przeszłości zawodu nauczyciela podlega opodatkowaniu w Polsce jako przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy, a płatnik tej emerytury jest zobowiązany do poboru zaliczek miesięcznych od tego świadczenia.
Zgodnie natomiast z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku.
W związku z powyższym, dochody z emerytury podlegają opodatkowaniu według zasad określonych w art. 27 ust. 1 ustawy (skali podatkowej) i powinny zostać wykazane w zeznaniu rocznym, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pani stanowisko w części dotyczącej braku opodatkowania w Polsce emerytury wypłacanej z Polski jest nieprawidłowe.
Wątpliwości budzi Pani również kwestia opodatkowania w Polsce wynagrodzenia otrzymywanego z tytułu prowadzenia przez Panią lekcji jako nauczyciel w Zespole Szkół Zawodowych.
Stosownie do art. 20 ust. 1 tej Konwencji:
Nauczyciel i pracownik badawczy, posiadający miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie, który udaje się do drugiego Umawiającego się Państwa, aby prowadzić wykłady lub badania, jest zwolniony od opodatkowania w tym drugim Państwie z tytułu wynagrodzenia otrzymywanego za swą działalność przez okres nie przekraczający dwóch lat.
W świetle powołanego postanowienia umowy możliwość zastosowania zwolnienia z opodatkowania jest zatem uzależniona m.in. od długości trwania pobytu danej osoby. Okres ten bowiem nie może przekroczyć dwóch lat, licząc od daty pierwszego przyjazdu w tym celu.
Przy tym, okres zwolnienia powinien być liczony na zasadzie sumowania poszczególnych okresów, w których dana osoba przebywa w tym państwie w celu nauczania lub prowadzenia prac badawczych. Nie podlegają więc sumowaniu te okresy pobytu, które nie miały związku z wykonywaniem tego rodzaju usług. Nie chodzi tu jednak o krótkie okresy nie przerywające ciągłości pracy, np. wyjazd na wakacje i ponowny powrót po ich upływie do tej samej pracy.
Natomiast w momencie przekroczenia okresu dwóch lat państwo miejsca wykonywania tego rodzaju usług (Polska) ma prawo do opodatkowania dochodu uzyskanego w trakcie całego pobytu (a zatem od początku okresu przebywania na terytorium tego państwa). Tym samym, podatek od wypłaconego wynagrodzenia powinien zostać naliczony „wstecz”, tzn. od momentu przybycia nauczyciela do Polski w celu prowadzenia wykładów.
Zatem w sytuacji, gdy nauczyciel ma miejsce zamieszkania we Francji i uzyskuje wynagrodzenie za prowadzenie wykładów w Polsce, a pobyt Jego nie przekracza dwóch lat od daty przybycia do Polski w tym celu, to wynagrodzenie jest zwolnione z opodatkowania. Natomiast po upływie tego okresu to wyłączenie nie ma zastosowania.
Do wyliczenia okresu dwóch lat należy wziąć pod uwagę cały okres pobytu w Polsce, a nie tylko część pobytu.
Przenosząc powyższe na grunt Pani sprawy należy w pierwszej kolejności ustalić, czy Pani pobyt na terytorium Polski w celu prowadzenia zajęć w szkole nie przekroczył dwóch lat, licząc od daty Pani pierwszego przyjazdu w tym celu.
Jak wynika z wniosku i jego uzupełnienia, udawała się Pani do Polski w celu prowadzenia zajęć w szkole w okresie od 1 września 2023 r. do 25 listopada 2025 r.
W związku z powyższym przebywała Pani na terenie Polski przez okres przekraczający dwa lata od daty pierwszego przyjazdu do Polski.
Zatem nie ma zastosowania zwolnienie wynikające z art. 20 ust. 1 umowy polsko – francuskiej, gdyż nie został spełniony warunek okresu przebywania przez Panią na terytorium Polski.
W sytuacji gdy nie są spełnione warunki określone w art. 20 ust. 1 ww. umowy, a prowadzi Pani zajęcia na podstawie umowy o pracę, to do dochodu uzyskanego przez Panią w Polsce z tego tytułu ma zastosowanie art. 15 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Francją, regulujący opodatkowanie dochodów z pracy najemnej.
W myśl art. 15 ust. 1 umowy polsko – francuskiej:
Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18 i 19 pensje, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, wówczas osiągnięte za nią wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu w tym drugim Państwie.
Na podstawie ust. 2 ww. artykułu:
Bez względu na postanowienia ustępu 1 wynagrodzenia, jakie osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej na terenie drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:
a)odbiorca przebywa w drugim Państwie podczas jednego lub kilku okresów, nie przekraczających łącznie 183 dni w danym roku podatkowym,
b)wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma w tym drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby,
c)wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 umowy, wynagrodzenie pracownika mającego miejsce zamieszkania we Francji podlega opodatkowaniu tylko we Francji, chyba że praca wykonywana jest na terytorium Polski. W takim przypadku dochód ten może być opodatkowany zarówno w Polsce jak i w państwie rezydencji, czyli we Francji.
Natomiast art. 15 ust. 2 umowy, określa wyjątek od powyższej zasady, zgodnie z którym wynagrodzenie pracownika podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, czyli we Francji, o ile łącznie zostaną spełnione określone w tym artykule warunki. Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków powoduje, że wynagrodzenie pracownika podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 umowy, czyli w państwie, w którym praca jest wykonywana (w Polsce ) oraz w państwie miejsca zamieszkania podatnika (we Francji).
Mając na uwadze powyższe, uzyskiwała Pani dochody z tytułu umowy o pracę wykonywaną w Polsce od podmiotu mającego siedzibę w Polsce. Zatem nie zostaną spełnione warunki z lit. b) i c). Długość pobytu w tym przypadku nie ma znaczenia. W konsekwencji więc, wynagrodzenie z tytułu pracy w Polsce podlega opodatkowaniu zarówno we Francji, jak i w Polsce, na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 umowy.
W Polsce opodatkowaniu podlega dochód z tytułu pracy tu wykonywanej, zgodnie z przepisami ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z treści art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Zgodnie zatem z literalnym brzmieniem ww. artykułu przychodami ze stosunku pracy są wszelkie świadczenia otrzymywane przez pracownika w związku z pozostawaniem w stosunku pracy.
Jak wynika z art. 45 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
Zatem Pani dochody uzyskane w Polsce z tytułu pracy na stanowisku nauczyciela podlegają opodatkowaniu w Polsce na zasadach wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochody te powinna Pani rozliczyć w Polsce na zasadach ogólnych według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy.
Pani stanowisko w części dotyczącej zastosowania zwolnienia z art. 20 umowy polsko-francuskiej jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
·stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
·zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

