Interpretacja indywidualna z dnia 12 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.242.2026.1.GG
Refundacja kosztów zakupu okularów korygujących wzrok poniesionych na podstawie tego samego zaświadczenia lekarskiego, które nie wskazuje na pogorszenie wzroku ani zalecenie zmiany okularów, stanowi opodatkowany przychód pracownika ze stosunku pracy, bez możliwości zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Sąd Rejonowy…. zgodnie z przepisami prawa pracy kieruje pracowników na obowiązkowe badania lekarskie (wstępne, okresowe, kontrolne). Zdolność pracownika do wykonywania pracy na danym stanowisku potwierdzana jest przez lekarza medycyny pracy. Ponadto, jeżeli wyniki badania okulistycznego wykażą potrzebę używania okularów podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego, to pracodawca zapewnia okulary zgodnie z § 8 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe.
§ 8 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że:
Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom okulary korygujące wzrok, zgodne z zaleceniem lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej, o której mowa w ust. 1, wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego.
Wynik badania okulistycznego wskazujący na konieczność stosowania lub wymiany okularów obliguje pracodawcę do zapewnienia pracownikowi okularów korygujących wzrok, zgodnie z zaleceniami lekarza.
W Sądzie Rejonowym …wprowadzono Zarządzenie Prezesa i Dyrektora Sądu Rejonowego … z dnia 28 lutego 2025 r. w sprawie zasad refundacji kosztów zakupu okularów lub szkieł kontaktowych korygujących wzrok dla pracowników Sądu Rejonowego …. .
Zgodnie z wydanym zarządzeniem pracownikowi zatrudnionemu w Sądzie Rejonowym … (dalej: „Pracodawca”) przysługuje prawo refundacji kosztu zakupu okularów lub szkieł kontaktowych korygujących wzrok, gdy spełnił poniższe warunki łącznie:
a)w ramach przeprowadzonego badania profilaktycznego na podstawie skierowania wydanego przez Pracodawcę, otrzymał on orzeczenie lekarskie/zaświadczenie wydane przez lekarza medycyny pracy stwierdzające konieczność stosowania okularów korygujących wzrok, do pracy przy monitorze ekranowym,
b)wykonuje pracę na stanowisku wyposażonym w monitor ekranowy, który używa przez co najmniej połowę dobowego wymiaru czasu pracy.
Pracodawca refunduje koszt zakupu okularów lub szkieł kontaktowych wyłącznie „korygujących wzrok” do pracy z monitorem ekranowym, a więc spełniających określoną funkcje, polegającą na zniesieniu lub zmniejszeniu skutków wrodzonej lub nabytej wady wzroku (refundacja następuje zgodnie ze wskazaniem w zaświadczeniu/orzeczeniu lekarza medycyny pracy).
Refundacja poniesionego kosztu zakupu okularów lub szkieł kontaktowych następuje na zasadach i warunkach określonych w niniejszym zarządzeniu.
Podstawą do refundacji zwrotu zakupu okularów lub szkieł kontaktowych są łącznie:
a)wniosek pracownika,
b)oryginał orzeczenia/zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego konieczność stosowania okularów/szkieł kontaktowych korygujących wzrok do pracy przy monitorze ekranowym,
c)oryginał imiennej faktury za zakup okularów/szkieł kontaktowych wystawionej na pracownika po dacie wystawienia zaświadczenia, o którym mowa w ust. b).
Refundacja kosztów poniesionych na zakup okularów lub szkieł kontaktowych może nastąpić w terminie do 24 miesięcy od dnia otrzymania orzeczenia/zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego konieczność stosowania okularów lub szkieł kontaktowych korygujących wzrok do pracy przy monitorze ekranowym.
Refundacji podlega poniesiony przez pracownika koszt zakupu okularów, szkieł korekcyjnych lub szkieł kontaktowych korygujących wzrok, w wysokości 15% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie przepisów regulujących kwestię minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązujących na dzień złożenia wniosku.
Jeżeli kwota na fakturze jest niższa od 15% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, pracownikowi przysługuje refundacja w wysokości kwoty określonej na fakturze.
Dofinansowanie kosztu zakupu okularów lub szkieł kontaktowych przysługuje raz na dwa lata. W przypadku zmiany wady wzroku przed upływem dwóch lat na pisemny wniosek Pracownika, po złożeniu przez Pracownika oświadczenia o zmianie wady wzroku utrudniającej wykonywanie obowiązków pracowniczych przy użyciu posiadanych i zrefundowanych okularów lub szkieł, Pracodawca kieruje tego Pracownika na dodatkowe badania profilaktyczne.
Na podstawie orzeczenia/zaświadczenia wydanego przez lekarza medycyny pracy stwierdzającego potrzebę stosowania okularów korygujących wzrok podczas pracy z monitorem ekranowym oraz konieczność zmiany okularów korekcyjnych z uwagi na zmianę wady wzroku Pracownika, przysługuje refundacja wyłącznie kosztu samych szkieł korekcyjnych w okularach lub szkieł kontaktowych.
Refundacja poniesionego kosztu zakupu okularów lub szkieł kontaktowych korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pracodawca planuje wprowadzenie zmiany wydanego zarządzenia poprzez możliwość wystąpienia przez pracownika o refundację zakupu okularów lub szkieł kontaktowych korygujących wzrok ponownie na podstawie tego samego zaświadczenia, tj. bez konieczności kierowania go przez Pracodawcę na dodatkowe badania profilaktyczne.
Pytanie
Czy refundacja poniesionych i udokumentowanych przez pracownika kosztów zakupu okularów korygujących wzrok, w sytuacji gdy pracownik wystąpi o tę refundację ponownie na podstawie tego samego zaświadczenia lekarskiego, potwierdzającego zdolność do pracy na danym stanowisku i zawierającego zalecenie pracy przy komputerze w okularach korygujących wzrok, będzie stanowić przychód pracownika ze stosunku pracy, który korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Państwa stanowisko w sprawie
W przekonaniu wnioskującego refundacja poniesionych i udokumentowanych przez pracownika kosztów zakupu okularów korygujących wzrok, w sytuacji gdy pracownik wystąpi o tę refundację ponownie na podstawie tego samego zaświadczenia lekarskiego będzie stanowić przychód pracownika ze stosunku pracy, który nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponowny zakup okularów korygujących nie będzie wynikiem pogorszenia wady wzroku, a jedynie chęcią ich wymiany na nowe. Zgodnie z wewnętrznymi regulacjami w zakładzie pracy możliwość ich wymiany co dwa lata bez kierowania na kolejne badania stanowi jedynie bonus pracowniczy.
W związku z powyższym, Sąd Rejonowy … będzie zobowiązany do pobrania zaliczki od wypłaconych kwot refundacji.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w cytowanej ustawie, bądź, od których zaniechano poboru podatku.
Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Należy zauważyć, że użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi, bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
W świetle art. 21 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy:
Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.
Jak wynika z art. 229 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.) oraz § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu opieki profilaktycznej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych dla celów przewidzianych w Kodeksie pracy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 607 ze zm.):
Rozporządzenie określa zakres wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich pracowników, o których mowa w art. 229 § 1, 2 i 5 Kodeksu pracy, zwanych dalej: „badaniami profilaktycznymi”, tryb ich przeprowadzania oraz sposób dokumentowania i kontroli tych badań.
Natomiast § 4 ww. rozporządzenia wskazuje:
1. Badanie profilaktyczne przeprowadza się na podstawie skierowania wydanego przez pracodawcę.
1a. Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje osoba kierowana na badania.
2. Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:
1) określenie rodzaju badania profilaktycznego, jakie ma być wykonane;
2) w przypadku osób przyjmowanych do pracy lub pracowników przenoszonych na inne stanowiska pracy - określenie stanowiska pracy, na którym osoba ta ma być zatrudniona; w tym przypadku pracodawca może wskazać w skierowaniu dwa lub więcej stanowisk pracy, w kolejności odpowiadającej potrzebom zakładu;
3) w przypadku pracowników - określenie stanowiska pracy, na którym pracownik jest zatrudniony;
4) opis warunków pracy uwzględniający informacje o występowaniu na stanowisku lub stanowiskach pracy, o których mowa w pkt 2 i 3, czynników niebezpiecznych, szkodliwych dla zdrowia lub czynników uciążliwych i innych wynikających ze sposobu wykonywania pracy, z podaniem wielkości narażenia oraz aktualnych wyników badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia, wykonanych na tych stanowiskach.
3. Wzór skierowania na badania lekarskie stanowi załącznik nr 3a do rozporządzenia.
Na podstawie art. 2376 § 1 Kodeksu pracy:
Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy oraz informować go o sposobach posługiwania się tymi środkami.
Według § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 58):
Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym na stanowiskach z monitorami ekranowymi profilaktyczną opiekę zdrowotną, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Następnie § 8 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi:
Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom okulary korygujące wzrok, zgodne z zaleceniem lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej, o której mowa w ust. 1, wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego.
Formę zapewnienia okularów korygujących wzrok określa pracodawca. Istotne jest, aby pracownik został zaopatrzony w okulary lub soczewki kontaktowe zgodnie z zaleceniem lekarza.
Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, zauważyć należy, że pracodawca – kierując pracownika na badanie lekarskie w oparciu, o które zostało wydane zaświadczenie stwierdzające konieczność używania okularów korygujących wzrok – wywiązał się z ciążących na nim obowiązków.
Zauważyć ponadto należy, że niewątpliwie np. pogorszenie wzroku pracownika należy traktować jako zmianę jego stanu zdrowia, uzasadniającą konieczność wcześniejszego, niż wymagałoby to z obowiązującego zaświadczenia lekarskiego, przeprowadzenia badania lekarskiego.
Podkreślenia wymaga fakt, że brak jest w ww. przepisach regulacji, która ograniczałaby prawo pracodawcy do skierowania pracownika na badania w sytuacji, gdy formalnie zachowuje jeszcze ważność wydane uprzednio zaświadczenie lekarskie. Przeciwnie, biorąc pod uwagę ciążący na pracodawcy generalny obowiązek zapewnienia pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, zgłoszenie pracodawcy przez pracownika pogorszenia stanu zdrowia, powinno skłonić pracodawcę do skierowania pracownika na badania profilaktyczne.
Z analizy sprawy wynika, że Państwa wątpliwości budzi okoliczność zwolnienia od opodatkowania przychodu w związku z refundacją wydatków poniesionych na zakup okularów korekcyjnych, w sytuacji, gdy pracownik wystąpił ponownie o refundację wydatków związanych z okularami korekcyjnymi na podstawie zaświadczenia lekarskiego, z którego nie wynika pogorszenie się wzroku lub zalecenie zmiany okularów.
Powyższe uprawnia zatem do postawienia tezy, że jeżeli z zaświadczenia lekarskiego nie wynika pogorszenie się wzroku lub zalecenie zmiany okularów, to brak jest podstaw prawnych do zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych kolejnej refundacji kosztów zakupu okularów na podstawie tego samego zaświadczenia.
Reasumując, stwierdzić należy, że co do zasady refundacja poniesionych i udokumentowanych przez Państwa kosztów zakupu okularów korygujących wzrok, stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, który korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy. Jednakże, nie stanowi podstawy do zastosowania ww. zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych przychodu w związku z refundacją poniesionych wydatków dokonaną ponownie na podstawie tego samego zaświadczenia lekarskiego, jeżeli z zaświadczenia lekarskiego nie wynika pogorszenie się wzroku lub zalecenie zmiany okularów.
Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Stosownie do art. 38 ust. 1 powyższej ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
Reasumując, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym refundacja poniesionych i udokumentowanych przez pracownika kosztów zakupu okularów korygujących wzrok, w sytuacji gdy pracownik wystąpi o tę refundację ponownie na podstawie tego samego zaświadczenia lekarskiego, potwierdzającego zdolność do pracy na danym stanowisku i zawierającego zalecenie pracy przy komputerze w okularach korygujących wzrok stanowi dla niego przychód, który podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, od wartości ww. świadczenia, jako przychodu pracownika ze stosunku pracy, Państwo, jako płatnik będą zobowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy.
Dodatkowe informacje
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Państwa stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ….. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
