Interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.238.2026.1.DP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A.B.

(...)

2)Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

C.D.

(...)

Opis stanu faktycznego

26 czerwca 2007 r. rodzice Wnioskodawczyni (Zainteresowanej będącej stroną postępowania) oraz jej brata (Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania) na podstawie aktu notarialnego (Repertorium A nr (...)), nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. W dacie nabycia między rodzicami Wnioskodawczyni obowiązywał ustrój ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej.

Następnie, 7 listopada 2008 r. na mocy aktu notarialnego (Rep. A nr (...)), zawarta została ze Spółdzielnią Mieszkaniową umowa o ustanowienie i przeniesienie odrębnej własności przedmiotowego lokalu mieszkalnego na rzecz rodziców Wnioskodawczyni (przekształcenie prawa spółdzielczego w prawo odrębnej własności).

17 października 2021 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. Zgodnie z Aktem Poświadczenia Dziedziczenia sporządzonym 8 listopada 2024 r. (Rep. A nr (...)), spadek po zmarłym na podstawie ustawy nabyli z dobrodziejstwem inwentarza:

·matka Wnioskodawczyni w udziale wynoszącym 1/3 części spadku,

·Wnioskodawczyni w udziale wynoszącym 1/3 części spadku,

·brat Wnioskodawczyni w udziale wynoszącym 1/3 części spadku.

(...) 2024 r. zmarła matka Wnioskodawczyni. Zgodnie z Aktem Poświadczenia Dziedziczenia sporządzonym (...) 2024 r. (Rep. A nr (...)), spadek po zmarłej na podstawie ustawy nabyli z dobrodziejstwem inwentarza:

·Wnioskodawczyni w udziale wynoszącym 1/2 części spadku,

·brat Wnioskodawczyni w udziale wynoszącym 1/2 części spadku.

9 stycznia 2026 r. Wnioskodawczyni wraz z bratem, na podstawie aktu notarialnego (Rep. A nr (...)), dokonała odpłatnego zbycia (sprzedaży) przedmiotowej nieruchomości, nabytej w drodze spadkobrania po rodzicach w opisanych uprzednio okolicznościach.

Pytanie

Czy w zaistniałym stanie faktycznym w związku z dokonaniem sprzedaży udziałów w nieruchomości, o której mowa we wniosku, po dokonaniu sprzedaży nastąpi po stronie Wnioskodawczyni oraz jej brata obowiązek zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni oraz jej brata, dokonana sprzedaż udziałów w nieruchomości nabytej w drodze spadku po obojgu rodzicach nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż zostanie dokonana po upływie 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, a także spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, podlega opodatkowaniu, jeżeli następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Kluczowe znaczenie w sprawie mają jednak przepisy szczególne dotyczące spadkobierców:

1)Art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, pięcioletni okres, o którym mowa powyżej, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę.

2)Art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje dodatkowo, że w przypadku małżonków pozostających w ustroju wspólności majątkowej, termin ten liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość (lub prawo) została nabyta do ich majątku wspólnego.

W opisanym stanie faktycznym rodzice Wnioskodawczyni oraz jej brata nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu w 2007 r. do majątku wspólnego. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą oraz praktyką organów podatkowych, późniejsze przekształcenie tego prawa w odrębną własność (w 2008 r.) nie przerywa biegu terminu pięcioletniego, gdyż jest jedynie zmianą formy prawnej władania lokalem, a nie nowym nabyciem w rozumieniu podatkowym.

W związku z powyższym:

1)Bieg 5-letniego terminu dla całości nieruchomości (zarówno dla udziału odziedziczonego po ojcu zmarłym w 2021 r., jak i po matce zmarłej w 2024 r.) rozpoczął się z końcem 2007 r.

2)Termin ten upłynął bezpowrotnie 31 grudnia 2012 r.

3)Fakt, że Wnioskodawczyni oraz jej brat nabyli udziały w drodze dziedziczenia w latach 2021 i 2024, nie ma wpływu na sposób liczenia terminu, ponieważ ustawa nakazuje cofnąć się do daty nabycia nieruchomości przez spadkodawców (rodziców).

W konsekwencji, sprzedaż udziałów w nieruchomości w 2026 r. nastąpi po upływie ustawowego terminu 5 lat od daty jej nabycia przez spadkodawców. W konsekwencji przychód uzyskany ze sprzedaży nie będzie stanowił źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a na Wnioskodawczyni oraz jej bracie nie będą ciążyły żadne obowiązki podatkowe z tego tytułu (w tym brak obowiązku składania deklaracji PIT-39).

Powyższe znajduje potwierdzeniem, in. w:

·Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 kwietnia 2025 r., 0114-KDIP3-2.4011.232.2025.2.JK3 – organ potwierdził, że w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego odziedziczonego po rodzicach, którzy nabyli prawo do lokalu do majątku wspólnego, 5-letni termin liczy się od końca roku, w którym nastąpiło nabycie przez rodziców. Sprzedaż po upływie tego terminu nie podlega opodatkowaniu, nawet jeśli udział po jednym z rodziców został odziedziczony później.

·Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 27 grudnia 2024 r. 0112-KDSL1-2.4011.634.2024. 1.PSZ – wskazano, że w przypadku nabycia udziałów w lokalu mieszkalnym w drodze spadku po rodzicach, którzy nabyli lokal do majątku wspólnego, 5-letni termin liczy się od końca roku nabycia przez rodziców, a nie od daty dziedziczenia. Sprzedaż po upływie tego terminu nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu.

·Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 15 kwietnia 2025 r. 0112-KDSL1-2.4011.95.2025.2.PS – organ wyjaśnił, że w przypadku dziedziczenia udziałów w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego po rodzicach, którzy nabyli to prawo do majątku wspólnego, datą nabycia dla celów podatkowych jest data nabycia przez rodziców, a nie data dziedziczenia. Sprzedaż po upływie 5 lat od tej daty nie podlega opodatkowaniu.

·Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 28 maja 2024 r., 0113-KDWPT.4011.34.2024.1.DS – potwierdzono, że w przypadku majątku wspólnego małżonków, 5-letni termin liczy się od końca roku, w którym nastąpiło nabycie do majątku wspólnego, niezależnie od późniejszych przekształceń własnościowych (dziedziczenia udziałów).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)innych rzeczy,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wobec tego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment i sposób nabycia tej nieruchomości.

W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i ww. praw majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.

Użyte w przytoczonym przepisie pojęcie „nabycie” nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej. Zatem pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, to znaczy, że nabycie nieruchomości następuje z chwilą uzyskania prawa własności do tej nieruchomości, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do nabycia tego prawa własności.

Z opisu zdarzenia wynika, że Państwa rodzice w 2007 r, nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego a następnie w 2008 r. zawarli ze spółdzielnią mieszkaniową umowę o ustanowienie i przeniesienie odrębnej własności tego lokalu mieszkalnego na własną rzecz.

Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w Księdze Drugiej ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) – „Własność i inne prawa rzeczowe”.

W myśl art. 17¹⁴ ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 558 ze zm.):

Na pisemne żądanie członka lub osoby niebędącej członkiem spółdzielni, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, spółdzielnia mieszkaniowa jest obowiązana zawrzeć umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego:

1)spłaty przypadających na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z budową, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami;

2)spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.

Zgodnie z art. 17¹⁷ ww. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

Jeżeli spółdzielnia, na mocy jednostronnej czynności prawnej, ustanowiła dla siebie odrębną własność lokalu, przeniesienie własności lokalu może nastąpić wyłącznie na rzecz członka, któremu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu, albo osoby niebędącej członkiem spółdzielni, której przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu.

Ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego powoduje, że osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do lokalu mieszkalnego oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości gruntowej i części wspólnych budynku, w którym znajduje się lokal mieszkalny. Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz przeniesienie prawa własności nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Tym samym przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność jest jedynie zmianą formy prawnej dysponowania lokalem mieszkalnym.

Zatem w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych datę nabycia lokalu mieszkalnego należy utożsamiać z chwilą pierwotnego nabycia prawa do tego lokalu, tj. z datą nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie – Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 922 § 1 tej ustawy:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Z kolei, art. 924 ustawy – Kodeks cywilny stanowi, że:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Stosownie do art. 925 powołanej ustawy – Kodeks cywilny:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu, bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału.

Na mocy art. 206 omawianej ustawy:

Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Z opisu zdarzenia wynika, że:

·W 2021 r. zmarł Państwa ojciec. Spadek po zmarłym na podstawie ustawy nabyli z dobrodziejstwem inwentarza: Państwa matka w udziale wynoszącym 1/3 części spadku, Pan w udziale wynoszącym 1/3 części spadku oraz Pani w udziale wynoszącym 1/3 części spadku.

·W 2024 r. zmarła Państwa matka. Spadek po zmarłej na podstawie ustawy – z dobrodziejstwem inwentarza – nabyła Pani w udziale wynoszącym 1/2 części spadku oraz Pani w udziale wynoszącym 1/2 części spadku.

·9 stycznia 2026 r. sprzedali Państwo nabyte w spadku udziały w nieruchomości.

Mając na uwadze opis zdarzenia oraz zacytowane uprzednio przepisy prawa wskazuję, że skoro lokal mieszkalny, który stanowił odrębną nieruchomość należał do majątku wspólnego Państwa rodziców, to w momencie śmierci Państwa ojca nie nastąpiło nabycie udziału w tej nieruchomości przez Państwa matkę. W przypadku spadkobrania nie dochodzi bowiem do ponownego nabycia udziału w nieruchomości, jeżeli nieruchomość należała do majątku wspólnego małżonków.

Wobec tego, 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego przez Państwa rodziców do ich majątku wspólnego małżeńskiego.

Uznać zatem należy, że 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w Państwa przypadku niewątpliwie upłynął, bowiem – jak wynika z opisu zdarzenia – od końca roku, w którym Państwa rodzice nabyli opisany w zdarzeniu lokal mieszkalny, tj. od 2007 r. – upłynęło ponad 5 lat.

W konsekwencji, odpłatne zbycie udziałów w lokalu mieszkalnym – stanowiącym odrębną nieruchomość – nabytych w spadku po rodzicach, nie będzie stanowiła dla Państwa źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, nie wystąpi u Państwa obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nabytych w spadku udziałów w lokalu mieszkalnym.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zdarzenia.

Przywołane przez Państwa we wniosku indywidualne interpretacje prawa podatkowego zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pani A.B. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.