Interpretacja indywidualna z dnia 7 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.150.2026.2.ASZ
Pięcioletni okres, po którym sprzedaż nieruchomości nabytej w drodze dziedziczenia nie podlega opodatkowaniu, liczony jest od momentu nabycia przez bezpośredniego spadkodawcę, a nie od pierwotnego właściciela; przy kaskadowym dziedziczeniu datą nabycia jest śmierć najbliższego spadkodawcy.
Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
- nieprawidłowe w zakresie ustalenia daty nabycia udziału w drodze,
- prawidłowe w pozostałym zakresie.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 19 kwietnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Zwraca się Pan z uprzejmą prośbą o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) w zakresie określenia skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze dziedziczenia po zmarłych członkach rodziny. Poniżej przedstawia Pan chronologiczny przebieg zdarzeń:
29.09.2020 r. - Śmierć babki.
W chwili śmierci spadkodawczyni miała dwoje dzieci: Pana matkę oraz wuja.
Babcia do śmierci zamieszkiwała w domu jednorodzinnym, którego była właścicielką od lat 60. XX wieku (dom ten przekazała Pana mamie aktem darowizny w 2013 r.). Posiadała również niezabudowaną działkę, którą jeszcze w latach 90. przekazała Pana wujowi. Ze względu na brak wiedzy o istnieniu jakichkolwiek innych składników majątkowych, bezpośrednio po śmierci babki nie przeprowadzono formalnego postępowania spadkowego.
5.02.2022 r. - Śmierć matki.
Spadkobiercami zostali: Pan oraz Pana brat (w udziałach po 1/2). Pana ojciec, odrzucił spadek (...). Akt Poświadczenia Dziedziczenia został sporządzony 09.05.2022 r. (...).
18.01.2023 r. - Ujawnienie dalszych składników majątku babki. Pana wuj poinformował o istnieniu kolejnych nieruchomości należących do zmarłej babci, o których wcześniej Państwo nie wiedzieliście. W związku z tym, 20.01.2023 r. sporządzono Akt Poświadczenia Dziedziczenia po Pana babce (...).
Spadkobiercami zostali: Pana wuj (1/2 udziału) oraz Pan i Pana brat (po 1/4 udziału, wstępując w miejsce zmarłej matki). W skład masy spadkowej weszły działki nr 1 i 2 oraz udział 6/9 w działce 3 (droga) w miejscowości (...).
30.04.2025 r. - Dział spadku i sprzedaż udziałów w drodze. Dokonano nieodpłatnego działu spadku (...), w wyniku którego działkę nr 2 nabył Pan z bratem na współwłasność (po 1/2), a działkę nr 1 nabył Pana wuj. Dział spadku odbył się bez spłat i dopłat.
Tego samego dnia (...) wraz z bratem sprzedał Pan wujowi udziały w działce nr 3 (droga). Luty 2026 r. - Sprzedaż działki nr 2. W lutym 2026 r. dokonał Pan z bratem sprzedaży działki nr 2, którą otrzymaliście Państwo w wyniku opisanego wyżej dziedziczenia i działu spadku.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Zbycie udziałów w nieruchomościach nie nastąpiło (i nie nastąpi) w ramach wykonywania zarejestrowanej działalności gospodarczej. Sprzedaż miała charakter incydentalny i dotyczyła wyłącznie majątku osobistego nabytego w drodze dziedziczenia. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.
W skład masy spadkowej po zmarłej mamie wchodziły:
- Nieruchomość stanowiąca działkę nr 4 położona w (...) o pow. 2476 m2 (zabudowana domem jednorodzinnym).
- Udział wynoszący 1/2 części w prawie własności lokalu mieszkalnego o pow. 37 m2, położonego w (...).
- Udział wynikający z dziedziczenia po zmarłej babci (wstąpienie w prawa zmarłej matki), obejmujący udziały w działkach nr 1, 2 oraz 3 w miejscowości (...).
- Przedmioty urządzenia domowego oraz środki pieniężne o nieznacznym znaczeniu dla niniejszej sprawy.
W związku z działem spadku/zniesieniem współwłasności:
Przedmiotem działu spadku były nieruchomości odziedziczone po babci, tj. działka nr 1 oraz działka nr 2 położone w miejscowości (...).
W dziale spadku brali udział wszyscy spadkobiercy ustawowi babci: wuj, (Wnioskodawca) oraz brat.
Wartość majątku nabytego przez Pana w drodze działu spadku odpowiadała wartości udziału, jaki przysługiwał Panu pierwotnie w masie spadkowej po zmarłych członkach rodziny. Dział spadku miał charakter ekwiwalentny - w wyniku podziału fizycznego nieruchomości otrzymał Pan składnik majątkowy (udział w działce 2), którego wartość mieści się w granicach Pana pierwotnego udziału spadkowego. Dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat na rzecz pozostałych uczestników, co potwierdza brak przysporzenia majątkowego wykraczającego poza nabyte wcześniej prawo do spadku.
Pytanie
Czy w przypadku dokonanej sprzedaży udziałów w drodze (kwiecień 2025 r.) oraz sprzedaży nieruchomości nr 2 (luty 2026 r.), pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, uprawniający do zwolnienia z opodatkowania, należało liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tych nieruchomości przez pierwotnego spadkodawcę (babcię), co miało miejsce w latach 60. XX wieku?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, przy ustaleniu 5-letniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, należy uwzględnić łączny czas posiadania nieruchomości przez wszystkich poprzednich spadkobierców (tzw. ciągłość dziedziczenia). Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, okres pięciu lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę. W przypadku dziedziczenia kaskadowego (wielostopniowego), pojęcie „spadkodawcy” należy interpretować szeroko, obejmując nim również poprzednich spadkobierców, jeśli własność przechodziła kolejno w drodze spadkobrania.
Nieruchomości będące przedmiotem wniosku pozostawały w posiadaniu rodziny nieprzerwanie od lat 60. XX wieku. Ponieważ przy dziale spadku nie nastąpiło zwiększenie udziału ponad pierwotnie odziedziczony (brak przysporzenia majątkowego), nie doszło do „nowego nabycia” w rozumieniu ustawy. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzeczniczej, m.in. w uchwale NSA z dnia 15 maja 2017 r. (sygn. akt II FPS 2/17) oraz przywołanym przez Pana wyroku WSA (sygn. akt I SA/Rz 224/25). Sądy administracyjne konsekwentnie wskazują, że opodatkowanie zbycia majątku rodzinnego, który znajdował się w rękach spadkodawców przez dekady, byłoby sprzeczne z celem wprowadzenia art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, który ma na celu ochronę spadkobierców przed skutkami fiskalnymi wynikającymi ze zdarzeń losowych. Biorąc pod uwagę, że pierwotny spadkodawca nabył nieruchomości ponad 60 lat temu, termin 5-letni upłynął przed datą sprzedaży, a zatem dokonana sprzedaż udziałów w drodze oraz działki nr 2 nie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Źródła przychodów
Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej lub ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
1) odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
2) zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
W opisie sprawy wskazał Pan, że zbycie udziałów w nieruchomościach nie nastąpiło w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej. Sprzedaż miała charakter incydentalny i dotyczyła wyłącznie majątku osobistego nabytego w drodze dziedziczenia. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.
Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Zgodnie z art. 10 ust. 5 omawianej ustawy:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Stosownie do powyższego przepisu pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował.
Zatem do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło pięć lat - to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Należy również wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przyjmuje się, że momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), tj. data śmierci jego spadkodawców.
Gdyby celem ustawodawcy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych było umożliwienie podatnikowi zaliczenia do okresu pięcioletniego nabycia w drodze spadku przez wszystkich spadkodawców, a więc liczenie od momentu pierwotnego nabycia nieruchomości, wyraziłby taką intencję wprost w spornej normie.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie Kodeks cywilny.
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Stosownie do art. 924 tej ustawy:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Z art. 925 cytowanej ustawy wynika, że:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
W świetle art. 926 § 1 wskazanej ustawy:
Powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z testamentu.
Wg treści art. 931 § 1 oraz Kodeksu cywilnego:
W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 ww. Kodeksu).
Wyjaśnić ponadto należy, że wykładnia pojęcia „nabycie w drodze spadku”, użytego w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i windykacyjnego.
Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Pana mama zmarła w dniu 5 lutego 2022 r. Spadek po niej nabył Pan oraz Pana brat, natomiast Pana ojciec spadek odrzucił.
W skład masy spadkowej wchodziły m.in. udziały w nieruchomościach, tj. udział w drodze oznaczonej numerem ewidencyjnym 3 oraz udział w działce nr 2. Przedmiotowe składniki majątkowe stanowiły uprzednio własność Pana babci, zmarłej w dniu 29 września 2020 r. Spadek po niej nabyli Pana wujek oraz Pana mama. Udział nabyty przez Pana mamę w spadku po Pana babci (...) wszedł następnie do masy spadkowej po Pana mamie i został odziedziczony przez Pana oraz Pana brata. 30.04.2025 r. dokonano działu spadku. Odbył się bez spłat i dopłat. Wartość majątku nabytego przez Pana w drodze działu spadku odpowiadała wartości udziału, jaki przysługiwał Panu pierwotnie w masie spadkowej.
30.04.2025 r. sprzedał Pan udział w działce nr 3 (udział w drodze), a w lutym 2026 r. nastąpiła sprzedaż działki nr 2.
Jak już wskazano powyżej, momentem nabycia nieruchomości w drodze spadku jest data nabycia nieruchomości przez spadkodawcę. Natomiast momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. data śmierci jego spadkodawców. Pana mama zmarła w 2022 roku i odziedziczyła przedmiotowe nieruchomości w drodze spadku po swojej zmarłej w 2020 roku mamie. Zatem datą nabycia udziału w przedmiotowych nieruchomościach jest 2020 rok (śmierć Pana babci).
W związku z powyższym sprzedaż udziału w drodze (nr 3) w 2025 roku stanowi dla Pana źródło przychodu do opodatkowania, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy w związku z art. 10 ust. 5. Nie upłynął bowiem okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i tym samym dochód uzyskany ze sprzedaży tej części nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Pana stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.
Natomiast, dokonana przez Pana sprzedaż udziału w działce 2 nie stanowi dla Pana źródło przychodu, ponieważ została dokonana po upływie pięciu lat (w 2026 roku), licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie przez spadkodawcę (2020 rok).
Pana stanowisko jest w tym zakresie prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

