tematy:

Interpretacja indywidualna z dnia 18 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDSB1-1.4019.6.2026.2.ND

Produkt sklasyfikowany w PKWiU w klasie 10.89 z zawartością cukrów powyżej 5 g/100 ml jest napojem, którego wprowadzenie na rynek krajowy podlega opłacie od środków spożywczych. Obowiązek zapłaty ciąży na zamawiającym, jeśli prowadzi on sprzedaż detaliczną. Maksymalna wysokość opłaty to 1,20 PLN na litr produktu.

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:

1.czy Produkt jest napojem, o którym mowa w art. 12b ust. 1 ustawy, w konsekwencji czego jego wprowadzanie na rynek krajowy podlega opłacie od środków spożywczych – jest nieprawidłowe;

2.czy w przypadku wprowadzania Produktu na rynek krajowy obowiązek zapłaty opłaty (zgodnie z art. 12d ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy) powstaje po Państwa stronie z uwagi na fakt, iż są Państwo zamawiającym, który zawarł z producentem tego Produktu umowę dotyczącą jego produkcji, a skład napoju objętego opłatą stanowi element tej umowy – jest nieprawidłowe;

3.czy w przypadku wprowadzania Produktu na rynek krajowy wysokość opłaty wynosi 1,20 PLN w przeliczeniu na 1 litr Produktu (zgodnie z art. 12f ust. 1-2 i 5-6 ustawy) – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy przepisów ustawy o zdrowiu publicznym, w zakresie opłaty od środków spożywczych. Uzupełnili go Państwo pismem z dnia 24 kwietnia 2026 r. (data wpływu 24 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Głównym przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez (...) jest sprzedaż różnego rodzaju produktów, których zastosowaniem jest ochrona, poprawa lub zachowanie zdrowia ludzkiego, w szczególności: (...).

Jednym z tych produktów jest produkt o nazwie handlowej (...) ("Produkt").

Skład Produktu: (...).

Właściwości organoleptyczne Produktu są następujące:

-wygląd: gęsta ciecz, barwa jasno do ciemnobrunatnej, możliwa opalizacja;

-smak: słodki, lekko kwaśny, charakterystyczny dla użytych składników;

-zapach: truskawkowy, charakterystyczny dla użytych składników.

Produkt ma zastosowanie w przypadku nagłego spadku poziomu glukozy we krwi. (...)

W 100 ml Produktu zawartych jest 40 g cukrów.

Produkt nie jest:

- wyrobem medycznym w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 2022 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 974 z późn. zm.);

- suplementem diety w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2023 r. poz. 1148 z późn. zm.);

- żywnością specjalnego przeznaczenia medycznego, preparatem do początkowego żywienia niemowląt ani preparatem do dalszego żywienia niemowląt, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr 609/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylającym dyrektywę Rady 92/52/EWG, dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE) nr 953/2009 (Dz. Urz. UE L 181 z 29.06.2013, str. 35, z późn. zm.);

- wyrobem akcyzowym w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1542 z późn. zm.);

- produktem, w którym udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego oraz zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju;

- roztworem węglowodanowo-elektrolitowym, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 432/2012 z dnia 16 maja 2012 r. ustanawiającym wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności, innych niż oświadczenia odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz rozwoju i zdrowia dzieci (Dz. Urz. UE L 136 z 25.05.2012, str. 1, z późn. zm.), w którym zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju;

- wyrobem, w którym na pierwszym miejscu w wykazie składników znajduje się mleko albo jego przetwory.

W ocenie Spółki Produkt jest klasyfikowany na gruncie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług ("PKWiU") w pozycji 10.89.19.0 "Pozostałe różne artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane".

Produkt jest produkowany przez podmiot trzeci z siedzibą na terytorium Polski ("Producent") na zamówienie (...), na podstawie odpowiedniej umowy zawartej pomiędzy Spółką a Producentem. W umowie jest określony m.in. skład Produktu. Produkty są produkowane na terytorium Polski.

Spółka prowadzi sprzedaż Produktu do odbiorców hurtowych – (...) ("Hurtownie") prowadzących działalność na terytorium Polski. Spółka nie prowadzi sprzedaży Produktu do punktów sprzedaży detalicznej, ani nie prowadzi sprzedaży detalicznej Produktu w rozumieniu Ustawy.

Sprzedaż Produktu do punktów sprzedaży detalicznej jest prowadzona przez Hurtownie.

Sprzedaż detaliczna Produktu do konsumentów jest prowadzona przez punkty sprzedaży detalicznej (w praktyce wyłącznie przez (...)).

Wniosek uzupełnili Państwo o następujące informacje:

Spółka potwierdza, że przez „Opłatę” rozumie opłatę, o której mowa w rozdziale 3a „Opłata od środków spożywczych” Ustawy, tzn. w art. 12a ust. 1 i nast. Ustawy.

Spółka potwierdza, że Produkt, o którym mowa we Wniosku, jest ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, o której mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. z 2025 r. poz. 1829) w klasie 10.89 "Pozostałe artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane".

Ponadto Spółka potwierdza, że cukier występujący w Produkcie – tzn. (...) – jest monosacharydem (cukrem prostym).

Spółka wyjaśnia również, że zawartość cukrów w Produkcie w wysokości 40 g/100 ml jest wykazana w tabeli wartości odżywczych zamieszczonej na opakowaniu jednostkowym Produktu (...).

Pytania

1. Czy Produkt jest napojem, o którym mowa w art. 12b ust. 1 ustawy, w konsekwencji czego jego wprowadzanie na rynek krajowy podlega Opłacie?

2. Czy jeżeli zostałoby stwierdzone, że wprowadzanie Produktu na rynek krajowy podlega Opłacie, to obowiązek zapłaty tej Opłaty (zgodnie z art. 12d ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy) ciąży na Spółce jako na zamawiającym, który zawarł z producentem Produktu umowę dotyczącą produkcji Produktu dla Spółki, a skład napoju objętego opłatą stanowi element tej umowy? (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

3. Czy jeżeli zostałoby stwierdzone, że wprowadzanie Produktu na rynek krajowy podlega Opłacie, to wysokość tej Opłaty wynosi 1,20 PLN w przeliczeniu na 1 litr Produktu (zgodnie z art. 12f ust. 1-2 i 5-6 Ustawy)?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

(…) stoi na stanowisku, że:

1)Produkt nie jest napojem, o którym mowa w art. 12b ust. 1 Ustawy, w konsekwencji czego jego wprowadzanie na rynek krajowy nie podlega Opłacie;

2) jeżeli jednak zostałoby stwierdzone, że wprowadzanie Produktu podlega Opłacie, to obowiązek zapłaty tej Opłaty (zgodnie z art. 12d ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy) ciąży wyłącznie na (…) jako na zamawiającym, który zawarł z producentem Produktu umowę dotyczącą produkcji Produktu dla Spółki, a skład napoju objętego opłatą stanowi element tej umowy;

3) jeżeli jednak zostałoby stwierdzone, że wprowadzanie Produktu podlega Opłacie, to wysokość tej Opłaty wynosi 1,20 PLN w przeliczeniu na 1 litr Produktu (zgodnie z art. 12f ust. 1-2 i 5-6 Ustawy).

Uzasadnienie stanowiska Spółki odnośnie do pytania 1):

Zgodnie z art. 12b ust. 1 Ustawy za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1 Ustawy (tzn. za napój, którego wprowadzanie na rynek krajowy podlega Opłacie), uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w PKWiU w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1 Ustawy, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie. Substancjami, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy, są m.in. cukry będące monosacharydami lub disacharydami oraz środki spożywcze zawierające te substancje oraz substancje słodzące, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.).

A zatem, aby wprowadzanie na rynek krajowy danego produktu podlegało Opłacie, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

1)dany produkt musi być wyrobem w postaci napoju lub syropu będącego środkiem spożywczym;

2)dany produkt musi być ujęty w PKWiU w klasach 10.32 lub 10.89 lub w dziale 11;

3)w składzie danego produktu musi znajdować się co najmniej jedna z substancji: cukry będące monosacharydami lub disacharydami lub środki spożywcze zawierające te substancje lub substancje słodzące, o których mowa w odpowiednich przepisach.

Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków w odniesieniu do danego produktu oznacza, że wprowadzanie tego produktu na rynek krajowy nie podlega Opłacie.

Odnosząc powyższe uwagi do Produktu, (…) stoi na stanowisku, że są spełnione warunki 2) i 3) powyżej - tzn.:

- w ocenie Spółki Produkt jest klasyfikowany na gruncie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług ("PKWiU") w pozycji 10.89.19.0 "Pozostałe różne artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane" - która to pozycja zawiera się w klasie PKWiU 10.89 "Pozostałe artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane";

- w składzie Produktu znajduje się (…) (stanowiący ok. (…)% składu Produktu), który składa się głównie z (…), która z kolei jest cukrem będącym monosacharydem.

Natomiast zdaniem Spółki w odniesieniu do Produktu nie jest spełniony warunek 1) powyżej - tzn. w ocenie (…) Produkt jest środkiem spożywczym, który jednak nie jest ani napojem, ani syropem.

Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2023 r. poz. 1148 z późn. zm.), żywnością (środkiem spożywczym) jest każda substancja lub produkt w rozumieniu art. 2 rozporządzenia nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd do Spraw Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w sprawie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463). Zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia żywność (lub środek spożywczy) oznacza jakiekolwiek substancje lub produkty, przetworzone, częściowo przetworzone lub nieprzetworzone, przeznaczone do spożycia przez ludzi lub, których spożycia przez ludzi można się spodziewać.

W świetle powyższego Produkt stanowi żywność (a tym samym środek spożywczy) w rozumieniu odpowiednich przepisów, o których mowa powyżej.

O ile jednak odpowiednie przepisy, o których mowa powyżej, definiują środki spożywcze - to nie zawierają one jakiejkolwiek definicji napoju ani syropu. Takiej definicji nie ma również w innych przepisach. W związku z tym konieczne jest odwołanie się do językowego rozumienia pojęć "napój" i "syrop".

Zgodnie z definicjami słownikowymi "napój" to "płyn przeznaczony do picia; porcja tego płynu". Chodzi więc o płyn i o jego picie. "Płyn" jest rozumiany potocznie i słownikowo jako "substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona", a także jako "ciało ciekłe, przyjmujące kształt zbiornika". Natomiast "picie" oznacza "spożywanie napoju". Należy też zauważyć, że w potocznym znaczeniu "picie napoju" jest najczęściej łączone z zaspokajaniem odczuwanego pragnienia.

Natomiast "syrop" w znaczeniu językowym, potocznym i słownikowym oznacza "produkt w postaci gęstej, lepkiej, bardzo słodkiej cieczy", "gęstą, lepką ciecz powstałą wskutek gotowania wody, soku itp. z dużą ilością cukru", ewentualnie "lekarstwo w płynie o lepkiej, gęstej konsystencji". Przy czym pojęcia "syrop" używa się w języku potocznym najczęściej w stosunku do substancji mających nadawać określony smak (np. syrop malinowy itp.) albo w stosunku do substancji o charakterze łagodzącym dolegliwości zdrowotne takie jak np. ból gardła, kaszel, katar, inne oznaki grypy, przeziębienia lub innych chorób układu oddechowego.

W ocenie (…), Produkt nie jest ani napojem, ani syropem (rozumianymi jak powyżej).

Produkt jest gęstą cieczą, która zasadniczo nie posiada walorów smakowych (tzn. nie jest spożywany w celu odczucia pożądanego smaku - ma jedynie ogólnie odczuwalny silnie słodki smak wynikający ze składu Produktu, który to smak jednak w żaden sposób nie jest pożądany przez osobę spożywającą, nie powoduje u niej przyjemnych odczuć smakowych itp.). Produkt nie służy także w jakimkolwiek stopniu zaspokojeniu pragnienia (ze względu na swój skład, postać i konsystencję oraz ilość, w której jest spożywany). Jedynym zastosowaniem Produktu jest podniesienie poziomu cukru we krwi, a więc polepszenie lub zachowanie odpowiedniego stanu zdrowia osoby spożywającej Produkt - co zasadniczo nie jest typowe dla napojów (rozumianych językowo, potocznie, słownikowo).

Ponadto Produkt nie ma jakichkolwiek zastosowań w zakresie nadawania smaku innym produktom czy też łagodzenia dolegliwości zdrowotnych takich jak np. ból gardła, kaszel, katar, inne oznaki grypy, przeziębienia lub innych chorób układu oddechowego.

Skoro zatem Produkt nie jest ani napojem ani syropem, o których mowa w art. 12b ust. 1 Ustawy - to jego wprowadzanie na rynek krajowy nie podlega Opłacie.

Spółka zauważa przy tym, że przedstawione przez nią stanowisko w pełni odpowiada celom wprowadzenia przepisów o Opłacie, które zostały przedstawione w trakcie procesu legislacyjnego, w wyniku którego Opłata została wprowadzona. Mianowicie, zgodnie z uzasadnieniem do projektu ustawy z dnia 14 lutego 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z promocją prozdrowotnych wyborów konsumentów (Dz. U. z 2020 r. poz. 1492 z późn. zm.) - która to ustawa wprowadziła przepisy Ustawy, o których mowa powyżej - zasadniczym celem tej zmiany było wykorzystanie polityki fiskalnej jako narzędzia służącego promocji prozdrowotnych wyborów konsumentów, poprzez stymulowanie wyborów prozdrowotnych konsumentów, poprzez nałożenie opłaty na napoje z dodatkiem cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych zawierających te substancje oraz substancje słodzące, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.), kofeiny lub tauryny (druk sejmowy nr 210 z dnia 6 lutego 2020 r.).

Z powyższego Spółka wnioskuje, że intencją nie było zastosowanie Opłaty w stosunku do tych produktów, które mają zastosowanie prozdrowotne, tzn. mają na celu polepszenie lub zachowanie odpowiedniego stanu zdrowia - również wtedy, kiedy w składzie danego produktu znajdują się substancje, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy.

W tym kontekście (…) wskazuje, że jedynym zastosowaniem Produktu jest właśnie zastosowanie prozdrowotne. Tzn. spożycie Produktu służy wyłącznie podniesieniu poziomu glukozy we krwi w sytuacji jego nagłego spadku, który może powodować pogorszenie stanu zdrowia.

Skoro zatem Produkt jest produktem wybitnie prozdrowotnym - to w ocenie Spółki nie powinien on podlegać Opłacie (niezależnie od tego, że jak wskazano powyżej według (…) nie jest on napojem ani syropem).

Stanowisko Spółki odnośnie do pytania 2) (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku):

Jeżeli zostałoby stwierdzone, że wprowadzanie Produktu podlega Opłacie, to obowiązek zapłaty tej Opłaty (zgodnie z art. 12d ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy) ciąży na (…) jako na zamawiającym, który zawarł z producentem Produktu umowę dotyczącą produkcji Produktu dla Spółki, a skład napoju objętego opłatą stanowi element tej umowy.

(…) należy zwrócić uwagę na następujące przepisy:

-art. 12d ust. 1 Ustawy - zgodnie z którym obowiązek zapłaty Opłaty ciąży na podmiocie będącym:

1) podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;

2) zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego Opłatą stanowi element umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego;

-art. 12d ust. 2 Ustawy - zgodnie z którym w przypadku powstania obowiązku zapłaty Opłaty na podstawie art. 12d ust. 1 pkt 2 obowiązek ten spoczywa wyłącznie na zamawiającym.

Jak wskazano wcześniej, Produkt jest wytwarzany przez Producenta na zamówienie (…), a skład Produktu jest określony w umowie zawartej pomiędzy Spółką a Producentem. W ocenie (…) oznacza to - w świetle art. 12d ust. 1 pkt w i ust. 2 Ustawy - że obowiązek zapłaty Opłaty spoczywa na Spółce, a nie na Producencie.

Nawet jednak jeżeli przyjąć by, że art. 12d ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy:

- odnoszą się do ewentualnych obowiązków w zakresie zapłaty Opłaty wyłącznie ściśle określonych dwóch podmiotów, tzn. wyłącznie producenta (tu: Producenta) i zamawiającego (tu: (…));

- natomiast nie odnoszą się one do ewentualnych obowiązków w zakresie zapłaty Opłaty przez inne podmioty prowadzące sprzedaż do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną (o których mowa w art. 12d ust. 1 pkt 1 Ustawy);

– to i tak nie powinno to powodować obciążenia zapłatą Opłaty ani Hurtowni, ani podmiotów prowadzących sprzedaż detaliczną Produktu. Zgodnie bowiem z art. 12d ust. 1 pkt 1 Ustawy, obowiązek zapłaty Opłaty ciąży na podmiocie sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku [podkreśl. Spółki]: producenta, podmiotu nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju. A zatem tylko jeżeli podmiot sprzedający napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną napoju jest jednym z następujących podmiotów:

-producentem napoju;

-podmiotem nabywającym napój w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

-importerem napoju;

– to na podmiocie takim ciąży obowiązek zapłaty Opłaty. Natomiast we wszystkich innych przypadkach (tzn. jeżeli ten podmiot nie jest ani producentem napoju, ani podmiotem nabywającym napój w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, ani importerem napoju) - na podmiocie takim nie ciąży taki obowiązek.

W przypadku Produktu, ani Hurtownie (prowadzące sprzedaż Produktu do punktów sprzedaży detalicznej) ani punkty sprzedaży detalicznej (prowadzące sprzedaż Produktu do konsumentów) nie są:

-producentem napoju;

-podmiotem nabywającym napój w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

-importerem napoju.

W związku z tym ani na Hurtowniach, ani na punktach sprzedaży detalicznej nie powinien ciążyć obowiązek zapłaty Opłaty.

Dodatkowo w uzupełnieniu Państwa stanowiska odnoszącym się do pytania 2 wskazali Państwo:

Ponadto Spółka prosi o nieuwzględnianie przy wydawaniu wnioskowanej interpretacji indywidualnej tych fragmentów jej stanowiska, które odnoszą się do ewentualnych obowiązków jakichkolwiek podmiotów innych niż sama Spółka.

Uzasadnienie stanowiska Spółki odnośnie do pytania 3):

Ponadto jeżeli zostałoby stwierdzone, że wprowadzanie Produktu podlega Opłacie, to wysokość Opłaty powinna zostać ustalona na podstawie art. 12f ust. 1-2 i 5-6 Ustawy.

Zgodnie z art 12f ust. 1 Ustawy na wysokość Opłaty składają się następujące części:

1)0,50 PLN za zawartość cukrów w ilości równej lub mniejszej niż 5 g w 100 ml napoju, lub za zawartość w jakiejkolwiek ilości co najmniej jednej substancji słodzącej, o których mowa w odpowiednich przepisach;

2)0,05 PLN za każdy gram cukrów powyżej 5 g w 100 ml napoju;

- w przeliczeniu na 1 litr napoju.

Zgodnie z art 12f ust. 2 Ustawy - wysokość opłaty dla napojów zawierających powyżej 5 g cukrów w 100 ml napoju stanowi sumę części, o których mowa w art. 12f ust. 1 pkt 1 i 2 Ustawy.

Stosownie do art. 12f ust. 5 Ustawy - do obliczenia Opłaty zawartość cukrów w 100 ml napoju jest zaokrąglana w górę do pełnego grama.

Zgodnie z art 12f ust. 6 Ustawy maksymalna wysokość Opłaty wynosi 1,20 PLN w przeliczeniu na 1 litr napoju.

W odniesieniu do Produktu oznacza to, że Opłata (obliczona zgodnie z art. 12f ust. 1-2 i 5 Ustawy) powinna wynosić:

0,50 PLN + [(40 g - 5 g) x 0,05 PLN/g] = 0,50 PLN + (35 g x 0,05 PLN/g) = 0,50 PLN + 1,75 PLN = 2,25 PLN.

A zatem przy uwzględnieniu art. 12f ust. 6 Ustawy, Opłata powinna wynosić 1,20 PLN za 1 litr Produktu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wnioskuw zakresie ustalenia:

1) czy Produkt jest napojem, o którym mowa w art. 12b ust. 1 ustawy, w konsekwencji czego jego wprowadzanie na rynek krajowy podlega opłacie od środków spożywczych – jest nieprawidłowe;

2) czy w przypadku wprowadzania Produktu na rynek krajowy obowiązek zapłaty opłaty (zgodnie z art. 12d ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy) powstaje po Państwa stronie z uwagi na fakt, iż są Państwo zamawiającym, który zawarł z producentem tego Produktu umowę dotyczącą jego produkcji, a skład napoju objętego opłatą stanowi element tej umowy – jest nieprawidłowe;

3) czy w przypadku wprowadzania Produktu na rynek krajowy wysokość opłaty wynosi 1,20 PLN w przeliczeniu na 1 litr Produktu (zgodnie z art. 12f ust. 1-2 i 5-6 ustawy) – jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12a ust. 1 i 2 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2026 r. poz. 149), zwanej dalej ustawą,

1.Wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:

1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.) zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1333/2008",

2)kofeiny lub tauryny

– podlega opłacie.

2. przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1, rozumie się sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.

Natomiast w myśl art. 12b ust. 1 ustawy,

za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

Zgodnie z art. 12d ust. 1 i 2 ustawy,

1.Obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej będącej:

1)podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;

2) zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego.

2. W przypadku powstania obowiązku zapłaty opłaty na podstawie ust. 1 pkt 2 obowiązek ten spoczywa wyłącznie na zamawiającym, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

Jak stanowi art. 12f ust. 1, 5 i 6 ustawy:

1.Na wysokość opłaty składają się następujące części:

1)0,50 zł za zawartość cukrów w ilości równej lub mniejszej niż 5 g w 100 ml napoju, lub za zawartość w jakiejkolwiek ilości co najmniej jednej substancji słodzącej, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008 ,

2)0,05 zł za każdy gram cukrów powyżej 5 g w 100 ml napoju

- w przeliczeniu na litr napoju.

(...)

5.Do obliczenia opłaty zawartość cukrów w 100 ml napoju jest zaokrąglana w górę do pełnego grama.

6.Maksymalna wysokość opłaty wynosi 1,2 zł w przeliczeniu na 1 litr napoju.

(...)

Z opisu stanu faktycznego wynika, że głównym przedmiotem Państwa działalności jest sprzedaż różnego rodzaju produktów, których zastosowaniem jest ochrona, poprawa lub zachowanie zdrowia ludzkiego, w szczególności: (…).

Jednym z tych produktów jest produkt o nazwie handlowej (…), będący przedmiotem wniosku. Produkt ma zastosowanie w przypadku nagłego spadku poziomu glukozy we krwi.

Właściwości organoleptyczne Produktu są następujące:

- wygląd: gęsta ciecz, barwa jasno do ciemnobrunatnej, możliwa opalizacja;

- smak: słodki, lekko kwaśny, charakterystyczny dla użytych składników;

- zapach: truskawkowy, charakterystyczny dla użytych składników.

Doprecyzowali Państwo, że ww. Produkt jest ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasie 10.89 "Pozostałe artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane".

Ponadto w Produkcie zawartych jest 40 g cukrów na 100 ml Produktu, a zawartość ta jest wykazana w tabeli wartości odżywczych zamieszczonej na opakowaniu jednostkowym Produktu (...). Potwierdzili Państwo także, że w Produkcie występuje (...), która jest monosacharydem (cukrem prostym).

Wskazali Państwo ponadto, że Produkt nie jest towarem podlegającym wyłączeniu zgodnie z art. 12b ust. 2 ustawy.

Wyjaśnili Państwo, że Produkt jest produkowany przez podmiot trzeci z siedzibą na terytorium Polski na Państwa zamówienie, na podstawie odpowiedniej umowy zawartej pomiędzy Państwem a Producentem. Ponadto wskazali Państwo, że w umowie jest określony m.in. skład Produktu, a Produkt jest produkowany na terytorium Polski.

We wniosku wskazali Państwo również, iż prowadzą sprzedaż Produktu do odbiorców hurtowych – (...) prowadzących działalność na terytorium Polski, a ponadto wyjaśnili Państwo, że nie prowadzą sprzedaży Produktu do punktów sprzedaży detalicznej, ani nie prowadzą sprzedaży detalicznej Produktu w rozumieniu ustawy.

Państwa wątpliwość budzi kwestia ustalenia, czy Produkt jest napojem, o którym mowa w art. 12b ust. 1 ustawy, w konsekwencji czego jego wprowadzanie na rynek krajowy podlega opłacie od środków spożywczych.

Jak wynika z wyżej powołanych przepisów ustawy, opłacie od środków spożywczych podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów ujętych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w składzie których znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

Zatem opłacie, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, podlega napój z dodatkiem:

-cukrów (monosacharydów i/lub disacharydów),

-środków spożywczych zawierających wskazane cukry,

-substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008,

-kofeiny i/lub tauryny.

Jak wskazali Państwo we wniosku (…) posiada następujący skład: (…)

Doprecyzowali Państwo także, że Produkt jest ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasie 10.89 "Pozostałe artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane", a cukier występujący w Produkcie – tzn. (…) – jest monosacharydem (cukrem prostym).

Jednakże w odniesieniu do Państwa stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, w którym to wskazali Państwo, że w Państwa ocenie Produkt jest środkiem spożywczym, który jednak nie jest ani napojem, ani syropem, wskazać należy zatem, że kluczowe jest zrozumienie pojęcia „napój”, o którym mowa w art. 12b ust. 1 ustawy.

W myśl art. 12b ust. 1 ustawy,

Z definicji słownikowej wynika, że napój to płyn przeznaczony do picia (por. Słownik Języka Polskiego PWN, https://sjp.pwn.pl/słowniki/napój.html), z kolei syrop to gęsta, lepka ciecz powstała wskutek gotowania wody, soku itp. z dużą ilością cukru (por. Słownik Języka Polskiego PWN, https://sjp.pwn.pl/slowniki/syrop.html).

Zatem opłatą od środków spożywczych objęte są wyłącznie produkty, które mają postać płynną.

Natomiast zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 031 z 1.2.2002, s. 1, ze zm.), „żywność” (lub „środek spożywczy”) oznacza jakiekolwiek substancje lub produkty, przetworzone, częściowo przetworzone lub nieprzetworzone, przeznaczone do spożycia przez ludzi lub, których spożycia przez ludzi można się spodziewać.

„Środek spożywczy” obejmuje napoje, gumę do żucia i wszelkie substancje, łącznie z wodą, świadomie dodane do żywności podczas jej wytwarzania, przygotowania lub obróbki.

Powyższe wskazuje na to, że każdy surowiec stanowiący składnik produktu gotowego do bezpośredniego spożycia stanowi „środek spożywczy”.

Podsumowując, (…) jest ujęty w jednej z klas Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wymienionych w przepisach ustawy o zdrowiu publicznym tj. 10.89 oraz zawiera w swoim składzie cukier będący monosacharydem, a ponadto ma postać płynną, tj. w postaci gęstej cieczy i przeznaczony jest do bezpośredniego spożycia.

Wobec powyższego, Produkt spełnia definicję napoju wskazaną w art. 12b ust. 1 ustawy i tym samym jego wprowadzenie na rynek krajowy podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do Państwa 2 pytania, dotyczącego podmiotu zobowiązanego do zapłaty Opłaty, należy przypomnieć, że aby napój podlegał opłacie od środków spożywczych musi nastąpić jego wprowadzenie na rynek krajowy.

Zgodnie z art. 12a ust. 2 ustawy,

przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1, rozumie się sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1,

do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.

W myśl art. 12d ust. 1 pkt 2 ustawy,

obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej będącej zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego.

Jak wynika z przedstawionego przez Państwa opisu stanu faktycznego prowadzą Państwo sprzedaż Produktu do odbiorców hurtowych – (…) prowadzących działalność na terytorium Polski, a ponadto wyjaśnili Państwo, że nie prowadzą sprzedaży Produktu do punktów sprzedaży detalicznej, ani nie prowadzą sprzedaży detalicznej Produktu w rozumieniu ustawy.

Zamawiający, zgodnie z powołanymi powyżej przepisami, jest podmiotem zobowiązanym do zapłaty opłaty, jeżeli są spełnione dwa warunki:

- skład napoju objętego opłatą stanowi element umowy zawartej z producentem, a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego,

- zamawiający dokonuje wprowadzenia na rynek krajowy tego napoju poprzez jego sprzedaż detaliczną.

We wniosku wskazali Państwo co prawda, iż Produkt jest produkowany przez podmiot trzeci na Państwa zamówienie na podstawie odpowiedniej umowy zawartej pomiędzy Państwem a Producentem, a w umowie jest określony m.in. skład Produktu, jednakże wyjaśnić należy, iż nie dochodzi do wprowadzenia przez Państwa na rynek krajowy Produktu, gdyż prowadzą Państwo sprzedaż hurtową, a nie prowadzą Państwo sprzedaży detalicznej.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Państwa wątpliwość budzi także kwestia ustalenia czy jeżeli zostałoby stwierdzone, że wprowadzanie Produktu na rynek krajowy podlega opłacie od środków spożywczych, to wysokość tej opłaty wynosi 1,20 PLN w przeliczeniu na 1 litr Produktu (zgodnie z art. 12f ust. 1-2 i 5-6 ustawy).

Jak zostało już wyjaśnione, nie są Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty od środków spożywczych, z uwagi na fakt, że to nie Państwo wprowadzają Produkt na rynek krajowy, jednakże – jak zostało już wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 1 – Produkt spełnia definicję napoju, zgodnie z przepisami ustawy, i jego wprowadzenie na rynek krajowy rodzi obowiązek uiszczenia opłaty, która powinna zostać obliczona w wysokości ustalonej zgodnie z art. 12f ustawy.

Ponownie wskazać należy, iż jak stanowi art. 12f ust. 1, 5 i 6 ustawy:

1.Na wysokość opłaty składają się następujące części:

2)0,05 zł za każdy gram cukrów powyżej 5 g w 100 ml napoju

- w przeliczeniu na litr napoju.

(...)

5.Do obliczenia opłaty zawartość cukrów w 100 ml napoju jest zaokrąglana w górę do pełnego grama.

6.Maksymalna wysokość opłaty wynosi 1,2 zł w przeliczeniu na 1 litr napoju.

(...)

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Produkt zawiera 40 g cukru na 100 ml napoju, a zatem opłata powinna zostać obliczona zgodnie z art. 12f ust. 1 pkt 1 i 2 (tj. powinna stanowić sumę części, o których mowa w art. 12f ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy), przy czym należy wziąć pod uwagę art. 12f ust. 6 ustawy, który stanowi, że maksymalna wysokość opłaty wynosi 1,2 zł w przeliczeniu na 1 litr napoju.

Wysokość opłaty, wynikająca z zawartości cukrów, obliczona jako suma części, o których mowa w art. 12f ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy wynosi 2,25 zł w przeliczeniu na litr napoju. Jednakże z uwagi na limit wskazany w ust. 6 tego artykułu, opłata wyniesie 1,20 zł w przeliczeniu na litr Produktu.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Zobacz także