Interpretacja indywidualna z dnia 7 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4011.24.2026.1.RK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący obowiązków płatnika w ramach odrębnej od stosunku pracy umowy B2B.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcą jest A. Spółka Akcyjna z siedzibą w (...) (dalej: „Wnioskodawca” albo „A.”), prowadząca działalność w zakresie świadczenia usług maklerskich, podlegającą właściwym regulacjom i nadzorowi. Wnioskodawca w odniesieniu do osób pozostających z nim w stosunku pracy posiada status płatnika składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne.

Wnioskodawca wdrożył model współpracy z Panem A.A. (dalej: „A.A.”), polegający na tym, że ta sama osoba wykonuje na rzecz Wnioskodawcy czynności w ramach dwóch odrębnych tytułów prawnych, tj. równolegle w ramach stosunku pracy oraz w ramach umowy B2B zawartej z Panem A.A. jako przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą.

Pan A.A. pozostaje zatrudniony u Wnioskodawcy na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy, w strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy w obszarze zarządzania aktywami. Zakres obowiązków wykonywanych przez Pana A.A. w ramach stosunku pracy obejmuje:

• Wspomaganie Biura Zarządzania aktywami, poprzez:
• śledzenie danych makroekonomicznych,
• monitorowanie sytuacji na rynkach finansowych,
• udział w spotkaniach i konferencjach inwestycyjnych,
• opracowywanie komentarzy rynkowych na rzecz Pracodawcy.

• Udzielanie klientom lub potencjalnym klientom Pracodawcy (dalej „Klienci”) informacji o produktach i usługach Pracodawcy.
• Zawieranie w imieniu Pracodawcy umów o świadczenie usług maklerskich, po uzyskaniu uprzedniej akceptacji Pracodawcy na zawarcie danej umowy o świadczenie usług maklerskich.
• Przyjmowanie oświadczeń woli i wiedzy Klientów dla Pracodawcy.
• Przyjmowanie oświadczeń Klientów dotyczących udzielenia, zmiany, odwołania umów i pełnomocnictw związanych z usługami maklerskimi świadczonymi przez Pracodawcę.
• Wysyłanie Klientom informacji handlowych drogą mailową o produktach i usługach Pracodawcy, na adresy mailowe Klientów udostępnione Pracodawcy w celu otrzymywania informacji handlowej, po uprzednim ustaleniu i zaaprobowaniu przez Pracodawcę treści informacji handlowej.
• Przekazywanie Klientom dokumentu rekomendacji przygotowanych przez upoważnionych do wydawania rekomendacji innych pracowników Pracodawcy posiadających niezbędne uprawnienia.
• Wskazywanie Klientom miejsca, w którym będą publikowane analizy inwestycyjne, analizy finansowe oraz inne rekomendacje o charakterze ogólnym dotyczące transakcji w zakresie instrumentów finansowych przygotowane przez Pracodawcę.
• Utrzymywanie stałego kontaktu z Klientami wraz z udzielaniem doradztwa i pomocy technicznej związanej z przygotowywaniem i przekazywaniem Klientom projektów umów i pełnomocnictw.
• Organizowanie pokazów (prezentacji) promocyjnych dla Klientów w obszarze działania Pracodawcy.

Niezależnie od trwającego stosunku pracy Wnioskodawca zawarł z Panem A.A. – działającym jako przedsiębiorca pod firmą „B.” – umowę o współpracy w formule B2B, zawartą w (...) w dniu 28 stycznia 2026 r. na czas nieokreślony (dalej: „Umowa B2B”). Umowa ta dotyczy wykonywania przez Pana A.A. czynności w charakterze agenta firmy inwestycyjnej Wnioskodawcy, przy czym wykonywanie czynności agencyjnych jest związane z posiadaniem statusu agenta firmy inwestycyjnej oraz spełnieniem wymogów właściwych dla tego modelu współpracy. Zakres usług świadczonych w ramach Umowy B2B obejmuje w szczególności czynności pośrednictwa w zakresie działalności maklerskiej Wnioskodawcy. W ramach Umowy B2B Pan A.A. wykonuje:

• czynności polegające na pozyskiwaniu klientów lub potencjalnych klientów usług maklerskich świadczonych przez Wnioskodawcę, w tym na informowaniu o zakresie usług maklerskich świadczonych przez Wnioskodawcę lub o instrumentach finansowych będących ich przedmiotem;

• czynności związane z zawieraniem umów o świadczenie usług maklerskich przez Wnioskodawcę;
• czynności umożliwiające realizację tych umów, w szczególności polegające na przyjmowaniu zleceń, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, odbieraniu innych oświadczeń woli klienta dla Wnioskodawcy, a także na udostępnianiu lub przekazywaniu klientowi informacji związanych ze świadczonymi na jego rzecz usługami maklerskimi.

Doświadczenie i wiedza zdobywane w ramach działalności asset management wzmacniają profesjonalizm oraz wiarygodność Pana A.A. w relacjach z klientami pozyskiwanymi dla Wnioskodawcy w ramach czynności agencyjnych, a jednocześnie sprzyjają lepszemu rozumieniu profilu oraz potrzeb klienta. Praktyka w zakresie zarządzania aktywami pozwala bowiem na pogłębioną ocenę mechanizmów rynku kapitałowego oraz sprawniejsze identyfikowanie oczekiwań klientów, co przekłada się na wyższą jakość obsługi i skuteczniejsze budowanie relacji z klientami pozyskiwanymi na rzecz Wnioskodawcy, pozostając w bezpośrednim interesie zarówno Wnioskodawcy, jak i klientów.

Istotne jest przy tym, że rola Zarządzającego aktywami w ramach stosunku pracy obejmuje przede wszystkim realizację zadań w zakresie zarządzania aktywami klientów powierzonymi do zarządzania zgodnie z umową i przyjętą strategią inwestycyjną, tj. wykonywanie czynności o charakterze wykonawczym i decyzyjnym w ramach procesu zarządzania portfelem. Jednocześnie rola Zarządzającego aktywami może obejmować także działania wspierające pozyskiwanie i utrzymanie klientów, przy czym mają one charakter pomocniczy wobec podstawowych zadań związanych z zarządzaniem portfelem.

Z kolei czynności wykonywane przez Pana A.A. jako agenta w ramach umowy B2B mają charakter pośrednictwa i są ograniczone do zakresu dopuszczalnego przepisami prawa, jak również do zakresu przedstawionego przez Wnioskodawcę w toku postępowania rejestrowego agenta firmy inwestycyjnej. W odniesieniu do usługi zarządzania portfelami, w ramach roli agenta, Pan A.A. jest uprawniony wyłącznie do promowania tej usługi oraz do wykonywania czynności faktycznych i formalnych zmierzających do zawarcia umowy, bez ingerencji w proces zarządzania aktywami klientów.

Wnioskodawca wypłaca Panu A.A. wynagrodzenie z dwóch źródeł: z tytułu umowy o pracę oraz z tytułu Umowy B2B (rozliczanej w ramach działalności gospodarczej Pana A.A., na podstawie dokumentów właściwych dla współpracy B2B).

Wnioskodawca przyjął założenie rozdzielenia obu ról w ujęciu organizacyjnym i komunikacyjnym, w szczególności poprzez oparcie każdej z nich na odrębnej podstawie umownej oraz zapewnienie rozdzielności dokumentacyjnej i technicznej, a także przejrzyste komunikowanie klientom zakresu kompetencji Pana A.A. w każdej z ról. W szczególności, w materiałach i komunikacji wskazuje się, że w roli agenta Pan A.A. wykonuje czynności o charakterze informacyjno-dystrybucyjnym (wprowadzającym klientów), natomiast w roli związanej z zarządzaniem aktywami działa w interesie inwestycyjnym klientów i w ich imieniu, realizując strategię inwestycyjną.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz Pana A.A. na podstawie umowy B2B zawartej z Panem A.A. jako przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą stanowi dla Pana A.A. przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, a w konsekwencji po stronie Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek płatnika w zakresie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych wypłat (odrębnie od obowiązków płatnika dotyczących wynagrodzenia ze stosunku pracy)?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy wynagrodzenie wypłacane Panu Pawłowi A.A. na podstawie umowy B2B zawartej z Panem A.A. jako przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą stanowi po stronie Pana Pawła A.A. przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wynagrodzenie to jest należne za usługi świadczone przez przedsiębiorcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i jest dokumentowane oraz rozliczane w sposób właściwy dla relacji B2B, odrębnie od stosunku pracy łączącego Pana A.A. z Wnioskodawcą.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, po stronie Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek płatnika w zakresie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłat dokonywanych na podstawie umowy B2B, ani obowiązek wykazywania tych wypłat w informacji właściwej dla przychodów ze stosunku pracy. Obowiązki płatnika PIT po stronie Wnioskodawcy dotyczą wyłącznie wynagrodzenia wypłacanego Panu A.A. z tytułu umowy o pracę, natomiast opodatkowanie przychodów z umowy B2B następuje po stronie Pana A.A. w ramach zasad opodatkowania pozarolniczej działalności gospodarczej.

Uzasadnienie stanowiska

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on zobowiązany, jako płatnik, do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia wypłacanego na rzecz Pana A.A. z tytułu Umowy B2B, o której mowa w stanie faktycznym opisanym we wniosku.

Zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592, dalej: „ustawa o PIT"), podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 ustawy o PIT, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy.

Decydującą dla zwolnienia Wnioskodawcy z obowiązków płatnika jest okoliczność, że Umowa B2B została zawarta z Panem A.A. jako osobą prowadzącą działalność gospodarczą. W ocenie Wnioskodawcy, Umowa B2B, ze względu na swój zakres przedmiotowy i charakter (opisane szczegółowo w stanie faktycznym), powinna być kwalifikowana jako zawarta i wykonywana w ramach działalności gospodarczej Pana A.A.

Definicję działalności gospodarczej dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych zawiera art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Stosownie do tego przepisu, za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

• wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
• polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
• polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–9 ustawy o PIT.

Zgodnie z przepisem art. 5b ust. 1 ustawy o PIT, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

• odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
• są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności;
• wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z treści wyżej cytowanego przepisu art. 5b ust. 1 ustawy o PIT wynika, że wyłączenie określonych czynności z pozarolniczej działalności gospodarczej może nastąpić tylko w przypadku, gdy spełnione są łącznie wszystkie trzy przesłanki wymienione w tym przepisie.

Pierwsza przesłanka – odpowiedzialność wobec osób trzecich (art. 5b ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT)

Przesłanką wyłączenia danej czynności z zakresu pojęcia działalności gospodarczej jest to, by odpowiedzialność cywilnoprawną wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosił zlecający wykonanie tych czynności. Ustawodawca uzależnił kwalifikację danej działalności jako działalności gospodarczej jedynie od odpowiedzialności kontraktowej zleceniodawcy określonej w umowie.

Zgodnie z art. 474 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm., dalej: „k.c."), dłużnik (w tym m.in. zlecający) odpowiedzialny jest jak za własne działanie lub zaniechanie za działania lub zaniechania osób, za pomocą których zobowiązanie wykonuje, czy którym jego wykonanie powierza. Zasadą jest zatem odpowiedzialność zlecającego wykonanie określonych czynności wobec osób trzecich za szkody wyrządzone przez wykonującego zlecone czynności. Brak spełnienia omawianego warunku zachodzi jedynie wtedy, gdy odpowiedzialność taka zostanie wyłączona w drodze czynności prawnej (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Samozatrudnienie (...), Przegląd Podatkowy 2007, nr 4, s. 9). Możliwość takiego wyłączenia dopuszcza orzecznictwo Sądu Najwyższego, co potwierdza uzasadnienie uchwały SN z 20 listopada 1992 r., sygn. akt III CZP 138/92.

W związku z powyższym, wyłączenie odpowiedzialności zlecającego wykonanie określonych czynności wobec osób trzecich za szkody wyrządzone przez wykonującego zlecone czynności skutkuje tym, że działalność wykonującego zlecenie może być kwalifikowana jako pozarolnicza działalność gospodarcza (jeżeli będą spełnione warunki, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT).

Zgodnie z opisaną w stanie faktycznym Umową B2B, Pan A.A. ponosi odpowiedzialność wobec Wnioskodawcy oraz osób trzecich w związku z wykonywaniem Umowy B2B. Ponadto, do spraw nieuregulowanych w Umowie B2B zastosowanie mają przepisy Kodeksu cywilnego, w tym przepisy dotyczące odpowiedzialności kontraktowej. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, nie został spełniony pierwszy z warunków, o których mowa w art. 5b ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, tj. odpowiedzialność wobec osób trzecich za działania związane z realizacją Umowy B2B ponosi Pan A.A., a nie Wnioskodawca jako zlecający.

Druga przesłanka – kierownictwo oraz miejsce i czas wykonywania czynności (art. 5b ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT)

Brak pozostawania wykonującego dane czynności pod kierownictwem zlecającego wykonanie tych czynności powoduje, że jego działalność może być kwalifikowana jako pozarolnicza działalność gospodarcza (jeżeli będą spełnione warunki, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT). Ponieważ cecha pozostawania pod kierownictwem jest właściwa stosunkowi pracy, to przy określeniu, kiedy podatnik wykonujący dane czynności pozostaje pod kierownictwem zlecającego wykonanie tych czynności, należy sięgnąć do rozumienia „kierownictwa" na gruncie prawa pracy (A. Mariański, D. Strzelec, Prawne i podatkowe aspekty jednoosobowej działalności gospodarczej, Prawo i Podatki 2007, nr 3, s. 19).

O właściwości wykonywania pracy pod kierownictwem pracodawcy (pracy podporządkowanej) jako cechy o charakterze konstrukcyjnym dla istnienia stosunku pracy szeroko wypowiedział się Sąd Najwyższy m.in. w uzasadnieniu wyroku z 25 listopada 2005 r. (sygn. akt I UK 68/05, Wokanda 2006, Nr 4, poz. 26). Jak zauważył Sąd Najwyższy, cechą umowy o pracę nie jest pozostawanie w dyspozycji pracodawcy – bo to może występować też w umowach cywilnoprawnych – lecz wykonywanie pracy pod kierownictwem pracodawcy (pracy podporządkowanej). O tym, że takie wykonywanie usług występuje w treści danego stosunku prawnego, świadczy zwykle występowanie następujących elementów: określony czas pracy i miejsce wykonywania czynności; podpisywanie listy obecności; podporządkowanie pracownika regulaminowi pracy oraz poleceniom kierownictwa co do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy oraz obowiązek przestrzegania norm pracy; obowiązek wykonywania poleceń przełożonych; wykonywanie pracy zmianowej i stała dyspozycyjność; dokładne określenie miejsca i czasu realizacji powierzonego zadania oraz ich wykonywanie pod nadzorem kierownika.

Brak wymienionych powyżej okoliczności, w szczególności brak podporządkowania danej osoby poleceniom zlecającego co do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy oraz brak wykonywania tych czynności pod nadzorem zlecającego, świadczy o niepozostawaniu wykonującego dane czynności pod kierownictwem zlecającego wykonanie tych czynności. Uznać więc należy, że powierzenie wykonującemu jedynie określonego zakresu zadań oraz celów, przy pozostawieniu w jego gestii sposobu ich wykonania i realizacji, oznacza brak wykonywania czynności pod kierownictwem zlecającego.

Umowa B2B opisana w stanie faktycznym nie przewiduje wykonywania przez Pana A.A. usług pod kierownictwem Wnioskodawcy. Pan A.A. jako agent firmy inwestycyjnej samodzielnie organizuje swoją pracę w zakresie pozyskiwania klientów i pośrednictwa w zakresie działalności maklerskiej Wnioskodawcy, bez podporządkowania poleceniom Wnioskodawcy co do sposobu wykonywania tych czynności. Umowa B2B nie określa sztywnego czasu ani miejsca wykonywania usług agencyjnych – Pan A.A. samodzielnie decyduje o organizacji swojej pracy w tym zakresie. Tym samym, przesłanka wykonywania usług pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego nie została spełniona.

Należy przy tym podkreślić, że omawiana przesłanka jest ujęta kumulatywnie z przesłanką „wykonywania czynności pod kierownictwem" – wskazuje to, że przesłanka ta dotyczy czasu i miejsca ściśle określonego (z dużą dozą dokładności). Wyznaczenie jedynie ogólnych ram czasowych i miejscowych, w jakich dane czynności mają być wykonywane, oznacza brak spełnienia omawianej przesłanki. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym również ta przesłanka nie została spełniona.

Trzecia przesłanka – ryzyko gospodarcze (art. 5b ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT)

Trzecia przesłanka dotyczy braku ryzyka gospodarczego podmiotu wykonującego daną działalność, związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Istnienie takiego ryzyka powoduje, że działalność danej osoby może być kwalifikowana jako pozarolnicza działalność gospodarcza (jeżeli będą spełnione warunki, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT). Najogólniej rzecz ujmując, brak ryzyka występuje w szczególności wówczas, gdy podmiot wykonujący czynności jest pewny, że w perspektywie czasowej efekty jego czynności zostaną zakupione przez drugi podmiot i nie pozostaje on w niepewności co do znalezienia nabywcy dla wytwarzanych przez siebie dóbr lub usług.

Należy wskazać, że Pan A.A. ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż:

• Umowa B2B przewiduje, że Pan A.A. świadczy usługi samodzielnie i na własny rachunek, jako przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą;

• w zakresie realizacji Umowy B2B, Pan A.A. odpowiada względem Wnioskodawcy zgodnie z zasadami odpowiedzialności określonymi w obowiązujących przepisach Kodeksu cywilnego oraz Umowie B2B;
• Wnioskodawca jest uprawniony do wypowiedzenia Umowy B2B, co oznacza, że Pan A.A. nie ma gwarancji ciągłości współpracy;
• wynagrodzenie Pana A.A. z tytułu Umowy B2B jest uzależnione od zakresu faktycznie wykonanych usług, co oznacza, że Pan A.A. ponosi ryzyko zmienności przychodów z prowadzonej działalności.
• W konsekwencji, również trzecia z przesłanek wyłączających możliwość uznania danych czynności za działalność gospodarczą, związana z brakiem ponoszenia ryzyka gospodarczego, nie została spełniona w opisanym we wniosku stanie faktycznym.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że czynności wykonywane przez PanaA.A .w ramach Umowy B2B na rzecz Wnioskodawcy wyczerpują definicję działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, a przez to nie kwalifikują się pod wyłączenie określone w przepisie art. 5b ust. 1 ustawy o PIT. Tym samym, źródłem przychodu Pana A.A. z tytułu Umowy B2B są przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o PIT.

Istotne jest przy tym, że zakres czynności wykonywanych przez Pana A.A. w ramach Umowy B2B (czynności agenta firmy inwestycyjnej – pośrednictwo w zakresie działalności maklerskiej) jest merytorycznie i funkcjonalnie odrębny od zakresu obowiązków wykonywanych przez niego w ramach stosunku pracy (wspomaganie Biura Zarządzania aktywami). Czynności agencyjne mają charakter pośrednictwa i są ograniczone do zakresu dopuszczalnego przepisami prawa, podczas gdy czynności w ramach stosunku pracy dotyczą zarządzania aktywami klientów. Odrębność ta potwierdza, że wynagrodzenie z Umowy B2B stanowi przychód z odrębnego źródła – pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, dalej: „Ordynacja podatkowa"), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4–9 oraz art. 18 ustawy o PIT, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki na podatek dochodowy. Przepis ten nie znajduje jednak zastosowania do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, gdyż w przypadku tych przychodów obowiązek wpłacania zaliczek na podatek dochodowy spoczywa na samym podatniku, zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on zobowiązany jako płatnik do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia wypłacanego PanuA.A. z tytułu Umowy B2B. Obowiązki płatnika PIT po stronie Wnioskodawcy dotyczą wyłącznie wynagrodzenia wypłacanego Panu A.A. z tytułu umowy o pracę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.